ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ

Οι απλοί καλοί άνθρωποι είναι που συγκροτούν την Πατρίδα. Και πρέπει να φεύγεις από την ιδρυματική ζωή του διαφθορείου της Αθήνα, να τους μιλάς, να τους ακούς, να φας, να πιεις μαζί τους, να τους αγγίξεις κι έτσι να σιγουρεύεσαι πως υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να διασχίσεις τον απέραντο και πλούσιο κάμπο των Γιαννιτσών, να περάσεις από την Κρύα Βρύση και ν’ ανεβείς στην Έδεσσα, να δεις τις πλαγιές με τις ανθισμένες κερασιές, τους πυκνούς λόγγους που σκίζουν γάργαρα νερά. Πρέπει να πας στην Αριδαία κι ακόμη πιο ψηλά στα Λουτρά, εκεί στην πλαγιά του Καϊμακτσαλάν, να δεις μέρη πανέμορφα, ιαματικές πηγές που αναβλύζουν από τα σπλάχνα της γης, καταρράκτες κι άγρια φύση ολόγυρα από ένα ορεινό θέρετρο από τα λίγα στην Ευρώπη. Εκεί που ο Αλέξανδρος στρατολογούσε τραχείς πολεμιστές κι έφερνε γερά κοντάρια για τις σάρισες του, τις ίδιες που μετά από δέκα και βάλε χρόνια πόλεμο, αναπαύτηκαν με τους σταυρωτήρες τους καρφωμένους πέρα από τις όχθες του Ινδού. Κρανιά από την Αλμωπία στην γη του Πώρου και των πολεμικών ελεφάντων του.

Με τα υπνοκάναλα και τις λερές φυλλάδες των εργολάβων, με όλες αυτές τις κυρίες με το νεκρό τσιτωμένο μάγουλο και τον πανικό και την απαξίωση που πουλάνε, κοντεύουμε να ξεχάσουμε την αληθινή Ελλάδα, την δύναμη και την ομορφιά των ανθρώπων και των τόπων της.

Οι σκηνοθετημένες ειδήσεις τους με την υποβλητική μουσική από θρίλερ, οι χολερικές και καταστροφολογικές αναλύσεις, η προπαγανδιστική μισθοφορία τους, απέχουν έτη φωτός από τον Λαό μας, τις αξίες του, την Ιστορία του, τις αληθινές δυνατότητες του.

Κάτω από τις στιβάδες της δυσπιστίας και της απόγνωσης που σαν σιδερένια πέπλα άπλωσαν στις ψυχές των Ελλήνων οι μνημονιακοί σκιντζήδες του τουρίστα από την Μινεσότα, αυτοί που ξέσκισαν την χώρα και διπλασίασαν τα spreads, πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη του Έθνους.

Βλέπεις με συγκίνηση πόσο άμεσα και με πόση δίψα ανταποκρίνονται στον θετικό λόγο οι αληθινοί άνθρωποι του κόσμου της εργασίας, αρκεί να νοιώσουν ότι τα εννοείς όσα λες.

Δεν περιμένουν φρουφρού κι αρώματα, κολωνακιώτικες ευγένειες και φλώρικες αναλύσεις. Θέλουν σταράτες κουβέντες, με θετικό, αισιόδοξο πρόσημο. Θέλουν λόγο που να ακουμπά στην καρδιά τους, να συνεγείρει την φιλοτιμία και τον πατριωτισμό τους κι ύστερα ν’ ανεβαίνει στο μυαλό τους. Κι εκεί ριζώνει κι απλώνουν τεράστιους κλώνους η δύναμη κι η δημιουργία, σαν δρυς υπεραιωνόβιος. Και τότε το ηθικό γίνεται κίνητρο, το κίνητρο σκέψη κι η σκέψη κοφτερή πράξη.

Ηθικό θέλουν οι άνθρωποι, ενθάρρυνση και σαφείς πρακτικές προτάσεις, που να ‘χουν όμως ερείσματα και νομιμοποίηση στην συλλογική τους μνήμη, στα πατρώα σύμβολα και στις αρχαίες αρετές. Μόλις πεισθούν – και θα πεισθούν – θα γίνουν ορμητικό ποτάμι.

Αδέρφια, έχει εφεδρείες η Πατρίδα. Έχει πλούτο αμέτρητο, γιατί έχει καθαρά βλέμματα και δυνατά, καθαρά χέρια. Στην μόστρα είναι οι χειρότεροι, εδώ στον εθνικό απόπατο του κλεινού Άστεως, εκεί που κάθονται σταυροπόδι τα αποτριχωμένα φουλάρια και τα πούρα με το δαχτυλίδι σε χεράκια όλο τσάκισμα.

Οι καλύτεροι είναι αλλού. Παντού. Στον Πύργο και στο Άργος, στην Πέλλα και στην Βοιωτία, στα νησιά και την Θράκη. Στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης. Στην Διασπορά. Παντού. Είναι ο Παύλος και η Ελένη, η Κατερίνα και ο Λύσανδρος, ο Γιώργος, ο Γαρύφαλλος, ο Βασίλης, πλήθος αμέτρητο από αληθινούς Έλληνες.

Με πήγαν σ’ ένα λιβάδι μέσα σε πανέμορφα δάση, εκεί που ο Ζλάταν κρέμασε τον Άγρα και τον Μίγκα, που μπορούσε να φύγει αλλά δεν άφηνε τον Αρχηγό του. Ένας φίλος έβγαλε μια καινούργια Σημαία και την ανέβασε στον ιστό, δίπλα από την προτομή του εικοσιεπτάχρονου Ανθυπολοχαγού από τους Γαργαλιάνους. Άφησε και λίγα λουλούδια. Αστός ο Τέλλος, αληθινός, γιος εφέτη. Και πήγε εθελοντής μες το βούρκο και την ελονοσία, να πολεμά με τον γκρα και το μαχαίρι. Προδόθηκε και κέρδισε δυο μέτρα σχοινί και το θάνατο στον κλώνο μιας καρυδιάς.

Τι καταλαβαίνουν από αυτό οι παχιές καθεστωτικές μύγες πάνω στα σκατά της σώφρονος διαπλοκής; Ανακυκλωμένοι «προοδευτικοί» κι ενοχικοί νεοφιλεύθεροι «δεξιοί» ξύνουν αμήχανα το κεφάλι μπροστά σε τέτοια υπερβατική θυσία. Τι θα θυσίαζαν αυτοί για τον τόπο; Το ραντεβού για μανικούρ – πεντικιούρ, ίσως… Πάντως όχι το ραντεβού με τον Ελβετό τραπεζίτη τους.

Πηγή: www.kostasxan.blogspot.com

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

«Κύριε Παπούλια, σας προσφωνώ με το όνομά σας και όχι με τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας γιατί, δυστυχώς, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι το αξίωμα του Προέδρου, σας πέφτει μάλλον, βαρύ!

Και σας ερωτώ, Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχουμε ή δεν έχουμε; Τίθεται υπό αμφισβήτηση η εθνική μας κυριαρχία;

Όταν μέσα στην ίδια μας τη χώρα "άλλοι", πέραν του Ελληνικού λαού, είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας και των πολιτών της, τίθενται εν αμφιβόλω τα δικαιώματά των Ελλήνων;

Η Πατρίδα μας "ξεπουλιέται" γιατί έτσι αποφάσισαν οι "ιθαγενείς κλέφτες", η "κατοχική κυβέρνηση" και "διεθνείς τοκογλύφοι"… Αυτό εσείς το θεωρείτε γενικό συμφέρον και πρόοδο του Ελληνικού λαού; Επιτρέψτε μου κ. Παπούλια να σας υπενθυμίσω, γιατί μάλλον έχετε ξεχάσει, τον όρκο που δώσατε:

"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού".

Εσείς κ. Παπούλια υπερασπίζεστε την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας; Προστατεύετε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων; Υπηρετείτε το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού;

Εφόσον αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το Έθνος των Ελλήνων τίποτα από τα παραπάνω δεν υπηρετείτε, δε δικαιούσθε να φέρετε τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας…

Παραιτηθείτε, λοιπόν ή πράξτε αυτό που υπαγορεύει το Σύνταγμα και ο ΗΘΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ, αγωνιστείτε γι αυτά που ορκιστήκατε φυλάτε…».

Πηγή: www.kostasxan.blogspot.com

MACEDONIAN GREEKS CREATED CEMENT THREE CENTURIES BEFORE ROMANS

Some of the finest ancient treasures of Greece have gone on display, in Oxford’s Ashmolean Museum in Britain, even though some of the discoveries have never been seen by Greeks.
They have been unearthed in a royal complex belonging to Alexander the Great and his father Philip.
Archaeologists have determined that Alexander’s Macedonians were not only great warriors but revolutionary builders as well.

ΕΛΕΥΣΙΝΑ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ

Το Κέντρον Ελευσινιακών Μελετών ΔΑΕΙΡΑ ανέλαβε, ως γνωστόν από πέρυσι,
την ανέγερση Μνημείου για τον ήρωα Κυναίγειρο, αδελφό του Αισχύλου, ως
ελάχιστο φόρο τιμής των Ελευσινίων απογόνων για τα 2500 χρόνια από την
Μάχη του Μαραθώνος.
Επιτέλους, μετά από την έκδοση τεσσάρων αδειών (Οργανισμού Λιμένος
Ελευσίνος 26-7-10, Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων και Ναυτιλίας 12-11-10, Γ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων 18-1-11, Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων

3-3-11), και σήμερα με την κατάθεση καταστάσεως εργαζομένων (!), με
διαβεβαίωσαν από την Λιμενική Αστυνομία ότι τα “ χαρτιά” μας είναι πλήρη
και θα βγάλουν την τελική Άδεια ανεγέρσεως του Μνημείου του Κυναίγειρου,
που περιμένουμε μήνες τώρα από το Λιμεναρχείο, μέσα στον Απρίλιο.
Απομένει η αναγγελία ενάρξεως εργασιών στο ΙΚΑ Ελευσίνος, αφού
καταθέσουμε προϋπολογισμό του έργου, για να πληρωθούν οι ανάλογες
ασφαλιστικές εισφορές(!!!).
Έτσι θα είμαστε καθ’ όλα νόμιμοι κατά το αντιπαραγωγικό αυτό
κατασκεύασμα κράτους, και ελπίζουμε να ολοκληρωθεί το Μνημείο τον Μάιο,
μετά τις εορτές της Αναστάσεως.
Δεν θέλω να σχολιάσω ακόμη την κωλυσιεργία και την αντιμετώπιση των
κρατικών φορέων απέναντι στην προσφορά ενός Πολιτιστικού Συλλόγου (με
μηδέν κόστος για το Δημόσιο), ούτε το ενδιαφέρον και την αρωγή της
τοπικής εξουσίας προς την πρωτοβουλία μας, ούτε τον καλό συμπολίτη που
…κατήγγειλε την ενέργειά μας, ούτε τον δημόσιο λόγο ενός δημοτικού
συμβούλου που συκοφάντησε την πρόθεσή μας ενώπιον όλων των δημοτικών
αρχόντων του τόπου μας, αλλ’ έσσεται ήμαρ… Ας στηθεί ο ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΣ και
τότε τα λέμε… Απλώς φαντασθείτε πώς θα βοηθούσαν οι οικείοι φορείς
κάποιον σύλλογο Σκοπιανό που θα επιχειρούσε ανέγερση (ελληνικού ιδίως)
ανδριάντα ήρωος στην πατρίδα του, ή κάποιον Τουρκικό αντίστοιχο για ήρωα
της χώρας του… Υπ’ όψιν, μέχρι στιγμής μας βοηθούν συνέλληνες εκτός
Ελευσίνος…
Αλλά γνωρίζοντας Ιστορία μονολογούμε ως ο Θέογνις…
“ Η πόλις ήδε δια την των ηγεμόνων κακότητα ώσπερ κεκλιμένη ναυς παρά γην
έδραμεν”!
Βλέπετε, η Πολιτεία ολόκληρη καταρρέει, γιατί δεν βρήκαμε τον τρόπο να
προωθήσουμε τους αξίους Έλληνες ως ηγεμόνες…
Και περαιτέρω, η έλλειψη Ελληνικής Παιδείας βαρβαροποιεί τα ήθη…

Κέντρον Ἐλευσινιακῶν Μελετῶν Δάειρα.

Πηγή: http://filonohpontou.wordpress.com

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ: "ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ..."

Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Μέσα σε έναν πλανήτη που βιώνει τεράστιες γεωπολιτικές και οικονομικές ανακατατάξεις, η Ελλάδα έχει βρεθεί εγκλωβισμένη, με μία κυβέρνηση που μάλλον δεν έχει συναίσθηση ούτε των ευθυνών της, αλλά ούτε και της κρισιμότητας στην οποία πρέπει να ανταπεξέλθει.

Το μεγάλο δυστύχημα, όμως, για την χώρα, δεν είναι η ανικανότητα (ή η δολιότητα κατ’ άλλους) της παρεούλας που (δια)κυβερνά την χώρα. Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η δύσκολη οικονομική θέση της Ελλάδας, που απειλείται έως και με γεωγραφική συρρίκνωση. Εξάλλου, τα προβλήματα υπάρχουν για να λύνονται, ακόμη και με την μέθοδο του Μ. Αλεξάνδρου όταν συνάντησε τον Γόρδιο Δεσμό...

Το ζητούμενο, αλλά μη ευρισκόμενο, το ποθούμενο είναι η συνειδητοποίηση του προβλήματος και η ενότητα των πολιτών. Αυτό μας λείπει… δυστυχώς.

Ιστορικά, είμαστε ένας λαός, ο οποίος είχε πάντα μεγάλες διαφωνίες. Ενίοτε αυτές οι διαφωνίες υπήρξαν και καταστροφικές. Όμως, αυτό το μειονέκτημά μας είναι συνάμα και όπλο δημιουργίας. Γιατί μέσα από την διαφωνία, μέσα από την διαφορετική άποψη είναι δυνατόν να γεννηθεί κάτι νέο, να δημιουργηθεί κάτι πρωτότυπο και μοναδικά υπέροχο. Αυτή η ανησυχία του ελληνικού πνεύματος, υπήρξε άλλωστε και η γενεσιουργός δύναμη σε όλα όσα κατόρθωσε ο Ελληνισμός.

Σήμερα, όμως, οι πολίτες της χώρας βρίσκονται σε ένα παράξενο καθεστώς συναισθηματικής φόρτισης, λογικής συντριβής και πλήρους απραξίας…! Είναι γεγονός πως αυτό το «κράμα» ενέχει τεράστιους κινδύνους πρώτα για τον ίδιο τον λαό κι έπειτα για όλους τους άλλους. Διαπιστώνοντας πως ενώ έχουμε συνειδητοποιήσει την ρίζα του προβλήματος που γιγαντώνεται σε καθημερινή βάση και απειλεί την ίδια μας την ύπαρξη, παρατηρώ πως δεν είμαστε σε θέση να αφήσουμε στην άκρη όλα εκείνα (τα μικρά ή τα μεγάλα) που μας χωρίζουν, προκειμένου να σταθούμε απεγκλωβισμένοι απέναντι στο κοινής διαπίστωσης πρόβλημά μας. Συνεχίζουμε να αναμασάμε ο ένας τα λάθη του άλλου, αλλά δεν βρίσκουμε τη δύναμη της ψυχής που απαιτείται για να πιαστούμε χέρι-χέρι και να σταθούμε απέναντι σε όσα μας απειλούν.

Έντεχνα, το σύστημα διαρρέει τις «φωνές» που το διατηρούν στην εξουσία, τις «φωνές» του «διαίρει και βασίλευε». Και όλοι εμείς, «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» πιανόμαστε με τα μικρά δικά μας λάθη, αντί να πιέσουμε και να σπάσουμε το απόστημα που δηλητηριάζει την κοινωνία και τον πολιτικό βίο.

Αδέρφια είμαστε, σε τούτη τη χώρα που ποτέ δεν δίστασε να τα βάλει με τους μεγάλους του πλανήτη. Ακόμη και όταν ήξερε ο Έλληνας πως έδινε αγώνες που τις είχε χαμένες, έπεφτε αγωνιζόμενος επειδή η ψυχή του δεν σήκωνε το να ζήσει ατιμασμένος. Μεγάλη κατάρα η διχόνοια και κόστισε πολύ αίμα σε τούτη τη γη. Διχόνοια και μικροψυχία πάνε μαζί. Αυτό μας αξίζει; Χωρίς καμιά προσπάθεια, δίχως να δώσουμε κανέναν αγώνα, γραφόμαστε στα βιβλία των υποτακτικών της άρχουσας ανίκανης τάξης…;

Σήμερα, αυτοί οι «άρχοντες» και οι δούλοι τους, φροντίζουν να μας βομβαρδίζουν με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο και σε κάθε ώρα της ημέρας. Χρησιμοποιούν όλα τους τα όπλα. Και ξέρετε γιατί; Επειδή φοβούνται… Επειδή τρέμουν την δύναμη που έχουμε όλοι μας όταν γινόμαστε ένα...

Ελάτε λοιπόν αδέρφια. Ας παραμερίσουμε αυτά που μας χωρίζουν. Ελάτε να κάνουμε ένα βήμα μπρος, για να γίνουμε ένα απέναντι σε αυτά που μας απειλούν. Μετά, όταν όλα θα έχουν τελειώσει, μαζί θα γεννήσουμε κάτι νέο, μαζί θα χτίσουμε μέσα από τα παθήματά μας, μέσα από τα λάθη μας, αλλά και μέσα από τον κοινό μας αγώνα. Κι αν θέλετε, αν έτσι το προτιμάτε, όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή να μαλώσουμε και πάλι, να πιαστούμε και πάλι με τα μικρά που φαντάζουν μεγάλα. Και ξέρετε γιατί θα το κάνουμε; Θα το κάνουμε επειδή θα μπορούμε!!! Αν όμως δεν βαδίσουμε σήμερα ο ένας πλάι στον άλλο, τότε αύριο δεν θα μπορούμε να μαλώσουμε ούτε για τα μικρά και ασήμαντα, επειδή θα έχουμε χάσει τα μεγάλα, τα σπουδαία… τα ιδανικά!

Μην αναρωτιέστε αν μπορούμε. Ρωτήστε μόνο τους εαυτούς σας αν θέλετε να σηκώσετε το ανάστημά σας απέναντι στους εργολάβους που καταστρέφουν τις ζωές μας για να μας στριμώξουν στην φυλακή τους...

Κωνσταντίνος Μιχαήλ

Πηγή: www.kostasxan.blogspot.com

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: "ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΒΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ"

Δυστυχώς αδελφέ μου, υπάρχει ένα 15%, όχι παραπάνω, που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να σωθει η Ελλάδα! Είτε γιατί συνδέεται με τους εργατοπατέρες του βαθέως ΠΑΣΟΚ, είτε γιατί μετέχει ευθέως ή πλαγίως στις "μέσα" λαμογιές, στηρίζει όλη αυτή την ανθελληνική χιονοστιβάδα που βιώνουμε.

Παράλληλα, κάποια άτυχα πλάσματα, που το ίδιο το Σύστημα τα έριξε στα γρανάζια των τοξικών ουσιών, χρησιμοποιούνται μαζί και με κάποιους συγκεκριμένους υπάλληλους των Υπηρεσιών, ντόπιων και ξένων, για τις προβοκάτσιες.

Είτε στις διαδηλώσεις, όπου τάχαμδήθεν τους, τα βάζουνε "με τους... μπάτσοι", ώστε να τρομοκρατηθεί απ' τα χημικά ο πολίτης και να μην ξαναδιαδηλώσει, είτε σε στημένες ενέργειες τάχα μου "αμφισβήτησης" των "επωνύμων", όπου δεν επιτρέπουν τίποτε να ανθίσει, να εκφραστεί, να προχωρήσει και μέσα στα ανώτερα και ανώτατα ιδρύματα και έξω απ' αυτά...
Επιτέθηκαν ας πούμε προχτές στον Νομπελίστα της Ιατρικής στην Πάτρα.

Είχα την... τιμή να το ζήσω κι ο ίδιος πριν λίγες μέρες στην Κερατέα, όπου με φώναξαν για να στηρίξω με τις λιγοστές μου δυνάμεις την μάχη των κατοίκων και μόλις ανέβηκα να διαβάσω το ποίημά μου, το "Φύγε ΤΩΡΑ!" που από εδώ, το "Ας μιλήσουμε επιτέλους" απλώθηκε σ όλη την Ελλάδα, μόλις λοιπόν πήγα να μιλήσω για Πατρίδα και Γλώσσα και είπα "Φύγε" στον Παπανδρέου,... όρμησαν να με... φάνε!
Και φυσικά με φώναζαν... "φασίστα" και τι δουλειά είχα εγώ να τους μιλάω για Ελλάδες και Γλώσσες και τα Νησιά μας, και τέτοια!
Υπάρχει λοιπόν κι αυτός ο "στρατός" που παρεμβαίνει όπου τον διατάξουν.

Κι ακόμη, δεν ξέρουμε τι συμβαίνει με το ένα εκατομμύριο οπλισμένους αλλοδαπούς, (τα άλλα τρία εκατομμύρια, μάλλον δεν έχουν -ακόμη- όπλα!) και σε ποιά σχέση βρίσκονται, με όλους αυτούς που έχουν αποφασίσει να μας σβήσουν απ΄το χάρτη...

Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν αδελφέ (και δεν βάζω κεφαλαίο άλφα, για να μη με ξαναπούνε... μασώνο, τα πράσινα πρακτοράκια), έχουμε και πολλούς ανθέλληνες μέσα στην ίδια την πατρίδα μας και πολλή δουλειά μπροστά μας και πολύ δρόμο μέχρι να ξαναδούμε Φως Ελληνικό να φουντώνει, γιατί η Φλόγα δεν έσβησε, όσο για τις "Σπίθες" άστα να πάνε...

Υπομονή λοιπόν και τέτοια κείμενα όπως αυτό εδώ του Κωνσταντίνου, προωθήστε τα όπου μπορείτε.. Εγώ, το αναδημοσιεύω αύριο όπως είναι, στην εφημερίδα "ΤΟ ΑΡΘΡΟ", που κοστίζει μόλις... μισό ευρώ, και δεν θα το ανέφερα ποτέ, δεν κάνω ποτέ μου γκρίζα διαφήμιση, αν δεν επρόκειτο για το άρθρο αυτό του Κωνσταντίνου Μιχαήλ.

Καλό Σαββατοκύριακο
με Ελληνική Αγάπη,
ο Δημήτρης

Πηγή: www.kostasxan.blogspot.com

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ - ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΤΩΝ ΥΒΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

Η δασκάλα του Μέγα Δέρειου Χαρά Νικοπούλου είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη για τα ασύστολα ψεύδη που γράφηκαν εις βάρος της, από τις τουρκόφρονες εφημερίδες της Θράκης «Γκιουντέμ» και «Μιλλέτ».

Στο δικαστήριο η Χαρά δήλωσε ότι θα αποσύρει τις αγωγές αν της ζητήσουν συγγνώμη, αλλά οι εκδότες αρνήθηκαν και καταδικάσθηκαν σε αποζημίωση. Συνέχισαν να προκαλούν, αποδίδοντας τις καταδίκες σε «διωγμούς κατά της μειονότητας».

Η Χαρά Νικοπούλου δεν υπέκυψε στο εκβιαστικό δίλημμα και μπλόκαρε τους λογαριασμούς των εκδοτών στις Τράπεζες Ζιραάτ και Εθνική.

Στα επόμενα στάδια αναμένεται να αρχίσουν από τη Χαρά Νικοπούλου οι διαδικασίες κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων των δημοσιογράφων της Γκιουντέμ και Μιλλέτ.

Αφού η πολιτεία (σε όλες της τις μορφές) δεν θέλει να στενοχωρήσει τον πρόξενο Κομοτηνής, καιρός είναι να το πράξουν οι πολίτες.

Πηγή: www.kostasxan.blogspot.com

ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 1821

Με αφορμή τηλεοπτικές συζητήσεις και δημοσιεύματα στον Τύπο σχετικά με το 1821, ο ομότιμος καθηγητής της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας και ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, έστειλε ανακοίνωση, με τη σύμφωνη γνώμη της επί τούτο συσταθείσης Επιτροπής εξ Ακαδημαϊκών.

«Ο πρόσφατος εορτασμός της 190ης επετείου της Παλιγγενεσίας, σε συνδυασμό με την προβολή διαφόρων απόψεων για την Επανάσταση του 1821, επιβάλλει την διατύπωση γνώμης, χάριν τόσο των παλαιοτέρων όσο και των νεωτέρων Ελλήνων. Προκειμένου να επιχειρηθεί η συνολική επιστημονική θεώρηση του αγώνα για την ανεξαρτησία, θα όφειλαν να υπογραμμιστούν όσοι παράγοντες συνετέλεσαν κυρίως, σε συνάρτηση και με τον γεωγραφικό χώρο, στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων: γλώσσα, μνήμες από το ιστορικό παρελθόν, ορθόδοξη πίστη.

Είναι απαράδεκτη η σύνδεση της έννοιας του έθνους με την έννοια του κράτους: η πρώτη ουδόλως προϋποθέτει, στην ελληνική περίπτωση, την ύπαρξη της δεύτερης. Ο Eλληνισμός επιβίωσε επί χιλιετίες. Το ελληνικό έθνος στη νεώτερη διαδρομή του μορφοποιήθηκε κατά τις αρχές του 13ου αιώνα. Η ταύτιση της αφετηρίας του με τη δημιουργία της νεώτερης Ελλάδος ως κράτους, αντιφάσκει με την επιστημονική αλήθεια. Είναι επιβεβλημένο να τονιστεί επίσης ότι, πέρα από την αντιπαράθεση μουσουλμάνων και χριστιανών, ο διαχωρισμός Ελλήνων και Τούρκων εξέφρασε επί μακρούς αιώνες την καταλυτική κατ' εξοχήν αντίθεση μεταξύ δυνάστη και υποτελούς, γεγονός που εξηγεί και την διαχρονική δυναμική της.

Η βίωση από τους Έλληνες της ελευθερίας συνεπαγόταν, σύμφωνα με το κλασικό δόγμα του πολιτικού φιλελευθερισμού, δεκτό από την Γαλλική Επανάσταση και τους δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες, όχι μόνο το δικαίωμα των υπόδουλων να την διεκδικούν, αλλά και την αντίστασή τους με κάθε τρόπο κατά του τυράννου που την στερεί. Ο αβασάνιστος επηρεασμός από ακραίες σύγχρονες τάσεις ισοπεδωτικής εξίσωσης μεταξύ ατόμων ή λαών, φορέων διαφορετικών αντιλήψεων και επιδράσεων, είναι επιστημονικά αβάσιμος. Τέλος πρέπει να εξαρθούν όλα τα μείζονα γεγονότα και οι ηγετικές μορφές της Επαναστάσεως και να τονιστεί ότι η δημιουργία ελληνικού ζητήματος και φιλελληνικού ρεύματος διεθνώς, οφείλονται στην αναπάντεχη επιβίωση επί τρία χρόνια του αγώνα για την ανεξαρτησία με μόνες τις δυνάμεις του.

Πρέπει να αποφευχθεί η υπερβολική ενασχόληση με εσωτερικές διαφορές και διενέξεις σε βάρος της αναφοράς στο καταλυτικό φαινόμενο της εθνικής απελευθερωτικής συνέγερσης. Η παραφθορά ή η παράβλεψη εξ ίσου σημαντικών φαινομένων δεν προσφέρεται για την κατανόηση και την ερμηνεία της Ελληνικής Επαναστάσεως».

Πηγή: www.in.gr

ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ: "...ΟΜΑΙΜΟΝ, ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ, ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ...ΚΑΙ Σ' ΟΠΟΙΟΝ ΑΡΕΣΕΙ..."

Υπάρχουν δυο τρόποι να κοιτάς την κοινωνία και τα πράγματα. Από τη μεριά των λίγων και των ισχυρών ή από την μεριά των πολλών και αδύναμων. Εγώ την βλέπω από την μεριά των πολλών, στέκομαι μαζί με το πλήθος των ανθρώπων που μεγάλωσα και ζω μαζί τους.

Γιατί μπορεί να μην πιστεύω στην ταξική πάλη, να θεωρώ ακρογωνιαίο λίθο της κοσμοθεωρίας μου την εθνική και κοινωνική ενότητα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι τάξεις δεν υπάρχουν. Κι έχεις πάντα δικαίωμα επιλογής. Με τον Λαό ή με την Κλεπτοκρατία. Με τους εργαζόμενους ή με την βλαχομπαρόκ παρασιτική «αριστοκρατία». Με την Πατρίδα ή με τους εχθρούς της, στρατιώτης της ή τυφεκιοφόρος του εχθρού.

Οι άγριοι καιροί, που ήδη ήρθαν, θα θέσουν επιτακτικά το ερώτημα αυτό σε όλους μας και κυρίως σε όσους ανήκουν στην πολιτική τάξη. Γιατί ήδη η ανέχεια σαν λοιμώδης νόσος απλώνεται στις γειτονιές.

Όλα υπάρχουν από το Έθνος και υπέρ του Έθνους. Οι θεσμοί, οι διαδικασίες, ο πλούτος, η Παιδεία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα πάντα. Και το Έθνος το συγκροτούν πρωτίστως οι πολλοί κι όσοι από τους λίγους έχουν συνείδηση. Πιστεύω στους Ηγέτες, είναι οι πρόμαχοι κι οι πρωτοπόροι που κινούν τους τροχούς της Ιστορίας, αυτοί που εμπνέουν και συνεγείρουν τις μάζες αλλά ακόμη κι ο Αλέξανδρος χρειαζόταν τους Μακεδόνες του, δεν θα ήταν τίποτε χωρίς αυτούς…

Από τους πολλούς βγαίνει πάντα κι η αληθινή αριστοκρατία, οι πραγματικά καλύτεροι στην δουλειά, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική. Στην ειρήνη και στον πόλεμο. Κι όσο πιο διασφαλισμένη είναι η κοινωνική κινητικότητα, τόσο πιο υγιής είναι η κοινωνία. Οι κοινωνικοί αποκλεισμοί κι οι ενδογαμίες οδηγούν σε τύπους σαν τον Κάρολο της Αγγλίας. Όχι ιδιαίτερα καλό πράγμα για το μέλλον ενός τόπου, έτσι δεν είναι;

Ζήσαμε για δεκαετίες μια μπάσταρδη εποχή. Μας κυβέρνησε ο κατιμάς, τα βόδια κι όχι τα λιοντάρια μας. Σαν κάποιο γιγάντιο χέρι να ανάδευσε το κατακάθι της κοινωνίας κι ήρθε η μούργα στον αφρό. Φυγόστρατοι, αστράτευτοι κι ανεπάγγελτοι, υπάλληλοι εργολάβων και προμηθευτών, σόγια, γκόμενες και κολλητοί, πλημμυρίσανε την εξουσία, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ. «Δημοκρατία» των κολλητών με διάχυτη μια αισθητική «προοδευτικού» σκυλάδικου. Η πρώτιστη αρετή κάθε Έλληνα, ο πατριωτισμός, τέθηκε υπό διωγμό, χλευάστηκε από υστερικούς κονδυλοφόρους ή έγινε αντικείμενο καπηλείας από κομπέρ της πολιτικής, σούργελα τηλεπωλητές και κοσμικούς γκλαμουροκάγκουρες. Χωρίς αυτόν όμως, όχι στο μέλλον, ούτε για τσιγάρα δεν θα πάμε.

Ο παραγωγικός ιστός της χώρας κατέρρεε χρόνο με το χρόνο, οι παγετώνες πλησίαζαν αλλά τα επαναστατικά τζιτζίκια μας στο Φίλιον και στο Ντα Κάπο, τραγουδούσαν απτόητα τις μετασοσιαλιστικές μπούρδες τους, χορτάτα από προγράμματα κι επιδοτήσεις.

Δεν χρειαζόμαστε κανά γερολαδά, εξηνταβελόνη που θα μετράει με σφιχτό χέρι τα γρόσια. Η Πατρίδα δεν είναι μπακάλικο. Χρειαζόμαστε ηγεσία με φλογερή ελληνική πίστη, που να ανάψει πυρκαγιά στις συνειδήσεις, να αποτινάξει το σιδερένιο πέπλο της μιζέριας, της κατάθλιψης που σκόρπισαν οι σκιντζήδες της κυβέρνησης και τα εξαπτέρυγα τους. Πως είναι δυνατόν να απειλείς και να εκβιάζεις τον λαό σου μέρα παρά μέρα; Δεν διέλυσαν απλώς την αγορά και οδήγησαν κεφάλαια σε έξοδο πανικού. Καταρράκωσαν τις ψυχές των απλών ανθρώπων. Το μεγαλύτερο έγκλημα τους είναι πάνω στο ηθικό του Λαού.

Τώρα που πέφτουν τα φτιασίδια της μεταπολιτευτικής πολιτικής ορθότητας κι ο βερεσέ νεοφιλεύθερος «σοσιαλισμός» τινάζει τα πέταλα, ορθώνεται πάλι το αρχαίο καθήκον. Με ποιους θα πάει και ποιους θ’ αφήσει ο καθένας μας.

Οι δυνάμεις της παρακμής, ο κάλπικος διεθνισμός, το σαβουάρ βιβρ της ενδοτικής «αριστεράς» και της ενοχικής «δεξιάς», γκροτέσκοι ελληνοκάπηλοι, εργολάβοι και συγκροτήματα στοιχίζονται πίσω από το Μνημόνιο. Με λίγα λόγια, να πληρώνουμε τριάντα χρόνια, ώσπου να φέξουν τα παΐδια μας. Η χώρα να γίνει ρουμάνια κι ερείπια, στους δρόμους μας να παλεύουν η φτώχεια με την πρέζα, να παραιτηθούμε από την αξιοπρέπεια μας, να εκπορνευτούμε συν γυναιξί και τέκνοις και να ξοφλήσουμε 350 δις, χωρίς βιομηχανική παραγωγή, χωρίς γεωργία, βιοτεχνία. Κούληδες χωρίς σχιστά μάτια. Με λειψό Στρατό, τροχονόμο ορδών μουσουλμάνων. Κι όλα αυτά θα τα υποστεί ο Λαός, οι πολλοί και οι αδύναμοι. Αυτοί που δανείστηκαν και πληρώνουν αυτά που έφαγαν οι λίγοι, οι αμετανόητοι. Αυτοί που τώρα κάνουν μάχη οπισθοφυλακής, προσπαθούν να ελέγξουν την πτώση και να μεταθέσουν στο Λαό όση περισσότερη από την ζημιά γίνεται. Και κυρίως, την επόμενη μέρα να είναι και πάλι στα κόλπα. Να μείνουν αλώβητα τα ολιγοπώλια τους, οι αφανείς εταιρείες τους με τους κολλητούς, τις συμμαθήτριες και τις ορντινάτσες. Ένα μάτσο σινιέ κλεφτρόνια είναι, που, χρόνια τώρα, παίζουν στο μπαρμπούτι κάτω απ’ το σταυρό τα ιμάτια της Πατρίδας, που ναι, ρε παίδες, είναι οι κάμποι και τα ψηλά βουνά αλλά πρωτίστως είναι ο πατέρας μας κι η μάνα μας, τ’ αδέλφια και τα παιδιά μας. Είναι οι φίλοι κι οι συμμαθητές μας, αυτοί που μαζί γλεντήσαμε, κλάψαμε, πανηγυρίσαμε. Και πίσω τους, πίσω μας, ατέλειωτες γραμμές από ματωμένα χνάρια, ιδρωμένα χέρια. Αγώνας. Στη γη, στα μπάρκα, στα μηχανουργεία, στην ξενητειά. Προφορές, τραγούδια, μνήμες. Γιοι σπαρμένοι στην Βόρειο Ήπειρο και στον Πόντο, στο Αλή Βεράν και στ’ ακρογιάλι της Κερύνειας, στον Άγιο Ιλαρίωνα.

΄Ομαιμον, ομόγλωσσον, ομόθρησκον. Όσοι τα είχαν κι όσοι τα διάλεξαν κι αφομοιώθηκαν. Μ’ αυτούς ήμουν, είμαι και θα είμαι και σ’ όποιον αρέσει.

Σ.Φ.Ε.Β.Α ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΓΚΟΥΜΑ

Αγαπητοί φίλοι, σας ενημερώνουμε για το σημερινή ανακοίνωση της Ενώσεώς μας:

Είχαμε επισημάνει σε παλαιότερη ανάρτησή μας (19-01-2011) την ενορχηστρωμένη προσπάθεια που επιχειρείται στην Αλβανία, να αποδοθεί η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα σε «τροχαίο ατύχημα». Είχαμε επίσης εκφράσει τη βεβαιότητα ότι η ίδια διαστρεβλωτική τακτική θα ακολουθηθεί και κατά την ποινική διερεύνηση της υποθέσεως.

Δυστυχώς, η πορεία των γεγονότων μας δικαίωσε δραματικά. Πρόσφατα δημοσιεύματα του αλβανικού τύπου, φέρουν τη λεγόμενη επιτροπή εμπειρογνωμόνων να αποδίδει το θάνατο του Αριστοτέλη σε τροχαίο ατύχημα και μάλιστα με ευθύνη του ίδιου. Η εκδοχή αυτή, πέραν του ότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων της Αλβανίας περί δολοφονίας, προσβάλλει τη θυσία του ήρωα και τη συλλογική μνήμη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Το «πόρισμα» της επιτροπής εντάσσεται μέσα στα ευρύτερα πλαίσια μιας συγκεκριμένης μεθοδεύσεως να τεθεί οριστικά ταφόπλακα στον ηρωικό θάνατο του Αριστοτέλη. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της μεθοδεύσεως, είναι η επίμονη άρνηση των αλβανικών δικαστικών αρχών να χορηγήσουν στην οικογένεια του ήρωα κρίσιμο αποδεικτικό υλικό της υποθέσεως, μεταξύ του οποίου και την ιατροδικαστική έκθεση, στερώντας το αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα γνώσεως των πραγματικών περιστατικών του θανάτου του, αλλά και τη συνακόλουθη πληρότητα στη νομική υποστήριξη.

Η όλη τροπή της υποθέσεως αποτελεί πρόκληση ευθύνης τόσο για την Ελληνική Κυβέρνηση, όσο και για το νομικό κόσμο της χώρας, από τον οποίο θα αναμέναμε να επιδείξει τουλάχιστον την ίδια ευαισθησία για έναν αδελφό μας της Βορείου Ηπείρου που δολοφονήθηκε γιατί μιλούσε Ελληνικά, με εκείνη που επιδεικνύει κατά καιρούς για Τούρκους αντικαθεστωτικούς και λοιπούς διωκόμενους του Τρίτου Κόσμου.

Ο θάνατος του Αριστοτέλη δεν ήταν «ατύχημα». Το μοναδικό ατύχημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η Ελληνική εφεκτικότητα στις αλβανικές προκλήσεις, που έχουν ξεπεράσει κάθε όριο.

Σ.Φ.Ε.Β.Α, 10-04-2011

http://www.sfeva.gr/C7FDEF71.el.asp