1 Φεβρουαρίου 2010
Mr. Mike Posner President of Human Rights
C/o Ms Emily Stanfield Executive Assistant to the President
Human Rights Department
US Department of State
2201 C Street NW
Washington, DC 20520
Αγαπητέ κύριε Posner,
Επιθυμούμε να επιστήσουμε την προσοχή σας στις αδικίες και στις παραβιάσεις εις βάρος ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας 2.500.000 Ελλήνων της διοικητικής περιφέρειας της Μακεδονίας, οι οποίοι εθνολογικά και γλωσσικά είναι Έλληνες και είναι υπερήφανοι για την Μακεδονική πολιτιστική τους ταυτότητα για χιλιετίες. Το τμήμα αυτό του Ελληνισμού πρόσφατα έγινε επίκεντρο επίθεσης από τους αυτοαποκαλούμενους εθνικά «Μακεδόνες» της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Όντας εθνολογικά Έλληνες από την ελληνική διοικητική περιφέρεια της Μακεδονίας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία μας για τις προσπάθειες οικειοποιήσεως της Μακεδονικής πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητάς μας που προέρχονται από ένα νέο ανεξάρτητο κράτος που καταλαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος της αρχαίας γεωγραφικής Μακεδονίας.
Με την παρούσα δηλώνουμε πως η Μακεδονική ταυτότητα πολιτιστικά και ιστορικά ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα. Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι μια αυτοαποκαλούμενη «εθνική Μακεδονική» ταυτότητα στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας είναι ψευδεπίγραφη και εξαιρετικά επικίνδυνη. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η διεθνής κοινότητα και το διεθνές νομικό σύστημα να επιτρέψει η Αρχή του αυτοπροσδιορισμού να επηρεάσει την πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα αυτών που ανήκουν σε άλλο έθνος για χιλιετίες. Η χρήση εθνολογικού όρου ο οποίος πολιτισμικά και ιστορικά ανήκει σε άλλο έθνος για αιώνες δεν πρέπει να επιτραπεί. Στην περίπτωσή μας θα πρέπει να εκληφθεί ως μια προφανής προσπάθεια οικειοποίησης οτιδήποτε Μακεδονικού.
Δεν θα αναφερθούμε στην αρχαία ιστορία (για περισσότερες πληροφορίες για την αρχαία Μακεδονία, αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής ιστορίας, με αναφορά στον ιστορικό αναθεωρητισμό της ΠΓΔΜ ως μέσο δημιουργίας ταυτότητας στο σύγχρονο κόσμο, μπορείτε να δείτε: http://macedonia-evidence.org/ http://macedonia-evidence.org/obama-letter-gr.html)αλλά είναι απαραίτητο να τονίσουμε ότι μετά το τέλος της Ρωμαϊκής εποχής, καθώς και για σχεδόν πάνω από 2.000 χρόνια, η Μακεδονία ποτέ δεν ταυτίστηκε με συγκεκριμένα και σταθερά διοικητικά ή γεωγραφικά σύνορα. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το όνομα «Μακεδονία» είχε μια γεωγραφική-όχι εθνική ή διοικητική-χροιά. Οι πληθυσμοί ωστόσο που κατοικούσαν στην Μακεδονία κατά το διάστημα αυτό δεν ήταν μια άμορφη μάζα, αλλά υπήρχαν διαφορετικές εθνότητες. Υπήρχαν Έλληνες, Τούρκοι, Βούλγαροι, Αλβανοί, Εβραίοι, Σέρβοι και Αρμένιοι. Η Οθωμανική απογραφή του 1906 που πραγματοποιήθηκε από τον Himli Πασά στην περιοχή της Μακεδονίας δεν αναφέρει καμιά "Μακεδονική" εθνότητα. Σύμφωνα με την απογραφή υπήρχαν Μουσουλμάνοι (Τούρκοι και Αλβανοί 423.000 (41,71%), Έλληνες 259.000 (27,30%), Βούλγαροι 259.000 (27,30%), Σέρβοι 13.150 (1,39%), άλλοι 73.000 (7,72%).
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων πολλά κράτη της περιοχής μοίρασαν μεταξύ τους τα Οθωμανικά εδάφη. Δεν υπήρχε "Μακεδονικό" έθνος που δήθεν διαιρέθηκε όπως ισχυρίζονται οι διάφορες οργανώσεις «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και ακτιβιστές της FYROM, τόσο προς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μόνο ένα μικρό τμήμα της αρχαίας γεωγραφικής Μακεδονίας βρίσκεται στην ΠΓΔΜ.
Περισσότερο από το ήμισυ της περιοχής, η οποία αντιστοιχεί στην ιστορική Μακεδονία, ανήκει στην Ελλάδα και αποτελεί εδώ και χρόνια μια ξεχωριστή διοικητική περιοχή με το όνομα Μακεδονία. Κατοικείται δε από 2.500.000 κατοίκους οι οποίοι, πολιτιστικά και ιστορικά είναι Μακεδόνες.
Από το 1993 όμως, όταν η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε ανεξάρτητη, η ηγεσία της επιμένει στην αποκλειστική χρήση του ονόματος "Μακεδονία" για το νεοσύστατο κράτος το οποίο αποτελείται κυρίως από Σλάβους και από διάφορες μειονοτικές ομάδες όπως Αλβανούς (30%) , Ρομά, Τούρκους, Βούλγαρους, Έλληνες, Σέρβους και άλλους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αποκλειστική χρήση του ονόματος «Μακεδονία», που υιοθετήθηκε από τους Σλάβους της ΠΓΔΜ και η προώθησή τους ως «εθνικά Μακεδόνες» είναι κίνητρο για επεκτατικές αξιώσεις της ΠΓΔΜ και της Διασποράς της. Ισχυρισμοί περί «δικαιώματος αυτό-προσδιορισμού» είναι αδικαιολόγητοι και παραβιάζουν τα ιστορικά και πολιτιστικά δικαιώματα των γνήσιων Μακεδόνων.
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ορισμένοι πολιτικοί και διπλωμάτες της ΠΓΔΜ υποστήριξαν αντιφατικές θεωρίες για την προέλευση των κατοίκων της χώρας τους: Ειδικότερα:
--Ο πρώτος Πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Κίρο Γκλιγκόροφ είπε: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον έκτο αιώνα μ.Χ. Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.» (Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού, Ημερήσια Αναφορά, 26 Φεβρουαρίου 1992, σελίδα 35). Επίσης ο κύριος Γκλιγκόροφ δήλωσε: «Δεν είμαστε Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι. Αυτοί είμαστε! Δεν έχομε καμιά συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με τη Μακεδονία του… Οι πρόγονοί μας κατέφτασαν εδώ τον πέμπτο και έκτο αιώνα μ.Χ». (Τορόντο Στάρ, 15 Μαρτίου 1992). Έκανε τις ίδιες δηλώσεις το 2009 σε ελληνική εφημερίδα.
--Στις 22 Ιανουαρίου 1999, η Πρέσβης της πΓΔΜ στις ΗΠΑ., κυρία Λιούμπιτσα Ατσέφσκα, σε ομιλία της για την τρέχουσα κατάσταση στα Βαλκάνια , τόνισε: «Δεν απαιτούμε να μας αναγνωρίζουν ως απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος εμπορικός εταίρος της ‘Μακεδονίας’ [ΠΓΔΜ] και ο ύπ' αριθμόν ένα επενδυτής. Αντί να επιλέξουμε εχθροπραξίες, έχουμε επιλέξει την μεσολάβηση των Ηνωμένων Εθνών, σε επίπεδο πρεσβευτών υπό την αιγίδα των κυρίων Βανς και Νίμιτζ. Σε απάντηση ερώτησης για τη εθνική προέλευση των κατοίκων της ΠΓΔΜ, η Πρέσβης Ατσέφσκα απάντησε: «Είμαστε Σλάβοι και μιλούμε Σλαβική γλώσσα».
--Στις 24 Φεβρουαρίου 1999, ο Πρέσβης της πΓΔΜ στον Καναδά Γυόρδαν Βεσελίνοφ, σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «Πολίτης» της Οτάβας, παραδέχτηκε: «Δεν έχουμε συγγένεια με τους βόρειους Έλληνες οι οποίοι έχουν επιδείξει ηγέτες σαν τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Είμαστε Σλάβοι και η γλώσσα μας συγγενεύει στενά με τη Βουλγαρική. Υπάρχει κάποια σύγχυση με την ταυτότητα του λαού της πατρίδος μου». Στις 29 Δεκεμβρίου 2001, ο Υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Σλόμπονταν Τσάσουλε, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ουτρίνσκι ανέφερε ότι είπε στον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών, Σολομών Πάσι ότι ανήκουν «στην ίδια Σλαβική φυλή».
Στις 15 Οκτωβρίου 2008, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και Εξωτερικών και υποψήφιος για την Προεδρία της ΠΓΔΜ, στις εκλογές του Μαρτίου του 2009 κ. Λιούμπομιρ Φριτσκόφσκι σε συνέντευξή του στην Ελληνική Τηλεόραση ΕΤ3 είπε ότι οι Σλάβοι της ΠΓΔΜ δεν είναι Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι, οι οποίοι προσπαθούν να αποφύγουν την απορρόφηση από τους Βούλγαρους.
Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα ανάλογο με την ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα των Μακεδόνων είναι η πολιτιστική ταυτότητα των Βαυαρών της Γερμανίας. Οι Βαυαροί είναι πολιτιστικά Βαυαροί. Εθνολογικά και γλωσσικά όμως είναι Γερμανοί και κανείς στον κόσμο δεν αρνείται την προφανή ταυτότητά τους. Θα μπορούσε ποτέ κανείς να δεχθεί ότι μπορεί ένα κράτος γειτονικό της Γερμανίας, να οικειοποιηθεί την κρατική ονομασία «Δημοκρατία της Βαυαρίας», και να μετονομάσει το λαό του σε «Βαυαρικό έθνος», και να ισχυρίζεται ότι μια μη Γερμανική εθνότητα θα μπορούσε να αποτελέσει Βαυαρική μειονότητα στη Γερμανία; Τέτοια παραδείγματα είναι πολλά σε όλο τον κόσμο: Οι Ουαλλοί στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Βρετώνοι στη Γαλλία, οι κάτοικοι της Νέας Αγγλίας στις ΗΠΑ, και τόσοι άλλοι.
Οι Μακεδονικές Οργανώσεις τα μέλη των οποίων προέρχονται από τη Μακεδονία, καταγγέλλουν τις ενέργειες σφετερισμού της πολιτιστικής και ιστορικής τους ταυτότητας με τις οποίες η ΠΓΔΜ και η Διασπορά της παραβιάζουν το κληρονομικό δικαίωμά μας να λεγόμαστε Μακεδόνες. Η Μακεδονική πολιτιστική και ιστορική ταυτότητά μας έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής κληρονομιάς μας για χιλιετίες. Ως εκ τούτου καταθέτουμε σφοδρά τις αντιρρήσεις μας ότι ένα Σλαβικό έθνος, βόρεια της Ελλάδας μπορεί να χρησιμοποιήσει το όνομα «Μακεδόνας» για τους πολίτες του, έναν όρο που αποτελεί μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού της Ελλάδας εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η αναγνώριση «Μακεδονικής» εθνότητας, χωρίς αμφιβολία, θα γίνει αιτία να οικειοποιηθεί οτιδήποτε Μακεδονικό συμπεριλαμβανομένης ιστορίας, πολιτισμού και ακόμη και γης. Μεταξύ άλλων θα προκαλέσει αποσταθεροποίηση σ’ ολόκληρη την περιοχή. Ως εκ τούτου έχουμε κάθε ηθικό και νομικό δικαίωμα να αισθανόμαστε ότι απειλούμαστε από την τεχνητή δημιουργία μιας εθνικής «Μακεδονικής» ταυτότητας στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας.
Ως μέλη των Μακεδονικών Οργανώσεων των οποίων το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού παραβιάστηκε από τις Αρχές της ΠΓΔΜ και άλλους φορείς με στόχο την προώθηση των πολιτικών στόχων τους στην περιοχή μέσω της οικειοποίησης της πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητάς μας, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε τα προφητικά λόγια της Εγκυκλίου του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinius η οποία εστάλη στο διπλωματικό σώμα των ΗΠΑ στις 26 Δεκεμβρίου 1944: «Η Κυβέρνησή μας θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», Μακεδονικής «Πατρίδας», ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» ως αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση, και στην παρούσα επαναφορά της υποκρύπτει επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος». Η δήλωση αυτή εξέφραζε την αλήθεια τότε και εξακολουθεί να την εκφράζει και σήμερα.
Σας παρακαλούμε να λάβετε υπόψη σας τις καταγγελίες μας αυτές και να προβείτε σ’ όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να παύσει η παραβίαση των πολιτιστικών και ιστορικών δικαιωμάτων μας.
Με εκτίμηση,
Νίνα Γκατζούλη-Πρόεδρος Μαρία Χατζηνάκου - Γραμματέας Δρ. Αντώνης Παπαδόπουλος - Αντιπρόεδρος
Κοινοποίηση: Secretary of State Hillary Clinton
Nina Gatzoulis
Supreme President of the
Pan-Macedonian Association (USA)
E-mail: ninagatz@comcast.net
Tel: 603-742-0466
FAX (603) 617-2977.
Web: http://www.macedonia.info/
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Ο ΑΝΤΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΛΕΔΥΡΗ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΙΜΗ ΠΡΑΞΗ. Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ?
του Σάββα Καλεντερίδη
INFOGNOMON
Πριν λίγες εβδομάδες γίναμε μάρτυρες του διπλού εμπρησμού της συναγωγής των Χανίων. Αμέσως μετά το δεύτερο εμπρησμό, ανθελληνικά κέντρα από την Ελλάδα και το εξωτερικό έριξαν δηλητήριο εναντίον της Ελλάδας και του Ελληνισμού, πράξεις που κόστισαν στη διεθνή εικόνα της χώρας, σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, όσον αφορά την διαχείριση του δυσβάστακτου εξωτερικού μας χρέους.
Ανάμεσα σε αυτούς που έχυσαν ανθελληνικό δηλητήριο ήταν όργανα και νεροκουβαλητές του ελληνικού εβραϊσμού, φορείς του διεθνούς εβραϊσμού, και φυσικά το αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών.
Λίγες μέρες μετά αποδείχτηκε ότι πίσω από το έγκλημα του διπλού εμπρησμού κρύβονται ένας Έλληνας με διασυνδέσεις που οδηγούν σε εξω-ελληνικούς κύκλους, δυο αμερικανοί και δυο άγγλοι πολίτες.
Λεπτομέρειες για το εγχείρημα του εμπρησμού δεν μάθαμε και δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά αν πίσω από την προβοκατόρικη αυτή ενέργεια κρύβονται κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ή της Μεγάλης Βρετανίας. Ανεξάρτητα πάντως με το αν η προβοκατόρικη ενέργεια είναι προϊόν μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Βρετανίας, το σίγουρο είναι ότι η ενέργεια αυτή δεν μπορεί να χρεωθεί στην ελληνική κοινωνία, το ελληνικό κράτος, την Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικά, όπως την χρέωσαν όλοι όσοι συντονισμένα και με μίσος έχυσαν το δηλητήριο εναντίον του Ελληνισμού, εκφράζοντας απίστευτο ανθελληνισμό εναντίον ενός λαού και μιας έννοιας (Ελληνισμός), με τρόπο που, κατά την άποψή μας, δεν δικαιολογείται με βάση λογικά κριτήρια.
Μετά την αποκάλυψη των δραστών, θα περίμενε κανείς μια δημόσια συγνώμη από όλους όσους έχυσαν το δηλητήριό τους εναντίον της Ελλάδας και του Ελληνισμού, δηλαδή να ζητήσουν συγνώμη και να δηλώσουν ότι όσα είπαν εναντίον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού ισχύουν για τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία και για τους Άμερικανούς και τους Άγγλους, αφού αυτοί ήσαν οι αυτουργοί του εμπρησμού.
Επίσης, θα περίμενε κανείς από τον εκπρόσωπο του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, να διαβάσει την ίδια δήλωση που έκανε για το θέμα, μόνο που αντί για την Ελλάδα έπρεπε να κατηγορήσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τις ΗΠΑ και την Βρετανία.
Θεωρούμε δε ότι επειδή το θέμα έλαβε διεθνείς διαστάσεις, αυτό θα έπρεπε να το απαιτήσει με διάβημα και με δημόσια πολιτική δήλωση το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών.
Δε γνωρίζουμε τί από όλα τα παραπάνω έγινε, αλλά θέτουμε ένα απλό ερώτημα:
Ο αντισημιτισμός είναι μια βδελυρή και κολάσιμη ενέργεια. Ο ανθελληνισμός δεν είναι το ίδιο;
Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως, αναδημοσιεύουμε άρθρο του κ. Σταυρουλάκη, ενός εκ των πρωταγωνιστών στις δηλώσεις που ακολούθησαν των εμπρησμών της συναγωγής των Χανίων που ο ίδιος διευθύνει.
Αν βρίσκετε ομοιότητες στα επιχειρήματά του, με τις 'επιστημονικές' θέσεις της Δραγώνα, της Ρεπούση και του καραβανιού των εθνομηδενιστών, μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.
Εμείς αυτό που έχουμε να πούμε, είναι απλά ο Θεός να φυλάει την Ελλάδα!
LETTERS TO THE EDITOR; Lord Elgin, the Parthenon and Greece
Published: June 23, 2009
Regarding the op-ed articles ''A home for the Marbles,'' by Christopher Hitchens, and ''Majestic in exile,'' by Nikos Konstandaras, (Views, June 19): The Parthenon remained intact until the 6th century, at which point the inner columns and roof were removed in order to make way for a Christian church. When the Ottomans took over in 1456, the building became a mosque. When the Ottomans were at war with the Venice, the Parthenon was used as to store munitions, and, in 1687, it was hit by a Venetian shell and blown up.
By the time Lord Elgin arrived in 1801, the marble fragments were being used for building materials by the locals. The Ottomans allowed him to take casts and remove sculptures as well as tear down buildings where necessary
The Parthenon was restored to artistic and historical importance thanks to the splendid drawings of Western artists.
I don't care who has the Elgin Marbles, but I do care that Lord Elgin is slandered as a robber and vandal. Had he not saved the marbles, they would most probably no longer exist. Christine Fremantle, London
''Greece,'' even in antiquity, refers to a geographical area in which Greek was spoken, a common culture evolved and a shared religious pantheon existed, but it was never a unified state nor even a country. It was a complex and highly competitive collection of little states such as Athens, Sparta, Thebes etc.
The modern Greek state (founded in the early 19th century) may see itself as the protector of the legacy of ancient Greece, and given the character of any form of nationalism, this makes a certain amount of sense.
In the British Museum, the Elgin Marbles take a position among the great achievements of art and architecture of humanity -- be they Egyptian, Babylonian, etc. In a global age, museums such as the British Museum or the Metropolitan Musem in New York or the Louvre have a certain parallel to the great Alexandrian library that drew to itself the tangled threads of antique civilizations during the early period of Hellenistic ''globlization.''
It would indeed be a pity to see the great Elgin Marbles reduced to being simply artifacts put on the shelf of Greek nationalism or a platform for political self furtherance or debased as part of tourist development program, which is really what all of this is about.
Nicholas P. Stavroulakis, Hania, Crete.
Ανάμεσα σε αυτούς που έχυσαν ανθελληνικό δηλητήριο ήταν όργανα και νεροκουβαλητές του ελληνικού εβραϊσμού, φορείς του διεθνούς εβραϊσμού, και φυσικά το αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών.
Λίγες μέρες μετά αποδείχτηκε ότι πίσω από το έγκλημα του διπλού εμπρησμού κρύβονται ένας Έλληνας με διασυνδέσεις που οδηγούν σε εξω-ελληνικούς κύκλους, δυο αμερικανοί και δυο άγγλοι πολίτες.
Λεπτομέρειες για το εγχείρημα του εμπρησμού δεν μάθαμε και δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά αν πίσω από την προβοκατόρικη αυτή ενέργεια κρύβονται κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ή της Μεγάλης Βρετανίας. Ανεξάρτητα πάντως με το αν η προβοκατόρικη ενέργεια είναι προϊόν μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Βρετανίας, το σίγουρο είναι ότι η ενέργεια αυτή δεν μπορεί να χρεωθεί στην ελληνική κοινωνία, το ελληνικό κράτος, την Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικά, όπως την χρέωσαν όλοι όσοι συντονισμένα και με μίσος έχυσαν το δηλητήριο εναντίον του Ελληνισμού, εκφράζοντας απίστευτο ανθελληνισμό εναντίον ενός λαού και μιας έννοιας (Ελληνισμός), με τρόπο που, κατά την άποψή μας, δεν δικαιολογείται με βάση λογικά κριτήρια.
Μετά την αποκάλυψη των δραστών, θα περίμενε κανείς μια δημόσια συγνώμη από όλους όσους έχυσαν το δηλητήριό τους εναντίον της Ελλάδας και του Ελληνισμού, δηλαδή να ζητήσουν συγνώμη και να δηλώσουν ότι όσα είπαν εναντίον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού ισχύουν για τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία και για τους Άμερικανούς και τους Άγγλους, αφού αυτοί ήσαν οι αυτουργοί του εμπρησμού.
Επίσης, θα περίμενε κανείς από τον εκπρόσωπο του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, να διαβάσει την ίδια δήλωση που έκανε για το θέμα, μόνο που αντί για την Ελλάδα έπρεπε να κατηγορήσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τις ΗΠΑ και την Βρετανία.
Θεωρούμε δε ότι επειδή το θέμα έλαβε διεθνείς διαστάσεις, αυτό θα έπρεπε να το απαιτήσει με διάβημα και με δημόσια πολιτική δήλωση το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών.
Δε γνωρίζουμε τί από όλα τα παραπάνω έγινε, αλλά θέτουμε ένα απλό ερώτημα:
Ο αντισημιτισμός είναι μια βδελυρή και κολάσιμη ενέργεια. Ο ανθελληνισμός δεν είναι το ίδιο;
Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως, αναδημοσιεύουμε άρθρο του κ. Σταυρουλάκη, ενός εκ των πρωταγωνιστών στις δηλώσεις που ακολούθησαν των εμπρησμών της συναγωγής των Χανίων που ο ίδιος διευθύνει.
Αν βρίσκετε ομοιότητες στα επιχειρήματά του, με τις 'επιστημονικές' θέσεις της Δραγώνα, της Ρεπούση και του καραβανιού των εθνομηδενιστών, μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.
Εμείς αυτό που έχουμε να πούμε, είναι απλά ο Θεός να φυλάει την Ελλάδα!
LETTERS TO THE EDITOR; Lord Elgin, the Parthenon and Greece
Published: June 23, 2009
Regarding the op-ed articles ''A home for the Marbles,'' by Christopher Hitchens, and ''Majestic in exile,'' by Nikos Konstandaras, (Views, June 19): The Parthenon remained intact until the 6th century, at which point the inner columns and roof were removed in order to make way for a Christian church. When the Ottomans took over in 1456, the building became a mosque. When the Ottomans were at war with the Venice, the Parthenon was used as to store munitions, and, in 1687, it was hit by a Venetian shell and blown up.
By the time Lord Elgin arrived in 1801, the marble fragments were being used for building materials by the locals. The Ottomans allowed him to take casts and remove sculptures as well as tear down buildings where necessary
The Parthenon was restored to artistic and historical importance thanks to the splendid drawings of Western artists.
I don't care who has the Elgin Marbles, but I do care that Lord Elgin is slandered as a robber and vandal. Had he not saved the marbles, they would most probably no longer exist. Christine Fremantle, London
''Greece,'' even in antiquity, refers to a geographical area in which Greek was spoken, a common culture evolved and a shared religious pantheon existed, but it was never a unified state nor even a country. It was a complex and highly competitive collection of little states such as Athens, Sparta, Thebes etc.
The modern Greek state (founded in the early 19th century) may see itself as the protector of the legacy of ancient Greece, and given the character of any form of nationalism, this makes a certain amount of sense.
In the British Museum, the Elgin Marbles take a position among the great achievements of art and architecture of humanity -- be they Egyptian, Babylonian, etc. In a global age, museums such as the British Museum or the Metropolitan Musem in New York or the Louvre have a certain parallel to the great Alexandrian library that drew to itself the tangled threads of antique civilizations during the early period of Hellenistic ''globlization.''
It would indeed be a pity to see the great Elgin Marbles reduced to being simply artifacts put on the shelf of Greek nationalism or a platform for political self furtherance or debased as part of tourist development program, which is really what all of this is about.
Nicholas P. Stavroulakis, Hania, Crete.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου
Πηγή:http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_28/01/2010_388518
Πηγή:http://news.kathimerini.gr/
Παλλάδιο ηθικό των Ελλήνων της γενεάς μου, η επί αιώνες πολλούς παρουσία του ελληνικού έθνους στην ιστορία της ανθρωπότητας, από τους προ Χριστού χρόνους έως την εποχή μας και με συμβολή μεγαλουργό κάποτε, αμφισβητείται και πάλι, από Ελληνες τώρα μάλιστα, και χαρακτηρίζεται έωλο θεώρημα, γέννημα του ελληνικού ρομαντισμού του ΙΘ΄ αιώνα είτε κατασκεύασμα ιδεολογικό της εκπαιδευτικής πολιτικής του νεοσύστατου κράτους.
Δεν κατονομάζω πρόσωπα, εφόσον αδυνατώ να τα επαινέσω. Δεν ανέχομαι όμως την οικτρή αυτή απάρνηση της ιστορικής αλήθειας, συνοδευμένη, άλλωστε, και από την αξίωση να εισαχθεί στα διδακτικά βιβλία της Ιστορίας.
Επικαλούμαι, λοιπόν, τα εξής προς τους διδασκάλους της Ιστορίας ή και προς το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο:
1. Ο φιλόσοφος Πλήθων, στον 15ο αιώνα, είχε ζητήσει, πριν από την Αλωση, ο τελευταίος αυτοκράτωρ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, να ανακηρυχθεί Βασιλεύς των Ελλήνων, ώστε και να συμμορφωθεί προς την ιστορική τότε πραγματικότητα.
2. Ο πρώτος μετά την Αλωση Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, απευθυνόμενος στους μοναχούς της Πάτμου, τονίζει προς αυτούς ότι με την περίσωση των ευρισκομένων στη Μονή χειρογράφων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας συμβάλλουν στην επιβίωση του υπόδουλου Γένους.
3. Ο Ιανός Λάσκαρις και άλλοι Ελληνες λόγιοι στην Ιταλία, πολύ πριν από τον 19ο αιώνα, όχι μόνο διδάσκουν τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και με αμείωτο ζήλο επιδιώκουν να προκαλέσουν πολεμική επιχείρηση των Δυτικοευρωπαίων για την απελευθέρωση των συγχρόνων τους Ελλήνων.
4. Στον 17ο αιώνα, ο Ελληνας Επίσκοπος Βελιγραδίου έγραφε για τον σύγχρονό του φιλόσοφο Θεόφιλον Κορυδαλλέα ότι δεν υστερεί όχι μόνο των διάσημων τότε φιλοσόφων της Ιταλίας, αλλά και των ημετέρων φιλοσόφων της αρχαίας εποχής.
5. Ο μέγας ζωγράφος Θεοτοκόπουλος, στον 17ο αιώνα, ονομάζεται για τους Ευρωπαίους «Ελ Γκρέκο», ο Ελληνας με όσα ένδοξα υποβάλλει τότε η λέξη αυτή, ενώ και υπενθύμιζε την ύπαρξη του Γένους των Ελλήνων, μεγαλουργού άλλοτε και υπόδουλου τότε.
6. Αλλά και στον 18ο αιώνα, Ελληνες έμποροι και λόγιοι, που ζούσαν και δρούσαν στις ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα στη σημερινή Ρουμανία, διατηρούσαν ακμαίο το ελληνικό φρόνημά τους, μάλιστα ήκμαζαν τότε οι «Αδελφότητες» Ελλήνων στην Ιταλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
7. Ο Διονύσιος Σολωμός, στον Υμνον εις την Ελευθερίαν, γραμμένον πριν να υπάρξει ακόμη ελληνικό ανεξάρτητο κράτος, όχι λοιπόν ως φερέφωνο της εκπαιδευτικής πολιτικής του, αναφέρεται σε «περασμένα μεγαλεία» και χαρακτηρίζει «σαν πρώτα αντρειωμένη» την ελευθερία, δηλαδή εμπνέεται από την ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους.
8. Ο φιλελληνισμός, το υπέροχο αυτό κίνημα των ηθικά αισθαντικών Ευρωπαίων και Αμερικανών, εξηγείται μόνο από την πεποίθησή των ότι ένα μεγαλουργό στους αρχαίους χρόνους έθνος έχει εξεγερθεί για την απόσειση της επί αιώνες δουλείας του.
9. Εκφραστικότατο είναι και ό,τι διακήρυξε ο ραδιοσταθμός της Μόσχας τον Νοέμβριο του 1940: Οι Ελληνες στην Πίνδο έγραψαν νέον Μαραθώνα. Και ο ρωσικός φιλελληνισμός υπάρχει έντονος ήδη από τον δέκατο όγδοο αιώνα.
10. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η συγκινητική αντοχή του ελληνικού φρονήματος συμπαγών ελληνικών πληθυσμών υπό εξουσία τουρκική επί αιώνες σε περιοχές των εσχατιών της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα του Πόντου, όπου η τοπική ελληνική γλώσσα διατήρησε χαρακτηριστικά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής πολύ έκδηλα.
Η διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους, λοιπόν, είναι διάτορα μαρτυρημένη από την ιστορική πραγματικότητα και δεν είναι απλώς εφεύρημα του «ελληνικού ρομαντισμού του 19ου αιώνα», προς ιδεολογική στήριξη «εθνικών επεκτατισμών», όπως επιπόλαια γράφεται σε πρόσφατο δημοσίευμα. Στον 19ο αιώνα συζητήθηκε απλώς η «διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους» με αφορμή την αμφισβήτησή της από μη Ελληνες. Πριν δεν συζητούσαν γι’ αυτήν, καθώς δεν συζητεί κανείς για τα δεδομένα και αυτονόητα
Οι πολέμιοι της ιστορικής αλήθειας για την αδιάκοπη επί αιώνες πολλούς ύπαρξη του ελληνικού έθνους δεν επιτρέπεται να συγχέουν τη λεγόμενη συχνά «προγονοπληξία» με τη νηφάλια επίγνωση από τους σημερινούς Ελληνες των αρχαιότατων εθνικών τίτλων τους, εμπνευστική μάλλον προς εθνική αξιοπρέπεια ή και υποκινητική σε προσπάθεια για ιστορική μεγαλουργία. Στους αρχαίους Ελληνες διάχυτη κατά Ηρόδοτον ήταν η πίστη ότι «απεκρίθη εκ παλαιτέρου του βαρβάρου έθνεος το ελληνικόν, εόν και δεξιώτερον και ηλιθίου ευηθείης απηλλαγμένον μάλλον». Η πίστη αυτή όμως δεν τους εμπόδισε να μεγαλουργήσουν.
ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΟΥ "ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥ"
Το φιάσκο του «αντισημιτισμού»
Σοβαρότατες πολιτικές διαστάσεις με εξαιρετικά ύποπτες και σκοτεινές πτυχές έχει πάρει πλέον η υπόθεση του διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, στις 5 και στις 17 Ιανουαρίου, με την αποκάλυψη των δραστών της επαίσχυντης πράξης. Εχει προκληθεί πολιτικός και διπλωματικός σάλος καθώς έγινε γνωστό ότι οι δράστες είναι... δύο Αμερικανοί από τη «διευκόλυνση» (δηλαδή τη βάση) των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανοί από τη βάση του ΝΑΤΟ εκεί και ένας Ελληνας, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της νατοϊκής βάσης! Οπως αποδεικνύεται από τις λήψεις καμερών επιτήρησης καταστημάτων που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με τη συναγωγή, δράστης του πρώτου εμπρησμού ήταν ο ένας από τους δύο Αμερικανούς με συνεργούς τούς υπόλοιπους τέσσερις, ενώ δράστης του δεύτερου εμπρησμού ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους δύο Βρετανούς (33 ετών, ενώ ο δεύτερος είναι 23) με τους υπόλοιπους να φυλάνε τσίλιες!
Οι δύο Αμερικανοί φυγαδεύτηκαν αμέσως στο εσωτερικό της βάσης τους και ενδεχομένως να έχουν ήδη μεταφερθεί εκτός Ελλάδας, ενώ κλιμάκιο της αμερικανικής πρεσβείας έσπευσε αμέσως στα Χανιά για να κουκουλώσει την υπόθεση και να υποβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την αναφορά στους Αμερικανούς δράστες από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Οι Αμερικανοί απαιτούν για τον σκοπό αυτόν τη συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία άλλωστε οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματα των δραστών. Εννοείται ότι η τοπική ΕΛ.ΑΣ. έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και το θέμα χειρίζεται απευθείας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λόγω του εκρηκτικού πολιτικού χαρακτήρα του θέματος.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους δύο Βρετανούς. Οι αρχικές πληροφορίες τούς φέρουν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, αλλά τα τελευταία 24ωρα καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως... εργαζόμενοι σε μπαρ (!) ώστε να υποβαθμιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι επικίνδυνες για το Λονδίνο πολιτικές διατάσεις του θέματος και φυσικά οι δικαιολογημένες αντίστοιχες υποψίες.
Το πιο διασκεδαστικό είναι ότι στην αναγνώριση των δραστών έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όπως μεταδίδεται από τα Χανιά, το κλιμάκιο της... ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ που βρίσκεται μόνιμα στην Κρήτη, το οποίο «εισέβαλε» στα γραφεία της ΕΛΑΣ στα Χανιά και απαίτησε από τους Ελληνες αστυνομικούς να μαζέψουν το οπτικό υλικό από όλες τις κάμερες των καταστημάτων, βάσει του οποίου όντως αποκαλύφθηκαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δράστες, μαζί με τον Ελληνα «τσιλιαδόρο» συνεργάτη τους. Προφανώς τώρα οι Ισραηλινοί πράκτορες θα τραβούν τα μαλλιά τους!
Η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών κατεξευτέλισε παράλληλα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των... Ελλήνων! Τι έχει άραγε η Ουάσιγκτον να πει τώρα που όλοι γνωρίζουν ότι δύο Αμερικανοί και όχι Ελληνες πολίτες συμμετείχαν στους εμπρησμούς, με τον έναν μάλιστα εξ αυτών να είναι και ο εμπρηστής την πρώτη φορά;
Παρόμοιο διασυρμό υπέστη και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η οποία την Πέμπτη δημοσίευσε ημισέλιδο κατάπτυστο άρθρο με τίτλο «Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας», για να καταγγείλει τον υποτιθέμενο αντισημιτισμό των Ελλήνων. «Η Ελλάδα υποφέρει από έλλειψη ηθικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ηγεσίας, που να καταγγέλλει την αισχύνη του αντισημιτισμού» έγραφε λάβρη η αμερικανική εφημερίδα, επαινώντας παράλληλα την «αξιοθαύμαστη εξαίρεση του πρώην συντηρητικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη»!
Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική εφημερίδα ορίζει ως δήθεν αντισημιτισμό... «τη συνηθισμένη τώρα σύγκριση του Ισραήλ με τους ναζί στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»! Αποδεικνύεται έτσι ότι όλος αυτός ο θόρυβος αποσκοπεί συν τοις άλλοις στο να πιέσει τα ελληνικά ΜΜΕ να σιωπούν μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττουν τα αιμοσταγή στρατεύματα του Ισραήλ σε βάρος αμάχων Παλαιστινίων. Μάταιος ο κόπος των Αμερικανών. Δεν θα το καταφέρουν.
ΥΠΟΨΙΕΣ
Προβοκάτσια ξένων υπηρεσιών;
Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ των δραστών εγείρει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί από τις βάσεις πυρπόλησαν δύο φορές τη συναγωγή λόγω προσωπικής πολιτικής εμπάθειας εναντίον των Εβραίων ή έδρασαν κατόπιν εντολών μυστικών υπηρεσιών των χωρών τους; Εχουμε να κάνουμε δηλαδή με τυχαίες πράξεις αντισημιτικού κρετινισμού τεσσάρων ανεγκέφαλων Αμερικανών και Βρετανών ή με πολιτική προβοκάτσια ξένων πρακτόρων με στόχο τη δυσφήμηση της Ελλάδας στον εβραϊκό κόσμο που κατέχει κορυφαίες θέσεις στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, σε μια φάση που η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και επομένως έχει ανάγκη τις ξένες τράπεζες;
ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΟΥ "ΑΠΟΔΟΜΕΙ" ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Tου Χρήστου Γιανναρά
Το να είσαι Ιταλός, Γάλλος, Βρετανός, Ελληνας ή ό, τι ανάλογο δεν δηλώνει μόνο μια συμβατική, κρατική υπηκοότητα. Δηλώνει ότι «ανήκεις» σε μια συλλογικότητα με μεγαλύτερη ή μικρότερη ώς τώρα διαδρομή στην ανθρώπινη Ιστορία – ανήκεις σε μια γλώσσα, σε μια συνείδηση κοινού παρελθόντος, σε κοινή νοο-τροπία, κοινό θησαύρισμα πείρας που παραδίνεται από γενιά σε γενιά και διαμορφώνει συν-ήθειες, ένα κοινό ήθος, περίπου συλλογικό χαρακτήρα.
Οταν στη μητρική σου γλώσσα (τη γλώσσα που σε πρωτομπόλιασε στην κοινή «λογική»: σε σκέψη και κρίση) η συλλογικότητα σημαίνεται ως «κοινωνία» (δυναμική σχέσεων, συμ-μετοχή και αλληλεξάρτηση στην πραγμάτωση της ζωής), δεν είναι δυνατό να έχεις την ίδια οπτική και την ίδια εκδοχή της πραγματικότητας με συνάνθρωπό σου, καθ’ όλα σεβαστόν και αγαπημένο, που στη μητρική του γλώσσα η συλλογικότητα είναι μόνο «societas», δηλαδή «εταιρισμός επί κοινώ συμφέροντι». Αλλη νοο-τροπία και άλλα αντανακλαστικά σκέψης και πράξης διαμορφώνει το νοηματικό και βιωματικό φορτίο της λέξης «α-λήθεια» και άλλο της λέξης «veritas», διαφορετικό της λέξης «νόμος» και διαφορετικό της λέξης «lex» – το ίδιο και με αναρίθμητα ακόμη ζεύγη λέξεων: «λόγος» και «ratio», «πρόσωπο» και «persona», «δημοκρατία» και «res publica» κ. λπ., κ. λπ.
Διαφορετικόν ανθρωπολογικό τύπο διαμορφώνει μια συλλογικότητα με παρελθόν κατακτητικών κυρίως πολέμων, επιθετικών αναζητήσεων «ζωτικού χώρου», αποικιοκρατικών εθισμών, και διαφορετικόν μια άλλη που αιώνες πολλούς κυρίως αμυνόταν, επιβίωνε χάρη στην πανανθρώπινη εμβέλεια της πνευματικής της πραμάτειας. Διαφορετική νοο-τροπία και ήθος χαρακτηρίζει μια συλλογικότητα που η μεταφυσική της αναφορά ήταν πάντοτε ένας Θεός τιμωρός, αμείλικτος δικαστής και σαδιστής πατέρας, η «αμαρτία» παράβαση νόμου, ενοχή, εξαγοράσιμος κολασμός, και διαφορετική προκύπτει μια συλλογικότητα που ξέρει τον Θεό «νυμφίο», «εραστή μανικώτατον» του ανθρώπου και την αμαρτία «αστοχίαν», «απόπτωσιν από του στόχου», του στόχου πληρότητας της ζωής που είναι ο «όντως έρως».
Δεν ανήκουμε σε «εθνότητα», είναι ανεπαρκέστατη η λέξη. Ανήκουμε σε μια γλώσσα, σε μια κοινή ιστορική εμπειρία, σε μια παράδοση και συνέχεια πείρας, νοοτροπίας, μεταφυσικής ελπίδας. Αλλά αυτό το «ανήκειν», το «συνυπάρχειν» με κοινό, συνεκτικό της συλλογικότητας «τρόπο», βιώνεται και κατανοείται σε συνάρτηση πάντοτε με την καλλιέργεια του καθενός, το αισθητήριό του «ποιότητας» της ζωής.
Οι φτηνοί άνθρωποι του ό, τι φάμε ό, τι πιούμε και ό, τι τέλος πάντων ηδονικό αρπάξουμε, παρακάμπτουν το υπάρχειν (που είναι πάντοτε συνύπαρξη) και λογαριάζουν για ζωή το «έχειν»: Να κατέχουν, να εξουσιάζουν, να τα έχουν όλα υποταγμένα στις απαιτήσεις του εγώ. Καταλαβαίνουν τη συλλογικότητα μόνο σαν «κράτος» και το «ανήκειν» μόνο σαν συμβατική «υπηκοότητα». Λογαριάζουν το κράτος σαν εξουσιαστικό μηχανισμό διαχείρισης των κοινών και τους ενδιαφέρει μόνο για όσα χρηστικά τους παρέχει.
Πολύ συχνά, φτηνοί άνθρωποι ορέγονται τη διαχείριση του κράτους, την εξουσία της διαχείρισης. Οχι για να υπηρετήσουν τον δημιουργικό δυναμισμό της κοινωνικής συνοχής, τη γλώσσα, την ιστορική συνείδηση, τη θησαυρισμένη παράδοση, τη μεταφυσική ελπίδα – είναι ευτελείς άνθρωποι, δεν καταλαβαίνουν τίποτε από αυτά. Διψάνε εξουσία από ιδιοτέλεια και μόνο: Να προβληθεί το εγώ τους, να εξαρτώνται όλοι οι άλλοι από αυτούς, να βρίσκονται συνεχώς στη δημοσιότητα, να εισπράττουν κολακείες και χειροκροτήματα. ΄Η για σκοπιμότητες χυδαίου ηδονισμού: Να μπορούν να κλέβουν το δημόσιο ταμείο, να διαπλέκονται με μεγιστάνες του πλούτου και να δωροδοκούνται, να ζουν με πολυτέλεια ονειρώδη για τις ικανότητές τους και την καταγωγική τους ανέχεια.
Αφού λογαριάζουν τη συλλογικότητα μόνο σαν χρηστικό δεδομένο, ωφελιμιστική πραγματικότητα, τι πιο φυσικό να είναι απάτριδες, διεθνιστές, συνεπέστατοι «αποδομιστές» κάθε μη χρηστικής εκδοχής των θεμελίων της συνύπαρξης – της γλώσσας, της παιδείας, της Ιστορίας, της Τέχνης, της πολιτικής, της μεταφυσικής. Και για να προσδώσουν εγκυρότητα στον πρωτογονισμό του ατομοκεντρισμού, καταφεύγουν στην πιο αναχρονιστική και άκριτη ανάγνωση του Μαρξισμού: Βλέπουν τη συλλογικότητα να συγκροτείται μόνο στη «βάση» των παραγωγικών και ανταλλακτικών σχέσεων, επομένως ο πολιτισμός, οι διαφορές των πολιτισμών, η ποικιλία των παραδόσεων, δεν είναι παρά «εποικοδόμημα» σε αυτή την πρωτεύουσα βάση. Πώς λοιπόν να μην είναι πανέτοιμοι, παίρνοντας την εξουσία, να καταστρέψουν τη γλώσσα, να στρεβλώνουν και κατασυκοφαντήσουν την ιστορία του τόπου τους, να διασύρουν την αξιοπρέπεια του λαού τους, να χλευάσουν τη λαϊκή παράδοση και ευσέβεια, να πρακτορεύσουν (με το αζημίωτο) ξένα συμφέροντα;
Η καταφυγή της μηδενιστικής πολιτικής πρακτικής σε μαρξιστικά ψιμύθια, προκειμένου να εξωραϊστεί ο πρωτογονισμός της ακοινώνητης εγωκεντρικής ύπαρξης, δεν περιορίζει το σύμπτωμα σε μόνη την παράταξη της δήθεν Αριστεράς. Στην Ελλάδα τουλάχιστον, η διαχείριση της Παιδείας ανατίθεται (από κάθε κυβέρνηση οποιουδήποτε κόμματος και πρωθυπουργού) σε άτομα του ανθρωπολογικού τύπου των «αποδομιστών». Και αν υπάρξουν διαμαρτυρίες για την προκλητική αυθαιρεσία και αναίδεια αυτών των ατόμων, ξεσηκώνεται αμέσως μια θαυμαστά συντονισμένη συγχορδία υπερασπιστών της «αποδόμησης», συγχορδία από πριμαντόνες της δημοσιότητας που καλύπτουν όλο το «πολιτικό» φάσμα: από τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά ώς την πιο φανταιζίστικη τάχα και Αριστερά.
Οταν έγραφε ο Καβάφης: «... το άριστον εκείνο, Ελληνικός – ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν· εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν», απηχούσε μιαν επίγνωση της ελληνικότητας αυτονόητη στις μέρες του για μεγάλες πληθυσμικές ομάδες (όχι μόνο ελληνόφωνες). Από μια τέτοια επίγνωση (συνάρτηση καλλιέργειας) στερούν τον Ελληνισμό (τον ελλαδικό και της διασποράς) οι θλιβερές συμπλεγματικές φιγούρες που προσλαμβάνονται στο υπουργείο Παιδείας (με κάθε κυβέρνηση) για να οργανώσουν την κοινωνική άμυνα απέναντι στην απειλή του «εθνικισμού».
Οι πολλοί απλοί άνθρωποι που επενδύουν συναισθηματικά σε ιδεολογικές γενικότητες περί ενδόξων προγόνων και πρωτοπορίας άλλοτε στον πολιτισμό, δεν μπορούν πια να έχουν την επίγνωση της καβαφικής ελληνικότητας. Νιώθουν, όμως, να βιάζεται ο ψυχισμός τους από την πολιτική μεθοδικού αφελληνισμού της ελληνόφωνης (ακόμα) κοινωνίας. Και η μόνη λογική εξήγηση που βρίσκουν γι’ αυτό τον βιασμό, συνάγεται από συμπεριφορές που όζουν «πρακτοριλίκι». Δεν είναι μυστικό ότι ο «ξένος παράγων» θέλει από το ελλαδικό κρατίδιο να απεμπολήσει εσπευσμένα την ελληνικότητα της Κύπρου, της Μακεδονίας, του Αιγαίου – τουλάχιστον.
Ολα έχουν μια τιμή. Εκτός από την καβαφική ελληνικότητα.
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ - ΗΠΑ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - 8/2/2010
8 Φεβρουαρίου 2010
Στις 3 Φεβρουαρίου 2010, μετά από αίτημα της Υπάτου Προέδρου της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Νέα Υόρκη με τον επισκεπτόμενο τις ΗΠΑ Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα στο περιθώριο της δεξίωσης που παρέθεσε το Γενικό Προξενείο Νέας Υόρκης προς τιμήν του. Παραβρέθηκαν ο Πρέσβης της Ελλάδας κ. Β. Κασκαρέλης, η Γενική Πρόξενος κα Αγνή Μπαλτά, ο εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Γρ. Δελαβέκουρας, ο Πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου κ. Μ. Βεληβασάκης και από το Ύπατο Συμβούλιο της Παμμακεδονικής Ένωσης οι κ.κ. Κ. Χατζηστεφανίδης, Φ. Γερασόπουλος, Π .Σπηλιάκος, Δ.Τασσόπουλος, Β. Γκατζούλης και η Υπατος Πρόεδρος Κα Ν. Γκατζούλη.
Η κα Γκατζούλη εξέθεσε στον κ. Αν. Υπουργό τις αταλάντευτες θέσεις που ασπάζονται τόσον οι Μακεδόνες του Εξωτερικού και του Εσωτερικού όσο και η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού και της ομογένειας που απορρίπτουν την σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό η οποία θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα του. Επέδωσε στον συνομιλητή της υπόμνημα εκ μέρους των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο καθώς και Ψήφισμα που υιοθέτησαν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις και πλήθος Οργανώσεων της γενέτειρας στα οποία εμπεριέχεται η ανωτέρω θέση. Επίσης, αναφέρθηκε στην γνωστή επιστολή των 356 Καθηγητών Πανεπιστημίου διεθνούς κύρους προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ομπάμα με την οποίαν τεκμηριώνεται με αδιαμφισβήτητο ιστορικό τρόπο η θέση των Μακεδονικών Οργανώσεων. Τόνισε εξ’ άλλου ότι οι Μακεδόνες αισθάνονται προσβεβλημένοι και ταπεινωμένοι με τον χειρισμό στο Σκοπιανό του Υπουργείου των Εξωτερικών των εκάστοτε Ελληνικών Κυβερνήσεων και ζήτησε να σταματήσει ο διεθνής διασυρμός των Μακεδόνων και να εμποδιστεί η χρήση των όρων Μακεδόνας, Μακεδονικός-ή-ό από τους Σλάβους των Σκοπίων.
Τόνισε ότι οποιαδήποτε συμφωνία που θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία όχι μόνο δεν θα λύσει το πρόβλημα αλλά θα το διαιωνίσει και θα το οξύνει, ενώ θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η μόνη αναγνώριση παγκοσμίως που θα νομιμοποιήσει την πολιτική της κλοπής και οικειοποίησης τμήματος του Ελληνικού πολιτισμού δια της υφαρπαγής του μακεδονικού ονόματος είναι μόνον η δική μας αναγνώριση. Η κ. Γκατζούλη τόνισε πως είναι ιερό καθήκον του Ελληνισμού να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι ο όρος Μακεδονία και τα παράγωγά του ανήκουν αποκλειστικά στον Ελληνισμό.
Πληροφόρησε, εξ’ αλλού τον συνομιλητή της ότι κατά τις επαφές τους οι υπεύθυνοι της Παμακεδονικής με το Κογκρέσο ή το Αμερικανικό Υπουργείο των Εξωτερικών δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι είναι επιζήμιο για τον Ελληνισμό, συμπεριλαμβανομένων και των δύο εκατομμυρίων Ελληνοαμερικανών, να υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων.
Η κ. Γκατζούλη ανάφερε πως οι Βαυαροί πολιτιστικά είναι Βαυαροί. Εθνολογικά και γλωσσικά όμως είναι Γερμανοί και κανείς στον κόσμο δεν αρνείται την προφανή ταυτότητά τους. Θα μπορούσε ποτέ κανείς να δεχθεί ότι μπορεί ένα κράτος γειτονικό της Γερμανίας, να οικειοποιηθεί την κρατική ονομασία «Δημοκρατία της Βαυαρίας», και να μετονομάσει το λαό του σε «Βαυαρικό έθνος», και να ισχυρίζεται ότι μη Γερμανοί μπορούν να αποτελούν Βαυαρική μειονότητα στη Γερμανία; Ποια θα ήταν άραγε η στάση της Γερμανίας σε μια τέτοια περίπτωση; Θα δεχόταν ποτέ η Γερμανία να δεχτεί κράτος και μάλιστα γειτονικό κράτος να ονομαστεί Βόρεια, Νότια, Άνω, Κάτω Βαυαρία;Επίσης αναφέρθηκε πως πρόσφατα το συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας αναίρεσε τη συμφωνία με την Ελλάδα για την αποκλειστική οικονομική ζώνη η οποία ήταν βασισμένη στο Δίκαιο της Θαλάσσης. Αυτό έγινε αμέσως μετά που η Ελλάδα είχε συμφωνήσει στην ένταξη της Αλβανίας ως πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ. Η κ. Πρόεδρος επεσήμανε πως δεν πρέπει να επιτραπεί οποιαδήποτε ευρωατλαντική προσέγγιση πριν επικυρωθεί η τελική συμφωνία βάσει των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας και αφού μόνον περάσει και επικυρωθεί από το συνταγματικό δικαστήριο και το κοινοβούλιο της ΠΓΔΜ και ιδιαίτερα η απάλειψη του όρου «Μακεδονία» από το καινούριο συνταγματικό όνομα της ΠΓΔΜ.
Αν όντως οι Σκοπιανοί, επεσήμανε η αντιπροσωπεία της Παμμακεδονικής, συμφωνήσουν στην σύνθετη ονομασία Βόρεια «Μακεδονία», θα σταματήσουν να οικειοποιούνται τα αρχαία Μακεδονικά σύμβολα; Θα σταματήσουν να μιλούν για καταπιεσμένη «Μακεδονική» μειονότητα; Θα σταματήσουν να κατηγορούν την Ελλάδα για γενοκτονία των «Μακεδόνων»; Θα σταματήσουν να διασύρουν την Ελλάδα διεθνώς και να αναρωτιούνται τι δουλειά έχουν οι Έλληνες στη Μακεδονία;
Θα αποτελεί εξαθλίωση του Ελληνισμού η οποιαδήποτε έννοια «Μακεδονικού» στρατού και Ελληνικού στρατού στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, ανέφεραν οι εκπρόσωποι των Μακεδόνων. Γι αυτό η χρήση των όρων Μακεδόνας/Μακεδονικός-ή-ό από τους Σλάβους της ΠΓΔΜ, πρέπει να εμποδιστεί με απόφαση νομικά δεσμευτική τουλάχιστον απ’ όλα τα κράτη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Ο Πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου ΗΠΑ κ. Μ. Βελιβασάκης, ο οποίος συνόδευε την ηγεσία της Παμμακεδονικής, τόνισε πως οι θέσεις της Παμμακεδονικής Ενωσης ΗΠΑ είναι και οι θέσεις των μελών του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου και εξέφρασε την αμέριστη συμπαράσταση τους στο μείζον αυτό εθνικό θέμα.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός των Εξωτερικών κ.Δ. Δρούτσας άκουσε με προσοχή τις θέσεις και απόψεις που ανέπτυξε η ηγεσία της Παμμακεδονικής Ένωσης και τόνισε πως τέτοιου είδους συναντήσεις είναι ωφέλιμες και παραγωγικές και η ανταλλαγή σκέψεων είναι πάντοτε θετική.
Οι Μακεδόνες των ΗΠΑ ζήτησαν, τέλος, από τον Αναπληρωτή Υπουργό των Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα να πράξει τα δέοντα ώστε στα πλαίσια των διεθνών συναντήσεων του αλλά και με δηλώσεις του στον Διεθνή Τύπο να σταματήσει ο καθημερινός εξευτελισμός των Μακεδόνων από τους Σλάβους των Σκοπίων.
Nina Gatzoulis
Supreme President of the
Pan-Macedonian Association (USA)
E-mail: ninagatz@comcast.net
Tel: 603-742-0466
FAX (603) 617-2977.
Web: http://www.macedonia.info/
Supreme President of the
Pan-Macedonian Association (USA)
E-mail: ninagatz@comcast.net
Tel: 603-742-0466
FAX (603) 617-2977.
Web: http://www.macedonia.info/
17/9/2010: ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ
Πηγή: www.zougla.gr (10/2/2010)
«Να λειτουργήσει ξανά η Αγία Σοφιά. Να επανέλθει η Μητέρα Εκκλησία της Χριστιανοσύνης στην αρχική της λειτουργία, όπως ήταν πριν 557 χρόνια. Ως ο Καθεδρικός της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Ως ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία», ζήτησε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ενορίας για την Αγία Σοφία, Κρις Σπύρου, που ηγείται της κίνησης για την επαναλειτουργία του μεγάλου ναού της Ορθοδοξίας, στην Κωνσταντινούπολη.
Όπως υπογράμμισε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, «καμιά κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να προσδιορίζει τη χρήση ιερών χώρων, να διορίζει θρησκευτικούς ηγέτες, να καθορίζει την αμφίεση ιερέων, να επιβάλει, ή να καθορίζει, την αρμόζουσα θρησκευτική συμπεριφορά στους πολίτες της».
Ο κ. Σπύρου έκανε λεπτομερείς αναφορές για τι έχει γίνει επί του θέματος τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια, που ιδρύθηκε η ενορία, τονίζοντας ότι αριθμεί πλέον χιλιάδες μέλη απ΄ όλο τον κόσμο.
Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Ενορίας τόνισε πως «ύστερα από τις πιέσεις της και παρεμβάσεις, η τουρκική κυβέρνηση έπαψε να χρησιμοποιεί τον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, ως εμπορικό και συναυλιακό χώρο. Δεν χρησιμοποιείται πλέον ως πεζοδρόμιο για την πώληση λαϊκής τέχνης και πασαρέλα μόδας. Η τουρκική κυβέρνηση έχει επιτέλους καθαρίσει τον εσωτερικό χώρο του ιερού ναού, απομακρύνοντας πρόσφατα τις σκαλωσιές, που βρίσκονταν εκεί για περίπου 20 χρόνια και που είχαν, ως μοναδικό σκοπό, την απορρόφηση κονδυλίων από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ουνέσκο για τη δήθεν ανακατασκευή του ιερού ναού, τον οποίο, την ίδια ώρα μεθοδικά βεβήλωναν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανακηρύξει την Κωνσταντινούπολη ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2010. Έδωσαν, με αυτόν τον τρόπο, την ευκαιρία στην τουρκική κυβέρνηση να δείξει ότι αποδέχεται τη βασική αρχή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, που είναι η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας».
«Εμείς οι Αγιασοφίτες», είπε, «θα πάμε στην Αγία Σοφία να προσευχηθούμε και να λειτουργηθούμε στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 και αυτό αποτελεί δέσμευση. Καλούμε και κάθε άνθρωπο για τον οποίο η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα να έλθει μαζί μας στην Πόλη».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
