Την ώρα που ο πρωθυπουργός της Τουρκίας αναρρώνει από εγχείρηση στο έντερο, με τις φήμες να είναι έντονες ότι πάσχει από «ύποπτο» καρκίνο, οι αποκαλύψεις του συλληφθέντος Μεχμέτ Εϋμούρ, συνταξιούχου υψηλόβαθμου στελέχους της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών, που διετέλεσε προϊστάμενος του Τμήματος Καταπολέμησης Τρομοκρατίας της ΜΙΤ, για άλλη μια φορά φέρνουν στο προσκήνιο το άγριο και αποκρουστικό πρόσωπο του τουρκικού κράτους.
Πριν από λίγους μήνες, ο απότακτος αστυνομικός των ειδικών επιχειρήσεων της τουρκικής αστυνομίας, Αϋχάν Τσαρκίν, ο οποίος ήταν ανάμεσα στους κατηγορούμενος της υπόθεσης Σουσουρλούκ, κατέθεσε στον εισαγγελέα ότι συμμετείχε σε ομάδες δολοφονίας που είχαν συγκροτηθεί από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και ασφαλείας, οι οποίες είχαν ως στόχο την εκτέλεση Κούρδων πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και διανοουμένων που υποστήριζαν το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Ο Αϋχάν Τσαρκίν, μεταμελημένος ή ενθαρρυνόμενος, δεν είναι σαφές, δεν έκανε απλές αναφορές, αλλά έδωσε «διευθύνσεις και ονόματα», που λέει και το λαϊκό άσμα.
Στα πλαίσια των καταγγελιών του Τσαρκίν, ο εισαγγελέας διέταξε τη σύλληψη του προαναφερθέντος συνταξιούχου στελέχους της ΜΙΤ, ο οποίος μετά την κατάθεσή τους, αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και αφού του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Αποσπάσματα από την κατάθεση του άλλοτε ισχυρού άνδρα της ΜΙΤ διέρρευσαν στον τουρκικό τύπο, μέρος των οποίων μεταφράζουμε κατά λέξη:
«Ο Ταρίκ Ουμίτ (φημισμένος μεγαλέμπορος ναρκωτικών, σ.τ.μ) ήταν ένα άτομο που δεν μπορούσες να το ελέγξεις. Ήταν ευερέθιστος και εριστικός. Δούλεψε και για τη ΜΙΤ και για τη Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας, με εντολή του Μεχμέτ Αγάρ. Μου είπε ο ίδιος ότι του είχε ανατεθεί αποστολή από το κράτος και είχε λάβει μέρος στις εκτελέσεις των Σαβάς Μπουλντάν, Χακί Καράι, Αντνάν Γιλντιρίμ... Αυτές του τις ομολογίες τις κατέγραψα κατά τη διάρκεια συνομιλίας που είχα μαζί του σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο ξενοδοχείο Τσιραγάν. Οι μαγνητοταινίες αυτές βρίσκονται στα αρχεία της ΜΙΤ...
Όταν ανέλαβα καθήκοντα (εννοεί στο Τμήμα Καταπολέμησης Τρομοκρατίας της ΜΙΤ, σ.τ.μ.), ο Ταρίκ Ουμίτ μου έδειξε έναν κατάλογο στον οποίο υπήρχαν τα ονόματα σαράντα ατόμων που ήταν για εκτέλεση. Ορισμένα ονόματα ήταν σβησμένα. Τα είχαν ήδη εκτελέσει. Ο επιχειρηματίας Μπεχτσέτ Τζάντουρκ ήταν ανάμεσα στους εκτελεσθέντες. Όλα αυτά τα ανέφερα με γραπτή έκθεση στη ΜΙΤ.»
Επίσης, σε άλλο μέρος της κατάθεσή του ο Εϋμούρ αναφέρεται στην ομάδα των αξιωματικών που αποσπάστηκε από την Διοίκηση Ανορθοδόξου Πολέμου του τουρκικού ΓΕΕΘΑ στη ΜΙΤ, για να διεξάγει ειδικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ελλείψει ανάλογης εμπειρίας στα στελέχη της ΜΙΤ. Λέει ο Εϋμούρ:
«Επειδή δεν είχαμε εμπειρία στη ΜΙΤ, αποσπάστηκαν από τη Διοίκηση Ανορθοδόξου Πολέμου του ΓΕΕΘΑ στην υπηρεσία μας πέντε αξιωματικοί και ο επικεφαλής τους, συνταγματάρχης Ορχάν Τσομπάν. Ανάμεσά τους ήταν και ο Κασίφ Κοζίνογλου. Εγώ ζήτησα να μην αποσπαστεί ο Κοζίνογλου στη ΜΙΤ, γιατί είχα ακούσει ότι όσο υπηρετούσε στη Διοίκηση Ανορθοδόξου Πολέμου, είχε αναμειχθεί σε διάφορες παράνομες ενέργειες. Ο συνταγματάρχης Ορχάν Τσομπάν μου είπε ότι η ομάδα δεν διασπάται. Έτσι, ο Κοζίνογλου αποσπάστηκε στη ΜΙΤ. Όσο υπηρετούσε στην υπηρεσία μας, έμαθα ότι έκανε σχέδιο με έναν μόνιμο υπαξιωματικό για να δολοφονήσει τον πρόεδρο της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας, Ακίν Μπιρντάλ. Διέταξα ανάκριση και τον τιμώρησα. Τελικά, τον Κοζίνογλου τον πήρε υπό την προστασία του ο Σενκάλ Ατασαγκούν, μετέπειτα διοικητής της ΜΙΤ».
Οι αποκαλύψεις του Εϋμούρ δεν σταματούν εδώ. Μιλάει επίσης για επίσημη απόρρητη απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) της Τουρκίας, στο οποίο σημειωτέον συμμετέχουν ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με την οποία το ΣΕΑ εξουσιοδοτούσε μια ομάδα εκτελεστών να δολοφονήσει ογδόντα Κούρδους πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους και διανοουμένους, οι οποίοι αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του κουρδικού κινήματος, τη δεκαετία του ’90.
Η απόφαση αυτή εκτελέστηκε σε μεγάλο βαθμό από μαφιόζους, εμπόρους ναρκωτικών και κακοποιά στοιχεία, τα οποία χρησιμοποίησαν αναλόγως οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, δίνοντάς τους φυσικά ως αντάλλαγμα προστασία, για να συνεχίσουν την κακοποιό τους δράση. Τότε, μάλιστα, η πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τανσού Τσιλέρ, αναφερόμενη σε έναν από την ομάδα των μαφιόζων εκτελεστών, τον Αμπντουλλάχ Τσατλί, ο οποίος σκοτώθηκε στο ατύχημα του Σουσουρλούκ, είχε πει το αμίμητο: Όποιος έχει ρίξει σφαίρα για την πατρίδα, είναι ήρωας και αξίζει της προστασίας του κράτους.
Τα περιστατικά είναι πολλά και όπως φαίνεται από τις αποκαλύψεις των πρώην αξιωματούχων,οι μηχανισμοί που χρησιμοποίησαν εγκληματίες και εμπόρους ναρκωτικών για διάφορες «εθνικές υποθέσεις» της Τουρκίας, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και ελληνικοί στόχοι, είναι ανέγγιχτοι.
Τέτοιοι μηχανισμοί σκότωσαν τον Αρμένιο δημοσιογράφο Χραντ Ντινκ, και μέχρι σήμερα παραμένουν ανέγγιχτοι από την κυβέρνηση Ερντογάν και από την τουρκική δικαιοσύνη. Στη φυλακή βρίσκονται μόνο εκείνοι οι μηχανισμοί που αποπειράθηκαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση Ερντογάν και εκείνοι που αποπειράθηκαν να αποκαλύψουν την κρυφή ατζέντα του Φετουλάχ Γκιουλέν, διδασκάλου και βασικού υποστηρικτή του Ερντογάν και του κυβερνητικού κόμματος.
Κατά τ’ άλλα, το βαθύ κράτος της Τουρκίας, η ευθεία ανάμειξη του οποίου σε εγκληματικές πράξεις δικαιολογεί τον τίτλο μας, διατηρείται ακέραιο και συνεχίζει το έργο του εναντίον των Κούρδων, των Αλεβιτών, των Αρμενίων και των εναπομεινάντων Ελλήνων της Πόλης της Ίμβρου και της Τενέδου, αλλά και εναντίον της ίδιας της πατρίδας μας.
Καλό είναι να μην το ξεχνάμε εμείς οι Έλληνες και ο κάθε αρμόδιος, αφού τα πλοκάμια του κράτους-συμμορία είναι απλωμένα και ριζωμένα βαθιά στην Ελληνική Θράκη και όχι μόνο. Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι κάποια στιγμή θα έρθουμε αντιμέτωποι με το έργο που κάνουν αυτοί οι μηχανισμοί εδώ και χρόνια στην ελληνική επικράτεια.
Το ερώτημα είναι αν είμαστε έτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε;
Πηγή: http://kostasxan.blogspot.com
Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011
Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011
ΑΤΤΑΛΕΙΑ - ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ
Θεία Λειτουργία για την εορτή του Αγίου Νικολάου έγινε στο Ντέμρε της Αττάλειας με επίσκοπο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και 500 Ορθόδοξους πιστούς!
Την λειτουργία παρακολούθησαν περίπου 500 άτομα που είχαν μεταβεί στην περιοχή από την Κωνσταντινούπολη , την Ελλάδα και τη Ρωσία.
Χοροστάτησε ο Επίσκοπος Χρυσόστομος Καϊλατζή που είχε μεταβεί από το οικουμενικό Πατριαρχείο.Κωνσταντινούπολης,ενώ την Λειτουργία παρακολούθησαν ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Αγκυρα κ Φώτιος Ξύδας και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Σμύρνη κ. Θεόδωρος Τσακίρης Οπως γράφει η εφημερίδα Hurriyet σε μονόστηλο των εσωτερικών σελίδων και με τον τίτλο « Λειτουργία στο Ντέμρε για τον Αγιο Νικόλαο» η λειτουργία πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο του Αγίου Νικολάου το οποίο είχε κατασκευαστεί τον 4ο μ.Χ. αιώνα και τώρα χρησιμοποιείται ως Μουσείο.
Πηγή: http://nationalpride.wordpress.com
ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ: ΑΥΤΟΙ ΠΕΡΝΑΝΕ...ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ...ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ...
Η διαπλοκή είναι αλανιάρα, κοινώς ελευθερίων ηθών, που λέμε κι εμείς του κλασσικού. Τουτέστιν δεν έχει μπέσα, ήθος, αναστολές. Τα κάνει όλα και δεν σιχαίνεται. Με τρεις στόχους φυσικά: χρήμα, χρήμα, χρήμα. Και για να το πούμε πιο σωστά, το δικό σου χρήμα Έλληνα μου, μνημονιακέ δανειολήπτη. Αυτό που χρωστάς και θα πληρώνεις για την επόμενη τριακονταετία. Μονίμως δε βρίσκεται σε αναζήτηση ευκαιριακών πολιτικών συντρόφων. Διότι η διαπλοκή, αδέρφια, για να κάνει τις δουλειές της, θέλει και τις άκρες της. Ως εξωθεσμική, χρειάζεται θεσμικούς νταραβεριτζήδες. Τους οποίους, φυσικά, τους αλλάζει σαν τα πουκάμισα.
Δείτε τα εξώφυλλα και τα δελτία πως αλλάζουν αγάπες και προτιμήσεις. Φύγε εσύ, ελά εσύ. Πολλοί πρόθυμοι.
Τα δε «σπίτια» είναι πολλά. Άλλα λειτουργούν ως κανάλια, άλλα ως τράπεζες, τεχνικές εταιρείες και πάει λέγοντας.
Και στις άλλες χώρες υπάρχουν αυτά. Η Μαφία στην Αμερική ξεκίνησε ληστεύοντας βενζινάδικα, πουλώντας προστασία σε μπαρ, μανάβικα και πόρνες. Ο Τζόνυ Τόριο ή Τζόνυ η «Αλεπού», ο Μέγιερ Λάνσκυ και τα άλλα νεοφιλελεύθερα παιδιά του «αμερικανικού ονείρου», ξεκινήσανε με το κουμπούρι, το στιλέτο και το ρόπαλο. Σήμερα οι απόγονοι τους ασχολούνται με δημόσια έργα, την αποκομιδή και διαχείριση απορριμμάτων. Κι αυτοί είχαν στο pay roll πολιτικούς, δικαστές και δημοσιογράφους. Σήμερα την προστασία στα μαγαζιά την πουλάνε νέα φυντάνια, Κοσοβάροι και άλλοι. Η αριστοκρατία του εγκλήματος όμως είναι πλέον καθεστώς με, σχετικά, καθαρά χέρια. Όμως εκεί, δεν είναι αυτοί οι κανόνας. Πως το λέγανε οι θεωρητικοί του μαρξισμού; Η πρωτογενής συσσώρευση γίνεται με εγκληματική πράξη. Δεν είμαι μαρξιστής, δεν συμφωνώ με τη γενίκευση, αλλά εν προκειμένω είχε δίκιο ο Κάρολος.
Εδώ, στο Gau του Νότου δεν ληστέψανε βενζινάδικα, ούτε το ρίξανε στην πορνοβοσκεία. Απλώς τρυπώσανε στα κενά των μπαταρισμένων θεσμών μας, βρήκανε και μια πρόθυμη στρατιά από ξελιγωμένους «προοδευτικούς» κι ενοχικούς «αστούς», δημοσιογραφούντες και κομματαρχαίους και στήσανε κατευθείαν τη μπίζνα, παραλείποντας τον κύκλο του αίματος. Δεν την στήνανε στις σκοτεινές αλέες να περάσει ο ανυποψίαστος Λαός για να του την δώσουν κατακέφαλα και να φύγουν τρέχοντας με το πορτοφόλι και το ρολόϊ. Ήταν αλλιώτικο κόλπο. Οι δουλειές επί χρόνια στηνόντουσαν σε γεύματα, κότερα και σε υπουργικά γραφεία. Προκαθορισμένο τίμημα, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι για πελάτες, σικέ διαδικασίες και ναυαρχίδες των ΜΜΕ έτοιμες για όλα. Έτσι τα καλόπαιδα μας κουρεύανε με την ψιλή. Εμείς δανειζόμασταν, αυτοί τα παίρνανε και τα παίρνανε και ξαναπαίρνανε. Και τώρα πληρώνουμε.
Λοιπόν, θα μου πουν πάλι μερικοί, καλές οι διαπιστώσεις, αγαπητέ, πες μας όμως για την ταμπακιέρα. Η ταμπακιέρα λοιπόν, το δια ταύτα, εξ ου και ο λενινιστικός τίτλος, λέει πως πρέπει να ξανααποκτήσουμε επιτέλους κράτος. Πορευτήκαμε, όπως πορευτήκαμε με το κατσαπλιάδικο που στήθηκε από το 1981. Σε μερικούς δεν αρέσει, εξεγείρονται τα βαρέα προοδευτικά ανακλαστικά τους, οι ποταμοί αίματος που δεν έχυσαν στο Πολυτεχνείο κλπ, η ζοχάδα τους που έχασαν στο Γράμμο οι πατεράδες τους, σόρρυ παίδες, αλλά το κράτος της Δεξιάς και του Κέντρου ως το 1980, είχε λίγη τσίπα και σοβαρότητα. Χωροφυλακίστικη αυστηρότητα, φτώχεια αλλά πάντως δεν ήμασταν περίγελως της γης και ζήτουλες. Μας λογαριάζανε.
Τώρα τέλειωσε το παραμύθι. Είναι προφανές πως δεν πρόκειται να βρέξει πεντακοσάρικα, η ΑΟΖ κι η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας θα πάρουν κάποιο χρόνο ν΄ αποδώσουν, όταν επιτέλους ο Αντώνης Σαμαράς θα κάνει αυτά που δεν έκανε ο ανεκδιήγητος και οι υπουργοί του. Άρα χρήμα, που δεν θα είναι δάνειο δεμένο σαν άλλη μια πέτρα στο λαιμό μας, δεν προβλέπεται να βγάλουμε άμεσα κι εύκολα.
Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, είναι να δημιουργήσουμε, με τα μέσα που έχουμε, τις υγιείς συνθήκες για να βγάλουμε χρήμα. Χρειάζεται καταρχή μια βάση. Κι η βάση αυτή είναι ένα σοβαρό, υγιές κράτος. Ένα κράτος, όπου ο καθένας θα κάνει τη δουλειά του.
Ο Στρατός θα φυλάει τα σύνορα κι η Αστυνομία θα σβερκώνει τους παράνομους αδιακρίτως κι η Δικαιοσύνη θα τους δικάζει, χωρίς να μισανοίγει το δεξί ή αριστερό της μάτι.
Χρειάζεται να μαζέψουμε από τους δρόμους σε μεγάλους χώρους κράτησης, στρατόπεδα, νησιά, ό,τι έχουμε, και να απελάσουμε τους λαθρομετανάστες, που δεν δικαιούνται πολιτικό άσυλο και δεν έχουν άλλους σοβαρούς ανθρωπιστικούς λόγους παραμονής στη χώρα, πχ βαριά αρρώστια, κι έχουν μετατρέψει ολόκληρες συνοικίες σε αφρικανοασιατικό γκέτο. Χρειάζεται να έφαρμόσουμε μια πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στο έγκλημα κάθε είδους, ώστε να απαλλάξουμε τους πολίτες από ένα φαινόμενο που κάνει την ήδη δύσκολη ζωή τους αφόρητη. Γιατί το έχουμε ξαναπεί: η λαθρομετανάστευση και η εν γένει εγκληματικότητα ευτελίζει κυρίως την ζωή των φτωχών κι αδύναμων.
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα απλό, μακρόχρονα σταθερό και με χαμηλούς συντελεστές φορολογικό σύστημα, με παράλληλο σπάσιμο των γραφειοκρατικών μηχανισμών εκβιασμών, το οποίο θα αποτελέσει κράχτη για επενδύσεις κι υγιές περιβάλλον για την ανάπτυξη.
Με λίγα λόγια πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που στο εξωτερικό δίνουν την ευκαιρία στους Έλληνες να γίνονται πρώτοι και καλύτεροι: ευνομία, αξιοκρατία.
Αν τις έχουν εδώ, γιατί να φύγουν; Θα δημιουργήσουν το θαύμα τους στην Πατρίδα.
Γιατί, αδέρφια, στο μεταπολιτευτικό μπορντέλο της διαπλοκής όλο τον προϋπολογισμό του πλανήτη να ρίξεις με δανεικά, σε δέκα χρόνια πάλι οι εκατό σεσημασμένοι αλήτες θα τα έχουν φάει μέχρι φόδρα και θα είμαστε πάλι ταπί και ψύχραιμοι ή όπως λέει ο μέγας Τσάντλερ, πιο φτωχοί κι από ποντικό (αγγλικανικής) εκκλησίας. Ξέρετε γιατί; Ούτε αντίδωρο δεν έχει.
Πηγή: http://kostasxan.blogspot.com
Δείτε τα εξώφυλλα και τα δελτία πως αλλάζουν αγάπες και προτιμήσεις. Φύγε εσύ, ελά εσύ. Πολλοί πρόθυμοι.
Τα δε «σπίτια» είναι πολλά. Άλλα λειτουργούν ως κανάλια, άλλα ως τράπεζες, τεχνικές εταιρείες και πάει λέγοντας.
Και στις άλλες χώρες υπάρχουν αυτά. Η Μαφία στην Αμερική ξεκίνησε ληστεύοντας βενζινάδικα, πουλώντας προστασία σε μπαρ, μανάβικα και πόρνες. Ο Τζόνυ Τόριο ή Τζόνυ η «Αλεπού», ο Μέγιερ Λάνσκυ και τα άλλα νεοφιλελεύθερα παιδιά του «αμερικανικού ονείρου», ξεκινήσανε με το κουμπούρι, το στιλέτο και το ρόπαλο. Σήμερα οι απόγονοι τους ασχολούνται με δημόσια έργα, την αποκομιδή και διαχείριση απορριμμάτων. Κι αυτοί είχαν στο pay roll πολιτικούς, δικαστές και δημοσιογράφους. Σήμερα την προστασία στα μαγαζιά την πουλάνε νέα φυντάνια, Κοσοβάροι και άλλοι. Η αριστοκρατία του εγκλήματος όμως είναι πλέον καθεστώς με, σχετικά, καθαρά χέρια. Όμως εκεί, δεν είναι αυτοί οι κανόνας. Πως το λέγανε οι θεωρητικοί του μαρξισμού; Η πρωτογενής συσσώρευση γίνεται με εγκληματική πράξη. Δεν είμαι μαρξιστής, δεν συμφωνώ με τη γενίκευση, αλλά εν προκειμένω είχε δίκιο ο Κάρολος.
Εδώ, στο Gau του Νότου δεν ληστέψανε βενζινάδικα, ούτε το ρίξανε στην πορνοβοσκεία. Απλώς τρυπώσανε στα κενά των μπαταρισμένων θεσμών μας, βρήκανε και μια πρόθυμη στρατιά από ξελιγωμένους «προοδευτικούς» κι ενοχικούς «αστούς», δημοσιογραφούντες και κομματαρχαίους και στήσανε κατευθείαν τη μπίζνα, παραλείποντας τον κύκλο του αίματος. Δεν την στήνανε στις σκοτεινές αλέες να περάσει ο ανυποψίαστος Λαός για να του την δώσουν κατακέφαλα και να φύγουν τρέχοντας με το πορτοφόλι και το ρολόϊ. Ήταν αλλιώτικο κόλπο. Οι δουλειές επί χρόνια στηνόντουσαν σε γεύματα, κότερα και σε υπουργικά γραφεία. Προκαθορισμένο τίμημα, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι για πελάτες, σικέ διαδικασίες και ναυαρχίδες των ΜΜΕ έτοιμες για όλα. Έτσι τα καλόπαιδα μας κουρεύανε με την ψιλή. Εμείς δανειζόμασταν, αυτοί τα παίρνανε και τα παίρνανε και ξαναπαίρνανε. Και τώρα πληρώνουμε.
Λοιπόν, θα μου πουν πάλι μερικοί, καλές οι διαπιστώσεις, αγαπητέ, πες μας όμως για την ταμπακιέρα. Η ταμπακιέρα λοιπόν, το δια ταύτα, εξ ου και ο λενινιστικός τίτλος, λέει πως πρέπει να ξανααποκτήσουμε επιτέλους κράτος. Πορευτήκαμε, όπως πορευτήκαμε με το κατσαπλιάδικο που στήθηκε από το 1981. Σε μερικούς δεν αρέσει, εξεγείρονται τα βαρέα προοδευτικά ανακλαστικά τους, οι ποταμοί αίματος που δεν έχυσαν στο Πολυτεχνείο κλπ, η ζοχάδα τους που έχασαν στο Γράμμο οι πατεράδες τους, σόρρυ παίδες, αλλά το κράτος της Δεξιάς και του Κέντρου ως το 1980, είχε λίγη τσίπα και σοβαρότητα. Χωροφυλακίστικη αυστηρότητα, φτώχεια αλλά πάντως δεν ήμασταν περίγελως της γης και ζήτουλες. Μας λογαριάζανε.
Τώρα τέλειωσε το παραμύθι. Είναι προφανές πως δεν πρόκειται να βρέξει πεντακοσάρικα, η ΑΟΖ κι η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας θα πάρουν κάποιο χρόνο ν΄ αποδώσουν, όταν επιτέλους ο Αντώνης Σαμαράς θα κάνει αυτά που δεν έκανε ο ανεκδιήγητος και οι υπουργοί του. Άρα χρήμα, που δεν θα είναι δάνειο δεμένο σαν άλλη μια πέτρα στο λαιμό μας, δεν προβλέπεται να βγάλουμε άμεσα κι εύκολα.
Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, είναι να δημιουργήσουμε, με τα μέσα που έχουμε, τις υγιείς συνθήκες για να βγάλουμε χρήμα. Χρειάζεται καταρχή μια βάση. Κι η βάση αυτή είναι ένα σοβαρό, υγιές κράτος. Ένα κράτος, όπου ο καθένας θα κάνει τη δουλειά του.
Ο Στρατός θα φυλάει τα σύνορα κι η Αστυνομία θα σβερκώνει τους παράνομους αδιακρίτως κι η Δικαιοσύνη θα τους δικάζει, χωρίς να μισανοίγει το δεξί ή αριστερό της μάτι.
Χρειάζεται να μαζέψουμε από τους δρόμους σε μεγάλους χώρους κράτησης, στρατόπεδα, νησιά, ό,τι έχουμε, και να απελάσουμε τους λαθρομετανάστες, που δεν δικαιούνται πολιτικό άσυλο και δεν έχουν άλλους σοβαρούς ανθρωπιστικούς λόγους παραμονής στη χώρα, πχ βαριά αρρώστια, κι έχουν μετατρέψει ολόκληρες συνοικίες σε αφρικανοασιατικό γκέτο. Χρειάζεται να έφαρμόσουμε μια πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στο έγκλημα κάθε είδους, ώστε να απαλλάξουμε τους πολίτες από ένα φαινόμενο που κάνει την ήδη δύσκολη ζωή τους αφόρητη. Γιατί το έχουμε ξαναπεί: η λαθρομετανάστευση και η εν γένει εγκληματικότητα ευτελίζει κυρίως την ζωή των φτωχών κι αδύναμων.
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα απλό, μακρόχρονα σταθερό και με χαμηλούς συντελεστές φορολογικό σύστημα, με παράλληλο σπάσιμο των γραφειοκρατικών μηχανισμών εκβιασμών, το οποίο θα αποτελέσει κράχτη για επενδύσεις κι υγιές περιβάλλον για την ανάπτυξη.
Με λίγα λόγια πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που στο εξωτερικό δίνουν την ευκαιρία στους Έλληνες να γίνονται πρώτοι και καλύτεροι: ευνομία, αξιοκρατία.
Αν τις έχουν εδώ, γιατί να φύγουν; Θα δημιουργήσουν το θαύμα τους στην Πατρίδα.
Γιατί, αδέρφια, στο μεταπολιτευτικό μπορντέλο της διαπλοκής όλο τον προϋπολογισμό του πλανήτη να ρίξεις με δανεικά, σε δέκα χρόνια πάλι οι εκατό σεσημασμένοι αλήτες θα τα έχουν φάει μέχρι φόδρα και θα είμαστε πάλι ταπί και ψύχραιμοι ή όπως λέει ο μέγας Τσάντλερ, πιο φτωχοί κι από ποντικό (αγγλικανικής) εκκλησίας. Ξέρετε γιατί; Ούτε αντίδωρο δεν έχει.
Πηγή: http://kostasxan.blogspot.com
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ "ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ - OFF THE RECORD"
Ένα βιβλίο 500 σελίδων υπό τον εύγλωττο τίτλο "Καραμανλής - off the record" πρόκειται να κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες, ενώ αποσπάσματά του δημοσιεύονται στο σημερινό 112ο τεύχος του περιοδικού "Επίκαιρα" (8/12/2011).
Μέσα από τις αθέατες αλλά σημαντικές πτυχές της 5ετούς διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, οι αναγνώστες του νέου βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη θα έχουν την τύχη να γνωρίσουν το παρασκήνιο των αποφάσεων που στιγμάτισαν την πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας.
Οι νταβατζήδες και το Βατοπέδι
Σύμφωνα με το απόσπασμα του βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη και το περιοδικό "Επίκαιρα", ο πόλεμος κατά της διαπλοκής αναδείχτηκε σε βασικό όπλο του Καραμανλή στην προσπάθεια ανάληψης της διακυβέρνησης.
Ο συγγραφέας θυμάται την περιβόητη ατάκα για τους νταβατζήδες και ξετυλίγει το κουβάρι των σχέσεων Καραμανλή με τους βαρόνους των media, από την έμπνευση του νόμου περί βασικού μετόχου μέχρι την ανακάλυψη του σκανδάλου του Βατοπεδίου.
"Αυτή η παράταξη Μανώλη δεν έχει νταβατζήδες, το ΠΑΣΟΚ έχει δύο. Τους γνωστούς. Εμάς προσπάθησε κάποια στιγμή η Βλάχου, όχι όπως αυτοί. Δεν τα κατάφερε ποτέ", είχε πει ο Κώστας Καραμανλής.
Και όταν ένας υπουργός της ΝΔ που επισκέφτηκε προηγουμένως τον Χρήστο Λαμπράκη στην Αναγνωστοπούλου τού πρότεινε να ρίξει γέφυρες προς εκείνον για λογαριασμό του, ο Καραμανλής τον στραβοκοίταξε και του είπε: "Μα, καλά πώς τον εμπιστεύεσαι αυτόν, νομίζεις ότι πιάνεται πάντα φίλος;".
Από τους ισχυρούς επιχειρηματίες, άλλοι αναδιπλώθηκαν και άλλοι συνέχισαν τον πόλεμο, με πρωτοστάτη τον Γιώργο Μπόμπολα.
Όμως ο αυτοδημιούργητος Γιώργος Μπόμπολας που στη ζωή του έφτιαξε τα πάντα από το μηδέν και έδωσε και τη ψυχή του για να στήσει "Το Έθνος", στεναχωρήθηκε με την παρ' ολίγον απώλειά του (θα το αγόραζε η Γιάννα Αγγελοπούλου),και απλά δεν μπόρεσε να ξεχάσει. Και παρά τις επισκέψεις υπουργών της ΝΔ στο γραφείο του στο Χαλάνδρι, τα αισθήματά του για τον πρωθυπουργό δεν άλλαξαν ποτέ. Αντιθέτως".
Η αντεπίθεση συμφερόντων σάλπισε με την υπόθεση Βατοπεδίου. Ο ίδιος εμφανίζεται απογοητευμένος με τις ευρωεκλογές 2009 και εκμυστηρεύεται στον συγγραφέα: "Έχω χάσει την πίστη μου στους Έλληνες. Φεύγω 3 μέρες και 20 άτομα τσακώνονται μεταξύ τους. Εμένα βέβαια δεν μου έχουν κάνει μπαμπεσιά, μεταξύ τους όμως... Περνάμε προς τα έξω την εικόνα ενός διαλυμένου κράτους, γεμάτου σκάνδαλα. Και εντάξει η Siemens είναι. Το Βατοπέδι όμως; Πιστεύεις αλήθειας ότι τα πήρε κάποιος; Αν είναι δυνατόν!", αναφέρει στον συγγραφέα.
Τα Δεκεμβριανά και η βαζελίνη από τη Βραζιλία
Το απόγευμα της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου ο Καραμανλής κάλεσε στο γραφείο του το Ευρυπίδη Στυλιανίδη.
Τον βρήκε απογοητευμένο και δυσαρεστημένο και του είπε: "Γνωρίζεις ότι στα επεισόδια πρωταγωνιστούν ξένοι αναρχικοί; Ότι μέσα στη Νομική η βασική γλώσσα συνεννόησης είναι τα Ιταλικά; Γνωρίζεις ότι στο δεύτερο υπόγειο του Πολυτεχνείου κατασκευάζονται 80.000 μολότοφ με βαζελίνη εισαγόμενη από τη Βραζιλία;", σημειώνεται στο βιβλίο.
Η χώρα, η κυβέρνηση και ο Καραμανλής ήταν πλέον στο στόχαστρο ξένων δυνάμεων και μυστικών πρακτόρων, που εφάρμοζαν το γνωστό σχέδιο "Πυθία".
Ποτέ δεν ήταν Αμερικανόδουλος, απλά Αμερικανόφιλος
Οι σχέσεις του Κώστα Καραμανλή με τις ΗΠΑ πέρασαν από πολλά στάδια. Αν και σπούδασε στην Αμερική, ποτέ δεν πίστεψε ότι οι φιλίες υπερβαίνουν το εθνικό συμφέρον.
Ο Καραμανλής είχε δώσει από πολύ νωρίς τα διαπιστευτήριά του για το πώς αντιλαμβάνεται τις συμμαχικές σχέσεις.
"Το 1995 σε ένα συνέδριο στην Βοστόνη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, απλός βουλευτής Θεσσαλονίκης τότε, αντιδίκησε πίσω από τις κλειστές πόρτες με στελέχη της αμερικανικής διπλωματίας, όταν εκείνα υπέδειξαν ωμά στους συμμετέχοντες να βάζουν πλάτη για τα τουρκικά θέματα και να ρίξουν τους τόνους για τα δικά μας δίκαια", υπογραμμίζει ο Μανώλης Κοττάκης στο βιβλίο του, απόσπασμα του οποίου δημοσιεύουν σήμερα "Τα Επίκαιρα".
"Θυμάμαι ότι σε εκείνο το συνέδριο είχε γίνει μεγάλος καβγάς για τα εθνικά θέματα", αναφέρει ο Καραμανλής στον συγγραφέα.
Δημοσιογράφος που παρέστη σε αυτό θυμάται πως ο Καραμανλής προειδοποίησε τους διοργανωτές πως "αν δεν σεβαστείτε τα εθνικά μας συμφέροντα για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, τότε υπάρχουν οι Ρώσοι και οι Άραβες, στους οποίους μπορούμε να στραφούμε".
Μπαίνοντας στο 2004, ο Καραμανλής επικαιροποίησε τις απόψεις του.
Σε μία συνάντησή του στο γραφείο του στη Ρηγίλλης με τον Μανώλη Κοττάκη, ο οποίος τον είχε επισκεφτεί για να του δώσει το βιβλίο του για τη μειονότητα της Θράκης, ο πρόεδρος της ΝΔ είχε πει: "Στο λέω όχι για να το γράψεις, αλλά για το έχεις στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου: Δεν συμφωνώ με το σχέδιο Αναν!".
Στο περιοδικό "Επίκαιρα" περιγράφεται το πώς κύλησαν οι επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού. Πώς από το "Όχι" του Μπους, περάσαμε στην εκδίκηση των ΗΠΑ και το ελληνικό βέτο στις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ διπλωματικές και συμμαχικές σχέσεις. Από τις 27 Ιουνίου 2007, ο Κώστας Καραμανλής γράφτηκε οριστικά στη "μαύρη λίστα των συμμάχων".
Ο Μανώλης Κοττάκης προβαίνει σε μία ακόμη αποκάλυψη για το συστηματικό άνοιγμα στη Ρωσία και την αγορά S-300 του Πούτιν, ενώ περιγράφει λεπτομερώς την εμμονή Γαλλίας και Γερμανίας να αγοράσουμε οπλικά συστήματα.
Σε αυτό το σημείο, η αντίδραση Καραμανλή για το κόστος και η αντιπρότασή του να δώσουμε τα 40 παλιά Mirage, προκειμένου να αγοράσουμε από Γαλλία Rafal σε χαμηλότερη τιμή, πυροδότησε την αντίδραση της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, την οποία ο πρώην πρωθυπουργός έσπευσε να καθησυχάσει, λέγοντάς της ότι θα γίνουν αγορές και από Γερμανία.
Η παρτίδα μπορούσε να σωθεί;
Την ημέρα που παρέδωσε ο Καραμανλής την πρωθυπουργία στον Παπανδρέου ήταν Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009 και το δημόσιο χρέος ανέρχονταν σε 280 δις ευρώ.
Τα 130 από τα 280 δις ευρώ μάς τα είχαν δανείσει δύο μόνο ευρωπαϊκές τράπεζες. Η γερμανική Deutsche Bank και η γαλλική BNP Paribas. Το χρέος ήταν μεγάλο, αλλά η διαπραγματευτική ισχύς του Κώστα Καραμανλή απέναντι σε Μέρκελ και Σαρκοζί θα ήταν εξίσου μεγάλη, σε περίπτωση που μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο της στάσης πληρωμών.
Όμως ο Παπανδρέου είχε άλλα στο μυαλό του. Στενοί συνεργάτες και συνομιλητές του Καραμανλή την εποχή εκείνη προσθέτουν: "Πιθανότατα θα είχαμε αποφύγει το ΔΝΤ, αν είχαμε πάρει εμείς μέτρα που εξήγγειλε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ.Η παρτίδα σωζόταν και το έλλειμμα θα διατηρούνταν σε λογικά επίπεδα. Φαντάζεστε τον Καραμανλή με τρόικες πάνω από το κεφάλι του;".
Τα μηνύματα βέβαια είχαν ξεκινήσει από την αρχή του έτους, όταν τα διεθνή "κοράκια" και οι κερδοσκόποι είχαν αντιληφθεί τα επίπεδα ελλείμματος και ετοίμαζαν την επίθεσή τους, καθώς ο τότε Γερμανός υπουργός Στάινμπουρκ ρωτούσε να μάθει για τη δυνατότητα δανεισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας τον Παπαθανασίου.
Ο Καραμανλής επικοινώνησε με τον Γιούνκερ που τον συμβούλευσε: "Προσέξτε το χρέος, διότι οι αγορές θα σας δανείζουν με όρους ΔΝΤ".
Αμέσως ο Καραμανλής έδωσε εντολή ο Παπαθανασίου να βγει στις αγορές να βρει δανεικά. Η Ευρώπη όμως ζητούσε μόνιμα μέτρα, γι' αυτό αμέσως μετά την επιστροφή του από την τότε Σύνοδο Κορυφής κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο Μαξίμου και τους ζήτησε τη συναίνεσή τους σε έξι σημεία.
"Ο Παπανδρέου δεν άκουσε. Στη συνάντηση που είχε με τον Καραμανλή απέρριψε την πρόταση, με το επιχείρημα ότι ο πρωθυπουργός προσπαθούσε να βρει άλλοθι για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές".
Η αποσταθεροποίηση συνεχίστηκε και κυρίως αυτή του Καραμανλή, που λόγω της ενεργειακής του πολιτικής και της απίστευτης σκανδαλολογίας προκάλεσαν ανεπανόρθωτο πλήγμα στην οικονομία μας.
Συνεργάτες του Καραμανλή υπογραμμίζουν ότι αν από το 2009 το ΠΑΣΟΚ συναινούσε σε ηπιότερα οικονομικά μέτρα, η πορεία του τόπου θα ήταν διαφορετική.
Πηγή: http://news247.gr
Μέσα από τις αθέατες αλλά σημαντικές πτυχές της 5ετούς διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, οι αναγνώστες του νέου βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη θα έχουν την τύχη να γνωρίσουν το παρασκήνιο των αποφάσεων που στιγμάτισαν την πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας.
Οι νταβατζήδες και το Βατοπέδι
Σύμφωνα με το απόσπασμα του βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη και το περιοδικό "Επίκαιρα", ο πόλεμος κατά της διαπλοκής αναδείχτηκε σε βασικό όπλο του Καραμανλή στην προσπάθεια ανάληψης της διακυβέρνησης.
Ο συγγραφέας θυμάται την περιβόητη ατάκα για τους νταβατζήδες και ξετυλίγει το κουβάρι των σχέσεων Καραμανλή με τους βαρόνους των media, από την έμπνευση του νόμου περί βασικού μετόχου μέχρι την ανακάλυψη του σκανδάλου του Βατοπεδίου.
"Αυτή η παράταξη Μανώλη δεν έχει νταβατζήδες, το ΠΑΣΟΚ έχει δύο. Τους γνωστούς. Εμάς προσπάθησε κάποια στιγμή η Βλάχου, όχι όπως αυτοί. Δεν τα κατάφερε ποτέ", είχε πει ο Κώστας Καραμανλής.
Και όταν ένας υπουργός της ΝΔ που επισκέφτηκε προηγουμένως τον Χρήστο Λαμπράκη στην Αναγνωστοπούλου τού πρότεινε να ρίξει γέφυρες προς εκείνον για λογαριασμό του, ο Καραμανλής τον στραβοκοίταξε και του είπε: "Μα, καλά πώς τον εμπιστεύεσαι αυτόν, νομίζεις ότι πιάνεται πάντα φίλος;".
Από τους ισχυρούς επιχειρηματίες, άλλοι αναδιπλώθηκαν και άλλοι συνέχισαν τον πόλεμο, με πρωτοστάτη τον Γιώργο Μπόμπολα.
Όμως ο αυτοδημιούργητος Γιώργος Μπόμπολας που στη ζωή του έφτιαξε τα πάντα από το μηδέν και έδωσε και τη ψυχή του για να στήσει "Το Έθνος", στεναχωρήθηκε με την παρ' ολίγον απώλειά του (θα το αγόραζε η Γιάννα Αγγελοπούλου),και απλά δεν μπόρεσε να ξεχάσει. Και παρά τις επισκέψεις υπουργών της ΝΔ στο γραφείο του στο Χαλάνδρι, τα αισθήματά του για τον πρωθυπουργό δεν άλλαξαν ποτέ. Αντιθέτως".
Η αντεπίθεση συμφερόντων σάλπισε με την υπόθεση Βατοπεδίου. Ο ίδιος εμφανίζεται απογοητευμένος με τις ευρωεκλογές 2009 και εκμυστηρεύεται στον συγγραφέα: "Έχω χάσει την πίστη μου στους Έλληνες. Φεύγω 3 μέρες και 20 άτομα τσακώνονται μεταξύ τους. Εμένα βέβαια δεν μου έχουν κάνει μπαμπεσιά, μεταξύ τους όμως... Περνάμε προς τα έξω την εικόνα ενός διαλυμένου κράτους, γεμάτου σκάνδαλα. Και εντάξει η Siemens είναι. Το Βατοπέδι όμως; Πιστεύεις αλήθειας ότι τα πήρε κάποιος; Αν είναι δυνατόν!", αναφέρει στον συγγραφέα.
Τα Δεκεμβριανά και η βαζελίνη από τη Βραζιλία
Το απόγευμα της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου ο Καραμανλής κάλεσε στο γραφείο του το Ευρυπίδη Στυλιανίδη.
Τον βρήκε απογοητευμένο και δυσαρεστημένο και του είπε: "Γνωρίζεις ότι στα επεισόδια πρωταγωνιστούν ξένοι αναρχικοί; Ότι μέσα στη Νομική η βασική γλώσσα συνεννόησης είναι τα Ιταλικά; Γνωρίζεις ότι στο δεύτερο υπόγειο του Πολυτεχνείου κατασκευάζονται 80.000 μολότοφ με βαζελίνη εισαγόμενη από τη Βραζιλία;", σημειώνεται στο βιβλίο.
Η χώρα, η κυβέρνηση και ο Καραμανλής ήταν πλέον στο στόχαστρο ξένων δυνάμεων και μυστικών πρακτόρων, που εφάρμοζαν το γνωστό σχέδιο "Πυθία".
Ποτέ δεν ήταν Αμερικανόδουλος, απλά Αμερικανόφιλος
Οι σχέσεις του Κώστα Καραμανλή με τις ΗΠΑ πέρασαν από πολλά στάδια. Αν και σπούδασε στην Αμερική, ποτέ δεν πίστεψε ότι οι φιλίες υπερβαίνουν το εθνικό συμφέρον.
Ο Καραμανλής είχε δώσει από πολύ νωρίς τα διαπιστευτήριά του για το πώς αντιλαμβάνεται τις συμμαχικές σχέσεις.
"Το 1995 σε ένα συνέδριο στην Βοστόνη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, απλός βουλευτής Θεσσαλονίκης τότε, αντιδίκησε πίσω από τις κλειστές πόρτες με στελέχη της αμερικανικής διπλωματίας, όταν εκείνα υπέδειξαν ωμά στους συμμετέχοντες να βάζουν πλάτη για τα τουρκικά θέματα και να ρίξουν τους τόνους για τα δικά μας δίκαια", υπογραμμίζει ο Μανώλης Κοττάκης στο βιβλίο του, απόσπασμα του οποίου δημοσιεύουν σήμερα "Τα Επίκαιρα".
"Θυμάμαι ότι σε εκείνο το συνέδριο είχε γίνει μεγάλος καβγάς για τα εθνικά θέματα", αναφέρει ο Καραμανλής στον συγγραφέα.
Δημοσιογράφος που παρέστη σε αυτό θυμάται πως ο Καραμανλής προειδοποίησε τους διοργανωτές πως "αν δεν σεβαστείτε τα εθνικά μας συμφέροντα για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, τότε υπάρχουν οι Ρώσοι και οι Άραβες, στους οποίους μπορούμε να στραφούμε".
Μπαίνοντας στο 2004, ο Καραμανλής επικαιροποίησε τις απόψεις του.
Σε μία συνάντησή του στο γραφείο του στη Ρηγίλλης με τον Μανώλη Κοττάκη, ο οποίος τον είχε επισκεφτεί για να του δώσει το βιβλίο του για τη μειονότητα της Θράκης, ο πρόεδρος της ΝΔ είχε πει: "Στο λέω όχι για να το γράψεις, αλλά για το έχεις στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου: Δεν συμφωνώ με το σχέδιο Αναν!".
Στο περιοδικό "Επίκαιρα" περιγράφεται το πώς κύλησαν οι επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού. Πώς από το "Όχι" του Μπους, περάσαμε στην εκδίκηση των ΗΠΑ και το ελληνικό βέτο στις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ διπλωματικές και συμμαχικές σχέσεις. Από τις 27 Ιουνίου 2007, ο Κώστας Καραμανλής γράφτηκε οριστικά στη "μαύρη λίστα των συμμάχων".
Ο Μανώλης Κοττάκης προβαίνει σε μία ακόμη αποκάλυψη για το συστηματικό άνοιγμα στη Ρωσία και την αγορά S-300 του Πούτιν, ενώ περιγράφει λεπτομερώς την εμμονή Γαλλίας και Γερμανίας να αγοράσουμε οπλικά συστήματα.
Σε αυτό το σημείο, η αντίδραση Καραμανλή για το κόστος και η αντιπρότασή του να δώσουμε τα 40 παλιά Mirage, προκειμένου να αγοράσουμε από Γαλλία Rafal σε χαμηλότερη τιμή, πυροδότησε την αντίδραση της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, την οποία ο πρώην πρωθυπουργός έσπευσε να καθησυχάσει, λέγοντάς της ότι θα γίνουν αγορές και από Γερμανία.
Η παρτίδα μπορούσε να σωθεί;
Την ημέρα που παρέδωσε ο Καραμανλής την πρωθυπουργία στον Παπανδρέου ήταν Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009 και το δημόσιο χρέος ανέρχονταν σε 280 δις ευρώ.
Τα 130 από τα 280 δις ευρώ μάς τα είχαν δανείσει δύο μόνο ευρωπαϊκές τράπεζες. Η γερμανική Deutsche Bank και η γαλλική BNP Paribas. Το χρέος ήταν μεγάλο, αλλά η διαπραγματευτική ισχύς του Κώστα Καραμανλή απέναντι σε Μέρκελ και Σαρκοζί θα ήταν εξίσου μεγάλη, σε περίπτωση που μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο της στάσης πληρωμών.
Όμως ο Παπανδρέου είχε άλλα στο μυαλό του. Στενοί συνεργάτες και συνομιλητές του Καραμανλή την εποχή εκείνη προσθέτουν: "Πιθανότατα θα είχαμε αποφύγει το ΔΝΤ, αν είχαμε πάρει εμείς μέτρα που εξήγγειλε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ.Η παρτίδα σωζόταν και το έλλειμμα θα διατηρούνταν σε λογικά επίπεδα. Φαντάζεστε τον Καραμανλή με τρόικες πάνω από το κεφάλι του;".
Τα μηνύματα βέβαια είχαν ξεκινήσει από την αρχή του έτους, όταν τα διεθνή "κοράκια" και οι κερδοσκόποι είχαν αντιληφθεί τα επίπεδα ελλείμματος και ετοίμαζαν την επίθεσή τους, καθώς ο τότε Γερμανός υπουργός Στάινμπουρκ ρωτούσε να μάθει για τη δυνατότητα δανεισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας τον Παπαθανασίου.
Ο Καραμανλής επικοινώνησε με τον Γιούνκερ που τον συμβούλευσε: "Προσέξτε το χρέος, διότι οι αγορές θα σας δανείζουν με όρους ΔΝΤ".
Αμέσως ο Καραμανλής έδωσε εντολή ο Παπαθανασίου να βγει στις αγορές να βρει δανεικά. Η Ευρώπη όμως ζητούσε μόνιμα μέτρα, γι' αυτό αμέσως μετά την επιστροφή του από την τότε Σύνοδο Κορυφής κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο Μαξίμου και τους ζήτησε τη συναίνεσή τους σε έξι σημεία.
"Ο Παπανδρέου δεν άκουσε. Στη συνάντηση που είχε με τον Καραμανλή απέρριψε την πρόταση, με το επιχείρημα ότι ο πρωθυπουργός προσπαθούσε να βρει άλλοθι για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές".
Η αποσταθεροποίηση συνεχίστηκε και κυρίως αυτή του Καραμανλή, που λόγω της ενεργειακής του πολιτικής και της απίστευτης σκανδαλολογίας προκάλεσαν ανεπανόρθωτο πλήγμα στην οικονομία μας.
Συνεργάτες του Καραμανλή υπογραμμίζουν ότι αν από το 2009 το ΠΑΣΟΚ συναινούσε σε ηπιότερα οικονομικά μέτρα, η πορεία του τόπου θα ήταν διαφορετική.
Πηγή: http://news247.gr
ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ: ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΤ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Την αντίδραση της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, προκάλεσε η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας με την οποία καταργείται πλήρως ο όρος "εθνικότητα" από τις ληξιαρχικές πράξεις.
Το Δικαστήριο επικαλείται την προστασία προσωπικών δεδομένων και σύμφωνα με την απόφαση, οι διατάξεις του ληξιαρχικού νόμου του 2009 αντιτίθενται σε άρθρα του αλβανικού Συντάγματος.
Ειδικότερα, το άρθρο 20 προβλέπει ότι "τα άτομα που ανήκουν στις εθνικές μειονότητες δικαιούνται να εκφράσουν ελεύθερα, χωρίς να εμποδιστούν, ούτε να υποχρεωθούν την εθνική, πολιτιστική, θρησκευτική και γλωσσική ταυτότητά τους".
Επιπλέον, το άρθρο 35 αναφέρεται στην υποχρέωση για προστασία των προσωπικών δεδομένων.
Με την απόφαση αυτή, στα επίσημα έγγραφα, δεν θα αναγράφεται η αλβανική, ελληνική ή οποιαδήποτε άλλη εθνική καταγωγή κάτι που θα καταστήσει απαγορευτική οποιαδήποτε διεκδίκηση αναγνώρισης εθνικής μειονότητας.
"Από εδώ και στο εξής, όποιος ζει στην Αλβανία πρέπει να ζήσει ως Αλβανός" δήλωσε ο Κρεσνίκ Σπαχίου, αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαιοσύνης της Αλβανίας και πρόεδρος της αλβανικής εθνικιστικής οργάνωσης Ερυθρόμαυρη Συμμαχία αναφερόμενος στην απόφαση.
Σφοδρές αντιδράσεις από την ελληνική μειονότητα
Η εθνική ελληνική μειονότητα αντέδρασε άμεσα τονίζοντας ότι στην Αλβανία, η νομική κατοχύρωση των μειονοτήτων δεν είναι καθόλου σίγουρη, λόγω του εθνικισμού που επικρατεί.
Καταγγέλλει ακόμα ότι εθνικιστικοί θύλακες αρνούνται την ύπαρξη άλλων εθνικών ομάδων και έχουν στόχο την καθιέρωση ενός καθαρού ομογενούς κράτους.
Οι Έλληνες βουλευτές στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, Κώστας Μπάρκας και Βαγγέλης Τάβος σε κοινή γραπτή δήλωσή τους θεωρούν ότι η επίμαχη απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου "βλάπτει την ακεραιότητα της εθνικής ελληνικής μειονότητας και ενθαρρύνει τις εθνικιστικές και αντιευρωπαϊκές τάσεις στην Αλβανία".
Προσθέτουν επίσης ότι η απόφαση αυτή "μετατρέπει το Δικαστήριο από προστάτη του Συντάγματος σε αυθαίρετο παραβάτη του".
Πηγή: http://news247.gr
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ): ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
Υπογράφεται στη Φλωρεντία από τις Μεγάλες Δυνάμεις το ομώνυμο πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νεοδημιουργηθέντος αλβανικού κράτους. Στους όρους του περιλαμβάνεται και η απόδοση της Βορείου Ηπείρου (περιοχές Χειμάρρας, Αγίων Σαράντα, Δελβίνου, Τεπελενίου και Αργυροκάστρου) από την Ελλάδα.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις οι οποίες μετείχαν στη συνδιάσκεψη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία, Γερμανία, Αυστροουγγαρία), θέτουν ως μοναδικό κριτήριο γι’ αυτή τους την απόφαση τη γλώσσα.
Πηγή: http://nepirusonline.blogspot.com
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ): 3/12/1912 - ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΕΛΛΗΣ
Η ναυμαχία της Έλλης
Η ναυμαχία της Έλλης στις 3 Δεκεμβρίου 1912, ήταν η πρώτη από τις δύο κορυφαίες μάχες μεταξύ του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και του Οθωμανικού Στόλου κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και πραγματοποιήθηκε στην έξοδο των στενών των Δαρδανελλίων (ή Ελλησπόντου).
Η ναυμαχία έληξε με τη νίκη του ελληνικού στόλου και τον εγκλεισμό του οθωμανικού εντός των στενών.
Πριν την ναυμαχία
Τους πρώτους μήνες του πόλεμου ο τουρκικός στόλος υπό την διοίκηση του ναύαρχου Ραμίζ Μπέη παρέμεινε προστατευμένος στα στενά των Δαρδανελίων (στο ναύσταθμο Ναγαρά), χωρίς να επιχειρήσει έξοδο στο Αιγαίο.
Από την άλλη πλευρά ο ελληνικός στόλος υπό την διοίκηση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη κράτησε επιθετική στάση απελευθερώνοντας ένα ένα τα νησιά του Αιγαίου και αναμένοντας την έξοδο των τουρκικών πλοίων από τα Στενά.
Αρχικά απελευθέρωσε τη Λήμνο και εγκατέστησε στον όρμο του Μούδρου το προκεχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος).
Μετά την απελευθέρωση της Τενέδου στις 24 Οκτωβρίου/6 Νοεμβρίου ο ναύαρχος Κουντουριώτης έστειλε τηλεγράφημα στον Τούρκο αρχηγό του στόλου με το μήνυμα “Σας περιμένομεν”.
Η ναυμαχία
Την παραμονή, το βραδυ της 4 Δεκεμβρίου 1912, σύμφωνα με τη διήγηση του παρόντος Τούρκου Πλωτάρχη Χασάν Σαμί Μπέη, οι Τούρκοι αξιωματικοί έγραψαν τις διαθήκες τους και αποσύρθηκαν νωρίς για ύπνο ώστε να είναι ακμαίοι το πρωί. Τα ξημερώματα, ο Μουεζίνης κάλεσε τα πληρώματα γονατιστά να προσευχηθούν.
Αμέσως μετά, ο Τουρκικός στόλος απέπλευσε. Το πρωί της 3/16 Δεκεμβρίου στις 8 η ώρα με καλό καιρό και ήσυχη θάλασσα, άρχισε η έξοδος του Τουρκικού στόλου από τα Στενά. Οι καπνοί του εξερχόμενου από τα Δαρδανέλια Τουρκικού στόλου φαίνονταν καθαρά.
Τα ελληνικά ελαφρά σκάφη που περιπολούσαν στην περιοχή έστειλαν μήνυμα στην ναυαρχίδα ειδοποιώντας την για την έξοδο. Η αναφορά “ΕΧ ΕΧ ΕΧ” (εχθρός εν όψει) διέτρεξε όλα τα ελληνικά πλοία.
Στον τουρκικό στόλο προηγούνταν το καταδρομικό Μετζιτιέ και τρία αντιτορπιλλικά και ακολουθούσαν τα θωρηκτά Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα (ναυαρχίδα), Τουργούτ Ρεΐς, Μεσουντιέ και Ασάρι-ι-Τεφίκ. Στο τέλος βρίσκονταν 6-8 αντιτορπιλλικά και πλωτό νοσοκομείο σε γραμμή παραγωγής.
Ο ελληνικός στόλος με επικεφαλής την ναυαρχίδα θωρηκτό Αβέρωφ, ακολουθούμενη από τα θωρηκτά Ύδρα, Σπέτσες, αρχηγίδα του Μοιράρχου Πλοιάρχου Πέτρου Γκίνη και Ψαρά, και από πίσω τα αντιτορπιλλικά Αετός, Ιέραξ, Λέων και Πάνθηρ (τα αποκαλούμενα Θηρία) έσπευσε να συναντήσει τον αντίπαλο στόλο.
Τα τέσσερα τουρκικά θωρηκτά με την έξοδό τους έστριψαν δεξιά παραπλέοντας το ακρωτήριο της Έλλης (επειδή δεν ήθελαν να απομακρυνθούν από τα φρούρια της ακτής), ενώ τα ελληνικά στράφηκαν προς συνάντησή τους.
Οι δύο στόλοι ήρθαν αντιμέτωποι στις 09:00 σε διάταξη μάχης και απόσταση 17 χλμ. Σε αυτό το σημείο ο ναύαρχος Κουντουριώτης σήμανε πολεμική έγερση και εξέπεμψε το παρακάτω ιστορικό σήμα προς τον στόλο:
«Με την βοήθειαν του Θεού, τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου, πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με την πεποίθησιν της νίκης κατά του εχθρού του Γένους».
Ο ελληνικός στόλος δεν έβαλε πρώτος για να κάνει οικονομία πυρομαχικών. Ώρα 09:05 υψώνεται στο Αβέρωφ το προειδοποιητικό σήμα “αρχίσατε πυρ συγχρόνως μετά του Ναυάρχου”. Στις 09:22 ο τουρκικός στόλος άνοιξε πρώτος πυρ από απόσταση 12.500 μ., ενώ ο ελληνικός περίμενε 3 λεπτά ανοίγoντας πυρ στις 09:25 από απόσταση 12.000μ.
Τα τουρκικά θωρηκτά έβαλλαν κυρίως εναντίον του Αβέρωφ με ταχύ πυρ αλλά χωρίς επιτυχία, ενώ και το Αβέρωφ δεν έκανε ακριβείς βολές.
Στις 09:35 με την απόσταση των δύο στόλων στα 9.500 μ. ο Κουντουριώτης αποδέσμευσε τον στόλο από τις κινήσεις της ναυαρχίδας του υψώνοντας την σημαία “Ζ” (κινούμαι ανεξάρτητα), και εκμεταλλευόμενος την μεγαλύτερη ταχύτητα του Αβέρωφ όρμησε ακάθεκτος με ταχύτητα 21 κόμβων, διαγράφοντας τόξο μπροστά από την γραμμή του τουρκικού στόλου με σκοπό να υπερφαλλαγίσει τα τουρκικά θωρηκτά και να τα βάλει μεταξύ των πυρών του Αβέρωφ και των υπολοίπων ελληνικών θωρηκτών.
Αυτός ο ελιγμός λέγεται «Ταύ» και πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από τα Ιαπωνικά θωρηκτά εναντίον των Ρώσων στην ναυμαχία της Τσουσίμα.
Καθώς η ταχύτητα της θωρηκτής μοίρας τύπου Ύδρα ήταν μικρή (14 κόμβοι), το Αβέρωφ υπερφαλάγγισε τον εχθρό μόνο του και ανάμεσα σε πυκνά πυρά του Τουρκικού στόλου και των απέναντι φρουρίων έφτασε σε απόσταση 2.900 μ. από τον αντίπαλο.
Οι Τούρκοι, όταν κατάλαβαν ότι ο ελιγμός θα εκτελούνταν με απόλυτη επιτυχία, έκαναν διαδοχική στροφή 160ο και μπήκαν με φοβερή αταξία ξανά στα Στενά, κάτω από την κάλυψη των επάκτιων πυροβόλων των φρουρίων Σεντούλμπαχιρ και Κουμκαλέ.
Πρώτο έκανε μεταβολή το Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα στις 09:50 ακολουθούμενο από τα υπόλοιπα αλλά έτσι τα τουρκικά πλοία βρέθηκαν πολύ κοντά το ένα στο άλλο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πυροβόλα τους και να μειωθεί η ταχύτητά τους στους 10 κόμβους.
Ο σχηματισμός βαλλόταν συνεχώς από το Αβέρωφ και τα άλλα θωρηκτά, που στο μεταξύ πλησίασαν τον Τουρκικό στόλο σε απόσταση 4100 μ.
Στις 09:55 το Μπαρμπαρόσα δέχτηκε πλήγμα στο κατάστρωμα της πρύμνης και λίγο αργότερα ένα άλλο βλήμα διαπέρασε τον πυργίσκο της πρύμνης και προκάλεσε ζημιές και στους λέβητες.
Τα Τουργκούτ Ρεΐς και Μετζιτιέ είχαν μικρότερες ζημιές. Όμως η ταχύτητα πυρός του Αβέρωφ είχε ελαττωθεί και δεχόταν τα πυρά των θωρηκτών και των φρουρίων που είχε πλησιάσει κατά την εκτέλεση του ελιγμού, κι έτσι εγκατέλειψε την καταδίωξη.
Η ναυμαχία έληξε στις 10:17 με τον τουρκικό στόλο να εξακολουθεί να είναι αποκλεισμένος μέσα στα Στενά στα αγκυροβόλια του Τσανάκκαλε και του Σεντούλμπαχιρ.
Σε όλη τη διάρκεια της εμπλοκής το θωρηκτό Αβέρωφ έριξε 127 βλήματα ενώ θα μπορούσε να εκτοξεύσει τετραπλάσια, γιατί κατά τη διάρκεια της ανεξάρτητης δράσης του τα πυροβόλα του έπαθαν προσωρινή εμπλοκή.
Επίσης δέχτηκε τέσσερα βλήματα μεγάλου διαμετρήματος και δεκαπέντε μικρού, αλλά οι ζημιές που υπέστη ήταν ελάχιστες.
Η πρώτη τουρκική μοίρα που, βγαίνοντας από τα Στενά έστριψε προς την Τένεδο, χωρίς να ακολουθήσει τα θωρηκτά, συνάντησε ομάδα ελληνικών πλοίων και επέστρεψε στον Ελλήσποντο μετά από μια μικρή ανταλλαγή πυρών.
Απώλειες
Οι απώλειες των τούρκων ήταν 7 νεκροί και αρκετοί τραυματίες από το Barbarossa το οποίο υπέστη σημαντικές ζημιές στους λέβητες και το πυροβόλο των 180 χιλ. αχρηστεύτηκε εντελώς.
Επιπλέον το Torgut Reis μέτρησε 51 νεκρούς και 40 τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομειακό πλοίο Ρεσίτ Πασάς. Οι απώλεις του ελληνικού στόλου ήταν 2 άντρες του πληρώματος νεκροί και 5 τραυματίες, ενώ τραυματίστηκε και ένας ακόμη άντρας από το Σπέτσαι.
Η επόμενη μέρα
Την επόμενη ημέρα ο Κουντουριώτης έστειλε την αναφορά του στο Υπουργείο των Ναυτικών.
Ο παράτολμος ελιγμός του θεωρήθηκε ασυλλόγιστος ηρωισμός, και ακόμη και ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ του τηλεγράφησε συστήνοντάς του σύνεση και ψυχραιμία. Το Αβέρωφ ήταν η ισχυρότερη μονάδα του στόλου και πιθανή απώλειά του θα ανέτρεπε τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των δύο στόλων.
Τον ελιγμό του Κουντουριώτη δικαιολόγησε ο αντίπαλός του Ραμίζ Μπέης στο ναυτοδικείο όταν παραπέμφθηκε για την υποχώρηση από την ναυμαχία, όπου απολογούμενος είπε ότι, αν δεν έστρεφε για να απομακρυνθεί, θα βρισκόταν μεταξύ δύο πυρών από τον Ελληνικό στόλο που θα τον εκμηδένιζαν.
Ο Τούρκος ναύαρχος αθωώθηκε, καθόσον ο προϊστάμενός του υπουργός τον είχε διατάξει εγγράφως να μην εκθέσει το στόλο σε θανατηφόρα πυρά.
Πηγή: http://nationalpride.wordpress.com
Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ
Αγαπημένη μου κυρία Φλώρα Σαρρή και μονάκριβέ μου Αλέξανδρε Σαρρή,
Αξιοσέβαστοι φίλες και φίλοι,
Σήμερα έχουμε συγκεντρωθεί να χαρίσουμε το πιο όμορφο νανούρισμα της ψυχής μας στον αγαπημένο δάσκαλο όλων μας, στον ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ. Ήταν το πεπρωμένο και μια ευλογημένη μέρα που για πρώτη φορά τον συνάντησα στις αίθουσες του Παντείου Πανεπιστημίου, σαν ένα πουλάκι από την Ανατολή που συνήθιζε να λέει: «Αντιλήφθηκα αμέσως ότι είναι ένα κομμάτι της ύπαρξής μου».
Ο άνθρωπος μου, ο δάσκαλός μου ο ΝΕΟΚΛΗΣ, χαρακτηριζόταν από Αγωνιστικότητα, που πάει να πει ότι ήταν αγωνιστής με το σθένος και το φρόνημα του αγωνιστή που βίωνε μοναχά εκείνος, σε μια ταραγμένη εποχή. Μια εποχή που το καλό πολύ εύκολα φαίνεται ως...κακό, και το κακό με την ίδια ευκολία μπορεί να παρουσιάζεται ως καλό. Και έτσι αποφάσιζε να είναι ένας Προμηθέας πλάι σε δαιμονισμένους ανθρώπους και κυρίαρχους της γης, γι’ αυτό πίστευε στην ανώτατη λογική, τη λογική της καρδιάς, πράγμα που πάει να πει ότι ήταν Άνθρωπος. Μέτρο όλων των κινήσεών του ήταν ο Άνθρωπος, όχι το κέρδος.
Ως ορμώμενη από το Κουρδιστάν, ήμουν μάρτυρας αυτής της φροντίδας και αυτής της αληθινής του στήριξης. Έτσι, ο κουρδικός λαός σε κηδεύει στη συνείδησή του, εκεί όπου ζουν οι παπαρούνες και οι μάρτυρές μας.
Αγαπημένοι μου, αδέλφια μου, συν-Έλληνες, η γιαγιά μου έλεγε «Ο άνθρωπος που έχει αρετή μετρά με το τέλος του», αν και ο δάσκαλός μου γεννήθηκε σπουδαίος και το ταξίδι του είναι σπουδαιότερο, καθώς με την παρακαταθήκη του θα προάγει μια νέα εποχή μέσω όλων μας για την Ελλάδα, για τον κόσμο και τον κόσμο της ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ.
Δάσκαλε, αγαπημένε πατερά, από σήμερα ζεις στο στήθος μου με μυρωδιά αγάπης, λευτεριάς και ελπίδας.
Η μαθήτρια και κόρη σου
Χίβα Παναχί, 21.11.2011
Πηγή: http://press-gr.blogspot.com
Αξιοσέβαστοι φίλες και φίλοι,
Σήμερα έχουμε συγκεντρωθεί να χαρίσουμε το πιο όμορφο νανούρισμα της ψυχής μας στον αγαπημένο δάσκαλο όλων μας, στον ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ. Ήταν το πεπρωμένο και μια ευλογημένη μέρα που για πρώτη φορά τον συνάντησα στις αίθουσες του Παντείου Πανεπιστημίου, σαν ένα πουλάκι από την Ανατολή που συνήθιζε να λέει: «Αντιλήφθηκα αμέσως ότι είναι ένα κομμάτι της ύπαρξής μου».
Ο άνθρωπος μου, ο δάσκαλός μου ο ΝΕΟΚΛΗΣ, χαρακτηριζόταν από Αγωνιστικότητα, που πάει να πει ότι ήταν αγωνιστής με το σθένος και το φρόνημα του αγωνιστή που βίωνε μοναχά εκείνος, σε μια ταραγμένη εποχή. Μια εποχή που το καλό πολύ εύκολα φαίνεται ως...κακό, και το κακό με την ίδια ευκολία μπορεί να παρουσιάζεται ως καλό. Και έτσι αποφάσιζε να είναι ένας Προμηθέας πλάι σε δαιμονισμένους ανθρώπους και κυρίαρχους της γης, γι’ αυτό πίστευε στην ανώτατη λογική, τη λογική της καρδιάς, πράγμα που πάει να πει ότι ήταν Άνθρωπος. Μέτρο όλων των κινήσεών του ήταν ο Άνθρωπος, όχι το κέρδος.
Ως ορμώμενη από το Κουρδιστάν, ήμουν μάρτυρας αυτής της φροντίδας και αυτής της αληθινής του στήριξης. Έτσι, ο κουρδικός λαός σε κηδεύει στη συνείδησή του, εκεί όπου ζουν οι παπαρούνες και οι μάρτυρές μας.
Αγαπημένοι μου, αδέλφια μου, συν-Έλληνες, η γιαγιά μου έλεγε «Ο άνθρωπος που έχει αρετή μετρά με το τέλος του», αν και ο δάσκαλός μου γεννήθηκε σπουδαίος και το ταξίδι του είναι σπουδαιότερο, καθώς με την παρακαταθήκη του θα προάγει μια νέα εποχή μέσω όλων μας για την Ελλάδα, για τον κόσμο και τον κόσμο της ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ.
Δάσκαλε, αγαπημένε πατερά, από σήμερα ζεις στο στήθος μου με μυρωδιά αγάπης, λευτεριάς και ελπίδας.
Η μαθήτρια και κόρη σου
Χίβα Παναχί, 21.11.2011
Πηγή: http://press-gr.blogspot.com
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011
ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ: ΟΙ "ΦΙΛΟΙ", Η ΘΑΤΣΕΡ ΚΑΙ Ο ΧΑΤΖΙΑΒΑΤΗΣ
Λοιπόν, αδέρφια, μια παλιοτζίφρα ζητάνε οι δανειστές μας, που ως γνωστόν, είναι φίλοι μας, θέλουν το καλό μας κλπ.
Την λογική του πράγματος την έχει περιγράψει ο Δήμος Σταρένιος στην γνωστή ταινία.
Η υποταγή κι ο εξευτελισμός πάντα έχουν επιχειρήματα και φανατικούς συνηγόρους.
Σε μια υγιή χώρα, βέβαια, θα έπρεπε να εγερθεί σύσσωμη η κοινωνία, τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κι όλα τα κόμματα, πλην τυχόν του «Κόμματος Του Δειλού Η Μάνα Δεν Έκλαψε Ποτέ» και με μια φωνή να ευθυγραμμιστεί με τον Αντώνη Σαμαρά.
Εδώ χρειάζεται η συναίνεση και η ομοφωνία.
Για το καλό, για την εθνική μας αξιοπρέπεια κι όχι για να φάνε εκατό ευρώ από τη σύνταξη του κυρ Μήτσου και της κυρά Τασούλας, που η τεχνητή οδοντοστοιχία τους παίζει καστανιέτες, ένεκα του άδειου ντεπόζιτου της πολυκατοικίας.
Η πολυκατοικία βρίσκεται κάπου στο κέντρο, με τοπίο γύρω – γύρω διανθισμένο με πακιστανικό και σομαλικό φολκλόρ, λόγω της Ραγκούσης Τουρς, όμως οι θερμοκρασίες παραμένουν βαλκανικές, είναι ευρωπαϊκό Φθινόπωρο, σε λίγο Χειμώνας κι όχι η εποχή των μουσώνων στη Λαχώρη.
Μια δήλωση δανειοληπτικής νομιμοφροσύνης ζητούν οι άνθρωποι για την έκτη δόση, πιθανώς και με δάκτυλο εκ της Ιπποκράτους ορμώμενο. Κι ύστερα, αδέρφια, για την έβδομη δόση τι θα ζητήσουν; Κάτι πάλι μπορεί να μην τους αρέσει στο μέλλον στην φτιάξη μας. Μπορεί να στραβοκοιτάμε, να ‘μαστε νωχελικοί και να μην απαντάμε ζωηρά στην πρωϊνή αναφορά. Μπορεί να ‘ναι αγυάλιστος ο Μπουμπούκος ή να μιλάει στη γραμμή η Αννούλα με τον Ροντούλη. Οπότε μπορεί μέσω κάποιων Κάπο των «φίλων» μας (διαβάστε λίγο Μαουτχάουζεν) κι ενίων ΜΜΕ, να απαιτήσουν εκτός από εμπράγματες και έμβιες εγγυήσεις. Ομήρους, σαν την παλιά καλή εποχή. Θα τους κλείσουν στο Χαϊδάρι και άμα καθυστερούμε στους στόχους, θα δουλεύει ντουφέκι και πολυβόλο. Θα φεύγουν από την Κομμανταντούρ τα καμιόνια, μπροστά μια ΒΜW με καλάθι, με τον δημοσιογράφο-γόνο, που χτυπιόταν προχθές για την υπογραφή του Σαμαρά, λες και του ατιμάσανε το Μνημόνιο. Θα κάνουν μπλόκο στα Υποκαταστήματα της ΔΕΗ και του ΟΑΕΔ και θα μαγκώνουν τους ταλαίπωρους, που θέλουν να πληρώσουν το ρεύμα χωρίς το χαράτσι και τους ανέργους, που περιμένουν για το επίδομα. Μπορεί να δει κι η οδός Μέρλιν πάλι μεγάλες πιένες, με τσιγκέλια και κρίκους στο ταβάνι, που όμως δεν θα είναι για ενόργανη.
Τα εγχώρια τσανάκια που κινδυνολογούν και βγαίνουν στις γειτονιές με το ηλεκτρονικό «χωνί» και ξεκινούν το τελάλημα των εκβιασμών με το «Achtoung! Achtoung!», την δουλειά τους κάνουν. ΄Απαξ ρουφιάνος, εσαεί ρουφιάνος. Εμείς όμως, οι πολλοί, πώς το ανεχόμαστε; Είναι δυνατόν στα 2011 να ανεχόμαστε τέτοιο ελεεινό νταβαντζιλίκι, λες και είμαστε οσποδάροι των Βρυξελλών; Ο Αντώνης Σαμαράς, με δημόσιους κι έμπρακτους τρόπους, έχει δεσμευτεί να κάνει αυτό που πρέπει για την Πατρίδα. Με δημόσιες δηλώσεις από το βήμα της Βουλής, με ανακοινώσεις του εκπροσώπου του, δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, εγκρίνοντας τον Προϋπολογισμό και δια των Υπουργών του στο Υπουργικό Συμβούλιο, με επιστολή προς τον κ. Μάρτενς και με την όλη ενημέρωση που έκανε στους εταίρους μας για τις θέσεις του. Και δεν είναι αρκετό;
Η χώρα, το Έθνος των Ελλήνων, δεν μπορεί να πηγαίνει από δόση σε δόση με το χέρι απλωμένο για δανεικά. Το «τα κάνω όλα για μια δόση» δεν είναι εθνική πολιτική, αλλιώς το λένε και κανονικά θέλει βιβλιάριο υγειονομικού ελέγχου. Πρέπει τώρα να βάλουμε φρένο και κυρίως εμείς, οι πολίτες, ψηφοφόροι, αναγνώστες και τηλεθεατές να στείλουμε με κάθε τρόπο τα «συγχαρίκια» μας στην κατάπτυστη και δουλόφρονα Πέμπτη Φάλαγγα. Αλλιώς, έχει πολύ παρακάτω ακόμη στου κακού τη σκάλα. Το διακύβευμα, ξαναλέω, δεν είναι απλώς η ευημερία μας, είναι η Ελευθερία μας.
Κι επειδή έχουν, πάλι, σηκωθεί τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι, θα θυμήσουμε μερικά αυτονόητα. Ο δοσιλογισμός, η δουλοφροσύνη και η κοινωνική ανθρωποφαγία, ο κοινωνικός δαρβινισμός, δεν ήταν και δεν θα γίνουν ποτέ «προοδευτική» ή «φιλελεύθερη», σώφρονα θέση. Η διασταύρωση της κολωνακιώτικης «αριστεράς», της Θάτσερ και του Χατζηαβάτη βγάζει απλώς καρπαζοεισπράκτορες. Εμείς θέλουμε ελεύθερους ανθρώπους. Το αληθινά προοδευτικό και σώφρον είναι ο αυτοσεβασμός, η προάσπιση της εθνικής αξιοπρέπειας, η ενότητα ενάντια στην υποταγή κι όχι υπέρ αυτής.
Αν δεν μπει τώρα φρένο, τότε αύριο θα μας ζητήσουν το συκώτι και το νεφρό μας, μερικές νυκτερινές «παραχωρήσεις», την τιμή και την υπόληψη μας, την εδαφική μας ακεραιότητα, την ίδια την ύπαρξη μας. Δεν είναι ζήτημα απλά ονόρε, ηρωϊσμού. Είναι ζήτημα επιβίωσης και στοιχειώδους εθνικής αξιοπρέπειας. Σύμβαση δανείου θα υπογράψουμε, όχι παραίτηση από το δικαίωμα ζωής, τιμής και περιουσίας.
(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»)
Την λογική του πράγματος την έχει περιγράψει ο Δήμος Σταρένιος στην γνωστή ταινία.
Η υποταγή κι ο εξευτελισμός πάντα έχουν επιχειρήματα και φανατικούς συνηγόρους.
Σε μια υγιή χώρα, βέβαια, θα έπρεπε να εγερθεί σύσσωμη η κοινωνία, τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κι όλα τα κόμματα, πλην τυχόν του «Κόμματος Του Δειλού Η Μάνα Δεν Έκλαψε Ποτέ» και με μια φωνή να ευθυγραμμιστεί με τον Αντώνη Σαμαρά.
Εδώ χρειάζεται η συναίνεση και η ομοφωνία.
Για το καλό, για την εθνική μας αξιοπρέπεια κι όχι για να φάνε εκατό ευρώ από τη σύνταξη του κυρ Μήτσου και της κυρά Τασούλας, που η τεχνητή οδοντοστοιχία τους παίζει καστανιέτες, ένεκα του άδειου ντεπόζιτου της πολυκατοικίας.
Η πολυκατοικία βρίσκεται κάπου στο κέντρο, με τοπίο γύρω – γύρω διανθισμένο με πακιστανικό και σομαλικό φολκλόρ, λόγω της Ραγκούσης Τουρς, όμως οι θερμοκρασίες παραμένουν βαλκανικές, είναι ευρωπαϊκό Φθινόπωρο, σε λίγο Χειμώνας κι όχι η εποχή των μουσώνων στη Λαχώρη.
Μια δήλωση δανειοληπτικής νομιμοφροσύνης ζητούν οι άνθρωποι για την έκτη δόση, πιθανώς και με δάκτυλο εκ της Ιπποκράτους ορμώμενο. Κι ύστερα, αδέρφια, για την έβδομη δόση τι θα ζητήσουν; Κάτι πάλι μπορεί να μην τους αρέσει στο μέλλον στην φτιάξη μας. Μπορεί να στραβοκοιτάμε, να ‘μαστε νωχελικοί και να μην απαντάμε ζωηρά στην πρωϊνή αναφορά. Μπορεί να ‘ναι αγυάλιστος ο Μπουμπούκος ή να μιλάει στη γραμμή η Αννούλα με τον Ροντούλη. Οπότε μπορεί μέσω κάποιων Κάπο των «φίλων» μας (διαβάστε λίγο Μαουτχάουζεν) κι ενίων ΜΜΕ, να απαιτήσουν εκτός από εμπράγματες και έμβιες εγγυήσεις. Ομήρους, σαν την παλιά καλή εποχή. Θα τους κλείσουν στο Χαϊδάρι και άμα καθυστερούμε στους στόχους, θα δουλεύει ντουφέκι και πολυβόλο. Θα φεύγουν από την Κομμανταντούρ τα καμιόνια, μπροστά μια ΒΜW με καλάθι, με τον δημοσιογράφο-γόνο, που χτυπιόταν προχθές για την υπογραφή του Σαμαρά, λες και του ατιμάσανε το Μνημόνιο. Θα κάνουν μπλόκο στα Υποκαταστήματα της ΔΕΗ και του ΟΑΕΔ και θα μαγκώνουν τους ταλαίπωρους, που θέλουν να πληρώσουν το ρεύμα χωρίς το χαράτσι και τους ανέργους, που περιμένουν για το επίδομα. Μπορεί να δει κι η οδός Μέρλιν πάλι μεγάλες πιένες, με τσιγκέλια και κρίκους στο ταβάνι, που όμως δεν θα είναι για ενόργανη.
Τα εγχώρια τσανάκια που κινδυνολογούν και βγαίνουν στις γειτονιές με το ηλεκτρονικό «χωνί» και ξεκινούν το τελάλημα των εκβιασμών με το «Achtoung! Achtoung!», την δουλειά τους κάνουν. ΄Απαξ ρουφιάνος, εσαεί ρουφιάνος. Εμείς όμως, οι πολλοί, πώς το ανεχόμαστε; Είναι δυνατόν στα 2011 να ανεχόμαστε τέτοιο ελεεινό νταβαντζιλίκι, λες και είμαστε οσποδάροι των Βρυξελλών; Ο Αντώνης Σαμαράς, με δημόσιους κι έμπρακτους τρόπους, έχει δεσμευτεί να κάνει αυτό που πρέπει για την Πατρίδα. Με δημόσιες δηλώσεις από το βήμα της Βουλής, με ανακοινώσεις του εκπροσώπου του, δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, εγκρίνοντας τον Προϋπολογισμό και δια των Υπουργών του στο Υπουργικό Συμβούλιο, με επιστολή προς τον κ. Μάρτενς και με την όλη ενημέρωση που έκανε στους εταίρους μας για τις θέσεις του. Και δεν είναι αρκετό;
Η χώρα, το Έθνος των Ελλήνων, δεν μπορεί να πηγαίνει από δόση σε δόση με το χέρι απλωμένο για δανεικά. Το «τα κάνω όλα για μια δόση» δεν είναι εθνική πολιτική, αλλιώς το λένε και κανονικά θέλει βιβλιάριο υγειονομικού ελέγχου. Πρέπει τώρα να βάλουμε φρένο και κυρίως εμείς, οι πολίτες, ψηφοφόροι, αναγνώστες και τηλεθεατές να στείλουμε με κάθε τρόπο τα «συγχαρίκια» μας στην κατάπτυστη και δουλόφρονα Πέμπτη Φάλαγγα. Αλλιώς, έχει πολύ παρακάτω ακόμη στου κακού τη σκάλα. Το διακύβευμα, ξαναλέω, δεν είναι απλώς η ευημερία μας, είναι η Ελευθερία μας.
Κι επειδή έχουν, πάλι, σηκωθεί τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι, θα θυμήσουμε μερικά αυτονόητα. Ο δοσιλογισμός, η δουλοφροσύνη και η κοινωνική ανθρωποφαγία, ο κοινωνικός δαρβινισμός, δεν ήταν και δεν θα γίνουν ποτέ «προοδευτική» ή «φιλελεύθερη», σώφρονα θέση. Η διασταύρωση της κολωνακιώτικης «αριστεράς», της Θάτσερ και του Χατζηαβάτη βγάζει απλώς καρπαζοεισπράκτορες. Εμείς θέλουμε ελεύθερους ανθρώπους. Το αληθινά προοδευτικό και σώφρον είναι ο αυτοσεβασμός, η προάσπιση της εθνικής αξιοπρέπειας, η ενότητα ενάντια στην υποταγή κι όχι υπέρ αυτής.
Αν δεν μπει τώρα φρένο, τότε αύριο θα μας ζητήσουν το συκώτι και το νεφρό μας, μερικές νυκτερινές «παραχωρήσεις», την τιμή και την υπόληψη μας, την εδαφική μας ακεραιότητα, την ίδια την ύπαρξη μας. Δεν είναι ζήτημα απλά ονόρε, ηρωϊσμού. Είναι ζήτημα επιβίωσης και στοιχειώδους εθνικής αξιοπρέπειας. Σύμβαση δανείου θα υπογράψουμε, όχι παραίτηση από το δικαίωμα ζωής, τιμής και περιουσίας.
(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»)
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ): 19/11/1958 ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ
«...Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν...»
19 Νοεμβρίου, ο κυπριακός Eλληνισμός τιμά ένα από τα πιο επίλεκτα παιδιά του. Τον Σταυραετό του Πενταδακτύλου, τον Κυριάκο Μάτση, που το ηρωικό του τέλος, το φθινοπωρινό εκείνο μεσημέρι του 1958, δεν ήταν τίποτε άλλο από το επιστέγασμα μιας λαμπρής αγωνιστικής πορείας. Ο θάνατός του στο κρησφύγετο του Δικώμου ήταν η φυσική κατάληξη ενός ιδεολόγου, οραματιστή και αγωνιστή, που μπήκε στο καμίνι των εθνικών αγώνων από τα μαθητικά θρανία.
Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε το 1926 στο χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Σπούδασε γεωπόνος στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια είχε έντονη δραστηριότητα και υπήρξε ιδρυτής της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Θεσσαλονίκης....»»»»
Με την έναρξη του αγώνα ο Κυριάκος Μάτσης χωρίς δισταγμό και με καμάρι έγινε μέλος της ΕΟΚΑ. Μετά από προδοσία ο Μάτσης συνελήφθηκε και κρατήθηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας. Παρά τα βάρβαρα βασανηστήρια των αποικιοκρατών ο Μάτσης δεν λύγισε και ανάγκασε τον στρατάρχη Χάρντινγκ για πρώτη φορά να επισκευτεί κάποιον κατάδικο. Του πρότεινε μάλιστα για να συνεργαστεί μαζί του το υπέρογκο ποσό για την εποχή 500.000 λίρες συν προστασία. Η απάντηση όμως του παλληκαριού μας ήταν "ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής" αναγκάζοντας τον Χάρτινγκ να φύγει εκνευρισμένος από τα κρατητήρια.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956, ο Κυριάκος Μάτσης δραπετεύει από τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς και διορίζεται Τομεάρχης της επαρχίας Κερύνειας. Ως αντάρτης καταζητούμενος δεν χάνει την επαφή με τους φίλους και συγγενείς του. Γράφει τον Φεβρουάριο του 1958 στο νεαρό εξάδελφό του Συμεών Μάτση:
«… Είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε πέτρα την καρδιά, για να σταθούμε άξιοι του χρέους μας. Δοκίμασα πιο έντονο τον πειρασμό όταν περαστικός για λίγες μέρες από το χωριό ήμουν υποχρεωμένος να μην πάω να δω τους δικούς μου. Ήταν βέβαιο πως κάποτε θα τους ρωτούσαν αν με είδαν και έπρεπε να λεν «όχι» και να μπορούν να ορκιστούν γι’ αυτό. Μα έτσι θα είναι και πιο έντονη η χαρά όταν βρεθούμε τη μέρα της ΝΙΚΗΣ. Αν όμως η επιταγή της πατρίδας μάς φυλάξει μια άλλη μοίρα, τότε θ’ αγάλλεται η ψυχή μας απ’ τα ουράνια σαν συντροφιαστά με τα άλλα αδέλφια στον μεγάλο γιορτασμό θα πανηγυρίσουμε»....
Στις 19 Νοεμβρίου του 1958 μετά από νέα προδοσία οι Βρετανοί περικυκλώνουν το κρυσφήγετο του στο χωριό Δίκωμο. Ενώ οι Βρετανοί του ζητούν να παραδοθεί αυτός απαντάει «Όχι. Δεν παραδίδομαι. Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας»
Οι Βρετανοί κατά την προσφιλή τακτική τους έριξαν χειροβομβίδες στο κρυσφήγετο του αγωνιστή της ΕΟΚΑ, με αποτέλεσμα να καεί ζωντανός.
-Έντεκα μήνες πριν από το πέρασμα τού Μάτση στην αθανασία, σε επιστολή προς τους γονείς του, φανερώνει το πώς θα αντιμετώπιζε το τελευταίο προσκλητήριο της πατρίδας:
«Πιστεύουμε ότι κάθε θυσία μας δεν πηγαίνει άδικα και εσείς να είστε περήφανοι για μας. Αν ο καλός Θεός μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη. Δεν ξέρω αν μπορεί να ονειρευτεί ένας άνθρωπος καλύτερη τύχη από αυτήν. Και δεν μπορώ να σκεφθώ γονείς που να είναι πιο περήφανοι παρά για τα παιδιά τους που έπεσαν για την πατρίδα»....
Με τον θάνατο του ο Κυριάκος Μάτσης έγραψε ακόμη μια λαμπρή σελίδα στην Ελληνική ιστορία αλλά και στον ηρωϊκό αγώνα της ΕΟΚΑ. Σε αντίθεση με άλλους ο ήρωας μας σαν γνήσιος Έλληνας προτίμησε την αρετή από τα λεφτά.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ
Πηγή:http://enantion-olwn.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
