ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ): 25/9/1849 - ΘΑΝΑΤΟΣ ΝΙΚΗΤΑΡΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΥ

Σαν σήμερα 25 Σεπτεμβρίου 1849 έφυγε από τη ζωή ο θρυλικός Νικηταράς ο Τουρκοφάγος έχοντας προλάβει δυστυχώς να δει την τραγωδία του ψευτορωμέϊκου που δεν ήταν η Ελλάδα που είχε απελευθερώσει ο Εθνικός μας Ήρωας και οι συμπολεμιστές του. Μίσος, κομματισμός, διχασμός και αλληλοσπαραγμός πριν και αμέσως μετά το πέρας της Επαναστάσεως του Εικοσιένα.


Γεννημένος στο χωριό Τουρκολέκα Μεγαλόπολης, είχε καταφύγει στη Ζάκυνθο όπου έδρασε στα στρατεύματα Ρώσων και Γάλλων. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία στα 1818 και πολέμησε μαζί με τον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Παπαφλέσσα, παροτρύνοντας όλο και περισσότερους Έλληνες να λάβουν τα Ιερά Όπλα για την ανάσταση του Γένους. Διακρίθηκε σε πλήθος μαχών όπως στο Βαλτέτσι και την Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς. Πολεμούσε με πάθος όπως έλεγε ο ίδιος για να τινάξει ο Έλληνας το ζυγό της σκλαβιάς και μηδέποτε για να αποκτήσει λάφυρα.

Υποστήριξε τον Ιωάννη Καποδίστρια και οδηγήθηκε στη φυλακή ως υποκινητής τάχα δράσεως συνωμοτικής ομάδος. Η περιπέτειά του έως τη στιγμή της αποφυλακίσεως επέφερε μεγάλη βλάβη στην υγεία του μέχρι του σημείου σχεδόν τυφλώσεως. Ύστερα από τα πολιτικά πάθη της περιόδου εκείνης απομονώθηκε με την οικογένειά του στον Πειραιά μέσα στη φτώχια μα με τον πλούτο της καρδιάς του. Μετά τα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 η Πολιτεία αξιώθηκε να του αποδώσει τον βαθμό του υποστρατήγου και μια τιμητική σύνταξη. Ήταν έγγαμος και απέκτησε τρία παιδιά.

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος βίωνε την σχέση του Ελληνικού Έθνους με τους Τούρκους σφαγείς σε ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτό που επιχειρεί να περάσει στην νοοτροπία του Έλληνα το σημερινό ψευτορωμέϊκο σε συνέχεια των κοτζαμπάσηδων προσκυνημένων ραγιάδων. Ο Νικηταράς είχε μείνει ονομαστός για τον φόβο και τα αμέτρητα θύματα που σκορπούσε μεταξύ των δολοφόνων του λαού του. Αγωνίστηκε για να μεγαλώσει η Ελλάς, αληθινά ανεξάρτητη και κυρίαρχη. Να διοικηθεί από αληθινούς Έλληνες Πατριώτες και να μονοιάσει το Γένος ώστε να προκόψει και να ανθίσει εκ νέου.

Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι σήμερα οι Έλληνες που κείνος και οι συμπολεμιστές του κατέστησαν Όρθιους και Ζωντανούς Έλληνες θα αντίκριζαν ελληνοτουρκικές «φιλίες» και τουρκικά σήριαλ σε πολιτική και τηλεόραση. Δεν μπορούσε καν να σκεφτεί ότι θα γνώριζε πόνο και οδυρμό ο λαός μας με όπλα τους κεφαλικούς φόρους και τους τόκους των ψευτοσυμμαχικών και γυρολόγων τοκογλύφων. Είδε βέβαια πάθη και μίση και κόμματα, άπαντα υποκινούμενα από τους ίδιους εχθρούς διαχρονικά. Αλλά αλίμονο, η πίκρα του Νικηταρά θα εξακοντιζόταν σήμερα σε τεράστια μεγέθη.

Χρέος μας σήμερα ως Έλληνες Εθνικιστές και Πατριώτες είναι να κάνουμε πράξη το Εθνικό Σχέδιο και Όραμα που διέθετε και μεταλαμπάδευσε έως τις μέρες μας ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Να γενούμε εμείς οι απηνείς διώκτες των εχθρών του Ελληνισμού όπου κι αν βρίσκονται και να πάρουμε στα δικά μας χέρια την πατρίδα ώστε να ολοκληρώσουμε την άνθιση της Μεγάλης Ελλάδος που κάποιοι στέρησαν από τον Τρανό μας Ήρωα.

Πηγή: www.greekalert.com

ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ) - 30/4/1825 - ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΗ ΜΕΘΩΝΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Είναι γνωστή η φράση ότι "η Ιστορία μπορεί να επαναληφθεί ως φάρσα",
πράγμα που επιβεβαιώνεται πολλές φορές ,αν όχι όλες. Τι έχουμε όμως
να πούμε για την τιμή που αποδίδουμε σε ιστορικά πρόσωπα και αυτή
εγγίζει τα όρια της φάρσας ή της προσβολής ;
Αυτές οι σκέψεις ήρθαν στο μυαλό μου όταν άκουσα πως στο "περίφημο
σκάνδαλο των Υποβρυχίων" (που ήδη έχει οδηγήσει στις Φυλακές κάποιους
εμπλεκομένους πολιτικούς και μη )το επόμενο υποβρύχιο θα έπαιρνε το
όνομα του θρυλικού Μπουρλοτιέρη του 1821 Ανδρέα Πιπίνου! Δηλαδή θα
καλυπτόταν πίσω από το όνομα ενός ανιδιοτελούς πατριώτη (όπως έγινε
και με το υποβρύχιο Παπανικολής) ένα ακόμη φαγοπότι εις βάρος των
χρημάτων και της αξιοπρέπειας του Ελληνικού Λαού ! Τι να πούμε !
 

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

 
Ψάχνοντας στις σελίδες της Ιστορίας για την δράση του Πιπίνου ,βρήκαμε
ενδιαφέροντα στοιχεία από το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του 100χρονου
Ακαδημαϊκού (που είναι ακούραστος πνευματικός δημιουργός με ζηλευτή
διαύγεια ,ακόμη και σε αυτήν την ηλικία ) Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου για την
κρίσιμη περίοδο της Πελοποννήσου στο διάστημα Φεβρουάριος έως Μάιος
1825.Πρόκειται για μία παλιά έρευνα του Μιχ. Σακελλαρίου, ήδη από την
περίοδο του Μεσοπολέμου και της Κατοχής ,αλλά που τώρα εξεδόθη (από
τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).
Με τίτλο <<Η απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο-καταλύτης για την
αποδιοργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης>>παρουσιάζεται μέσα από πλήθος
εγγράφων η απειλή του Ιμπραήμ που οδήγησε σταδιακά σε κίνδυνο
εξάλειψης την Ελληνική Επανάσταση , καθώς ο Αιγύπτιος Πασάς είχε
εκμεταλλευτεί τα δικά του πλεονεκτήματα (τακτικός στρατός ,ήπια
αντιμετώπιση πληθυσμού-προσκυνήματα κλπ) και τα ελληνικά μειονεκτήματα
(Εμφύλιος, φυλάκιση ηγετών Πελοποννήσου, διασπάθιση ξένων δανείων
κλπ).Στις σελίδες 408-411 περιγράφει το κατόρθωμα των Ανδρέα Μιαούλη
(ως Ναυάρχου)και Ανδρέα Πιπίνου (ως πυρπολητή μαζί με άλλους )που
έλaβε χώρα στις 30 Απριλίου 1825 στη περιοχή της Μεθώνης .Πρόκειται
για την καταστροφή 12 αιγυπτιακών πλοίων από αυτήν την
παράτολμη-καταδρομική επίθεση των Ελλήνων ναυτικών.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΔΡΑΣΗ
 

Ας δούμε πώς τα περιγράφει ,μέσα από επίσημα έγγραφα της εποχής, ο
Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου στο παραπάνω βιβλίο του : Είχε προηγηθεί η
κατάκτηση της Σφακτηρίας από τους Αιγυπτίους και ο θάνατος 400 και
πλέον Ελλήνων εκεί ,η συνεχής απειλή του εχθρικού στόλου (που
αμφισβητούσε την Ελληνική ναυτική κυριαρχία )και ο κίνδυνος κατάληψης
του Νεοκάστρου που έκαναν τον Μιαούλη να ζητά δράση . Γράφει ο
Σακελλαρίου : <<Και εκείνη την στιγμή γύριζε μέσα στο μυαλό του η ιδέα
να κάνει κάτι παράτολμο πριν απομακρυνθεί : να μπάσει στο λιμάνι του
Ναβαρίνου τα δύο πυρπολικά του και να κάψει όσο περισσότερα πλοία του
αιγυπτιακού στόλου .Κάλεσε τους δύο κυβερνήτες .Ο Ανδρέας Πιπίνος
δήλωσε με θάρρος ότι μπαίνει .Αλλά ο κίνδυνος ήταν τόσο μεγάλος που
δεν βρίσκονταν αρκετοί ναύτες .Μόνον έξι από τους ανθρώπους του
δέχονταν να τον ακολουθήσουν . Ο Μιαούλης προκήρυξε αμοιβή 1000 γρόσια
αν κατόρθωναν να κάψουν καμιά φρεγάτα .Έτσι παρουσιάστηκαν λίγοι ακόμη
ναύτες από διάφορα πλοία και καταρτίσθηκε πλήρωμα. Ο κυβερνήτης του
δεύτερου πυρπολικού, ο Δημήτρης Ραφαλιάς ,δεν θέλησε να
ριψοκινδυνεύσει .
Τότε παρουσιάσθηκε εθελοντής και ζήτησε να οδηγήσει το πυρπολικό ο
Γιώργης Πολίτης ,απλός ναύτης .Ο Ραφαλιάς παραιτήθηκε από τη θέση του
και αντικαταστάθηκε από αυτόν .Και γι' αυτό το πυρπολικό βρέθηκαν
λίγοι ακόμη ναύτες από διάφορα πλοία .Ενώ γίνονταν τούτα ,έφθασαν τα
τέσσερα νέα πυρπολικά που έρχονταν από την Ύδρα : των Αντώνη Μπίκου,
Αναστασίου Ρομπότση ,Δημήτρη Τσαπέλη και Κ. Μπελεμπίνη , καθώς και η
γολέτα <<Τερψιχόρη>>με λίγα πολεμεφόδια .
Την ίδια νύκτα η υδραίικη μοίρα ,δώδεκα πλοία και τα έξι πυρπολικά
αγκυροβόλησαν πίσω από την (νήσο)Σαπιέντζα. Εκεί έμεινε όλη την άλλην
ημέρα ,προσπαθώντας να κρυφτεί. Αλλά δεν το κατόρθωσε .Ένα αυστριακό
πλοίο την είδε και ,αφού μπήκε στο κανάλι ,το απόγευμα της 30ης
Απριλίου /12ης Μαΐου ειδοποίησε τους επικεφαλής της αλγερινής και της
αιγυπτιακής μοίρας (του Ιμπραήμ )για την παρουσία του ελληνικού στόλου
και τους ανακοίνωσε ότι σε λίγο θα δέχονταν επίθεση από αυτόν. Μόλις
πήρε αυτήν την πληροφορία ο διοικητής της αλγερινής μοίρας, διέταξε τα
πλοία του να τεθούν σε κίνηση και να ανοιχθούν. Οι Αιγύπτιοι φάνηκαν
νωθροί. Πολλοί κυβερνήτες και πληρώματα ήσαν έξω στην Μεθώνη και
διασκέδαζαν. Μα ο Μιαούλης δεν άργησε .Παρέκαμψε την Σαπιέντζα και
μπήκε στο στενό ανάμεσα σε αυτήν και την (νήσο) Σχίζα .Μία ώρα
αργότερα ,κατά τις 5μ.μ. ,τα ελληνικά σκαριά βρίσκονταν ξαφνικά
μπροστά στον εχθρό. Ο άνεμος ήταν νοτιοανατολικός ,δηλαδή στον άξονα
του στενού Σαπιέντζας-Μεθώνης όπου βρισκόταν ο αιγυπτιακός στόλος. Τα
ελληνικά πλοία είχαν τον καιρό από την πρύμνη.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΥΡΠΟΛΙΚΩΝ

Καθώς μπήκαν στο στενό ,άρχισαν να κανονιοβολούν . Άνοιξαν επίθεση
κατά των Αλγερινών και λίγο έλειψε να κτυπήσουν και το αυστριακό
επειδή δεν διέκριναν την σημαία του .Οι Αιγύπτιοι τα έχασαν. Βρέθηκαν
υποχρεωμένοι εκείνη τη στιγμή να κάμουν τους απαραίτητους χειρισμούς
για να κινηθούν. Πάνω στον πανικό δεν σκέφθηκαν να κόψουν τις άγκυρες.
Ενώ τα ελληνικά μαχητικά πλοία συμπλέκονταν με τα αλγερινά που
βρίσκονταν σε κίνηση και τα αιγυπτιακά έμεναν καθηλωμένα ,τα έξι
ελληνικά πυρπολικά (ανάμεσα τους και ο Πιπίνος)μπόρεσαν να αναπτυχθούν
και να διαλέξουν τα θύματά τους . Η παρουσία τους επιδείνωσε τη
σύγχυση των αιγυπτιακών πληρωμάτων. Εγκατέλειψαν τους χειρισμούς και
άλλοι όρμησαν να μπουν στις βάρκες ,άλλοι έπεσαν στην θάλασσα . Ένα
πυρπολικό έδωσε φωτιά στην ωραία κορβέτα <>,που μεταδόθηκε και
σε μία άλλη γειτονική της .Το δεύτερο πυρπολικό έκαψε την φρεγάτα
<<Ασία>>των 44 κανονιών, άλλα πυρπολικά έκαψαν δύο βρίκια και δύο
γολέτες. Από αυτά τα σκάφη πήραν φωτιά και άλλα πέντε ,μεταγωγικά.
Δηλαδή ο αιγυπτιακός στόλος έχασε δώδεκα πλοία.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΧΘΡΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ

Όλα αυτά καίγονταν συγχρόνως προξενώντας μοναδικό για την ένταση του
θέαμα. Μα και αυτό ξεπεράστηκε : σε λίγο η φωτιά έφθανε στις
πυριτιδαποθήκες .Κάθε φορά που συνέβαινε τούτο σημειωνόταν τρομερή
έκρηξη και το σκάφος τιναζόταν στον αέρα. Αυτό έγινε δώδεκα φορές ,η
μία μετά την άλλη. Μέσα σε αυτή την κόλαση βρήκαν τον θάνατο οι μισοί
άνδρες από τα πληρώματα ,πολυάριθμοι ακρωτηριάσθηκαν ή έπαθαν φρικτά
εγκαύματα....Από τις ανατινάξεις κινδύνευσε να καταστραφεί και η
Μεθώνη....

Έτσι η τολμηρή αυτή επίθεση κατέληξε στη μεγαλύτερη τέτοιου είδους
επιτυχία του ελληνικού στόλου. Αν προκαλούσε και εκρήξεις μέσα στην
πόλη ,όπως λίγο έλειψε ,θα αποτελούσε καίριο πλήγμα για τον Ιμπραήμ.
Μια άλλη τέτοια επιχείρηση εναντίον του στόλου που είχε μπει στο
λιμάνι του Ναβαρίνου (Πύλου) μπορούσε να φέρει τον Ιμπραήμ σε
απελπιστική θέση . Αλλά γι' αυτό χρειάζονταν πολύ περισσότερα
πυρπολικά .Ο Μιαούλης διαπίστωνε με μεγάλη του πίκρα πόσο περιορισμένα
μέσα διέθετε . Αναφέροντας το κατόρθωμα του στόλου στην Ύδρα δεν
παρέλειψε να επαναλάβει για άλλη μία φορά την ανάγκη που είχε από
πυρπολικά -και τώρα πιο εύγλωττα μιλούσε το ίδιο το κατόρθωμά τους.
Παρά τη μεγάλη έκτασή της και τις φρικτές για τους Αιγυπτίους
συνέπειες της ,αυτή η καταστροφή δεν υπήρξε καίρια και ούτε μπορούσε
να επιδράσει στην έκβαση του πολέμου .Ο ίδιος ο Ιμπραήμ τη δέχθηκε με
πολλή ψυχραιμία .Αρκέσθηκε να πει : <<Ο πατέρας μου είναι πλούσιος .Θα
φτιάσει άλλα, περισσότερα ,δυνατότερα και ωραιότερα πολεμικά!>>

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ο Μιαούλης ύστερα από αυτό το κατόρθωμα οδήγησε την υδραίικη μοίρα
στον Αλμυρό. Και οι Σπετσιώτες ,αφού έμειναν τρεις ημέρες στα ανοικτά
του Νεοκάστρου και της Μεθώνης, πήγαν και ενώθηκαν μαζί του>>. Αυτή η
επιτυχία στην θάλασσα ,παρότι σε λίγους μήνες οι δυνάμεις του Ιμπραήμ
θα αρχίζουν να εξαλείφουν την Επανάσταση σε όλην την Πελοπόννησο (για
να χτυπήσουν και την Στερεά τον Απρίλιο του 1826 με την κατάκτηση του
Μεσολογγίου) απέδειξε την ελληνική ικανότητα στον ναυτικό Αγώνα και
την θέληση ενός Έθνους να υπερασπιστεί την Ελευθερία του .Μέχρι σήμερα
ο Ελληνικός Στόλος είναι μία εγγύηση για την ναυτική υπεροχή των
Ελλήνων στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, κάτι που δεν αγνοούν οι Τούρκοι
γείτονες .Το παράδειγμα της πυρπόλησης στην Μεθώνη στις 30 Απριλίου
1825 είναι χαρακτηριστικό .Και πολύ διδακτικό στις σημερινές στιγμές
της μιζέριας που μας έχουν επιβάλει ξένοι και ντόπιοι διαχειριστές
της ζωής μας.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ : Γεώργιος Διον. Κουρκούτας -Καθηγητής Φιλόλογος

Πηγή: www.trikalagr.blogspot.com

ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 1821

Με αφορμή τηλεοπτικές συζητήσεις και δημοσιεύματα στον Τύπο σχετικά με το 1821, ο ομότιμος καθηγητής της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας και ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, έστειλε ανακοίνωση, με τη σύμφωνη γνώμη της επί τούτο συσταθείσης Επιτροπής εξ Ακαδημαϊκών.

«Ο πρόσφατος εορτασμός της 190ης επετείου της Παλιγγενεσίας, σε συνδυασμό με την προβολή διαφόρων απόψεων για την Επανάσταση του 1821, επιβάλλει την διατύπωση γνώμης, χάριν τόσο των παλαιοτέρων όσο και των νεωτέρων Ελλήνων. Προκειμένου να επιχειρηθεί η συνολική επιστημονική θεώρηση του αγώνα για την ανεξαρτησία, θα όφειλαν να υπογραμμιστούν όσοι παράγοντες συνετέλεσαν κυρίως, σε συνάρτηση και με τον γεωγραφικό χώρο, στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων: γλώσσα, μνήμες από το ιστορικό παρελθόν, ορθόδοξη πίστη.

Είναι απαράδεκτη η σύνδεση της έννοιας του έθνους με την έννοια του κράτους: η πρώτη ουδόλως προϋποθέτει, στην ελληνική περίπτωση, την ύπαρξη της δεύτερης. Ο Eλληνισμός επιβίωσε επί χιλιετίες. Το ελληνικό έθνος στη νεώτερη διαδρομή του μορφοποιήθηκε κατά τις αρχές του 13ου αιώνα. Η ταύτιση της αφετηρίας του με τη δημιουργία της νεώτερης Ελλάδος ως κράτους, αντιφάσκει με την επιστημονική αλήθεια. Είναι επιβεβλημένο να τονιστεί επίσης ότι, πέρα από την αντιπαράθεση μουσουλμάνων και χριστιανών, ο διαχωρισμός Ελλήνων και Τούρκων εξέφρασε επί μακρούς αιώνες την καταλυτική κατ' εξοχήν αντίθεση μεταξύ δυνάστη και υποτελούς, γεγονός που εξηγεί και την διαχρονική δυναμική της.

Η βίωση από τους Έλληνες της ελευθερίας συνεπαγόταν, σύμφωνα με το κλασικό δόγμα του πολιτικού φιλελευθερισμού, δεκτό από την Γαλλική Επανάσταση και τους δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες, όχι μόνο το δικαίωμα των υπόδουλων να την διεκδικούν, αλλά και την αντίστασή τους με κάθε τρόπο κατά του τυράννου που την στερεί. Ο αβασάνιστος επηρεασμός από ακραίες σύγχρονες τάσεις ισοπεδωτικής εξίσωσης μεταξύ ατόμων ή λαών, φορέων διαφορετικών αντιλήψεων και επιδράσεων, είναι επιστημονικά αβάσιμος. Τέλος πρέπει να εξαρθούν όλα τα μείζονα γεγονότα και οι ηγετικές μορφές της Επαναστάσεως και να τονιστεί ότι η δημιουργία ελληνικού ζητήματος και φιλελληνικού ρεύματος διεθνώς, οφείλονται στην αναπάντεχη επιβίωση επί τρία χρόνια του αγώνα για την ανεξαρτησία με μόνες τις δυνάμεις του.

Πρέπει να αποφευχθεί η υπερβολική ενασχόληση με εσωτερικές διαφορές και διενέξεις σε βάρος της αναφοράς στο καταλυτικό φαινόμενο της εθνικής απελευθερωτικής συνέγερσης. Η παραφθορά ή η παράβλεψη εξ ίσου σημαντικών φαινομένων δεν προσφέρεται για την κατανόηση και την ερμηνεία της Ελληνικής Επαναστάσεως».

Πηγή: www.in.gr

USA PRESIDENT ON GREEK INDEPENDENCE (2011)

ΧΟΛΕΒΑΣ: Η ΑΝΙΣΤΟΡΙΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 1821

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Εν αρχή ην η κ. Ρεπούση που προσπαθούσε να πείσει τα ελληνόπουλα ότι η Τουρκοκρατία ήταν μία ιδανική περίοδος για τους προγόνους μας. Στη συνέχεια ήλθε η τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων που χρηματοδοτήθηκε από τον γνωστό χρηματιστή Τζορτζ Σόρος και κινείται στη ίδια γραμμή υπέρ των Οθωμανών. Μετά ήλθε στην επικαιρότητα η άποψη ότι πριν από το 1821 δεν υπήρχε συγκροτημένη ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Ευρωπαίοι Διαφωτιστές μάς έμαθαν να λέμε ότι είμαστε Έλληνες. Όλα αυτά τα ιδεολογήματα συγκεντρώνονται σήμερα στη νέα τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΪ για το 1821. Δεν προσχωρώ σε συνωμοσιολογίες, αλλά πολλοί συμπατριώτες μας ευλόγως διερωτώνται αν υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα πίσω από την εργώδη αυτή προσπάθεια να ξαναγραφεί ή μάλλον να σβηστεί οριστικά η Ελληνική Ιστορία. Αφήνω την απάντηση στον κάθε νουνεχή αναγνώστη και θα ασχοληθώ με την αμιγώς ιστορική πλευρά της υποθέσεως.

Ερώτημα πρώτον. Έχει δίκιο η άποψη που προβάλλεται στη σειρά του ΣΚΑΪ ότι η εθνική συνείδηση των Νεοελλήνων διαμορφώθηκε μόλις λίγα χρόνια πριν από το 1821; Φυσικά όχι. Εκατοντάδες μαρτυρίες Ελλήνων και ξένων, κληρικών και λαϊκών, περισσότερο ή λιγότερο μορφωμένων διαψεύδουν τους συντελεστές της σειράς. Ελληνικό έθνος με συνείδηση ενότητος υπάρχει από την Αρχαιότητα. Ήδη τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Ηρόδοτος καταγράφει τα συνδετικά στοιχεία που ένωναν τις ελληνικές πόλεις κράτη: Η κοινή καταγωγή, η γλώσσα, η θρησκεία, τα ομότροπα ήθη. Συνεχίζεται αυτή η συνείδηση στην ελληνιστική και βυζαντινή περίοδο, με αποκορύφωμα την απάντηση του Αυτοκράτορα της Νικαίας Ιωάννη Βατάτζη προς τον Πάπα Νικόλαο Θ΄ το 1250: Είμαστε το αρχαίο γένος των Ελλήνων, από το οποίο άνθισε η σοφία για όλον τον κόσμο. Συνεχίζεται με την τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου όταν ονομάζει την Κωνσταντινούπολη «ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων».

Γύρω στο 1700 ο φλογερός ιεροκήρυκας Ηλίας Μηνιάτης παρακαλεί την Παναγία ως εξής: «Έως πότε το τρισάθλιον γένος των Ελλήνων έχει να ευρίσκεται εις τα δεσμά μιας ανυποφέρτου δουλείας;». Οι όροι Ρωμηός, Γραικός και Έλλην χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και με παρεμφερή σημασία. Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα του Ματθαίου Επισκόπου Μυρέων, ο οποίος το 1619 θρηνεί για την Άλωση χρησιμοποιώντας για το έθνος μας και τα τρία αυτά ονόματα. Από το 1529 έως το 1821 το δημοφιλέστερο ανάγνωσμα του λαού μας ήταν η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» που θύμιζε την δόξα των αρχαίων προγόνων. Το 1708 ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος στο έργο του «Φιλοθέου Πάρεργα» γράφει ότι είμαστε το γένος των «άγαν Ελλήνων», δηλαδή καθαρόαιμοι Έλληνες. Και οι καραβοκύρηδες επί Τουρκοκρατίας τοποθετούσαν στα πλοία τους ως ακρόπρωρα τις μορφές των Αρχαίων Ελλήνων. Λαός, λοιπόν, και διανοούμενοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχει συνέχεια του Ελληνισμού.

Ερώτημα δεύτερο: Περνούσαν καλά οι Έλληνες επί Τουρκοκρατίας, με δικαιώματα και ελευθερίες, όπως ακούσαμε από τον ΣΚΑΪ στις 25.1.2011; Ας αφήσουμε τις μαρτυρίες της εποχής εκείνης να απαντήσουν:

Στα μέσα του 17ου αιώνος ο Γάλλος Ιησουίτης Ρισάρ καταγράφει τις εντυπώσεις του από την υπόδουλη Ελλάδα: «Να σκεφθεί κανείς ότι ουδέποτε από την εποχή του Νέρωνος, του Δομητιανού και του Διοκλητιανού έχει υποστεί ο Χριστιανισμός διωγμούς σκληρότερους από αυτούς που αντιμετωπίζει σήμερα η ανατολική Εκκλησία...». Τον 17ο αιώνα ο Μουσουλμάνος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή περιγράφει βιαίους εξισλαμισμούς και παιδομάζωμα στη Βέροια, στην Έδεσα και σε άλλες πόλεις. Το δημοτικό μας τραγούδι έχει καταγράψει τον θρήνο των μανάδων για τα παιδιά τους ως εξής: «Ανάθεμά σε Βασιλιά (σ.σ. Σουλτάνε) και τρισανάθεμά σε.... να μάσεις παιδομάζωμα , να κάνεις Γενιτσάρους... πέρσυ πήραν τον γιόκα μου φέτος τον αδελφό μου»! Περί το 1760 ο Ιωάννης Πρίγκος από το Πήλιο γράφει: «Τέτοιος βάρβαρος άδικος είναι ο Τούρκος». Στα τέλη του 18ου αιώνος ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης καταγράφει 87 από τα αναρίθμητα μαρτύρια Νεομαρτύρων, δηλαδή Χριστιανών που βασανίσθηκαν και θανατώθηκαν λόγω της Χριστιανικής τους πίστης. Ο Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη, στα Απομνημονεύματά του μάς δίνει μαρτυρία κρυφού σχολειού που οργάνωναν οι ιερείς φοβούμενοι τους Τούρκους.

Ερώτημα τρίτο: Οι κλέφτες ήσαν εθνικοί αγωνιστές ή φυγόδικοι εγκληματίες, όπως ακούσαμε από τον ΣΚΑΪ; Αν κάποιος Έλληνας έβλεπε τον Τούρκο να βιάζει την αδελφή του και επετέθη στον βιαστή, τότε ναι, ίσως κάποιοι από τους κλέφτες των βουνών να ήσαν φυγόδικοι. Αλλά από το άδικο δικαστήριο του κατακτητή. Σημαντική λεπτομέρεια, η οποία αποσιωπήθηκε. Όσο δε για την συνείδηση των ίδιων των κλεφτών, την εξηγεί ο Θ. Κολοκοτρώνης, ο οποίος ανδρώθηκε μέσα στην κλεφτουριά. Λέγει, λοιπόν, στον Άγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον ότι οι κλέφτες και οι αρματολοί στα βουνά είναι η φρουρά του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, η οποία συνεχίζει ακόμη να πολεμά.

Ερώτημα τέταρτο: Ήσαν μόνο οικονομικά τα αίτια της Ελληνικής Επαναστάσεως; Αυτή τη μονομερή ερμηνεία την καθιέρωσαν κάποτε οι Έλληνες μαρξιστές, αλλά οι ίδιοι την απέσυραν στο συνέδριο του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών το 1981. Όμως αξία έχει η άποψη των ίδιων των αγωνιστών: Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, διεκήρυξε ο Αλ. Υψηλάντης τον Φεβρουάριο του 1821. Αγωνιζόμαστε για τον Χριστό και τον Λεωνίδα, έγραφε η προκήρυξη του Αθανασίου Διάκου που δημοσιεύθηκε σε ιταλική εφημερίδα της Τεργέστης. Αυτά προς το παρόν.

Κ.Χ. 1.2.2011

ΒΙΕΝΝΗ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ

Στεφάνους στο κενοτάφιο του εθνεγέρτη και στρατιωτικού αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, Αλέξανδρου Υψηλάντη, κατέθεσαν οι πρέσβεις της Ελλάδας και της Κύπρου, εκπρόσωποι των ιστορικών Ελληνικών Κοινοτήτων Αγίου Γεωργίου και Αγίας Τριάδας, μαθητές της Ελληνικής Εθνικής Σχολής Βιέννης (του αρχαιότερου ελληνικού σχολείου στο εξωτερικό) και το προεδρείο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Αυστρίας.

Πέραν του Αλέξανδρου Υψηλάντη, δεκάδες Έλληνες ιστορικών οικογενειών είχαν ενταφιαστεί στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ την εποχή της λειτουργίας του από το 1784 μέχρι το 1874, όταν άνοιξε τις πύλες του το Κεντρικό Νεκροταφείο Βιέννης, και οι τάφοι του Υψηλάντη και των περισσοτέρων άλλων Ελλήνων στο Ζανκτ Μαρξ βρίσκονται κοντά σε εκείνον του μεγάλου Αυστριακού μουσουργού Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και διετέλεσε αξιωματικός του ρωσικού στρατού και υπασπιστής του Τσάρου Αλέξανδρου του Β', υπήρξε ηγέτης της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και είχε επεξεργαστεί σε συνεργασία με τον Παπαφλέσσα και το Γ. Λαβέντη ένα γενικό σχέδιο για την Επανάσταση.

Ο ίδιος είχε αρχίσει την Επανάσταση από τη Μολδαβία το Φεβρουάριο του 1821, και μετά την ήττα του στρατεύματός του στο Δραγατσάνι από τις σουλτανικές δυνάμεις είχε καταφύγει στη Βιέννη με σκοπό να προωθηθεί στην Ελλάδα αλλά συνελήφθη από τις αυστροουγγρικές αρχές και παρέμεινε φυλακισμένος μέχρι το 1827.

Πέθανε στη Βιέννη το 1828 και ενταφιάστηκε στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ απ' όπου το 1903 έγινε ο μετενταφιασμός των οστών του στο παρεκκλήσι του κτήματος Σίνα-Υψηλάντη στο Ραπόλτενκιρχεν, δυτικά της Βιέννης, και δεκαετίες αργότερα, το 1965, έγινε μετακομιδή τους στην Αθήνα, όπου ενταφιάστηκαν στο προαύλιο της πρώην Σχολής Ευελπίδων, στα σημερινά Δικαστήρια.

Πηγή:www.sofiatimes.com

1821 - ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΟΣ (2010) ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ Ασπρόπυργος, 25-3-2010
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ Αρ. Πρωτ.:
Δ.Υ.ΔΥΤΙΚΗΣ AΤΤΙΚΗΣ

ΔΗΜΟΣ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ ΠΡΟΣ: -Τους ΠΟΛΙΤΕΣ του
ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Ταχ. Δ/νση : Λ. Δημοκρατίας 18
Ταχ. Κωδ. : 193 00
-Τα Μ.Μ.Ε.

Τηλέφωνο : 210-5572698
FAX : 210-5572276
email :grafeiodimarxou@aspropyrgos.gr

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ, του ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ του 1821.

(Εκφωνήθηκε στην Πλατεία Ηρώων της Πόλης, στον επίσημο εορτασμό της 25ης Μαρτίου του 1821)

«Ελληνίδες, Έλληνες,

Ασπροπυργιώτισσες κι Ασπροπυργιώτες,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, σε τούτη την Πλατεία, που αφιερώσαμε στους ήρωες του Ελληνισμού, για να τιμήσουμε τη μνήμη, να παραδειγματιστούμε από τη θυσία, όλων εκείνων των προγόνων μας, που αγωνίστηκαν για να ελευθερωθεί, τούτος ο Τόπος, από ζυγό δουλείας, που διήρκεσε τέσσερις αιώνες!
Εκατόν ογδόντα εννιά χρόνια, από εκείνη την Άνοιξη, του 1821, στέκομαι απέναντί σας, με γνώμονα τα λόγια του εθνικού μας ποιητή: «Το έθνος, πρέπει να μάθει, να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό»!
Κι έχουμε υποχρέωση, αφού η κατεστημένη Πολιτεία, αφού η πνευματική μας ηγεσία, κρατούν αποστάσεις απ΄ την αλήθεια, που ελευθερώνει, να την ψηλαφίσουμε μόνοι μας!
Για να μας χρησιμεύσει, ως οδηγός, ως άσβεστος φάρος, στην τρικυμία που ζούμε. Ως φάρμακο, για να αντιμετωπίσουμε την εθνική κατάθλιψη, που μας κατέλαβε, όλους τους Έλληνες!

Έλληνες του Ασπρόπυργου,
Πήρα την απόφαση, να σταθώ -σήμερα- μπροστά σας, όχι για να επαναλάβω, κάποια γνωστά λόγια, για το θαύμα του 1821!
Αλλά, για να σας προτρέψω, με απαρχή, τούτες τις κρίσιμες ώρες, που διέρχεται η Πατρίδα μας, να ξεκινήσουμε μια σταυροφορία, να προετοιμάσουμε, να εργαστούμε για την Έγερση, που έχει ανάγκη η Ελλάδα!
Γιατί είναι η ώρα, ο Τόπος μας, να εξορίσει διαπαντός, από τη συλλογική μας μνήμη, απ΄ τη δημόσια ζωή, τις μισές αλήθειες, που είναι χειρότερες, και από τα μεγαλύτερα ψεύδη! Πρωτίστως, έχουμε υποχρέωση, να απαιτήσουμε και να επιβάλλουμε, τον πλήρη, τον απόλυτο σεβασμό, σε όλους εκείνους, τους αληθινούς ήρωες, που έταξαν την ψυχή τους, στα ιδανικά της Πατρίδας και της Λευτεριάς, για να μην ζούμε -σήμερα- εμείς, υπόδουλοι στους Τούρκους!
Ας αναλογιστούμε, λοιπόν: Πώς έφτασαν, οι πρόγονοί μας, στον ξεσηκωμό του 1821; Ποιές ήταν οι αφετηρίες τους; Για ποιά πράγματα αγωνίστηκαν; και τί κέρδισαν; Ποιοί υπονόμευσαν, και πώς, όσα κατέκτησαν με αίμα και θυσίες; Είχαν, εθνική συνείδηση; Ή μήπως την απέκτησαν εκ των υστέρων, κατασκευασμένη σε «εργαστήρια Ιστορίας», όπως προπαγανδίζουν κάποιοι, που πληρώνονται από τον ιδρώτα, από το αίμα του ελληνικού Λαού;
Απαντά, στα ερωτήματα αυτά, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, από το Ιάσιο, στις 24 Φεβρουαρίου του 1821, με τούτα τα λόγια:

«…Ας καλέσουμε, ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερία, στη γη της Ελλάδος! Ας πολεμήσουμε, στους τάφους των πατέρων μας, οι οποίοι, για να μας αφήσουν ελευθέρους, πολέμησαν και πέθαναν εκεί. …Το αίμα των τυράννων, δεν είναι δεκτό, στη σκιά του Θηβαίου Επαμεινώνδα, του Αθηναίου Θρασύβουλου… Στα όπλα, λοιπόν, η Πατρίδα, μας προσκαλεί!»

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, πού βρίσκουν το θράσος, όλοι αυτοί που αγωνίζονται να μας πείσουν, πως γίναμε εκ των υστέρων Έλληνες; Κι αφού υπηρετούν αλλότριους στόχους, εμείς, γιατί τους ανεχόμαστε; Γιατί τους επιτρέπουμε, να προσπαθούν, να διδάξουν στα παιδιά μας «ανάπηρη ιστορία»;
Γιατί αφήνουμε αναπάντητες, τις προκλήσεις κάποιων, που επιχειρούν να καπηλευτούν ήρωες του 1821; Να τους παρουσιάζουν, ως μη Έλληνες, ως πολέμαρχους άλλων Εθνών;
Στις 28 Ιουνίου, του 1821, ο Μάρκος Μπότσαρης κι ο Κίτσος Τζαβέλας, σε προκήρυξη τους, προς τους κατοίκους της Πάργας, διακηρύσσουν:

«Είμεθα Έλληνες, πιστοί στον όρκο μας, σταθεροί στην απόφαση μας, και με το Σταυρό μπροστά, και τα όπλα στα χέρια, προτιμάμε να κατεβούμε στους τάφους, χριστιανοί και ελεύθεροι, παρά να ζήσουμε σκλάβοι, χωρίς θρησκεία, χωρίς πατρίδα, χωρίς τιμή»!

Πώς τολμούν, λοιπόν, όχι μόνο ξένοι προπαγανδιστές, αλλά και κάποιοι ελληνόφωνοι, δήθεν επιστήμονες, να αμφισβητούν την ελληνικότητα, των συγκεκριμένων, και άλλων πολλών καπεταναίων, που ήταν Αρβανίτες, σαν κι εμάς, τους ιδρυτές αυτής της Πόλης;

Πώς τολμά, το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, να συνεχίζει το ίδιο, μονότονο, προκλητικό τροπάριο, περί Εθνικής Μειονότητας Αρβανιτών στην Ελλάδα; Πού βασίζεται ο διαρκής πόλεμος, σε βάρος της χώρας μας;


Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

περιμένουμε χρόνια, από τους ταγούς μας, πολιτικούς και πνευματικούς, κοντά δύο αιώνες, να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας, να δώσουν, σ’ αυτό το Λαό, τη δυνατότητα να αντιληφθεί, σε τί οφείλονται τα δεινά κι οι εθνικές καταστροφές, που βιώνει αυτός ο Τόπος.

Για να σηκωθούμε, επιτέλους! Να δικαιώσουμε, τους πόθους και τα οράματά μας!

Άκρα του Τάφου σιωπή!

Ε, λοιπόν, 189 χρόνια μετά, την ώρα που κορυφώνεται η αγωνία μας, για το μέλλον της Ελλάδας, υπερχρεωμένης και περίγελο όλης της οικουμένης, ας γίνουμε εμείς οι σταυροφόροι της αλήθειας!
Ας πούμε, ας αντιληφθούμε επιτέλους, ότι όσα διέσωσαν οι προγονοί μας, επί τέσσερις αιώνες, όσα θυσίασαν, οι Έλληνες Επαναστάτες, με απαρχή την άνοιξη του 1821, υποθηκεύτηκαν στο βωμό των δανειστών μας! Δύο δάνεια, του 1824 και του 1825, ύψους δύο εκατομμυρίων, οκτακοσίων χιλιάδων λιρών, ήταν αυτά που υποκίνησαν την εμφύλια διαμάχη, αυτή, που έθεσε σε κίνδυνο, την έκβαση της Επανάστασης του 1821.
«Όταν μιλάει ο χρυσός, τα πάντα είναι άχρηστα», έλεγε ο Γκούρας, που από θαρραλέος καπετάνιος, έγινε συνώνυμος της ψυχικής φθοράς που προκλήθηκε, με τα αργύρια των δανείων.
«Νόμος και ισχύς οι λίρες των δανείων»! Μ΄ αυτές εξαγοράζονταν οι πάντες! Μ΄ αυτές, οι δανειστές μας, διέφθειραν διαχρονικά, τον κοινοβουλευτισμό και τη διοίκηση! Και το 1825, κηρύχτηκε η πρώτη πτώχευση!
Όταν ανέλαβε η Κυβέρνηση Ζαΐμη, στο ταμείο του αγώνα, βρήκε μόνο 16 γρόσια, δηλαδή, ούτε μια ακέραια λίρα! Χρωστούσαμε ήδη, 2,8 εκατομμύρια λίρες, από τις οποίες, «στο χέρι», οι Επαναστάτες είχαν πάρει μόνο τις 800 χιλιάδες!
Τα άλλα ήταν «έξοδα», «κρατήσεις», για το «κοινωνικό έργο» των Τραπεζιτών, αδελφών Ρικάρντο, από την Αγγλία, και Ρότσιλντ, από τη Γαλλία. Κι έκτοτε, η Ελλάδα πορεύεται, με εκείνη τη θηλιά στο λαιμό του έθνους!
Κρίμα στις θυσίες, των ανώνυμων και επώνυμων αγωνιστών, των άγνωστων ηρώων και των γνωστών καπεταναίων! Η λευτεριά μας, κατάντησε κλοτσοσκούφι των δανειστών μας! Τα οράματά μας, παιχνίδι στα χέρια των διεθνών τοκογλύφων!
Δεύτερη χρεωκοπία, το 1843. Τρίτη χρεωκοπία , το 1893. Το 1898, η Ελλάδα, υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο.
Από το 1824, ως σήμερα, πορευτήκαμε, με πάνω από 100, εξωτερικά δάνεια κάθε μορφής. Με ληστρική φορολογία στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα! Έρμαιο των δανειστών μας, που έγιναν οι κρυφοί, και καμιά φορά, οι φανεροί εξουσιαστές, αυτού του Τόπου, την ώρα που όλοι εμείς παριστάναμε, πως διαφεντεύουμε την Πατρίδα μας!

Σε ποια βαθμίδα της Εκπαίδευσης, τα διδάσκονται αυτά οι νέοι μας; Σε ποια συζήτηση, στα Μέσα Ενημέρωσης ή στο Ναό της Δημοκρατίας μας, αναλύθηκε ποτέ, αυτή, η γάγγραινα του έθνους μας;
Σε ποια επέτειο, οι ταγοί μας, μας μίλησαν ξεκάθαρα, για τους λόγους που διαιωνίζουν την ξενοδουλεία και την εξάρτηση; Πότε ξεκίνησε, μια σοβαρή προσπάθεια, να βγούμε από το βούρκο;

Ελληνίδες και Έλληνες,
Ασπροπυργιώτισσες και Ασπροπυργιώτες,

Aν δεν βάλουμε τέλος, στο φαύλο κύκλο, των θυσιών χωρίς ελπίδα, δε δικαιούμαστε να παριστάνουμε, πως τιμούμε την εξέγερση του 1821. Αυτή, θα παραμείνει αιώνιο σύμβολο, το οποίο θα διδάσκει, στους λαούς όλου του κόσμου, τη δύναμη που κρύβει μέσα του ο Έλληνας, αλλά και την εγκληματική μαεστρία, με την οποία, το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο, μας κρατά, φόρου και αίματος υποτελείς, για 189 Χρόνια!
Αν θέλουμε, λοιπόν, να λέμε, πως τιμούμε τους ήρωες, που δεν προσκύνησαν τον Τούρκο κατακτητή, για πάνω από τέσσερις αιώνες, έχουμε υποχρέωση να αντιληφθούμε, στις πραγματικές τους διαστάσεις, και το 1821, αλλά και όσα ακολούθησαν!
Σήμερα, που πολλαπλασιάζονται οι φόβοι μας για το μέλλον, επιβάλλεται να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους! Να προχωρήσουμε ενωμένοι, με σχέδιο και όραμα!
Τιμή στο 1821, σημαίνει πρώτα από όλα, απόφαση να εγερθούμε! Να αποθέσουμε, στο κατώφλι των δύσκολων χρόνων, που έρχονται, όλα τα ελαττώματα, που μας βοήθησαν να αποκτήσουμε!
Να εγερθούμε, όποιο κι αν είναι το κόστος! Να αντιμετωπίσουμε την οικονομική τρομοκρατία, που χτυπά την Ελλάδα και τους Έλληνες, που είναι χειρότερη κι από τη δεσποτεία του Σουλτάνου!
Η τιμή στου Ήρωες του 1821, επιβάλλει να πούμε «ΟΧΙ»! στην πτώχευση του Λαού μας! «Όχι»! στην εξαθλίωση, των πολλών νεόπτωχων, και στην προκλητική καλοπέραση των νεόπλουτων!
Τιμή στους Ήρωες, της εξέγερσης του ΄21, σημαίνει επιτέλους, να διαφεντέψουμε τον Τόπο μας! Αλλά, για να εγερθούμε, θα πρέπει πρώτα, να απαιτήσουμε, να γίνουν ευρύτατα γνωστά, συνείδηση όλων, όσα μας κρατούν στο χείλος του γκρεμού! Για να μας παραδειγματίσουν όλους, και κυρίως , τα παιδιά μας!
Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, θα πρέπει να εξοστρακίσουμε τους τοποτηρητές, τους εγγυητές των συμφερόντων, αυτών που ρουφούν, κάθε ικμάδα της Ελλάδας, και το αίμα του Ελληνικού Λαού! Αυτούς, που καλλιεργούν την πνευματική σύγχυση, που μας αποκόπτουν μεθοδικά από τις ρίζες μας, τους εθνομηδενιστές, τους υπαλλήλους της «νέας τάξης»!

Αδέλφια Ασπροπυργιώτες,
Έλληνες και Ελληνίδες,

Τούτη, τη μέρα της εθνεγερσίας, ας είναι η απαρχή, για να πάψουμε να αναλωνόμαστε, σε ζήτω και γεια μας! Αν τιμούμε, αυτούς που προετοίμασαν τον Εθνικό ξεσηκωμό, έχουμε υποχρέωση, να απαιτήσουμε μιαν άλλη Παιδεία! Να χτίσουμε μιαν άλλη Πολιτεία! Με θεμέλιο την αλήθεια, την ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά! Να προασπισθούμε τις λαϊκές κατακτήσεις! Να υποχρεώσουμε, σε αναλογική συμμετοχή στις θυσίες, όλους αυτούς που θησαύρισαν, σε βάρος του απλού, του εργαζόμενου Έλληνα, ξεπουλώντας την ψυχή τους στο διάβολο, κι υπονομεύοντας την υπόσταση της Χώρας μας !
Τιμή στο ορόσημο 1821, σημαίνει επίσης: Να αποδοκιμάσουμε, κάθε σχέδιο εξόντωσης του κοινοτισμού μας, κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της τοπικής Δημοκρατίας, κάθε προσπάθεια μετατροπής της, σε κακέκτυπο του σκληρού, του απάνθρωπου και απόμακρου κράτους μας! Να πολεμήσουμε, κάθε ψεύτικο άλλοθι, που επιχειρεί να δικαιολογήσει, να ρίξει αλλού τις ευθύνες, για το θάνατο της διοικητικής λειτουργίας της χώρας!
Να σταθούμε, μαχητικά, με αποφασιστικότητα και ορμή, απέναντι στους αποδομητές της Δημοκρατίας και της Κοινωνίας μας! Στους «πλασιέ της υποτέλειας»! Τους διαμορφωτές της παρακμής αυτού του τόπου, τους βιαστές της ψυχής του Λαού μας!
Χρόνια μας ποτίζουν δηλητήριο! Χρόνια εργάζονται, από το χώρο της Παιδείας, για να μην υπάρξει περίπτωση έγερσης, δικής μας ή των παιδιών μας! 189 χρόνια, ας αναλογιστούμε πού μας κατάντησαν, αυτοί που μας οδηγούν, κι εμείς που τους χειροκροτούμε: Οι κόποι κι οι θυσίες του Λαού μας, όχι μόνο δεν πιάνουν τόπο, αλλά κάθε μέρα που περνά, οι οφειλές της Πατρίδας μας, γιγαντώνονται!

Αν πράγματι, λοιπόν, τα ινδάλματα μας είναι, ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Ανδρούτσος, ο Τζαβέλας, ο δικός μας, ο Καπεταν-Μελέτης Βασιλείου, ο Μακρυγιάννης, ο Μπότσαρης, ας κάνουμε πράξη τις επιταγές τους! Ας διδαχτούμε, και από τα κατορθώματά τους, αλλά και από τα λάθη τους!
Την ώρα που οι δανειστές μας, μαζί με κάποιους ελληνώνυμους συνεργάτες τους, οραματίζονται την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, με την Ελλάδα, φόρου υποτελή και επαρχία της, την ώρα που ουδείς ταράζεται, ούτε στη θέα των τουρκικών πολεμικών πλοίων, που εδώ και πολλούς μήνες, έφτασαν να «κόβουν βόλτες» έξω από το Σούνιο, εμείς, έχουμε υποχρέωση, να θυμηθούμε το «Γέρο του Μωριά», και να βροντοφωνάξουμε, να κάνουμε πράξη, το: «φωτιά και τσεκούρι, στους προσκυνημένους»!
Μακάρι, αδέλφια Συμπατριώτες, να βρούμε τη δύναμη, μέσα από το διάλογο με τους Ήρωές μας, κι από σήμερα, να επαναλαμβάνουμε διαρκώς, να κάνουμε πράξη τους στίχους του μεγάλου μας ποιητή, του Γιάννη Ρίτσου, δείχνοντας το στήθος μας: «Σε τούτα εδώ, τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει! Μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού και στ΄ αγεριού το πόδι»!
Το χρωστάμε στο γένος μας, στους αγωνιστές της Τουρκοκρατίας, στους Λευτερωτές μας, του ΄21, σε όλους όσους έπεσαν μαχόμενοι, στους αγώνες της Πατρίδας, και κυρίως, το χρωστάμε στα παιδιά μας!

Εμπρός, λοιπόν, Συμπατριώτες, ασυμβίβαστα, συνειδητά, με πάθος, εμπρός, για της γενιάς μας το ΄21!»

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ