ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Επικοινωνία:

Nina Gatzoulis
President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations
Email: ninagatz@comcast.net
Τηλ: 603-742-0466
Φαξ: 603- 617-2977

Οκτώβριος 2010

Προς Άπαντα Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Αξιότιμοι Βουλευτές,

Απευθύνουμε ανοικτή επιστολή προς όλους τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, και ζητούμε τις θέσεις τους σε ερωτήματα που για μας είναι ταυτόσημα με το μέλλον της πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητάς μας.

Σας υπενθυμίζουμε πως τα ψηφίσματα της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ έχουν υιοθετηθεί ομόφωνα από τη Συνέλευση ΣΑΕ ΗΠΑ στο Σικάγο το 2007, από το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο και πιο πρόσφατα από την ολομέλεια του Συνεδρίου της AHEPA στο Μόντρεαλ του Καναδά. Επιπλέον υπήρξε κοινό ψήφισμα μεταξύ Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου και περίπου εκατό Μακεδονικών Οργανώσεων το οποίο δηλώνει: «...ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την συμπερίληψη του όρου Μακεδονία στο όνομα του κράτους των Σκοπίων.ΖΗΤΟΥΝ από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία». Άλλωστε αυτές είναι και οι απόψεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας στην Ελλάδα για το θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ. Όπως γνωρίζετε όλες οι δημοσκοπήσεις περί της σύνθετης ονομασίας αποδεικνύουν ότι ο ελληνισμός δεν αποδέχεται τον όρο Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος χώρας.

Θα θέλαμε ν’ ακούσουμε τη δική σας άποψη σε μερικά θέματα που μας ενδιαφέρουν:

Αποδέχεστε τη σύνθετη ονομασία με τον όρο Μακεδονία για την ΠΓΔΜ;

Αποδέχεστε την αλλαγή του συντάγματος της ΠΓΔΜ για να υπάρξει συμφωνία για το όνομα;

Αποδέχεστε ως απόλυτη ανάγκη τη διενέργεια δημοψηφίσματος σε περίπτωση που το Ελληνικό κράτος αποδεχτεί σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία για τη γειτονική χώρα;

Αποδέχεστε ότι ο Ελληνισμός πρέπει να διακηρύξει επίσημα μέσω του Ελληνικού κοινοβουλίου ότι η Μακεδονική ταυτότητα ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό ιστορικά και πολιτιστικά και ότι ουδεμία έννοια εθνολογικής «Μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας δεν είναι αποδεκτή και φυσικά ο όρος «Makedonski» για τους κατοίκους των Σκοπίων είναι απαράδεκτος;

Περιμένουμε τις απαντήσεις σας .

Με εκτίμηση,

Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος

www.theswordofzeus.info

www.theswordofzeus.info

Ιστοσελίδα για το νέο βιβλίο-ύμνο (Slabbert) για την συμβολή της Ελλάδας στην εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΤΟΥ Κ.Ι. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ

Την 28η Οκτωβρίου 1940 εσήμανε βαριά για την Ελλάδα η ώρα της Ιστορίας. Αρχισαν «μήνες θεριεμένοι» γι’ αυτήν με την έναρξη της συμμετοχής της ουσιαστικά στον από έτους και πλέον πανευρωπαϊκό σχεδόν πόλεμο. Υπεύθυνος με την κακή έννοια ήταν ο Ιταλός δικτάτωρ Μουσολίνι με την πολιτική αφροσύνη του.

Η απόφαση για τη μη αποφυγή της εμπλοκής της Ελλάδος στη φοβερή δοκιμασία, που είναι ο πόλεμος, υπήρξε ηθικώς αναπότρεπτη για τον δικτάτορα της Ελλάδος τότε, Ιωάννη Μεταξά, και αποτέλεσε υψηλό τίτλο τιμής για τον ίδιο και για την Ελλάδα. Και ο ελληνικός λαός την επιδοκίμασε, και μάλιστα έθεσε κάπως σε παρένθεση την αντίθεσή του προς τον παράνομο κυβερνήτη και του συμπαραστάθηκε ανεπιφύλακτα για την υπεράσπιση της πατρίδας.

Ο Ιωάννης Μεταξάς ευτύχησε με τη συγκυρία της Ιστορίας να ζήσει τους τελευταίους μήνες της ζωής του ως εθνικός ήρως σχεδόν, αντάξιος του ελληνικού λαού, προβεβλημένου τότε ως του κατ’ εξοχήν ηρωικού λαού της Ευρώπης. Πόσες θυσίες όμως στοίχισε ο τίτλος αυτός, δεν πρέπει να λησμονείται.

Στη νηφάλια εξιστόρηση των γεγονότων αξίζει να τονισθεί ότι ο Μεταξάς προσπάθησε να αποφύγει τον πόλεμο η Ελλάς με διάβημά του προς τον πρέσβη της Γερμανίας, συμμάχου της Ιταλίας. Του επικαλέσθηκε την προ εικοσιπενταετίας προσπάθειά του να αποτρέψει την είσοδο της Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον της Γερμανίας, αλλά και απερίφραστα δήλωσε την ανένδοτη απόφαση να αντισταθεί η Ελλάς σε ιταλική επίθεση, με συνέπεια τον κίνδυνο και για τη Γερμανία τότε να επέμβουν οι Αγγλοι και να σχηματισθεί Βαλκανικό Μέτωπο, όπως στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το διάβημα ήταν σπουδαίο, έπεισε τον Γερμανό πρέσβη, αλλά δεν τελεσφόρησε. Ο Μουσολίνι αδιαφόρησε και για τη συμβουλή του Χίτλερ να αποφύγει την επίθεση εναντίον της Ελλάδος.

Δεν υπερεμπιστεύθηκε όμως ο Μεταξάς το σοβαρό αυτό διάβημά του προς τη Γερμανία για την αποτροπή του πολέμου, αλλά έπραξε ό,τι έπρεπε για την ετοιμασία προς απόκρουση της ενδεχόμενης εισβολής.

Και ήταν η Ελλάς σε ικανό βαθμό προετοιμασμένη για πόλεμο αμυντικό, με τη φροντίδα ήδη του συνόλου των κυβερνήσεων από το 1923 (βλέπε Αλεξάνδρου Ι. Δεσποτοπούλου «Η πολεμική παρασκευή της Ελλάδος από 1923 έως 1940», έκδοση Ακαδημίας Αθηνών, 1998).

Η από 1936 κυβέρνηση Μεταξά είχε συνεχίσει την ετοιμασία με πολλούς τρόπους, δηλαδή όχι μόνο με την κατασκευή της Οχυρωματικής Γραμμής Μεταξά. Εξάλλου, υπήρχε ιδιαίτερα το εξαίρετο Ορειβατικό Πυροβολικό, απόκτημα επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου και η άριστη εκπαίδευση των πυροβολητών: Υπήρχε και άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Ο αριθμός των αεροπλάνων μόνον ήταν μικρός και δεν υπήρχαν άρματα μάχης.

Ο Μεταξάς, ολίγο πριν από την 28η Οκτωβρίου 1940, δεν αποδέχθηκε την εισήγηση του Παπάγου να κηρύξει γενική επιστράτευση. Σύμφωνα με αφήγηση του στρατηγού Γεωργούλη στον αδελφό μου Αλέξανδρο Δεσποτόπουλο, καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας, αντιπρότεινε ο Μεταξάς μερική, αόρατη επιστράτευση: να μην απολυθούν οι κανονικά στρατευμένοι που η θητεία τους έληγε, να επιστρατευθούν με ατομικές προσκλήσεις η 8η μεραρχία Ιωαννίνων και η 9η μεραρχία Κοζάνης και η Φρουρά Κερκύρας ή και μια Ταξιαρχία Ευζώνων και ως προς τα περαιτέρω εμπιστευόταν ο Μεταξάς το άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Και αυτά για να παραπλανηθεί ο Μουσολίνι ως προς τον όγκο του ελληνικού στρατού αντίκρι στην επικείμενη επίθεση του ιταλικού στρατού. Ο Μουσολίνι φέρεται να είπε: «Ο πονηρός γέρων με εξηπάτησε».

Ο βαθμός της δοκιμασίας και η έκταση των θυσιών του χειμερινού πολέμου 1940 - 1941 είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά σήμερα. Ομως, η δοκιμασία και οι θυσίες δικαιώθηκαν. Η ελληνική νικηφόρα τότε αντίσταση αποτέλεσε απαρχή για την αντιρρύθμιση της πορείας της Ιστορίας, θριαμβικής έως τότε για τον Αξονα Ρώμης - Βερολίνου.

Ο Μεταξάς, όμως, ήταν σώφρων πολιτικός, όπως και στρατιωτικός. Ανεπηρέαστος από τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, δεν επιθυμούσε τη συνέχιση του πολέμου και δεν ανεχόταν η Ελλάς να είναι «τμήμα θυσίας» του γαλλο-γερμανικού στρατοπέδου. Δοκίμασε, λοιπόν, με αποστολή μυστική εμπίστου προσώπου να επιτύχει σύναψη ανακωχής με κεκτημένα τη δόξα του ελληνικού στρατού και τα κατεχόμενα εδάφη της Βορείου Ηπείρου.

Αξίζει να παραθέσω τώρα ό,τι άκουσα ο ίδιος προ ετών σε τηλεοπτική εκπομπή: αφηγητής για προσωπική δράση του ήταν ο Γιώργος Πεσμαζόγλου, πρώην υπουργός με άψογο παρελθόν. Είπε, λοιπόν, ο αξιόπιστος αυτός πρώην υπουργός, ότι ο Μεταξάς του ανέθεσε να μεταβεί στην Ελβετία και να προβεί εκεί στις δέουσες ενέργειες για σύναψη ανακωχής, επωφελέστατης για την Ελλάδα. Επήλθε όμως τότε ο θάνατος, πολύ άκαιρα, του Μεταξά. Ο Πεσμαζόγλου έχασε τη σπουδαία μυστική εντολή του. Η εμπλοκή της Ελλάδος στον πόλεμο συνεχίσθηκε.

Αν είχε τελεσφορήσει τυχόν η φιλειρηνική αυτή προσπάθεια του Μεταξά, με την αποστολή του Πεσμαζόγλου, η Ελλάς δεν θα είχε υποστεί καθόλου την Κατοχή και τα φοβερά δεινά της, ούτε και όσα δεινά επακολούθησαν την Κατοχή και την απελευθέρωση. Εξάλλου, όμως, διαφορετική θα ήταν ίσως η έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου, καθώς οι Γερμανοί χωρίς τη βαλκανική επιχείρηση του 1941, επιβεβλημένη από τη συνέχιση του ελληνοϊταλικού πολέμου, θα είχαν έγκαιρα με πανστρατιά επιχειρήσει την εισβολή στη Ρωσία.

Ο Μεταξάς στον τελευταίο μήνα της ζωής του επιχείρησε να δράσει κατά σωφροσύνη με κριτήριο αποκλειστικά το συμφέρον της Ελλάδος, χωρίς ενδιαφέρον για την έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου. Αυτή θα είναι η ετυμηγορία της Ιστορίας για τον ύστερο Μεταξά με αποσιώπησή της πριν από το 1940 πολιτικής του.

Η αναπόληση του πολέμου 1940-1941 συνεπάγεται αναφορά στον πρωτο-ήρωά του ελληνικό λαό, αλλά και στον πρωθυπουργό, την κρίσιμη ώρα, Ιωάννη Μεταξά. Η 28η Οκτωβρίου 1940 εξάγνισε το πολιτικό του αμάρτημα της 4ης Αυγούστου 1936.

Πηγή: www.kathimerini.gr 28/10/2010

ΑΛΒΑΝΙΑ - ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Θορυβημένοι είναι οι ορθόδοξοι Προκαθήμενοι και οι ηγέτες των διεθνών χριστιανικών οργανισμών από τις επιθέσεις που εξαπολύονται το τελευταίο διάστημα κατά του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου (φωτογραφία) και κατά ιεραρχών της Εκκλησίας της Αλβανίας. Πολλοί κληρικοί κάνουν λόγο για προσπάθεια σπίλωσης του κ. Αναστασίου επειδή στα τραγικά γεγονότα της Χειμάρρας, τον περασμένο Αύγουστο, με τη δολοφονία του 37χρονου Αριστοτέλη Γκούμα, στάθηκε δίπλα στους ορθοδόξους της περιοχής. Μάλιστα, τονίζουν ότι τότε ήταν ο πρώτος που μίλησε για δολοφονία, όταν πολλοί προσπαθούσαν να αποδώσουν το γεγονός σε τροχαίο δυστύχημα. «Πρέπει να ακολουθήσουμε αυτό που έγινε στις αρχές του αιώνα, όταν οδηγήσαμε τον Μητροπολίτη Δυρραχίου Ιάκωβο στην Κορυτσά και του είπαμε “Φύγε”» είναι το μήνυμα που αποστέλλει στην αλβανική κυβέρνηση, στον λαό και στον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο ο εκφραστής των επικριτών του κ. Κρίστο Φρασέρι. Ακαδημαϊκός από την εποχή του καθεστώτος Χότζα, ερευνητής του Ινστιτούτου Ιστορίας της Αλβανίας και γεννημένος το 1920 στην Κωνσταντινούπολη, ο Φρασέρι έχει τεθεί επικεφαλής της αμφισβήτησης του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας.
«Σκοπός του κ. Αναστασίου ήταν η αποκατάσταση της επιρροής της ελληνικής Εκκλησίας επί της Αλβανικής υπονομεύοντας και εκμηδενίζοντας τις προσπάθειες που είχαν καταβάλει οι αλβανοί πατριώτες» αναφέρεται σε ένα από τα δημοσιεύματα εφημερίδων που ανακυκλώνουν τις απόψεις του κ. Φρασέρι.

Ενδεικτικές του κλίματος είναι ακόμη και οι ερωτήσεις που θέτουν δημοσιογράφοι στους μητροπολίτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. «Γιατί η Εκκλησία δεν έκανε μνημόσυνο για τους Τσάμηδες, γιατί το αποφεύγει, γιατί εσείς ως Αλβανός δεν δέχεστε ότι σε βάρος τους υπήρξε γενοκτονία; Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος δεν ενδιαφέρεται για τους Αλβανούς που σκοτώνονται στην Ελλάδα;», ρωτήθηκε μεταξύ άλλων ο Επίσκοπος Κρούγιας κ. Αντώνιος κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης. Ο κ. Φρασέρι ζήτησε να κηρυχθεί «persona non grata» ακόμη και ο Αρβανίτης στην καταγωγή Μητροπολίτης Βερατίου κ. Ιγνάτιος. «Είναι ένας φανατισμένος έλληνας επίσκοπος, ένας μισθοφόρος της σοβινιστικής πολιτικής της Ελλάδας, ο οποίος, όπως και όλοι οι μισθοφόροι που δρουν στην Αλβανία, όπως ο βουλευτής Βαγγέλης Ντούλες, ο δήμαρχος Βασίλης Μπολάνος και ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, έλαβαν εντολή από την Αθήνα να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον της Αλβανίας» λέει ο 90χρονος Φρασέρι σε αλβανική εφημερίδα. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος συστήνει στους συνεργάτες του νηφαλιότητα και καλεί να αποφεύγονται οι αυτοδικίες. Δέχεται πάντως τηλεφωνήματα στήριξης από πολλές πλευρές, καθώς πρόκειται για προσωπικότητα διεθνούς κύρους και αποδοχής.

Πηγή: www.sofiatimes.com

ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ - ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ

Είκοσι πέντε αιώνες μετά τη γέννησή της, και με αφορμή την επέτειο των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα, η μαρμάρινη Νίκη του Καλλίμαχου δεσπόζει πλέον στην αίθουσα των αρχαϊκών γλυπτών του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.

To άγαλμα στέκεται για πρώτη φορά με όλα του τα κοµµάτια πάνω σε έναν σκελετό από ανοξείδωτο χάλυβα.

Ο Καλλίμαχος, ένας από τους εννέα άρχοντες της Αθήνας, αρµόδιος για το στράτευµα, κλήθηκε παραµονή της μάχης μαζί με τους δέκα στρατηγούς της πόλης να αποφασίσει για το αν και πού πρέπει οι Αθηναίοι να αντιµετωπίσουν τους Πέρσες.

Οι πέντε στρατηγοί σκέφτηκαν πώς μια πόλη θα τα βάλει με μια αυτοκρατορία και προτιµούσαν να μην αντιδράσουν άµεσα, αλλά να περιµένουν να γεµίσει το φεγγάρι ώστε να έρθουν σε βοήθεια οι Σπαρτιάτες.

Οι άλλοι τέσσερις τάχθηκαν µε τον ενθουσιώδη Μιλτιάδη. Η ισοψηφία δεν µπορούσε να οδηγήσει σε λύση.

Ο Μιλτιάδης απευθύνεται στον Καλλίµαχο και του λέει: «Όλα κρέµονται από πάνω σου». Και ο Καλλίµαχος έριξε την ενδέκατη ψήφο υπέρ της αναµέτρησης στον Μαραθώνα.

Πηγή: www.in.gr

ΜΑΡΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: ΣΦΑΛΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΓΔΜ ΣΑΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΗΣ
Πρώην Υπουργός

25-10-2010

Η Συρία έσφαλε που αναγνώρισε την ΠΓΔΜ, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας

Αυτοί που εισηγήθηκαν και αναγνώρισε η Συρία τη ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», προφανώς αποσιώπησαν ή αγνοούν την ιστορία της Συρίας, της οποίας ο Μακεδόνας διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Σέλευκος, αυτοανακηρύχθηκε ως Βασιλεύς το 205 π.Χ. Ο Στράβων, αφού επισκέφθηκε τη Σελευκιδιακή Συρία και είδε Συριακές πόλεις που είχαν ονόματα πόλεων και αρχαιολογικών χώρων της Μακεδονίας, πριν έρθουν οι Σλάβοι στη Βαλκανική, την αποκάλεσε ΜΙΚΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Ως γνωστόν, η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδό Ποταμό διενεμήθη μετά το θάνατο του μεταξύ των Μακεδόνων διαδόχων του κατά την Ελληνιστική Περίοδο (4ον αιώνα π.Χ. – 1ον αιώνα π.Χ.). Ο Αλέξανδρος έκτισε 70 πόλεις. Υπήρξε αήττητος. Ουδέποτε πολέμησε αμυντικά. Το σπουδαιότερο είναι ότι όχι μόνο δε μισήθηκε από τους λαούς που κατέκτησε, αλλά αντίθετα αγαπήθηκε και λατρεύτηκε ως ημίθεος. Αγαπάται μέχρι σήμερα και αποτελεί τιμή για τους λαούς και τις χώρες που κατέκτησε, να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Γιά την ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ΟΠΗΝ, γνωστή ως «Όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» το βιβλίο του Χρ. Ζαλοκώστα «Ο Αλέξανδρος Πρόδρομος του Χριστού», σελ. 60) αναφέρει: «Ο Αλέξανδρος, σε πανεθνικό συμπόσιο αξιωματικών και στρατιωτών από όλες τις Μονάδες, είπε: ‘Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι για την κοινή προκοπή. Δεν χωρίζω ανθρώπους όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους χαρακτηρίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Τον Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά κοινό Πατέρα όλων. Από μέρους μου θεωρώ όλους ίσους λευκούς και μελαμψούς…’». [Ο Ζαλοκώστας αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ως πηγή τον Ψευδοκαλλισθένη και τον φιλόσοφο Ερατοσθένη].

Ο καταγόμενος από τη Μακεδονία εκ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου ΣΕΛΕΥΚΟΣ Α΄ ΝΙΚΑΤΩΡ (353-281 π.Χ.), γιός του Αντιόχου, Στρατηγού του Φιλίππου Β΄, διοίκησε το ασιατικό τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, μέρος της οποίας σήμερα είναι η Συρία. Ο Σέλευκος έκτισε πολλές πόλεις με ονόματα οικογενειών του (Σελεύκεια, Αντιόχεια, Λαοδικεία), Μακεδονικών πόλεων και αρχαιολογικών χώρων (Βέροια, Έδεσσα, Δίον, Πέλλα, Αμφίπολις).

Το ανωτέρω ανέφερε ο Pierre Leriche, Διευθυντής Ερευνών στο Ίδρυμα Ερευνών της Γαλλίας στο Συνέδριο με τίτλο «Ο Ελληνιστικός Πολιτισμός στην Ανατολή», που οργάνωσε στην Αθήνα το 2006 η Δρ Ποτίτσα Γρηγοράκου, του Τμήματος Αρχαιολογίας στην Ανατολή του C.N.R.S. – E.N.S. Παρισίων, η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών, το Γαλλικό Ινστιτούτο και ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ, με Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής τον κ. Εμμανουήλ Μικρογιαννάκη, Καθηγητή της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Τα πρακτικά του Συνεδρίου αυτού, εξέδωσε ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ με επιχορήγηση του Υπ. Εξωτερικών, του Υπουργείου (τότε) Εθνικής Παιδείας, της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του Ιδρύματος Κωστόπουλου, της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, του Γαλλικού Ινστιτούτου και της Ακαδημίας Αθηνών. Τα πρακτικά του Συνεδρίου, που προβάλλουν τον ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των διαδόχων του στη διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στην Ανατολή, έπρεπε να γίνουν ευρέως γνωστά.

Στα πρακτικά του Συνεδρίου υπάρχει κείμενο της Βέρας Μαριγκό, Προέδρου του Κέντρου Μελετών και επιστημονικών ερευνών για το Αφγανιστάν, η οποία διερωτάται γιατί η νεώτερη Ελλάδα δεν απέδειξε το ενδιαφέρον που θα έπρεπε σε έναν τομέα που αφορά το παρελθόν της στην Ανατολή. Γιατί δεν έχει πανεπιστημιακό μάθημα και αντίστοιχη έδρα, δεν έχει εκδόσεις βιβλίων, ούτε εκδόσεις επιστημονικές ή πολιτιστικές, που να αναφέρονται στο θέμα αυτό. «Η διανοητική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων (ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου), έγραψε στο περιοδικό TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 ο Dennis Overbye, υπήρξε ένα σημαντικό γεγονός της Ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο». Αυτή τη στιγμή το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό πολιτικά και οικονομικά για τον Ελληνισμό και όχι μόνο.

Στο Συνέδριο έλαβαν μέρος κορυφαίοι ξένοι αρχαιολόγοι και Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Ρώσος Ελληνικής καταγωγής Δρ. Βίκτωρ Σαριγιανίδης, ο οποίος έκανε ανασκαφή στα Τίλια Τεπέ του Αφγανιστάν και βρήκε χρυσά κτερίσματα με Ελληνικά γράμματα και ονόματα, όπως Αθηνά, Διόνυσος. Στο ίδιο συνέδριο πήραν μέρος και ο Ακαδημαϊκός Paul Bernard, o Καθηγητής Pierre Leriche, ο Μιχ. Κορδώσης Καθηγητής Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, ο Δρ. Απ. Μπουσδρούκης Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων και η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκη.

Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου και ο Καθηγητής Α. Μπουσδρόκης στην εισαγωγή αναφέρουν ότι η δημιουργία των Ελληνικών πόλεων με την εγκατάσταση Ελλήνων, είχε ως συνέπεια την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού. Ιδρυμένες οι πόλεις αυτές σε επίκαιρα σημεία, συνέβαλαν αποφασιστικά στην τόνωση του εμπορίου από τη Μεσόγειο ως την Κεντρική Ασία και βόρεια Αφρική, με αποτέλεσμα να διακινηθούν, όχι μόνο αγαθά, αλλά και ιδέες.

Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου σε άρθρο της «Ελληνίδες πόλεις της Ανατολής» γράφει: «Η Ελληνικότητα των πόλεων αυτών (Ελληνικοί θεσμοί, αρχιτεκτονική, επιγραφές, τέχνες, πολιτειακό σύστημα κτλ.) αποτελεί απόδειξη της Ελληνιστικής ταυτότητας των Μακεδόνων που τις δημιούργησαν». Επίσης η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει ότι: «Ο Έλληνας Βασιλιάς Μένανδρος του Ινδο-Ελληνικού Βασιλείου (160-130 π.Χ.) που είχε συγκεράσει τους δυο πολιτισμούς, γνωστός ως ο Βασιλιάς Σοφός, με την Αθηνά στο νόμισμα του ως θεά της Σοφίας και προστάτιδα του.

Η δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου, που έμεινε στη Συρία και Δαμασκό και παρακολουθούσε τη πορεία των ανασκαφών των Γάλλων αρχαιολόγων, πρότεινε, όταν ήλθε στην Ελλάδα, να ιδρυθεί έδρα Ελληνιστικής εποχής σε Πανεπιστήμιο. Αργότερα συνάντησε στο Παρίσι Αφγανό Αρχαιολόγο, ο οποίος διερωτήθηκε γιατί η Ελλάδα δεν ίδρυσε έδρα Ελληνιστικής Εποχής, για να πηγαίνουν οι ενδιαφερόμενοι στην Ελλάδα και όχι στο Παρίσι.

Άνθρωποι διαφόρων προελεύσεων και με εντελώς διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους με συνέπεια να επιδράσουν στην τέχνη, τα γράμματα και ιδιαιτέρως στους Ελληνικούς θεσμούς. Η Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε στη διοίκηση, το εμπόριο και τα Γράμματα , με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως lingua franca, διεθνές όργανο επικοινωνίας ενός μεγάλου μέρους του τότε γνωστού κόσμου και επίσημη γραπτή γλώσσα πολλών λαών στην Ασία. Όχι μόνο στην Ελληνιστική περίοδο, αλλά και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Εποχής και σε ορισμένες περιοχές, μέχρι των πρώτων χρόνων που ακολούθησαν την Αραβική κατάκτηση.

Ο επίτιμος Καθηγητής αρχαίας Ελληνικής και Ελληνιστικής Εποχής στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, Mostafa El Abbadi, κατά τον οποίο η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν η πρώτη οικουμενική βιβλιοθήκη στην Ιστορία, ανέφερε ότι στην Αίγυπτο και τη Συρία η Ελληνική γλώσσα διατηρήθηκε ως η επίσημη γλώσσα για έναν ολόκληρο αιώνα μετά την Αραβική κατάκτηση.

Ο Καθηγητής Μιχάλης Κορδώσης αναφέρει ότι η ιστορία του Ελληνικού κράτους της Βακτρίας και των Ινδιών ανιχνεύεται πρωτίστως από τα νομίσματα που βρέθηκαν στις περιοχές που υπήρξαν Ελληνικά βασίλεια. Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει: «Ας θυμηθούμε ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, χώρος Ελληνικού πολιτισμού την εποχή εκείνη, ονομαζόταν «Ελληνική θάλασσα».

Ο Paul Bernard, Γάλλος Ακαδημαϊκός Καθηγητής, τ. Διευθυντής της Αρχαιολογικής αποστολής στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζει την πόλη ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ ως «λίκνο της Ελληνικής γλώσσας και του Ελληνικού πολιτισμού». Αναφέρει ότι οι άποικοι διατήρησαν την εθνική τους κληρονομιά και στον τομέα της γλώσσας, όπως αποδεικνύουν οι επιγραφές. Μια από αυτές γράφτηκε το 24ο έτος της βασιλείας του ΕΥΚΡΑΤΙΔΗ.

Επίσης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο Κλέαρχος, μαθητής του Αριστοτέλη, που ταξίδεψε στην Κεντρική Ασία, αφιερώνει αντίγραφο 150 δελφικών παραγγελμάτων από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, τα οποία αποδίδονται στους επτά σοφούς. Απ’ αυτά διασώζονται 5 παραγγέλματα, που διατυπώνουν τα κύρια προτερήματα που πρέπει να έχει κάθε Έλληνας σε διάφορες ηλικίες της ζωής του. «ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΓΙΝΟΥ, ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ, ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΒΟΥΛΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ» (Παιδί να μαθαίνεις καλούς τρόπους, νέος να πειθαρχείς τα πάθη σου, ώριμος να είσαι δίκαιος, γέρων να δίνεις σωστές συμβουλές και να μη λυπάσαι τον θάνατο που πλησιάζει).

Οι Ελληνιστικοί ηγεμόνες, συνεχίζει ο Paul Bernard, θέλησαν να αποκτήσουν στο Παλάτι ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ συλλογές λογοτεχνικών χειρογράφων και ένα εκπληκτικό εύρημα από τη χαμένη πραγματεία του Αριστοτέλη, που κάνει κριτική της θεωρίας του Πλάτωνα.

Πλην των ανωτέρω, το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων της Σουηδίας με το Πανεπιστήμιο Lund και την υπογραφή του διακεκριμένου συγγραφέως Staffan Stolpe το 1995, σε μελέτη τους για το ρόλο της Μακεδονίας στη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού έγραψαν: «Όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, και οι Υπουργοί, ότι η Ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι Ιστορία μόνο των Ελλήνων, αλλά και ημών των Ευρωπαίων, διότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».

Το Κοράνιο έχει και ειδικό Κεφάλαιο «Οι Έλληνες» . Αναφέρεται επίσης στον Αλέξανδρο ως «Ζουλ-Καρνέιν» ως προφήτη δικαιοσύνης, που του έδωσαν τη δύναμη να τιμωρήσει όσους αδικούν και όποιος κάνει αγαθά έργα να τον αμείβει.

Οι Μακεδόνες συνεπώς διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και την Ανατολή. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ, ισχυριζόμενοι ότι είναι Μακεδόνες, προσβάλλουν, όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά όλους τους ανθρώπους που γνώρισαν τον ελληνικό πολιτισμό από τους Έλληνες Μακεδόνες. Οι Κυβερνήσεις που αναγνώρισαν τη ΠΓΔΜ ως Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδόνες, να ρωτήσουν και τους ιστορικούς τους για να πληροφορηθούν ότι:

1. Ο Γεωγράφος της Αρχαιότητας Στράβων γράφει: «Ελλάς ουν εστί η Μακεδονία».

2. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι: «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση Βασιλέα» [Προφήτης Δανιήλ, Κεφ. 8].

3. Οι Μακκαβαίοι αρχίζουν: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».

4. Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τις πόλεις της Μακεδονίας Φιλίππους, Θεσσαλονίκη και Βέροια που είχαν προ Χριστού τα αυτά σημερινά ελληνικά ονόματα. Μίλησε στα Ελληνικά και έγραψε επιστολές προς Θεσσαλονικείς και Φιλιππησίους στην Ελληνική.

5. 340 Καθηγητές Αμερικανικών και άλλων Πανεπιστημίων έγραψαν γράμμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του Μπους που ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία», αγνοώντας την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για το θέμα αυτό. Δυστυχώς ανιστόρητοι, αφελείς και ύποπτοι σύμβουλοι τον παρέσυραν και εκθέτει τον αμερικανικό λαό.

Όλα τα ανωτέρω και η πρόσφατη έκθεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Λονδίνο (με εκθέματα και από τη Βεργίνα), υποχρεώνουν τη Συρία και τις κυβερνήσεις που σέβονται την ιστορική αλήθεια, να ανακαλέσουν τις αποφάσεις τους, με τις οποίες αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ, ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Νίκος Μάρτης
Πρώην Υπουργός

ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

http://www.proxeneio-stop.org

Υπογράψτε ηλεκτρονικά την σχετική αίτηση.

OΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Του Γιώργου Διονυσόπουλου

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Επίκαιρα»)

«Ήταν μία από τις χειρότερες στιγμές που έχω ζήσει. Σκέφτηκα ότι δεν είναι δυνατόν να βρίσκομαι σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πως δεν μπορεί όλα αυτά να συμβαίνουν στην Ελλάδα. Τέτοιες σκηνές, τόσο φανατισμό και μίσος συναντά κανείς μόνο στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όχι σε μία χώρα που είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Και στη Γαλλία υπάρχουν μουσουλμάνοι, αλλά τέτοια φαινόμενα όπως αυτά που βίωσα στο μειονοτικό χωριό Θέρμες της Θράκης, δεν θα τα δεις να συμβαίνουν πουθενά μέσα στη γαλλική επικράτεια». Με αυτά τα λόγια περιγράφει, μιλώντας στα «Επίκαιρα» την εξάωρη ομηρία της από φανατικούς μουσουλμάνους της μειονότητας στο χωριό Θέρμες στο νομό Ξάνθης, η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Λιμπερασιόν» και ανταποκρίτρια του γαλλικού κρατικού τηλεοπτικού σταθμού «France 3» στην Αθήνα, Έφη Τσελίκα. Μαζί της και τρία μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου που παρακολουθούσαν αμήχανα και φοβισμένα περισσότερα από 150 άτομα να τους βρίζουν σε μία άγνωστη γι’ αυτούς γλώσσα, να τους φτύνουν και να τους προπηλακίζουν, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. «Για μια στιγμή νόμισαν ότι βρίσκονταν στην Καμπούλ», ανέφερε η κ Τσελίκα, σπεύδοντας να προσθέσει ότι ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα τους που ένιωθαν ένα τόσο μεγάλο πολιτισμικό σοκ.

Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του περασμένου μήνα όταν και στο πλαίσιο ενός ταξιδιωτικού αφιερώματος, με χορηγία μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το συνεργείο της εκπομπής «Λεωφόρος της Ευρώπης» που μεταδίδεται κάθε εβδομάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό «France 3», αποφάσισε να επισκεφθεί τα Πομακοχώρια στον ορεινό όγκο της Ξάνθης, προκειμένου να αναδείξει σε ένα ρεπορτάζ τεσσάρων μόλις λεπτών την πολιτισμική κουλτούρα της περιοχής. Τέσσερα λεπτά που στην πορεία όμως φάνηκαν στο συνεργείο του γαλλικού καναλιού σαν ένας ολόκληρος αιώνας…

Όμηροι του πλήθους

Ένας ολόκληρος μηχανισμός στην ευρύτερη περιοχή, που έχει στηθεί με ευθύνη και του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, κινητοποιήθηκε μέσα σε χρόνο – ρεκόρ, κρατώντας επί έξι συνεχείς ώρες τους Γάλλους σε ομηρία. Εκατοντάδες άνθρωποι ξεφύτρωσαν στην κυριολεξία από το πουθενά εγκλωβίζοντας το τηλεοπτικό συνεργείο μέσα στο αυτοκίνητο που το μετέφερε, απειλώντας ταυτόχρονα με τσεκούρια, μαχαίρια και ρόπαλα, τα μέλη του ότι θα τους «κόψουν τα κεφάλια» και όλα αυτά υπό το… άγρυπνο βλέμμα 10 περίπου ελλήνων αστυνομικών οι οποίοι παρακολουθούσαν χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα για να σταματήσουν όλα όσα εξωπραγματικά συνέβαιναν. Δίπλα σε αυτούς, κοινοτάρχες και δημοτικοί σύμβουλοι από τα γύρω χωριά, οι οποίοι είχαν επίσης καταφθάσει μέσα σε διάστημα λίγης μόλις ώρας στις Θέρμες, με την πλειονότητά τους να δυναμιτίζει ακόμη περισσότερο το φανατισμό του πλήθους εναντίον των γάλλων. «Καμία Αρχή, δεν έπαιξε το ρόλο της ως Αρχή. Κανείς δεν επιχείρησε να επιβάλει το νόμο και τη τάξη. Είμασταν στην κυριολεξία στο έλεος του όχλου» τονίζει η κ. Τσελίκα προσθέτοντας ότι για όλο αυτό το διάστημα ένιωθε σαν να βρίσκεται σε μία χώρα «εκτός δικαίου».

Από την πρώτη στιγμή που το γαλλικό τηλεοπτικό συνεργείο έφτασε στις Θέρμες, συνοδευόμενο από τον πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων Ιμάμ Αχμέτ, ήρθε αντιμέτωπο με μία πρωτόγνωρη εχθρότητα από την πλευρά του τοπικού πληθυσμού. Στο πρώτο μόλις πλάνο που επιχείρησε να τραβήξει το συνεργείο, έκανε την εμφάνισή της, σύμφωνα με την κ. Τσελίκα, «μία μαυροντυμένη γυναίκα ντυμένη με την παραδοσιακή αράβικη φορεσιά που άφηνε ακάλυπτο μόνο το πρόσωπο και ξεκίνησε να μας βρίζει με χυδαία λόγια, λέγοντας ότι εδώ είναι Τουρκία. Σε κλάσματα δευτερολέπτων μαζεύτηκαν γύρω της πάνω από 150 άτομα, τα οποία ξεπετάχτηκαν μέσα από ένα παρακείμενο τζαμί. Απαίτησαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει για να δουν εάν μέσα εμφανίζονταν τα παιδιά του σχολείου που εκείνη την ώρα έπαιζαν στην αυλή του, η οποία όμως δεν ήταν παρά ένας δρόμος όπου περνούσαν συνεχώς αυτοκίνητα. Την ίδια στιγμή μία ομάδα από αυτούς κύκλωσε το αυτοκίνητο του συνεργείου και με απειλές μας ζητούσαν να τους δείξουμε τα πλάνα που είχαμε τραβήξει. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο προκειμένου να προφυλαχτούμε, αφού φοβηθήκαμε ακόμη και για την ίδια μας την ζωή, εξαιτίας του μένους του πλήθους. Μαζί τους κουβαλούσαν τσεκούρια και μαχαίρια οι άνδρες και ρόπαλα οι γυναίκες» σημειώνει η κ. Τσελίκα.

Ο αστυνομικός με το ροζ μπλουζάκι

Η συνέχεια θα έκρυβε όμως ακόμη χειρότερες εκπλήξεις για τα μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου. «Επικοινωνήσαμε με την αστυνομία και σε λίγα λεπτά εμφανίστηκε ένας άνδρας ο οποίος φορούσε ένα ροζ μπλουζάκι και μας συστήθηκε ως αστυνομικός, χωρίς όμως να προσφέρει καμία ουσιαστική βοήθεια» τονίζει η ελληνογαλίδα δημοσιογράφος. Λίγη ώρα μετά, σαν να είχαν ειδοποιηθεί από ένα αόρατο τηλεφωνικό κέντρο, στην πλατεία των Θερμών φθάνει, με κάθε είδους μέσο, πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά, Μελίβια, Εχίνο, Κοτύλη, Δημάριο. Το πλήθος πλέον ελέγχεται δύσκολα. Ουρλιάζει και απειλεί να λυντσάρει τα μέλη του τηλεοπτικού συνεργείου του «France 3».

Περισσότερα από 700 άτομα πλέον είχαν μαζευτεί γύρω από τους γάλλους, οι οποίοι από το πουθενά βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν σε ένα σκηνικό που όμοιό του συναντά κανείς στα χωριά και τις πόλεις των Ταλιμπάν. Εν ριπή οφθαλμού στην περιοχή έφτασαν το τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι ΤRT, οι υπεύθυνοι των εφημερίδων MILLET και BIRLIK, ο δήμαρχος Μύκης Μεχμέτ Αγγά, ο αντινομάρχης Μεμίς Τουρκές, ο Μουσταφά Τσουκάλ και οι πρόεδροι όλων των γύρω χωριών. «Μας ζήτησαν να βγάλουμε την κασέτα μέσα από την κάμερα και να τους δείξουμε τι είχαμε τραβήξει. Εγώ αρνήθηκα και τους είπα ότι σύμφωνα με την δεοντολογία και τους νόμους του ελληνικού κράτους κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο παρουσία εισαγγελέα ή άλλων θεσμικών παραγόντων του ελληνικού κράτους και σίγουρα όχι υπό καθεστώς βίας και απειλές εναντίον της ζωή μας. Δεν καταλάβαιναν τίποτα. Απειλούσαν ότι εάν δεν τους δίναμε την κασέτα δεν θα μας άφηναν να φύγουμε. Ένας μάλιστα από τους προέδρους που ήταν μαζεμένοι εκεί μου είπε επί λέξει πως έπρεπε να πάμε σε αυτόν πριν κάνουμε το οτιδήποτε, προκειμένου εν συνεχεία εκείνος να υποδείξει σε αυτούς με τους οποίους συνομιλήσαμε τι θα έπρεπε να πουν. Σκέφτηκα ότι δεν μπορεί να συμβαίνουν αυτά σε μία χώρα που θέλει να λέγεται ελεύθερη. Αντιμετωπίζαμε ένα καθεστώς κράτους εν κράτη. Το κλίμα τρόμου δε, ήταν τέτοιο που κάθε φορά που επιχειρούσαμε να βγούμε από το αυτοκίνητο μας, -όπου και όλες αυτές τις ώρες μας είχαν εγκλωβισμένους – προκειμένου να διαπραγματευτούμε μαζί τους μας έλουζαν με βρισιές και μας έφτυναν. Έκαναν σαν δαιμονισμένοι. Μείναμε έξι ώρες εκεί και μας πρόσφεραν ένα ποτήρι νερό μόνο όταν ολοκληρώθηκαν οι σχετικές διαπραγματεύσεις» αναφέρει η κ Τσελίκα.

Οι απεσταλμένοι του τουρκικού Προξενείου

Είναι η στιγμή που στο χωριό κάνει την εμφάνισή του ένας άτυπος μάλλον απεσταλμένος του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, μαζί με έναν δικηγόρο. Ο μεν πρώτος εμφανίζεται να έχει ειδικότητα στις κάμερες, αφού εκτός από την κασέτα ζητάει να ελέγξει και την ίδια την τηλεοπτική κάμερα θεωρώντας ότι μπορεί ενδεχομένως να έχουν καταγραφεί εικόνες στην εσωτερική της μνήμη, όπως και τελικά γίνεται. Η προβολή είναι δημόσια και γίνεται κάτω από τις απειλές και τα ουρλιαχτά του φανατισμένου πλήθους. Από την πλευρά του ο δικηγόρος έχοντας ήδη έτοιμο ένα έγγραφο το οποίο βγάζει μέσα από την τσάντα του, το δείχνει στην κ Τσελίκα και της ζητάει να το υπογράψει. «Νόμιζε ότι δε ξέρω να διαβάζω ελληνικά και είχε γράψει ένα ολόκληρο κατεβατό. Το διάβασα και μου σηκώθηκε η τρίχα από αυτά που έγραφε. Δεν υπήρχε περίπτωση με τίποτα να βάλω την υπογραφή μου σε κάτι τέτοιο. Πήρα ένα στυλό και έσβησα τα πάντα από ένα σημείο και κάτω. Άφησα μόνο τη φράση ότι στα πλάνα μας δεν είχαμε τραβήξει και δεν επρόκειτο να δείξουμε τα παιδιά του σχολείου» συνεχίζει τη διήγησή της η κ Τσελίκα.

Σαν σκηνή βγαλμένη μέσα από αμερικανική κινηματογραφική ταινία, στο χωριό μιάμιση ώρα περίπου μετά την έναρξη του επεισοδίου έφτασαν περιπολικά οχήματα της αστυνομίας από την Ξάνθη. Η διαδικασία απεγκλωβισμού του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου είχε μόλις ξεκινήσει. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις «απεγκλωβισμού των ομήρων» θα κρατήσουν πάνω από τέσσερις ώρες. Συνοδεία περιπολικών μπρος και πίσω, το αυτοκίνητο που μετέφερε τους γάλλους πήρε το δρόμο της επιστροφής προς τον πολιτισμό. «Έπρεπε να μας είχατε ειδοποιήσει ότι θα ανεβαίνατε να κάνετε ρεπορτάζ στα χωριά που κατοικούν οι μουσουλμάνοι» ήταν η φράση με την οποία υποδέχτηκε την κ. Τσέλικα ο επικεφαλής των αστυνομικών. «Είναι μία ελεύθερη χώρα η Ελλάδα ή όχι; Εφόσον είναι, τότε ο δημοσιογράφος μπορεί και πρέπει να κάνει την δουλειά του οπουδήποτε χωρίς να χρειάζεται γι αυτό άδεια της αστυνομίας» ήταν η απάντηση της ελληνογαλλίδας δημοσιογράφου. Ενδιαφέρον για όσα συνέβησαν στους γάλλους υπηκόους και εξηγήσεις για το θέμα ζήτησε από την ελληνική πλευρά και το γαλλικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στη Ξάνθη προτίθεται να μεταβεί και ο γάλλος πρόξενος κ. Κριστιάν Τιμονιέ.

Επρόκειτο βεβαίως για ένα περιστατικό το οποίο καταδεικνύει αφενός ότι η κατάσταση στα χωριά που κατοικεί η μουσουλμανική μειονότητα έχει ξεφύγει από τον έλεγχο του ελληνικού κράτους, αφετέρου κάνει σαφές την τεράστια επιρροή που ασκεί στην περιοχή το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Το εντυπωσιακό είναι ότι τέτοιου είδους περιστατικά αφορούν μόνο τα ελληνικά ή ξένα τηλεοπτικά συνεργεία που επιχειρούν να τραβήξουν εικόνες από την περιοχή και όχι τα τουρκικά ΜΜΕ που τριγυρνούν συνεχώς στα χωριά της μειονότητας σε Ξάνθη και Κομοτηνή κάνοντας προπαγάνδα και προβάλλοντας την τουρκική γλώσσα και κουλτούρα. Εξάλλου μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι σε όλα αυτά τα χωριά τα μόνο κανάλια που «πιάνουν» οι τηλεοπτικοί δέκτες, είναι τα τουρκικά… Να σημειώσουμε ότι στα Πομακοχώρια ένας μεγάλος αριθμός Πομάκων διαφωνεί με τις πρακτικές του τουρκικού προξενείου, ζητώντας να σταματήσει να τους διδάσκεται με το ζόρι στα σχολεία η τουρκική γλώσσα, αφού δεν είναι η γλώσσα τους. Η στάση της Πολιτείας στο συγκεκριμένο αίτημα, είναι ανάλογη με τη στάση που τήρησε η ελληνική αστυνομία στο παραπάνω περιστατικό. Απλά παρακολουθεί «νίπτοντας τα χείρας της»…

ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ)

Της Ελληνοκυπρίας Ευρωβουλευτού, Κας Ελένης Θεοχάρους

Λέξη δεν λέχθηκε από τον Πρόεδρο στην Εορτή για τα Πενηντάχρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας για εκείνους που με το αίμα τους ίδρυσαν το κράτος.

Απεναντίας ακούσαμε αρκετές φορές ότι το κράτος μας είναι «κοινή κατάκτηση» των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων.

Δεν γνωρίζω καμιάν αναφορά σε Τουρκοκύπριο που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία, εναντίον της αποικιοκρατίας. Ρουθούνι δεν έσπασε. Αντιθέτως, οι Τουρκοκύπριοι αγωνίζονταν με την καθοδήγηση της Άγκυρας και στενή συνεργασία με τους Βρετανούς για την επανάκτηση της Κύπρου, με ενδιάμεσους σταθμούς τη διχοτόμηση, απόσχιση και ενσωμάτωση στην Τουρκία τμήματος της νήσου. Τα σχέδιά τους υλοποιούνται σταδιακά και επιτυχώς.

Συνεπώς, είναι καλά τα μαθήματα ιστορίας που μας παραδίδει ο Πρόεδρος για κάποια ασύγγνωστα λάθη των Ελληνοκυπρίων, αλλά είναι ασύγγνωστη πλάνη να παραποιεί ο ίδιος την ιστορία και να μας λέει από τα πιο επίσημα βήματα ότι το κράτος είναι «κοινή κατάκτηση» εκείνων που το ίδρυσαν και το υπερασπίστηκαν και εκείνων που το πολέμησαν και το κατεδαφίζουν συνεχώς. (Κι ακόμη ότι η «λεγόμενη μητέρα πατρίδα Ελλάδα», εισέβαλε στην Κύπρο. Όπως ακριβώς η Τουρκία).

Και αν τελικά δεν μας απομένει καμία άλλη επιλογή πέρα από τον ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, όπως δήλωσε πανηγυρικά ο Πρόεδρος, -μετά από εκατοντάδες προηγηθέντες τοιούτους εννοείται-, ας μη στηρίξουμε το νέο δημιούργημα του συμβιβασμού στο ψεύδος και στις παραισθήσεις.

Γιατί το κράτος το δημιούργησε ο Αγώνας της ΕΟΚΑ. Ως σπονδή προς τους παντελώς αγνοηθέντες στα Πενηντάχρονα νεκρούς αναφέρω τους νεαρότερους των θυσιασθέντων, από έναν μακρύ κατάλογο γενναίων και ωραίων Ελλήνων που έλειπαν από τις τάξεις των σκολειών και της νιότης σε μια καθημαγμένη πατρίδα, αλλά πύκνωναν τις τάξεις των Ιερών Λόχων, πύκνωναν τις τάξεις των αγωνιστών που πολεμούσαν για την Αυτοδιάθεση των Λαών.

Σ' αυτούς χρωστάμε το κράτος και τις θέσεις μας.

Στο Νίκο Ευαγόρου, στην Ιερή Μνήμη του οποίου αφιερώνω το σημερινό σημείωμα, γιατί σήμερα είναι το μνημόσυνο της θυσίας του, ο οποίος επέλεξε συνειδητά να πεθάνει στον αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για την Αυτοδιάθεση. Εφονεύθη την 5ην Οκτωβρίου του 1958 μετά από ενέδρα εναντίον φάλαγγας βρετανικών τεθωρακισμένων κοντά στο χωριό Φασούλα. Βρέθηκε δέκα ημέρες αργότερα, ενώ το άχραντό του σώμα έγινε βορά των ορνέων, όντας άταφο στην ερημιά.

Στον δεκαεννιάχρονο Μάκη Γιωργάλλα από τον Μαραθόβουνο, στον εικοσάχρονο Δημητράκη Χριστοδούλου από την Δερύνεια και στον 16χρονο μαθητή Μιχαήλ Γεωργίου από την Κισσόνεργα, που πολεμώντας ξεψύχησαν ψελλίζοντες: «Ζήτω η Ελλάδα».

Το κράτος το χρωστάμε στον δεκαεφτάχρονο έφηβο Πρόδρομο Ξενοφώντος, από το Αγριδάκι, του οποίου οι Άγγλοι βασανιστές συνέθλιψαν το κρανίο με την μέγγενη. Στον δεκαοχτάχρονο Γεώργιο Χριστοφόρου από την Έμπα και στον 17χρονο Λουκά Λουκά, από την Αγία Νάπα, που εδολοφονήθηκαν στα χέρια των ευγενών της αυτοκρατορίας με φρικτά βασανιστήρια.

Στον δεκαοκτάχρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη και σ' εκείνα τα τρία βασανιστικά λεπτά που πέρασε στην αγχόνη μέχρι να επέλθει ο θάνατος.

Κι ακόμη στον δεκαεννιάχρονο Χριστοφή Παναγίδη, από το χωριό Λύση, του οποίου το σώμα ανευρέθη διάτρητο από τους λογχισμούς Τούρκου επικουρικού.

Στον δολοφονηθέντα κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης στη Λεμεσό δεκαπεντάχρονο Ανδρέα Γεωργίου, από τη Διερώνα.

Στο εφτάχρονο παιδάκι, Δημητράκη Δημητριάδη, που έπεσε νεκρός ενώ πετροβολούσε τους Άγγλους σε διαδήλωση και έκτοτε φοράει τη φωτογραφία του στο πέτο της η Παλαιστίνη.

Το κράτος το χρωστάμε στα πάνσεπτα σώματα, τα διάτρητα από σφαίρες και λογχισμούς των Γεωργίου Χαραλάμπους, 18 χρονών, Πετράκη Κυπριανού, επίσης δεκαοκτώ χρονών, και των εικοσάχρονων Ανδρέα Ονησιφόρου από το Κολόσσι, Παναγιώτη Συμεού από την Πάχνα, Ιωνά Νικολάου και Κυριάκου Κολοκάση από το Γέρι.

Το κράτος το χρωστάμε στον Παναγιώτη Τουμάζο, συμμαθητή του Πετράκη Γιάλλουρου στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου, που στα 15 του χρόνια πήρε διάσελα κι ανηφοριές και έστηνε ενέδρες στους Άγγλους μέχρι που έπεσε κατά τη διάρκεια ενέδρας στον Καρβουνά, τον Οκτώβρη του 1958.

Το κράτος είναι δημιούργημα της Γαλανόλευκη ψυχής του Πετράκη Γιάλλουρου, που δέχθηκε κατάστηθα τις ριπές των Άγγλων όντας μπροστάρης σε μαθητική διαδήλωση στην πόλη του Ευαγόρα.

Στο άλικο αίμα του δεκαεφτάχρονου Τάκη Σοφοκλέους, και του δεκαοκτάχρονου Γεωργίου Παπαβερκίου.

Το κράτος το χρωστάμε στην ΠΑΝΔΗΜΗ αντίσταση ολόκληρου του Ελληνισμού, αλλά κυρίως σε όσους πολέμησαν και με πλήρη συνείδηση επέλεξαν το θάνατο για την Αυτοδιάθεση των Λαών. Σε όσους είχαν φάρο να καταυγάζει την πορεία τους, τον ακάθεκτο Ανθρωπισμό που εμπνέει η Ελευθερία του Πνεύματος και η Δημοκρατία, μέσα στον οποίο ποτέ δεν είχεν εμφιλοχωρήσει ούτε μίσος, ούτε φασισμός, ούτε εθνικιστική μισαλλοδοξία, ούτε εμφύλια παράκρουση, παρά μονάχα ο απέραντος κι ανέσπερος έρωτας για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.

Έτσι, το κράτος του οποίου προεδρεύει ο κύριος Χριστόφιας οικοδομήθηκε από τον Ακάθιστο Ανθρωπισμό και τον εκσυγχρονισμό εκείνων που δεν κατεδαφίζουν τα ιδανικά του Λαού. Που δεν κατεδαφίζουν το περί δικαίου αίσθημα του κάθε πολίτη. Και δεν είναι Εθνικισμός ο απέραντος έρωτας για την Ελευθερία και η συναίσθηση της τεράστιας ευθύνης να είναι κανείς Έλληνας.

ΘΡΑΚΗ: ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΜΑΚΟΙ? (ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ)

Αιτία το γεγονός ότι ΔΕΝ τους αποκάλεσαν στο ρεπορτάζ τους Τούρκους! Διαβάστε πως περιγράφουν τις στιγμές που έζησαν μέλη του TF-3...
Οι Γάλλοι δημοσιογράφοι έφτασαν στη χώρα μας, για να γυρίσουν ένα ρεπορτάζ για την καθημερινότητα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Έκαναν όμως ένα ''λάθος''. Σύμφωνα με το akritasmedia, οι Γάλλοι δημοσιογράφοι τους χαρακτήρισαν Πομάκους και όχι Τούρκους όπως ήθελαν και μάλιστα έφτασαν στο σημείο να τους κατηγορήσουν για κατασκοπεία.

''Τα όσα αντιμετωπίσαμε στις Θέρμες ήταν πραγματικά απίστευτα και μας θύμισαν καταστάσεις που έχουμε ζήσει σε αφρικανικές χώρες, άλλες εποχές, όπως η Τυνησία και το Τσαντ και μάλιστα σε περιόδους αναταραχής, όπως σε πολέμους ή σε δικτατορίες''. Με αυτά τα λόγια περιέγραψε τα όσα βίωσε, η κα Έφη Τσελίκα, που είναι η ελληνογαλλίδα ανταποκρίτρια τόσο της κρατικής τηλεόρασης, όσο και του κρατικού ραδιοφώνου της Γαλλίας.

Τελικά στο σημείο έφτασαν αστυνομικοί που απέτρεψαν τα χειρότερα. Αντί όμως να διώξουν τους εξαγριωμένους μουσουλμάνους, ζήτησαν από τους δημοσιογράφους να σβήσουν το καταγεγραμμένο υλικό τους, ώστε να ικανοποιηθεί ο υποκινούμενος όχλος που τους περιστοίχιζε!

Το θέμα κατέγραψαν και Τούρκοι δημοσιογράφοι που έσπευσαν από τη γειτονική χώρα. Εκείνοι βέβαια έτυχαν διαφορετικής αντιμετώπισης. Όχι μόνο δεν δημιουργήθηκε ένταση, αλλά οι μουσουλμάνοι σχημάτιζαν ουρά για να μιλήσουν στην τηλεόραση.

Πηγή: www.newsit.gr