Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου
Contact info:
Email: ninagatz@comcast.net
Τel: 603-742-0466
Fax: 603- 617-2977
Κριτική συνεπειών
Ανησυχίες σχετικά με τη σκοπιμότητα των παροτρύνσεων του ειδικού συμβούλου
του ΕΛΙΑΜΕΠ Δρ. Ε. Κωφού για την επίλυση της διαφοράς της ονομασίας της ΠΓΔΜ
μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων
Νοέμβριος 2010
Αγαπητέ Δρ. Κωφέ,
Με αφορμή την εισήγησή σας στο σεμινάριο Rose-Routh στα Σκόπια στις 20
Οκτωβρίου του 2010 στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ λόγω της
περιπλοκής της Ελλάδας με τη βόρεια γείτονά της, και τις πρόσφατες ειδήσεις
προερχόμενες από τα Σκόπια αναφερόμενες σε σας, εμείς οι αντιπρόσωποι των
Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, επιθυμούμε να υποβάλλουμε τις παρατηρήσεις
μας. Θεωρούμε ότι οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, ως προπύργιο του Ελληνισμού της
Μακεδονίας, θα πρέπει να είναι μια σημαντική φωνή και αναπόσπαστο στοιχείο
των ακαδημαϊκών, πολιτικών και ιστορικών συζητήσεων στο θέμα του ονόματος
της γείτονος. Είμαστε οι εκπρόσωποι των εκατομμυρίων των Μακεδόνων στην
Ελλάδα και τη Διασπορά. Είμαστε διαχρονικοί, και ανεξάρτητοι από όλα τα
πολιτικά κόμματα.
Σεβόμαστε τις προσπάθειές σας των τελευταίων πέντε δεκαετιών στην
αντιμετώπιση του Μακεδονισμού των Σκοπίων, ωστόσο αντιτασσόμαστε έντονα στη
ιδέα που εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν προωθήσει προς τους
πολίτες της Ελλάδας και της Διασποράς, σε διάφορους υπουργούς της Ελληνικής
Δημοκρατίας και τώρα τελευταία σε πολιτικούς και δημοσιογράφους των Σκοπίων.
Καθ 'όλη τη διατριβή σας παρατηρούμε πως ενώ δεν χρειάζεται, εσείς
αναφέρεστε σ’ αυτή τη χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αντί της ΠΓΔΜ. Με
αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείτε το αίτημά τους να ονομαστούν «Δημοκρατία της
Μακεδονίας». Αποκαλώντας τους έτσι εσείς τους περιγράφετε στο πλαίσιο που
αυτοί θέλουν να γίνονται αντιληπτοί.
Το πρόβλημα με το χωριστό γεωγραφικό προσδιορισμό για ονομασία μιας χώρας:
Ο γεωγραφικός προσδιορισμός που προτείνετε στη διατριβή σας θα είναι τελικά
καταστροφικός για την Ελλάδα, επειδή υπονοεί ότι υπάρχει μια ολόκληρη
οντότητα με την ονομασία Μακεδονία η οποία είναι γεωγραφικά διαιρεμένη - δια
της βίας, όπως ακριβώς διδάσκεται στην ΠΓΔΜ. Μήπως θα πρέπει να σας
υπενθυμίσουμε ότι η “Vardarska Makedonija” γεννήθηκε από τον Παν-Σλαβικό
αλυτρωτισμό; Επομένως αφήνετε την πόρτα ανοιχτή για τη συνέχιση του μύθου
της Μακεδονίας του Αιγαίου - ακριβώς μια άλλη γεωγραφική περιοχή της
Μακεδονίας ... υπό κατοχή. Η χώρα τους θα είναι το ΚΡΑΤΟΣ, ενώ η Ελλάδα θα
έχει μόνο μια περιοχή που υποτίθεται θα είναι σε μια σφαίρα γεωπολιτικά
άλλη. Προτείνοντας ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, υποβάλλετε τα 2,5
εκατομμύρια Μακεδόνων Ελλήνων σε συνεχείς κινδύνους. Εκτός από τις απορίες
που έχουμε ως προς την ανάγκη του προσδιορισμού, σας απευθύνουμε την ερώτηση
δημοσίως: γιατί πρέπει να υπάρχει γεωγραφικός προσδιορισμός γι’ αυτούς και
εθνικός για εμάς; Δεν είναι αυτοί Σλάβοι, ενώ εμείς είμαστε Έλληνες; Τέλος,
οποιαδήποτε ονομασία που έχει έναν ξεχωριστό προσδιορισμό στον όνομα
«Makedonija / Μακεδονία» θα εξαφανιστεί και ο όρος «Makedonija / Μακεδονία»
θα παραμείνει ο οριστικός. Αυτό έχει συμβεί ήδη με την «ΠΓΔΜ»: Το «ΠΓΔ»
είναι επίσης ένα ξεχωριστός προσδιορισμός, αλλά τα Σκόπια έχουν παραβιάσει
αμέτρητες φορές την Ενδιάμεση Συμφωνία που υπέγραψαν και την έχουν
μονομερώς παρακάμψει πιέζοντας για τον όρο Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Για
παράδειγμα και μόνον ας εξετάσουμε την παλιά σημαία που ακόμη κοσμεί σχεδόν
κάθε κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική εκδήλωση του κράτους και της
Διασποράς του - κάτι που είναι εναντίον της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
Αντί εσείς να δημιουργείτε «Μακεδονικές» ταυτότητες στα Σκόπια στην
Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ έπρεπε να τους είχατε πει ξεκάθαρα πως σε
καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα κράτος να χρησιμοποιεί
έναν όρο εθνολογικά ο οποίος πολιτιστικά και ιστορικά ανήκει σε άλλο έθνος
για αιώνες.
Σημαντικές λύσεις ή δημιουργία γλωσσολογικού λαβυρίνθου;
Με όλο τον σεβασμό, θα θέλαμε να συζητήσουμε τις απόψεις σας ως σύμβουλος
του ΕΛΙΑΜΕΠ και της Eλληνικής κυβέρνησης. Στο δοκίμιό σας του 2009 για το
ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο “The Current Macedonian Issue between Athens and Skopje: Is
there an Option for a Breakthrough?”, και στην ομιλία σας στο Σεμινάριο του
Rose-Routh στα Σκόπια τον περασμένο μήνα, προτείνατε ως «τροφή για σκέψη»
για μελλοντικούς «υποψηφίους διαμεσολαβητές» στο θέμα του ονόματος και
προωθήσατε μια περίπλοκη νομικίστικη προσέγγιση, η οποία είναι δύσκολο να
ακολουθηθεί από διεθνείς οργανισμούς και πόσο μάλλον από το κοινό άτομο.
Εκτός από το όνομα της χώρας, υποδεικνύετε ότι μια πιθανή λύση θα ήταν να
χρησιμοποιηθεί ο σλαβικός όρος σε μια αμετάφραστη μορφή για το όνομα της
εθνικότητας, της γλώσσας, και του πολιτισμού των κατοίκων της ΠΓΔΜ. Το
εθνικό όνομα θα είναι «Mακεντόντσι» και το παράγωγο θα είναι «Μακεντόνσκι»
από τη Σλάβο / Βουλγαρική γλώσσα. Στην Ελληνική λετε πως θα μπορούσε να
εφαρμοστεί ο εθνικός προσδιορισμό «Μακεδόνες» για το ουσιαστικό, και
«Μακεδονικός» για το παράγωγο και συμβουλεύετε πως αυτά επίσης θα πρέπει να
μεταφερθούν σε άλλες γλώσσες ως έχουν. Ωστόσο, στο Rose-Routh Σεμινάριο
προχωρείτε και αντιγράφετε μερικά από αυτά χρησιμοποιώντας Σλαβικές
καταλήξεις: «Μakedonsko vino» για το κρασί τους (στα Ιταλικά / Ισπανικά),
λες και ο κόσμος πρέπει να μάθει να κλίνει επίθετα στα σλαβικά!
Επιπλέον, δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε ότι στη Σλαβική γλώσσα, οι
καταλήξεις των γενών είναι-ski (αρσενικό),-ska (θηλυκό), και-sko (ουδέτερο)
για τα επίθετα. Εξάλλου, το ουσιαστικό στον πληθυντικό είναι «Μακεντόντσι»,
αλλά ο ενικός είναι «Μακεντόνετς». Όπως γνωρίζετε, η Ελληνική έχει επίσης
καταλήξεις ουσιαστικών, καθώς και επιθέτων. Είστε ασαφής εάν το σύνολο ή
μόνο μία από τις Σλαβικές / Ελληνικές καταλήξεις στον πληθυντικό / ενικό
αριθμό κάθε γλώσσας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται. Υπονοείτε ότι ο κόσμος
πρέπει να μάθει πώς να κλίνει ουσιαστικά και επίθετα στα Σλαβικά και τα
Ελληνικά ή εσείς συμβουλεύετε ότι οι όροι αυτοί πρέπει να αντιγραφούν σ’
όλες τις γλώσσες, αγνοώντας έτσι τους λεπτούς γλωσσικούς κανόνες που
διαμορφώνουν κάθε γλώσσα; Πιο συγκεκριμένα, είναι το ΕΛΙΑΜΕΠ διατεθειμένο να
δημιουργήσει νέα γραμματική και γλωσσικούς κανόνες για όλες τις γλώσσες του
κόσμου; Στα Αγγλικά είναι πιο εύκολο, γιατί δεν υπάρχουν γένη για τα
ουσιαστικά και τα επίθετα και επιπροσθέτως δεν κλίνονται, αλλά δεν μπορείτε
να στηρίζεστε μόνο στην Αγγλική, ειδικά για τις γλώσσες των οποίων τα
ουσιαστικά και τα επίθετα κλίνονται και διαθέτουν διάφορες πτώσεις. Από την
άλλη πλευρά, η φράση «the Makedonskianization of the new immigrants»
ακούγεται γελοία ακόμα και στα Αγγλικά.
Αν έτσι, στα Αγγλικά θα αναφέρεται «the makedoniki woman» ή θα αποκαλείται
«the makedonikan woman» όταν κάποιος θα αναφέρεται στη γυναίκα από τη Βόρεια
Ελλάδα; Στα Αγγλικά θα είναι «the makedonski book» ή «the makedonsko
book»-ή οι καταλήξεις θα εφαρμόζονται μόνον σε γλώσσες που τα ουσιαστικά και
τα επίθετά τους κλίνονται;
Αν είναι το πρώτο, τότε υποχρεώνετε τον κόσμο να μάθει Σλαβικά, και εάν
πρόκειται για το τελευταίο, τότε συμβουλεύετε ότι κάποιες γλώσσες πρέπει να
αντικαταστήσουν τις δικές τους καταλήξεις με τις Σλαβικές. Πώς στην ευχή θα
μπορούσε ένας Έλληνας να εκφράσει μια φράση σαν «της Μακεντονσκικής
πρωτεύουσας»; Θα είναι αυτή – ή η γραμματικώς εσφαλμένη φράση «της
Μακεντόνσκι πρωτεύουσας»; Πώς ο Έλληνας θα προφέρει τον όρο «Μακεντόντσι»;
Θα γίνει «οι Μακεντόνστηδες» στον πληθυντικό για τους άνδρες και «οι
Μακεντόντσισσες» για γυναίκες - ή θα είναι απλώς η γραμματικώς εσφαλμένη
φράση «οι Μακεντόντσι»; Πώς το ΕΛΙΑΜΕΠ θα διδάξει και θα διασφαλίσει ότι οι
Γάλλοι θα λένε «la capitale Makedonski et le vin Makedonski» αντί «la
capitale Makedonskienne et le vin Makedonskien»; Θα αποκαλούν άραγε οι
Γάλλοι «les Makedontsi» και για τα δυο γένη αντί «les Makedontsiens» για
τους άνδρες και «les Makedontsiennes» για τις γυναίκες;
Επιπλέον, υπάρχει επίσης το πρόβλημα του πληθυντικού και ενικού αριθμού του
ουσιαστικού της Σλαβικής «Makedonsti». Η επιπολαιότητα τονίζεται στην
Ισπανική εκδοχή της φράσης: «Πήγαμε στην Μακεντόνσκι(κη;) πρωτεύουσα των
Σκοπίων και συναντήσαμε πολλούς Μακεντόντσι(δες;) και άλλα Μακεντόνσκι(κα;)
παιδιά κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης με όνομα Nεολαία Μακεντόνετς»:
«Viajamos al capital Skopje y en contramos los muchos ninos Makedontsis y a
la otra gente Makedonets qui atendieron una conferencia de juventud
Makedonets.»
Τέλος, θα θέλαμε να γνωρίζουμε τι θα συμβεί με τον καθιερωμένο όρο
«Macedonian» που έχει χρησιμοποιηθεί σε όλη την ιστορία (από την αρχαία έως
την νεωτέρα) ο οποίος περιγράφει τους βόρειους Έλληνες, συμπεριλαμβανομένου
και εσάς. Αναφερθήκατε σ’ αυτόν τον όρο ως «τέταρτη διάσταση» στην εργασία
σας, αλλά δεν προσφέρατε λύση. Εκατό χρόνια από τώρα, όταν κάποιος διαβάζει
στα Αγγλικά Πλούταρχο, Hammond, και Dakin, θα αναγνωρίζει άραγε αυτόν τον
όρο;
Εις του ΕΛΙΑΜΕΠ την διατριβή σας αναφέρατε ότι όταν οι δυο πλευρές
συμφωνήσουν, θα ζητήσουν από κοινού τον κόσμο να υιοθετήσει αυτούς τους
γλωσσικούς κανόνες. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ενώ τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ θα
νομίζουν ότι έδωσαν την λύση στο πρόβλημα και θα απολαμβάνουν τα
συγχαρητήρια του κόσμου, οι Σκοπιανοί θα εξασφαλίζουν πως τα μέσα ενημέρωσης
εκτός της χώρας τους, θα χρησιμοποιούν τον όρο «Macedonian» και όχι
«Makedonski». Πιστεύουμε ακράδαντα σ’ αυτή την άποψη ότι είναι ουσιαστικά
αδύνατο να επιβληθεί αυτό το σκεπτικό σε διεθνές επίπεδο, και να
διασφαλίσετε πως τα Σκόπια δεν θα προωθήσουν την αλλαγή του. Έχουμε τονίσει
το πρόβλημα αυτό σε διάφορες γλώσσες για να καταστήσουμε σαφές ότι
πιστεύουμε ότι τα Σκόπια θα απορρίψουν αυτή τη δυσκίνητη νέα γλωσσική
οντότητα και θα κάνουν κάθε προσπάθεια άπαντες να τους αποκαλούν
«Μακεδόνες» - και ένας γλωσσικά εξοργισμένος κόσμος θα συμφωνήσει. Το ίδιο
ακριβώς πράγμα έχει συμβεί με τον εξίσου επαχθή όρο «ΠΓΔΜ». Θα θέλαμε να σας
ζητήσουμε να είστε σαφής σε όλες τις έννοιες που προαναφέρθηκαν, διότι
ειλικρινά μας προκάλεσαν σύγχυση.
Ιστορικές Ανακρίβειες:
Δρ. Κωφέ, λανθασμένα υπονοείτε ότι το θέμα του ονόματος μεταξύ Αθήνας και
Σκοπίων είναι κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια του «Μακεδονικού Προβλήματος»
πάνω από 100 χρόνια πριν. Αναφέρεστε ότι το «παραδοσιακό» πρόβλημα, όπως το
αποκαλέσατε ήταν για επικράτεια αλλά παραλείψατε να αναφερθείτε ποιος
αμφισβητούσε την επικράτεια. Δίνετε έτσι την εντύπωση ότι οι Έλληνες
πολέμησαν «Μακεδόνες» για τον έλεγχο της «Μακεδονίας» και αυτό ιστορικώς
είναι λάθος. Δεδομένου ότι αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί με τη Συνθήκη του
Βουκουρεστίου 1913, και όπως αναφέρεται από την έκθεση Carnegie για την
έκβαση των Βαλκανικών Πολέμων - κατ 'ουσίαν, όπως μας διδάσκει η
ιστορία –αυτοί που πολέμησαν ήταν οι Έλληνες, οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι
εναντίον της «μεγάλης άρρωστης» πλέον Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή καμιά εθνική Μακεδονική ταυτότητα. Αν υπήρχε, το
Μανιφέστο του Κρούσεβο θα την είχε καθορίσει. Όλες οι «Μακεδονικές»
επαναστατικές κινήσεις ήταν είτε Ελληνικές είτε Βουλγαρικές, και ήταν η
σύγκρουση αυτών των δύο εθνοτήτων (μετά την προώθηση για τη διάλυση της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την αυτοκρατορική Ρωσία), που καθόρισε το
απόγειο της Ελληνικής ιστορίας στα τέλη του 19ου- αρχές του 20ού αιώνα. Το
σημερινό πρόβλημα δεν έχει να κάνει τίποτε με το «Μακεδονικό Πρόβλημα».
Είναι το αποτέλεσμα του Παν-Σλαβικού Κομμουνιστικού ονείρου που συνέβαλλε
απτά στη δεκαετία του 1930 και επισήμως το 1944 με στόχο τις
Γιουγκοσλαβικές επεκτατικές βλέψεις.
Επιπλέον, ποτέ δεν υπήρξε καμιά «Βαρδαρική Μακεδονία» επίσημα. Η περιοχή
στην οποία σήμερα βρίσκεται η ΠΓΔΜ, ξεκίνησε ως Παιονία / Δαρδανία στην
αρχαιότητα και κατέληξε ως Vardarska Banovina πριν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο
επιλέξει να δημιουργήσει τη «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» το 1944.
«Vardarksa Makedonija» είναι το όνομα που χρησιμοποιήθηκε αλυτρωτικά από
κομμουνιστές και Μακεδονιστές για να υποδηλώνει ότι είναι μέρος μιας
«διαιρεμένης περιοχής».
Δρ. Κωφέ, οι Έλληνες δεν «αντιλαμβάνονται» ότι η αρχαία Μακεδονική ταυτότητα
είναι βασικό συστατικό του Ελληνισμού μας - γνωρίζουμε ότι αυτή υπάρχει μέσα
από ένα αδιάσπαστο Ελληνικό στοιχείο και την παρουσία του στη Μακεδονία από
την αρχαιότητα. Η αντίληψη είναι μια λέξη που συνεπάγεται με την άποψη που
δεν είναι αναγκαστικά αποδεκτή από άλλους. Αφήνει την πόρτα ανοιχτή για
ερμηνεία που μπορεί να είναι μια συλλογική αυταπάτη. Αυτό υποστηρίζεται από
τον Μακεδονισμό, ο οποίος είναι η ίδια απατηλή δύναμη που προσπαθεί να
σφετεριστεί οτιδήποτε Μακεδονικό ως μη Ελληνικό. Δυστυχώς για τους
Μακεδονιστές, η ιστορία μας επιβεβαιώνεται από πολλούς και είναι επίσημη.
Επιπλέον, η δήλωσή σας στα Σκόπια ότι οι «Μακεδόνες» είναι το ιστορικό όνομα
με το οποίο οι «Ελληνόφωνοι» του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου
προσδιορίζονταν μας προκαλεί μεγάλη απορία και κυριολεκτικά μας μπερδεύει.
Ήταν οι αρχαίοι Μακεδόνες απλά «Ελληνόφωνοι»; Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, ο
Μακεδονισμός διδάσκει τη νεολαία του, ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν
Έλληνες και ότι ήταν απλά Ελληνόφωνοι ή εξελληνισμένοι. Η ομιλία σας στα
Σκόπια δεν έχει κάνει τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώσει αυτή η θεωρία.
Σχεδόν, 400 κλασικιστές παγκοσμίου φήμης διαφωνούν μαζί σας:
(http://macedonia-evidence.org/obama-letter.html).
Τα Ψηφίσματα των Ελλήνων:
Τα μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) στο συνέδριό τους στο
Σικάγο το 2007, καθώς και το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο ενέκριναν
ομόφωνα την απόφαση της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ σχετικά με το θέμα της
ονομασίας του γειτονικού κράτους. Πιο πρόσφατα, κατά τη διάρκεια του
παγκόσμιου συνεδρίου στο Μόντρεαλ του Καναδά, τον Ιούλιο του 2010, η ΑΧΕΠΑ
παρείχε επίσης την υποστήριξή της στο ψήφισμα της Παμμακεδονικής Ένωσης.
Επιπλέον, περίπου εκατό Μακεδονικές οργανώσεις από την Ελλάδα δηλώνουν ότι
δεν πρόκειται να αποδεχτούν τη συμπερίληψη του όρου «Μακεδονία» στην
ονομασία της ΠΓΔΜ. Ζητούν από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του
γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα
ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της
γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία. Καλούν την Κυβέρνηση
να αρνηθεί την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής
Ένωσης και της ΠΓΔΜ, καθώς και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ ή σε άλλους Διεθνείς
Οργανισμούς, στους όποίους η χώρα μας έχει το δικαίωμα της αρνησικυρίας,
προτού λυθούν τα προβλήματα του ονόματος, της εθνότητας, της υπηκοότητας
και της γλώσσας.
Νομικά επιχειρήματα και η υποχρέωση της Ελλάδας στο λαό της:
Έχουμε επίγνωση των επιχειρημάτων σας ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλει
νομίμως την εθνικότητα ή το όνομα σε μια ομάδα ατόμων και η Ελλάδα δεν έχει
καμία νομική προτεραιότητα να ζητήσει αλλαγή της εθνότητας των βορείων
γειτόνων της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ (με τις δικές
σας συμβουλές) έχει προωθήσει την ιδέα του αμετάφραστου Σλαβικού λεξιλογίου
για την ταυτότητά τους, και του «Vardarska Makedonija» για το όνομα της
χώρας. Με άλλα λόγια, εσείς ΕΠΙΣΗΜΑ προωθείτε να αυτοαποκαλούνται
«Μακεδόνες» στη γλώσσα τους, και ότι το όνομα της χώρας τους θα πρέπει να
αποτελεί αναχρονισμό του Ψυχρού Πολέμου το οποίο για πρώτη φορά επινοήθηκε
από τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχει αλλάξει από το
1944. Επομένως, εσείς πιστεύετε ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα νομικής
προσφυγής και η μάχη είναι χαμένη για μας και αυτό μας ενοχλεί πολύ. Τα
επιχειρήματά σας αυτά είναι ίδια με αυτά των Σκοπίων και της Διασποράς τους
όταν υποστηρίζουν τις απόψεις τους σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Τα
δικά μας επιχειρήματα όμως μπορεί να γίνουν πιο εύγλωττα, με απόλυτη νομική
χροιά εν συγκρίσει με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από εσάς και αυτές του
Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Πρώτον, γιατί θα πρέπει να σεβαστούμε την
επιθυμία ενός κομμουνιστή δικτάτορα που αποφάσισε να επεκτείνει την
«Μακεδονία» μέσω της Νότιας Γιουγκοσλαβίας με σκοπό τη μελλοντική προσάρτηση
Ελληνικών εδαφών; Στην πραγματικότητα και όπως αναφερθήκατε στη διατριβή
σας του 2009 για το ΕΛΙΑΜΕΠ, είναι η αρχική Ελληνική ταυτότητα της
Μακεδονίας που μεταλλάσσεται τα τελευταία 70 χρόνια. Πού είναι η νομιμότητα
σε αυτό και γιατί δεν έχετε προωθήσει τη σύγχρονη ιστορική αλήθεια σ 'αυτούς
και τον κόσμο; Δεύτερον, αντί να τους βαπτίζετε και να τους ζητείτε να
δεχτούν όρους που δύσκολα θα μπορούσαν να υιοθετηθούν διεθνώς από ένα μη
Σλαβικό κόσμο, το ΕΛΙΑΜΕΠ πρέπει να προωθεί τις Σλαβικές και Βουλγαρικές
ρίζες τους στην προσπάθειά να βρουν την ταυτότητά τους μέσα στο σύγχρονο
κόσμο. Δεν πρέπει να τους λέμε τι είναι αλλά μπορούμε να τους πούμε τι δεν
είναι βασιζόμενοι σε αυτό που είμαστε εμείς, και αυτό έχει νομική
προτεραιότητα.
Αναρωτιόμαστε ποιος ακριβώς είναι ο στόχος του ΕΛΙΑΜΕΠ σε όλα αυτά; Είναι
πολιτικά και στρατηγικά έξυπνο να προσφέρει κάποιος κλαδί ελιάς υιοθετώντας
μια αντιληπτά μαλακή βάση Ελληνικής επιχειρηματολογίας, σε μια κυβέρνηση και
μια κοινωνία που έχει διδαχθεί να μισεί τον Ελληνισμό και να αμφισβητεί την
Ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ταυτότητά μας; Από τη στιγμή που
συζητάτε ταυτότητες, θα θέλαμε εσείς και το ΕΛΙΑΜΕΠ να διευκρινίσετε ποιος
έχει στην κατοχή του τη Μακεδονική ταυτότητα το μακρύτερο;
Ως εκ τούτου, είμαστε διαφανείς ισχυριζόμενοι ότι εμείς είμαστε οι
αυτόχθονες της ιστορικής Μακεδονίας και προσπαθούμε να ασκήσουμε τα
δικαιώματά μας που απορρέουν από τα άρθρα 8, 9, 15 και 18 της Διακήρυξης των
Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Λαών που εγκρίθηκε από τα
Ηνωμένα Έθνη το 2007. Έχουμε αγωνιστεί για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά
μας ως Μακεδόνες έναντι της αδιαλλαξίας του Μακεδονισμού των Σκοπίων για έξι
δεκαετίες, και είμαστε απογοητευμένοι από τις δήθεν υπέρ-Ελληνικές ομάδες,
όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ, ΚΕΜΟ, και CDRSEE οι οποίες υποστηρίζονται όλες χρηματικά ή
πνευματικά από μη Ελληνικές οργανώσεις και συμβουλεύουν την Ελληνική
κυβέρνηση για το θέμα του ονόματος. Αυτό συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή και
τις συμβουλές των Μακεδόνων Ελλήνων και των Παμμακεδονικών Ενώσεων. Αυτό
είναι απαράδεκτο και μη δημοκρατικό. Του λόγου δε το ασφαλές μπορεί να
διαπιστωθεί στο Άρθρο 18 της Διακήρυξης:
Άρθρο 18
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε
θέματα τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τα δικαιώματά τους, μέσω των
εκπροσώπων που επιλέγουν οι ίδιοι, σύμφωνα με τις δικές τους διαδικασίες,
καθώς και να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τα δικά τους αυτόχθονα θεσμικά
κέντρα λήψης αποφάσεων τους.
Ποιος έχει επιλέξει το ΕΛΙΑΜΕΠ να μας εκπροσωπεί σε αυτή τη διαδικασία;
Γιατί συνεχώς αποφευγόμαστε και μάλιστα αποκαλούμαστε αδιάλλακτοι εθνικιστές
όταν διαφωνούμε με τις μηχανορραφίες των ομάδων, όπως αυτές που είναι
συνδεδεμένες με εσάς; Το Ελληνικό Δημόσιο έχει την υποχρέωση να προωθήσει
τις επιθυμίες των Μακεδόνων Ελλήνων, καθώς και να μορφώσει τον υπόλοιπο
κόσμο για την ταυτότητά μας. Αυτό είναι επίσης πολύ σαφές στο άρθρο 15.1 της
δήλωσης των Ηνωμένων Εθνών:
Άρθρο 15.1
Οι αυτόχθονες λαοί έχουν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την πολυμορφία των
πολιτισμών τους, των παραδόσεων, της ιστορίας και τις επιδιώξεις που πρέπει
να αντικατοπτρίζονται καταλλήλως σε εκπαίδευση και ενημέρωση του κοινού.
Δρ. Κωφέ, δεν υπάρχει καμία δύναμη και ασφαλώς κανένα ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο
υποστηρίζεται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του Τζορτζ Σόρος και άλλες μη
Ελληνικές πηγές, που θα μπορέσουν να υπερισχύσουν τη θέληση των Ελλήνων και
αν νομίζετε ότι οι Σλάβοι θα συνετιστούν εάν εμείς δώσουμε ένα μικρό κομμάτι
της ιστορίας μας, λανθάνετε οικτρά. Για 60 χρόνια και με την ίδια αδιαλλαξία
επιμένουν και λένε "ΟΧΙ ... ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ! ΤΕΛΕΙΑ και ΠΑΥΛΑ». Αυτό που
έχει καταφέρει η δική μας αποτυχημένη διπλωματία μέχρι σήμερα είναι να τους
καλεί να συνεχίσουν τη μαξιμαλιστική πολιτική τους. Τώρα, στο Σεμινάριο
Rose-Routh στα Σκόπια δημιουργήσατε μια νέα «Μακεδονική» ταυτότητα για να
ταιριάξει στους στόχους τους, ενώ θέλετε εμείς να δώσουμε σφραγίδα έγκρισης
για την άγνοια, έλλειψη προσπάθειας, και συνάφειας προς τα Ελληνικά εθνικά
θέματα από τους ίδιους πολιτικούς που έκαναν τη χώρα να γονατίσει.
Γιατί τώρα εσείς και οι συνάδελφοί σας του ΕΛΙΑΜΕΠ (συμπεριλαμβανομένων και
του πρώην Πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μαλλιά, και του
Αντιπρόεδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ Θάνου Βερέμη) ταξιδεύετε στα Σκόπια και παρακαλείτε
να δεχθούν ότι είναι ... «Μακεδόνες» στη γλώσσα τους; Με αυτόν τον τρόπο
προσπαθείτε να κατευνάσετε έναν υπέρ-εθνικιστικό ξένο στοιχείο, με τη
δημιουργία ταυτοτήτων για αυτούς που προσβάλλουν εμάς τους Μακεδόνες.
Επομένως θα θέλαμε μεγαλύτερη διαφάνεια από το ΕΛΙΑΜΕΠ.
Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου,
Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος
Κοινοποίηση:
Ελληνικό κοινοβούλιο
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010
ΙΜΒΡΟΣ - ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΕΚΡΤΟΤΑΦΕΙΟ
Άγνωστοι είναι οι δράστες των πρωτοφανών καταστροφών που σημειώθηκαν σε 78 τάφους στο ελληνορθόδοξο κοιμητήριο της Παναγίας στην Ίμβρο.
Πρόκειται για την πρώτη φορά τα τελευταία 20 χρόνια που καταγράφεται τέτοιας έκτασης επίθεση στην περιοχή.
Οι καταστροφές προκλήθηκαν την 29η Οκτωβρίου, όταν στην Τουρκία εορτάζεται η επέτειος της ανακήρυξης της Δημοκρατίας το 1923.
Οργή και αγανάκτηση εκφράζουν με ανακοίνωση τους τα μέλη του Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών, δηλώνοντας συγκλονισμένα ενώ ζητούν από την κυβέρνηση της Τουρκίας να προχωρήσει στη σύλληψη και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Πηγή: www.zougla.gr
Πρόκειται για την πρώτη φορά τα τελευταία 20 χρόνια που καταγράφεται τέτοιας έκτασης επίθεση στην περιοχή.
Οι καταστροφές προκλήθηκαν την 29η Οκτωβρίου, όταν στην Τουρκία εορτάζεται η επέτειος της ανακήρυξης της Δημοκρατίας το 1923.
Οργή και αγανάκτηση εκφράζουν με ανακοίνωση τους τα μέλη του Συλλόγου Ιμβρίων Αθηνών, δηλώνοντας συγκλονισμένα ενώ ζητούν από την κυβέρνηση της Τουρκίας να προχωρήσει στη σύλληψη και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Πηγή: www.zougla.gr
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
ΒΙΕΝΝΗ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
Στεφάνους στο κενοτάφιο του εθνεγέρτη και στρατιωτικού αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, Αλέξανδρου Υψηλάντη, κατέθεσαν οι πρέσβεις της Ελλάδας και της Κύπρου, εκπρόσωποι των ιστορικών Ελληνικών Κοινοτήτων Αγίου Γεωργίου και Αγίας Τριάδας, μαθητές της Ελληνικής Εθνικής Σχολής Βιέννης (του αρχαιότερου ελληνικού σχολείου στο εξωτερικό) και το προεδρείο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Αυστρίας.
Πέραν του Αλέξανδρου Υψηλάντη, δεκάδες Έλληνες ιστορικών οικογενειών είχαν ενταφιαστεί στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ την εποχή της λειτουργίας του από το 1784 μέχρι το 1874, όταν άνοιξε τις πύλες του το Κεντρικό Νεκροταφείο Βιέννης, και οι τάφοι του Υψηλάντη και των περισσοτέρων άλλων Ελλήνων στο Ζανκτ Μαρξ βρίσκονται κοντά σε εκείνον του μεγάλου Αυστριακού μουσουργού Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και διετέλεσε αξιωματικός του ρωσικού στρατού και υπασπιστής του Τσάρου Αλέξανδρου του Β', υπήρξε ηγέτης της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και είχε επεξεργαστεί σε συνεργασία με τον Παπαφλέσσα και το Γ. Λαβέντη ένα γενικό σχέδιο για την Επανάσταση.
Ο ίδιος είχε αρχίσει την Επανάσταση από τη Μολδαβία το Φεβρουάριο του 1821, και μετά την ήττα του στρατεύματός του στο Δραγατσάνι από τις σουλτανικές δυνάμεις είχε καταφύγει στη Βιέννη με σκοπό να προωθηθεί στην Ελλάδα αλλά συνελήφθη από τις αυστροουγγρικές αρχές και παρέμεινε φυλακισμένος μέχρι το 1827.
Πέθανε στη Βιέννη το 1828 και ενταφιάστηκε στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ απ' όπου το 1903 έγινε ο μετενταφιασμός των οστών του στο παρεκκλήσι του κτήματος Σίνα-Υψηλάντη στο Ραπόλτενκιρχεν, δυτικά της Βιέννης, και δεκαετίες αργότερα, το 1965, έγινε μετακομιδή τους στην Αθήνα, όπου ενταφιάστηκαν στο προαύλιο της πρώην Σχολής Ευελπίδων, στα σημερινά Δικαστήρια.
Πηγή:www.sofiatimes.com
Πέραν του Αλέξανδρου Υψηλάντη, δεκάδες Έλληνες ιστορικών οικογενειών είχαν ενταφιαστεί στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ την εποχή της λειτουργίας του από το 1784 μέχρι το 1874, όταν άνοιξε τις πύλες του το Κεντρικό Νεκροταφείο Βιέννης, και οι τάφοι του Υψηλάντη και των περισσοτέρων άλλων Ελλήνων στο Ζανκτ Μαρξ βρίσκονται κοντά σε εκείνον του μεγάλου Αυστριακού μουσουργού Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και διετέλεσε αξιωματικός του ρωσικού στρατού και υπασπιστής του Τσάρου Αλέξανδρου του Β', υπήρξε ηγέτης της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και είχε επεξεργαστεί σε συνεργασία με τον Παπαφλέσσα και το Γ. Λαβέντη ένα γενικό σχέδιο για την Επανάσταση.
Ο ίδιος είχε αρχίσει την Επανάσταση από τη Μολδαβία το Φεβρουάριο του 1821, και μετά την ήττα του στρατεύματός του στο Δραγατσάνι από τις σουλτανικές δυνάμεις είχε καταφύγει στη Βιέννη με σκοπό να προωθηθεί στην Ελλάδα αλλά συνελήφθη από τις αυστροουγγρικές αρχές και παρέμεινε φυλακισμένος μέχρι το 1827.
Πέθανε στη Βιέννη το 1828 και ενταφιάστηκε στο Νεκροταφείο Ζανκτ Μαρξ απ' όπου το 1903 έγινε ο μετενταφιασμός των οστών του στο παρεκκλήσι του κτήματος Σίνα-Υψηλάντη στο Ραπόλτενκιρχεν, δυτικά της Βιέννης, και δεκαετίες αργότερα, το 1965, έγινε μετακομιδή τους στην Αθήνα, όπου ενταφιάστηκαν στο προαύλιο της πρώην Σχολής Ευελπίδων, στα σημερινά Δικαστήρια.
Πηγή:www.sofiatimes.com
ΟΥΓΓΑΡΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
Το όνομα του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου, Αριστοτέλη, φέρει η αίθουσα του Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας Ουγγαρίας, όπου από τις αρχές του χρόνου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα. Η Σχολή Ελληνικής Γλώσσας στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, αποτελεί καρπό συνεργασίας των Υπουργείων Άμυνας Ουγγαρίας και Ελλάδας, της Μικτής Ελληνο-ουγγρικής Επιτροπής και του Γλωσσικού Ινστιτούτου του ουγγρικού Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας. «Μαθητές» είναι Ούγγροι αξιωματικοί, οι οποίοι θα μπορούν, μετά τις διετείς σπουδές τους στην ελληνική, να μετεκπαιδευτούν σε Στρατιωτικές Σχολές στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της διμερούς ελληνο-ουγγρικής στρατιωτικής συνεργασίας.
Πηγή:www.sofiatimes.com
Πηγή:www.sofiatimes.com
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
Επικοινωνία:
Nina Gatzoulis
President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations
Email: ninagatz@comcast.net
Τηλ: 603-742-0466
Φαξ: 603- 617-2977
Οκτώβριος 2010
Προς Άπαντα Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Αξιότιμοι Βουλευτές,
Απευθύνουμε ανοικτή επιστολή προς όλους τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, και ζητούμε τις θέσεις τους σε ερωτήματα που για μας είναι ταυτόσημα με το μέλλον της πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητάς μας.
Σας υπενθυμίζουμε πως τα ψηφίσματα της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ έχουν υιοθετηθεί ομόφωνα από τη Συνέλευση ΣΑΕ ΗΠΑ στο Σικάγο το 2007, από το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο και πιο πρόσφατα από την ολομέλεια του Συνεδρίου της AHEPA στο Μόντρεαλ του Καναδά. Επιπλέον υπήρξε κοινό ψήφισμα μεταξύ Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου και περίπου εκατό Μακεδονικών Οργανώσεων το οποίο δηλώνει: «...ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την συμπερίληψη του όρου Μακεδονία στο όνομα του κράτους των Σκοπίων.ΖΗΤΟΥΝ από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία». Άλλωστε αυτές είναι και οι απόψεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας στην Ελλάδα για το θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ. Όπως γνωρίζετε όλες οι δημοσκοπήσεις περί της σύνθετης ονομασίας αποδεικνύουν ότι ο ελληνισμός δεν αποδέχεται τον όρο Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος χώρας.
Θα θέλαμε ν’ ακούσουμε τη δική σας άποψη σε μερικά θέματα που μας ενδιαφέρουν:
Αποδέχεστε τη σύνθετη ονομασία με τον όρο Μακεδονία για την ΠΓΔΜ;
Αποδέχεστε την αλλαγή του συντάγματος της ΠΓΔΜ για να υπάρξει συμφωνία για το όνομα;
Αποδέχεστε ως απόλυτη ανάγκη τη διενέργεια δημοψηφίσματος σε περίπτωση που το Ελληνικό κράτος αποδεχτεί σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία για τη γειτονική χώρα;
Αποδέχεστε ότι ο Ελληνισμός πρέπει να διακηρύξει επίσημα μέσω του Ελληνικού κοινοβουλίου ότι η Μακεδονική ταυτότητα ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό ιστορικά και πολιτιστικά και ότι ουδεμία έννοια εθνολογικής «Μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας δεν είναι αποδεκτή και φυσικά ο όρος «Makedonski» για τους κατοίκους των Σκοπίων είναι απαράδεκτος;
Περιμένουμε τις απαντήσεις σας .
Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος
Nina Gatzoulis
President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations
Email: ninagatz@comcast.net
Τηλ: 603-742-0466
Φαξ: 603- 617-2977
Οκτώβριος 2010
Προς Άπαντα Μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Αξιότιμοι Βουλευτές,
Απευθύνουμε ανοικτή επιστολή προς όλους τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, και ζητούμε τις θέσεις τους σε ερωτήματα που για μας είναι ταυτόσημα με το μέλλον της πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητάς μας.
Σας υπενθυμίζουμε πως τα ψηφίσματα της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ έχουν υιοθετηθεί ομόφωνα από τη Συνέλευση ΣΑΕ ΗΠΑ στο Σικάγο το 2007, από το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο και πιο πρόσφατα από την ολομέλεια του Συνεδρίου της AHEPA στο Μόντρεαλ του Καναδά. Επιπλέον υπήρξε κοινό ψήφισμα μεταξύ Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου και περίπου εκατό Μακεδονικών Οργανώσεων το οποίο δηλώνει: «...ότι δεν πρόκειται να δεχθούν την συμπερίληψη του όρου Μακεδονία στο όνομα του κράτους των Σκοπίων.ΖΗΤΟΥΝ από την Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πολιτική του γεωγραφικού προσδιορισμού και να συμπεριλάβει στη διαπραγμάτευση και τα ζητήματα του καθορισμού της ονομασίας του έθνους, της υπηκοότητας και της γλώσσας, ώστε να αποτραπεί η χρήση του όρου Μακεδονία». Άλλωστε αυτές είναι και οι απόψεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας στην Ελλάδα για το θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ. Όπως γνωρίζετε όλες οι δημοσκοπήσεις περί της σύνθετης ονομασίας αποδεικνύουν ότι ο ελληνισμός δεν αποδέχεται τον όρο Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος χώρας.
Θα θέλαμε ν’ ακούσουμε τη δική σας άποψη σε μερικά θέματα που μας ενδιαφέρουν:
Αποδέχεστε τη σύνθετη ονομασία με τον όρο Μακεδονία για την ΠΓΔΜ;
Αποδέχεστε την αλλαγή του συντάγματος της ΠΓΔΜ για να υπάρξει συμφωνία για το όνομα;
Αποδέχεστε ως απόλυτη ανάγκη τη διενέργεια δημοψηφίσματος σε περίπτωση που το Ελληνικό κράτος αποδεχτεί σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία για τη γειτονική χώρα;
Αποδέχεστε ότι ο Ελληνισμός πρέπει να διακηρύξει επίσημα μέσω του Ελληνικού κοινοβουλίου ότι η Μακεδονική ταυτότητα ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό ιστορικά και πολιτιστικά και ότι ουδεμία έννοια εθνολογικής «Μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας δεν είναι αποδεκτή και φυσικά ο όρος «Makedonski» για τους κατοίκους των Σκοπίων είναι απαράδεκτος;
Περιμένουμε τις απαντήσεις σας .
Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου, Πρόεδρος
www.theswordofzeus.info
www.theswordofzeus.info
Ιστοσελίδα για το νέο βιβλίο-ύμνο (Slabbert) για την συμβολή της Ελλάδας στην εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ιστοσελίδα για το νέο βιβλίο-ύμνο (Slabbert) για την συμβολή της Ελλάδας στην εξέλιξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΤΟΥ Κ.Ι. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ
Την 28η Οκτωβρίου 1940 εσήμανε βαριά για την Ελλάδα η ώρα της Ιστορίας. Αρχισαν «μήνες θεριεμένοι» γι’ αυτήν με την έναρξη της συμμετοχής της ουσιαστικά στον από έτους και πλέον πανευρωπαϊκό σχεδόν πόλεμο. Υπεύθυνος με την κακή έννοια ήταν ο Ιταλός δικτάτωρ Μουσολίνι με την πολιτική αφροσύνη του.
Η απόφαση για τη μη αποφυγή της εμπλοκής της Ελλάδος στη φοβερή δοκιμασία, που είναι ο πόλεμος, υπήρξε ηθικώς αναπότρεπτη για τον δικτάτορα της Ελλάδος τότε, Ιωάννη Μεταξά, και αποτέλεσε υψηλό τίτλο τιμής για τον ίδιο και για την Ελλάδα. Και ο ελληνικός λαός την επιδοκίμασε, και μάλιστα έθεσε κάπως σε παρένθεση την αντίθεσή του προς τον παράνομο κυβερνήτη και του συμπαραστάθηκε ανεπιφύλακτα για την υπεράσπιση της πατρίδας.
Ο Ιωάννης Μεταξάς ευτύχησε με τη συγκυρία της Ιστορίας να ζήσει τους τελευταίους μήνες της ζωής του ως εθνικός ήρως σχεδόν, αντάξιος του ελληνικού λαού, προβεβλημένου τότε ως του κατ’ εξοχήν ηρωικού λαού της Ευρώπης. Πόσες θυσίες όμως στοίχισε ο τίτλος αυτός, δεν πρέπει να λησμονείται.
Στη νηφάλια εξιστόρηση των γεγονότων αξίζει να τονισθεί ότι ο Μεταξάς προσπάθησε να αποφύγει τον πόλεμο η Ελλάς με διάβημά του προς τον πρέσβη της Γερμανίας, συμμάχου της Ιταλίας. Του επικαλέσθηκε την προ εικοσιπενταετίας προσπάθειά του να αποτρέψει την είσοδο της Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον της Γερμανίας, αλλά και απερίφραστα δήλωσε την ανένδοτη απόφαση να αντισταθεί η Ελλάς σε ιταλική επίθεση, με συνέπεια τον κίνδυνο και για τη Γερμανία τότε να επέμβουν οι Αγγλοι και να σχηματισθεί Βαλκανικό Μέτωπο, όπως στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το διάβημα ήταν σπουδαίο, έπεισε τον Γερμανό πρέσβη, αλλά δεν τελεσφόρησε. Ο Μουσολίνι αδιαφόρησε και για τη συμβουλή του Χίτλερ να αποφύγει την επίθεση εναντίον της Ελλάδος.
Δεν υπερεμπιστεύθηκε όμως ο Μεταξάς το σοβαρό αυτό διάβημά του προς τη Γερμανία για την αποτροπή του πολέμου, αλλά έπραξε ό,τι έπρεπε για την ετοιμασία προς απόκρουση της ενδεχόμενης εισβολής.
Και ήταν η Ελλάς σε ικανό βαθμό προετοιμασμένη για πόλεμο αμυντικό, με τη φροντίδα ήδη του συνόλου των κυβερνήσεων από το 1923 (βλέπε Αλεξάνδρου Ι. Δεσποτοπούλου «Η πολεμική παρασκευή της Ελλάδος από 1923 έως 1940», έκδοση Ακαδημίας Αθηνών, 1998).
Η από 1936 κυβέρνηση Μεταξά είχε συνεχίσει την ετοιμασία με πολλούς τρόπους, δηλαδή όχι μόνο με την κατασκευή της Οχυρωματικής Γραμμής Μεταξά. Εξάλλου, υπήρχε ιδιαίτερα το εξαίρετο Ορειβατικό Πυροβολικό, απόκτημα επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου και η άριστη εκπαίδευση των πυροβολητών: Υπήρχε και άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Ο αριθμός των αεροπλάνων μόνον ήταν μικρός και δεν υπήρχαν άρματα μάχης.
Ο Μεταξάς, ολίγο πριν από την 28η Οκτωβρίου 1940, δεν αποδέχθηκε την εισήγηση του Παπάγου να κηρύξει γενική επιστράτευση. Σύμφωνα με αφήγηση του στρατηγού Γεωργούλη στον αδελφό μου Αλέξανδρο Δεσποτόπουλο, καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας, αντιπρότεινε ο Μεταξάς μερική, αόρατη επιστράτευση: να μην απολυθούν οι κανονικά στρατευμένοι που η θητεία τους έληγε, να επιστρατευθούν με ατομικές προσκλήσεις η 8η μεραρχία Ιωαννίνων και η 9η μεραρχία Κοζάνης και η Φρουρά Κερκύρας ή και μια Ταξιαρχία Ευζώνων και ως προς τα περαιτέρω εμπιστευόταν ο Μεταξάς το άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Και αυτά για να παραπλανηθεί ο Μουσολίνι ως προς τον όγκο του ελληνικού στρατού αντίκρι στην επικείμενη επίθεση του ιταλικού στρατού. Ο Μουσολίνι φέρεται να είπε: «Ο πονηρός γέρων με εξηπάτησε».
Ο βαθμός της δοκιμασίας και η έκταση των θυσιών του χειμερινού πολέμου 1940 - 1941 είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά σήμερα. Ομως, η δοκιμασία και οι θυσίες δικαιώθηκαν. Η ελληνική νικηφόρα τότε αντίσταση αποτέλεσε απαρχή για την αντιρρύθμιση της πορείας της Ιστορίας, θριαμβικής έως τότε για τον Αξονα Ρώμης - Βερολίνου.
Ο Μεταξάς, όμως, ήταν σώφρων πολιτικός, όπως και στρατιωτικός. Ανεπηρέαστος από τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, δεν επιθυμούσε τη συνέχιση του πολέμου και δεν ανεχόταν η Ελλάς να είναι «τμήμα θυσίας» του γαλλο-γερμανικού στρατοπέδου. Δοκίμασε, λοιπόν, με αποστολή μυστική εμπίστου προσώπου να επιτύχει σύναψη ανακωχής με κεκτημένα τη δόξα του ελληνικού στρατού και τα κατεχόμενα εδάφη της Βορείου Ηπείρου.
Αξίζει να παραθέσω τώρα ό,τι άκουσα ο ίδιος προ ετών σε τηλεοπτική εκπομπή: αφηγητής για προσωπική δράση του ήταν ο Γιώργος Πεσμαζόγλου, πρώην υπουργός με άψογο παρελθόν. Είπε, λοιπόν, ο αξιόπιστος αυτός πρώην υπουργός, ότι ο Μεταξάς του ανέθεσε να μεταβεί στην Ελβετία και να προβεί εκεί στις δέουσες ενέργειες για σύναψη ανακωχής, επωφελέστατης για την Ελλάδα. Επήλθε όμως τότε ο θάνατος, πολύ άκαιρα, του Μεταξά. Ο Πεσμαζόγλου έχασε τη σπουδαία μυστική εντολή του. Η εμπλοκή της Ελλάδος στον πόλεμο συνεχίσθηκε.
Αν είχε τελεσφορήσει τυχόν η φιλειρηνική αυτή προσπάθεια του Μεταξά, με την αποστολή του Πεσμαζόγλου, η Ελλάς δεν θα είχε υποστεί καθόλου την Κατοχή και τα φοβερά δεινά της, ούτε και όσα δεινά επακολούθησαν την Κατοχή και την απελευθέρωση. Εξάλλου, όμως, διαφορετική θα ήταν ίσως η έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου, καθώς οι Γερμανοί χωρίς τη βαλκανική επιχείρηση του 1941, επιβεβλημένη από τη συνέχιση του ελληνοϊταλικού πολέμου, θα είχαν έγκαιρα με πανστρατιά επιχειρήσει την εισβολή στη Ρωσία.
Ο Μεταξάς στον τελευταίο μήνα της ζωής του επιχείρησε να δράσει κατά σωφροσύνη με κριτήριο αποκλειστικά το συμφέρον της Ελλάδος, χωρίς ενδιαφέρον για την έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου. Αυτή θα είναι η ετυμηγορία της Ιστορίας για τον ύστερο Μεταξά με αποσιώπησή της πριν από το 1940 πολιτικής του.
Η αναπόληση του πολέμου 1940-1941 συνεπάγεται αναφορά στον πρωτο-ήρωά του ελληνικό λαό, αλλά και στον πρωθυπουργό, την κρίσιμη ώρα, Ιωάννη Μεταξά. Η 28η Οκτωβρίου 1940 εξάγνισε το πολιτικό του αμάρτημα της 4ης Αυγούστου 1936.
Πηγή: www.kathimerini.gr 28/10/2010
Την 28η Οκτωβρίου 1940 εσήμανε βαριά για την Ελλάδα η ώρα της Ιστορίας. Αρχισαν «μήνες θεριεμένοι» γι’ αυτήν με την έναρξη της συμμετοχής της ουσιαστικά στον από έτους και πλέον πανευρωπαϊκό σχεδόν πόλεμο. Υπεύθυνος με την κακή έννοια ήταν ο Ιταλός δικτάτωρ Μουσολίνι με την πολιτική αφροσύνη του.
Η απόφαση για τη μη αποφυγή της εμπλοκής της Ελλάδος στη φοβερή δοκιμασία, που είναι ο πόλεμος, υπήρξε ηθικώς αναπότρεπτη για τον δικτάτορα της Ελλάδος τότε, Ιωάννη Μεταξά, και αποτέλεσε υψηλό τίτλο τιμής για τον ίδιο και για την Ελλάδα. Και ο ελληνικός λαός την επιδοκίμασε, και μάλιστα έθεσε κάπως σε παρένθεση την αντίθεσή του προς τον παράνομο κυβερνήτη και του συμπαραστάθηκε ανεπιφύλακτα για την υπεράσπιση της πατρίδας.
Ο Ιωάννης Μεταξάς ευτύχησε με τη συγκυρία της Ιστορίας να ζήσει τους τελευταίους μήνες της ζωής του ως εθνικός ήρως σχεδόν, αντάξιος του ελληνικού λαού, προβεβλημένου τότε ως του κατ’ εξοχήν ηρωικού λαού της Ευρώπης. Πόσες θυσίες όμως στοίχισε ο τίτλος αυτός, δεν πρέπει να λησμονείται.
Στη νηφάλια εξιστόρηση των γεγονότων αξίζει να τονισθεί ότι ο Μεταξάς προσπάθησε να αποφύγει τον πόλεμο η Ελλάς με διάβημά του προς τον πρέσβη της Γερμανίας, συμμάχου της Ιταλίας. Του επικαλέσθηκε την προ εικοσιπενταετίας προσπάθειά του να αποτρέψει την είσοδο της Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον της Γερμανίας, αλλά και απερίφραστα δήλωσε την ανένδοτη απόφαση να αντισταθεί η Ελλάς σε ιταλική επίθεση, με συνέπεια τον κίνδυνο και για τη Γερμανία τότε να επέμβουν οι Αγγλοι και να σχηματισθεί Βαλκανικό Μέτωπο, όπως στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το διάβημα ήταν σπουδαίο, έπεισε τον Γερμανό πρέσβη, αλλά δεν τελεσφόρησε. Ο Μουσολίνι αδιαφόρησε και για τη συμβουλή του Χίτλερ να αποφύγει την επίθεση εναντίον της Ελλάδος.
Δεν υπερεμπιστεύθηκε όμως ο Μεταξάς το σοβαρό αυτό διάβημά του προς τη Γερμανία για την αποτροπή του πολέμου, αλλά έπραξε ό,τι έπρεπε για την ετοιμασία προς απόκρουση της ενδεχόμενης εισβολής.
Και ήταν η Ελλάς σε ικανό βαθμό προετοιμασμένη για πόλεμο αμυντικό, με τη φροντίδα ήδη του συνόλου των κυβερνήσεων από το 1923 (βλέπε Αλεξάνδρου Ι. Δεσποτοπούλου «Η πολεμική παρασκευή της Ελλάδος από 1923 έως 1940», έκδοση Ακαδημίας Αθηνών, 1998).
Η από 1936 κυβέρνηση Μεταξά είχε συνεχίσει την ετοιμασία με πολλούς τρόπους, δηλαδή όχι μόνο με την κατασκευή της Οχυρωματικής Γραμμής Μεταξά. Εξάλλου, υπήρχε ιδιαίτερα το εξαίρετο Ορειβατικό Πυροβολικό, απόκτημα επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου και η άριστη εκπαίδευση των πυροβολητών: Υπήρχε και άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Ο αριθμός των αεροπλάνων μόνον ήταν μικρός και δεν υπήρχαν άρματα μάχης.
Ο Μεταξάς, ολίγο πριν από την 28η Οκτωβρίου 1940, δεν αποδέχθηκε την εισήγηση του Παπάγου να κηρύξει γενική επιστράτευση. Σύμφωνα με αφήγηση του στρατηγού Γεωργούλη στον αδελφό μου Αλέξανδρο Δεσποτόπουλο, καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας, αντιπρότεινε ο Μεταξάς μερική, αόρατη επιστράτευση: να μην απολυθούν οι κανονικά στρατευμένοι που η θητεία τους έληγε, να επιστρατευθούν με ατομικές προσκλήσεις η 8η μεραρχία Ιωαννίνων και η 9η μεραρχία Κοζάνης και η Φρουρά Κερκύρας ή και μια Ταξιαρχία Ευζώνων και ως προς τα περαιτέρω εμπιστευόταν ο Μεταξάς το άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Και αυτά για να παραπλανηθεί ο Μουσολίνι ως προς τον όγκο του ελληνικού στρατού αντίκρι στην επικείμενη επίθεση του ιταλικού στρατού. Ο Μουσολίνι φέρεται να είπε: «Ο πονηρός γέρων με εξηπάτησε».
Ο βαθμός της δοκιμασίας και η έκταση των θυσιών του χειμερινού πολέμου 1940 - 1941 είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτά σήμερα. Ομως, η δοκιμασία και οι θυσίες δικαιώθηκαν. Η ελληνική νικηφόρα τότε αντίσταση αποτέλεσε απαρχή για την αντιρρύθμιση της πορείας της Ιστορίας, θριαμβικής έως τότε για τον Αξονα Ρώμης - Βερολίνου.
Ο Μεταξάς, όμως, ήταν σώφρων πολιτικός, όπως και στρατιωτικός. Ανεπηρέαστος από τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, δεν επιθυμούσε τη συνέχιση του πολέμου και δεν ανεχόταν η Ελλάς να είναι «τμήμα θυσίας» του γαλλο-γερμανικού στρατοπέδου. Δοκίμασε, λοιπόν, με αποστολή μυστική εμπίστου προσώπου να επιτύχει σύναψη ανακωχής με κεκτημένα τη δόξα του ελληνικού στρατού και τα κατεχόμενα εδάφη της Βορείου Ηπείρου.
Αξίζει να παραθέσω τώρα ό,τι άκουσα ο ίδιος προ ετών σε τηλεοπτική εκπομπή: αφηγητής για προσωπική δράση του ήταν ο Γιώργος Πεσμαζόγλου, πρώην υπουργός με άψογο παρελθόν. Είπε, λοιπόν, ο αξιόπιστος αυτός πρώην υπουργός, ότι ο Μεταξάς του ανέθεσε να μεταβεί στην Ελβετία και να προβεί εκεί στις δέουσες ενέργειες για σύναψη ανακωχής, επωφελέστατης για την Ελλάδα. Επήλθε όμως τότε ο θάνατος, πολύ άκαιρα, του Μεταξά. Ο Πεσμαζόγλου έχασε τη σπουδαία μυστική εντολή του. Η εμπλοκή της Ελλάδος στον πόλεμο συνεχίσθηκε.
Αν είχε τελεσφορήσει τυχόν η φιλειρηνική αυτή προσπάθεια του Μεταξά, με την αποστολή του Πεσμαζόγλου, η Ελλάς δεν θα είχε υποστεί καθόλου την Κατοχή και τα φοβερά δεινά της, ούτε και όσα δεινά επακολούθησαν την Κατοχή και την απελευθέρωση. Εξάλλου, όμως, διαφορετική θα ήταν ίσως η έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου, καθώς οι Γερμανοί χωρίς τη βαλκανική επιχείρηση του 1941, επιβεβλημένη από τη συνέχιση του ελληνοϊταλικού πολέμου, θα είχαν έγκαιρα με πανστρατιά επιχειρήσει την εισβολή στη Ρωσία.
Ο Μεταξάς στον τελευταίο μήνα της ζωής του επιχείρησε να δράσει κατά σωφροσύνη με κριτήριο αποκλειστικά το συμφέρον της Ελλάδος, χωρίς ενδιαφέρον για την έκβαση του πανευρωπαϊκού πολέμου. Αυτή θα είναι η ετυμηγορία της Ιστορίας για τον ύστερο Μεταξά με αποσιώπησή της πριν από το 1940 πολιτικής του.
Η αναπόληση του πολέμου 1940-1941 συνεπάγεται αναφορά στον πρωτο-ήρωά του ελληνικό λαό, αλλά και στον πρωθυπουργό, την κρίσιμη ώρα, Ιωάννη Μεταξά. Η 28η Οκτωβρίου 1940 εξάγνισε το πολιτικό του αμάρτημα της 4ης Αυγούστου 1936.
Πηγή: www.kathimerini.gr 28/10/2010
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010
ΑΛΒΑΝΙΑ - ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Θορυβημένοι είναι οι ορθόδοξοι Προκαθήμενοι και οι ηγέτες των διεθνών χριστιανικών οργανισμών από τις επιθέσεις που εξαπολύονται το τελευταίο διάστημα κατά του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου (φωτογραφία) και κατά ιεραρχών της Εκκλησίας της Αλβανίας. Πολλοί κληρικοί κάνουν λόγο για προσπάθεια σπίλωσης του κ. Αναστασίου επειδή στα τραγικά γεγονότα της Χειμάρρας, τον περασμένο Αύγουστο, με τη δολοφονία του 37χρονου Αριστοτέλη Γκούμα, στάθηκε δίπλα στους ορθοδόξους της περιοχής. Μάλιστα, τονίζουν ότι τότε ήταν ο πρώτος που μίλησε για δολοφονία, όταν πολλοί προσπαθούσαν να αποδώσουν το γεγονός σε τροχαίο δυστύχημα. «Πρέπει να ακολουθήσουμε αυτό που έγινε στις αρχές του αιώνα, όταν οδηγήσαμε τον Μητροπολίτη Δυρραχίου Ιάκωβο στην Κορυτσά και του είπαμε “Φύγε”» είναι το μήνυμα που αποστέλλει στην αλβανική κυβέρνηση, στον λαό και στον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο ο εκφραστής των επικριτών του κ. Κρίστο Φρασέρι. Ακαδημαϊκός από την εποχή του καθεστώτος Χότζα, ερευνητής του Ινστιτούτου Ιστορίας της Αλβανίας και γεννημένος το 1920 στην Κωνσταντινούπολη, ο Φρασέρι έχει τεθεί επικεφαλής της αμφισβήτησης του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας.
«Σκοπός του κ. Αναστασίου ήταν η αποκατάσταση της επιρροής της ελληνικής Εκκλησίας επί της Αλβανικής υπονομεύοντας και εκμηδενίζοντας τις προσπάθειες που είχαν καταβάλει οι αλβανοί πατριώτες» αναφέρεται σε ένα από τα δημοσιεύματα εφημερίδων που ανακυκλώνουν τις απόψεις του κ. Φρασέρι.
Ενδεικτικές του κλίματος είναι ακόμη και οι ερωτήσεις που θέτουν δημοσιογράφοι στους μητροπολίτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. «Γιατί η Εκκλησία δεν έκανε μνημόσυνο για τους Τσάμηδες, γιατί το αποφεύγει, γιατί εσείς ως Αλβανός δεν δέχεστε ότι σε βάρος τους υπήρξε γενοκτονία; Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος δεν ενδιαφέρεται για τους Αλβανούς που σκοτώνονται στην Ελλάδα;», ρωτήθηκε μεταξύ άλλων ο Επίσκοπος Κρούγιας κ. Αντώνιος κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης. Ο κ. Φρασέρι ζήτησε να κηρυχθεί «persona non grata» ακόμη και ο Αρβανίτης στην καταγωγή Μητροπολίτης Βερατίου κ. Ιγνάτιος. «Είναι ένας φανατισμένος έλληνας επίσκοπος, ένας μισθοφόρος της σοβινιστικής πολιτικής της Ελλάδας, ο οποίος, όπως και όλοι οι μισθοφόροι που δρουν στην Αλβανία, όπως ο βουλευτής Βαγγέλης Ντούλες, ο δήμαρχος Βασίλης Μπολάνος και ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, έλαβαν εντολή από την Αθήνα να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον της Αλβανίας» λέει ο 90χρονος Φρασέρι σε αλβανική εφημερίδα. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος συστήνει στους συνεργάτες του νηφαλιότητα και καλεί να αποφεύγονται οι αυτοδικίες. Δέχεται πάντως τηλεφωνήματα στήριξης από πολλές πλευρές, καθώς πρόκειται για προσωπικότητα διεθνούς κύρους και αποδοχής.
Πηγή: www.sofiatimes.com
«Σκοπός του κ. Αναστασίου ήταν η αποκατάσταση της επιρροής της ελληνικής Εκκλησίας επί της Αλβανικής υπονομεύοντας και εκμηδενίζοντας τις προσπάθειες που είχαν καταβάλει οι αλβανοί πατριώτες» αναφέρεται σε ένα από τα δημοσιεύματα εφημερίδων που ανακυκλώνουν τις απόψεις του κ. Φρασέρι.
Ενδεικτικές του κλίματος είναι ακόμη και οι ερωτήσεις που θέτουν δημοσιογράφοι στους μητροπολίτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. «Γιατί η Εκκλησία δεν έκανε μνημόσυνο για τους Τσάμηδες, γιατί το αποφεύγει, γιατί εσείς ως Αλβανός δεν δέχεστε ότι σε βάρος τους υπήρξε γενοκτονία; Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος δεν ενδιαφέρεται για τους Αλβανούς που σκοτώνονται στην Ελλάδα;», ρωτήθηκε μεταξύ άλλων ο Επίσκοπος Κρούγιας κ. Αντώνιος κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης. Ο κ. Φρασέρι ζήτησε να κηρυχθεί «persona non grata» ακόμη και ο Αρβανίτης στην καταγωγή Μητροπολίτης Βερατίου κ. Ιγνάτιος. «Είναι ένας φανατισμένος έλληνας επίσκοπος, ένας μισθοφόρος της σοβινιστικής πολιτικής της Ελλάδας, ο οποίος, όπως και όλοι οι μισθοφόροι που δρουν στην Αλβανία, όπως ο βουλευτής Βαγγέλης Ντούλες, ο δήμαρχος Βασίλης Μπολάνος και ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, έλαβαν εντολή από την Αθήνα να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον της Αλβανίας» λέει ο 90χρονος Φρασέρι σε αλβανική εφημερίδα. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος συστήνει στους συνεργάτες του νηφαλιότητα και καλεί να αποφεύγονται οι αυτοδικίες. Δέχεται πάντως τηλεφωνήματα στήριξης από πολλές πλευρές, καθώς πρόκειται για προσωπικότητα διεθνούς κύρους και αποδοχής.
Πηγή: www.sofiatimes.com
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ - ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ
Είκοσι πέντε αιώνες μετά τη γέννησή της, και με αφορμή την επέτειο των 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα, η μαρμάρινη Νίκη του Καλλίμαχου δεσπόζει πλέον στην αίθουσα των αρχαϊκών γλυπτών του Νέου Μουσείου Ακρόπολης.
To άγαλμα στέκεται για πρώτη φορά με όλα του τα κοµµάτια πάνω σε έναν σκελετό από ανοξείδωτο χάλυβα.
Ο Καλλίμαχος, ένας από τους εννέα άρχοντες της Αθήνας, αρµόδιος για το στράτευµα, κλήθηκε παραµονή της μάχης μαζί με τους δέκα στρατηγούς της πόλης να αποφασίσει για το αν και πού πρέπει οι Αθηναίοι να αντιµετωπίσουν τους Πέρσες.
Οι πέντε στρατηγοί σκέφτηκαν πώς μια πόλη θα τα βάλει με μια αυτοκρατορία και προτιµούσαν να μην αντιδράσουν άµεσα, αλλά να περιµένουν να γεµίσει το φεγγάρι ώστε να έρθουν σε βοήθεια οι Σπαρτιάτες.
Οι άλλοι τέσσερις τάχθηκαν µε τον ενθουσιώδη Μιλτιάδη. Η ισοψηφία δεν µπορούσε να οδηγήσει σε λύση.
Ο Μιλτιάδης απευθύνεται στον Καλλίµαχο και του λέει: «Όλα κρέµονται από πάνω σου». Και ο Καλλίµαχος έριξε την ενδέκατη ψήφο υπέρ της αναµέτρησης στον Μαραθώνα.
Πηγή: www.in.gr
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
ΜΑΡΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: ΣΦΑΛΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΓΔΜ ΣΑΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΗΣ
Πρώην Υπουργός
25-10-2010
Η Συρία έσφαλε που αναγνώρισε την ΠΓΔΜ, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας
Αυτοί που εισηγήθηκαν και αναγνώρισε η Συρία τη ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», προφανώς αποσιώπησαν ή αγνοούν την ιστορία της Συρίας, της οποίας ο Μακεδόνας διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Σέλευκος, αυτοανακηρύχθηκε ως Βασιλεύς το 205 π.Χ. Ο Στράβων, αφού επισκέφθηκε τη Σελευκιδιακή Συρία και είδε Συριακές πόλεις που είχαν ονόματα πόλεων και αρχαιολογικών χώρων της Μακεδονίας, πριν έρθουν οι Σλάβοι στη Βαλκανική, την αποκάλεσε ΜΙΚΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Ως γνωστόν, η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδό Ποταμό διενεμήθη μετά το θάνατο του μεταξύ των Μακεδόνων διαδόχων του κατά την Ελληνιστική Περίοδο (4ον αιώνα π.Χ. – 1ον αιώνα π.Χ.). Ο Αλέξανδρος έκτισε 70 πόλεις. Υπήρξε αήττητος. Ουδέποτε πολέμησε αμυντικά. Το σπουδαιότερο είναι ότι όχι μόνο δε μισήθηκε από τους λαούς που κατέκτησε, αλλά αντίθετα αγαπήθηκε και λατρεύτηκε ως ημίθεος. Αγαπάται μέχρι σήμερα και αποτελεί τιμή για τους λαούς και τις χώρες που κατέκτησε, να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Γιά την ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ΟΠΗΝ, γνωστή ως «Όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» το βιβλίο του Χρ. Ζαλοκώστα «Ο Αλέξανδρος Πρόδρομος του Χριστού», σελ. 60) αναφέρει: «Ο Αλέξανδρος, σε πανεθνικό συμπόσιο αξιωματικών και στρατιωτών από όλες τις Μονάδες, είπε: ‘Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι για την κοινή προκοπή. Δεν χωρίζω ανθρώπους όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους χαρακτηρίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Τον Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά κοινό Πατέρα όλων. Από μέρους μου θεωρώ όλους ίσους λευκούς και μελαμψούς…’». [Ο Ζαλοκώστας αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ως πηγή τον Ψευδοκαλλισθένη και τον φιλόσοφο Ερατοσθένη].
Ο καταγόμενος από τη Μακεδονία εκ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου ΣΕΛΕΥΚΟΣ Α΄ ΝΙΚΑΤΩΡ (353-281 π.Χ.), γιός του Αντιόχου, Στρατηγού του Φιλίππου Β΄, διοίκησε το ασιατικό τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, μέρος της οποίας σήμερα είναι η Συρία. Ο Σέλευκος έκτισε πολλές πόλεις με ονόματα οικογενειών του (Σελεύκεια, Αντιόχεια, Λαοδικεία), Μακεδονικών πόλεων και αρχαιολογικών χώρων (Βέροια, Έδεσσα, Δίον, Πέλλα, Αμφίπολις).
Το ανωτέρω ανέφερε ο Pierre Leriche, Διευθυντής Ερευνών στο Ίδρυμα Ερευνών της Γαλλίας στο Συνέδριο με τίτλο «Ο Ελληνιστικός Πολιτισμός στην Ανατολή», που οργάνωσε στην Αθήνα το 2006 η Δρ Ποτίτσα Γρηγοράκου, του Τμήματος Αρχαιολογίας στην Ανατολή του C.N.R.S. – E.N.S. Παρισίων, η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών, το Γαλλικό Ινστιτούτο και ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ, με Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής τον κ. Εμμανουήλ Μικρογιαννάκη, Καθηγητή της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Τα πρακτικά του Συνεδρίου αυτού, εξέδωσε ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ με επιχορήγηση του Υπ. Εξωτερικών, του Υπουργείου (τότε) Εθνικής Παιδείας, της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του Ιδρύματος Κωστόπουλου, της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, του Γαλλικού Ινστιτούτου και της Ακαδημίας Αθηνών. Τα πρακτικά του Συνεδρίου, που προβάλλουν τον ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των διαδόχων του στη διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στην Ανατολή, έπρεπε να γίνουν ευρέως γνωστά.
Στα πρακτικά του Συνεδρίου υπάρχει κείμενο της Βέρας Μαριγκό, Προέδρου του Κέντρου Μελετών και επιστημονικών ερευνών για το Αφγανιστάν, η οποία διερωτάται γιατί η νεώτερη Ελλάδα δεν απέδειξε το ενδιαφέρον που θα έπρεπε σε έναν τομέα που αφορά το παρελθόν της στην Ανατολή. Γιατί δεν έχει πανεπιστημιακό μάθημα και αντίστοιχη έδρα, δεν έχει εκδόσεις βιβλίων, ούτε εκδόσεις επιστημονικές ή πολιτιστικές, που να αναφέρονται στο θέμα αυτό. «Η διανοητική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων (ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου), έγραψε στο περιοδικό TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 ο Dennis Overbye, υπήρξε ένα σημαντικό γεγονός της Ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο». Αυτή τη στιγμή το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό πολιτικά και οικονομικά για τον Ελληνισμό και όχι μόνο.
Στο Συνέδριο έλαβαν μέρος κορυφαίοι ξένοι αρχαιολόγοι και Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Ρώσος Ελληνικής καταγωγής Δρ. Βίκτωρ Σαριγιανίδης, ο οποίος έκανε ανασκαφή στα Τίλια Τεπέ του Αφγανιστάν και βρήκε χρυσά κτερίσματα με Ελληνικά γράμματα και ονόματα, όπως Αθηνά, Διόνυσος. Στο ίδιο συνέδριο πήραν μέρος και ο Ακαδημαϊκός Paul Bernard, o Καθηγητής Pierre Leriche, ο Μιχ. Κορδώσης Καθηγητής Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, ο Δρ. Απ. Μπουσδρούκης Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων και η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκη.
Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου και ο Καθηγητής Α. Μπουσδρόκης στην εισαγωγή αναφέρουν ότι η δημιουργία των Ελληνικών πόλεων με την εγκατάσταση Ελλήνων, είχε ως συνέπεια την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού. Ιδρυμένες οι πόλεις αυτές σε επίκαιρα σημεία, συνέβαλαν αποφασιστικά στην τόνωση του εμπορίου από τη Μεσόγειο ως την Κεντρική Ασία και βόρεια Αφρική, με αποτέλεσμα να διακινηθούν, όχι μόνο αγαθά, αλλά και ιδέες.
Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου σε άρθρο της «Ελληνίδες πόλεις της Ανατολής» γράφει: «Η Ελληνικότητα των πόλεων αυτών (Ελληνικοί θεσμοί, αρχιτεκτονική, επιγραφές, τέχνες, πολιτειακό σύστημα κτλ.) αποτελεί απόδειξη της Ελληνιστικής ταυτότητας των Μακεδόνων που τις δημιούργησαν». Επίσης η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει ότι: «Ο Έλληνας Βασιλιάς Μένανδρος του Ινδο-Ελληνικού Βασιλείου (160-130 π.Χ.) που είχε συγκεράσει τους δυο πολιτισμούς, γνωστός ως ο Βασιλιάς Σοφός, με την Αθηνά στο νόμισμα του ως θεά της Σοφίας και προστάτιδα του.
Η δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου, που έμεινε στη Συρία και Δαμασκό και παρακολουθούσε τη πορεία των ανασκαφών των Γάλλων αρχαιολόγων, πρότεινε, όταν ήλθε στην Ελλάδα, να ιδρυθεί έδρα Ελληνιστικής εποχής σε Πανεπιστήμιο. Αργότερα συνάντησε στο Παρίσι Αφγανό Αρχαιολόγο, ο οποίος διερωτήθηκε γιατί η Ελλάδα δεν ίδρυσε έδρα Ελληνιστικής Εποχής, για να πηγαίνουν οι ενδιαφερόμενοι στην Ελλάδα και όχι στο Παρίσι.
Άνθρωποι διαφόρων προελεύσεων και με εντελώς διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους με συνέπεια να επιδράσουν στην τέχνη, τα γράμματα και ιδιαιτέρως στους Ελληνικούς θεσμούς. Η Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε στη διοίκηση, το εμπόριο και τα Γράμματα , με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως lingua franca, διεθνές όργανο επικοινωνίας ενός μεγάλου μέρους του τότε γνωστού κόσμου και επίσημη γραπτή γλώσσα πολλών λαών στην Ασία. Όχι μόνο στην Ελληνιστική περίοδο, αλλά και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Εποχής και σε ορισμένες περιοχές, μέχρι των πρώτων χρόνων που ακολούθησαν την Αραβική κατάκτηση.
Ο επίτιμος Καθηγητής αρχαίας Ελληνικής και Ελληνιστικής Εποχής στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, Mostafa El Abbadi, κατά τον οποίο η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν η πρώτη οικουμενική βιβλιοθήκη στην Ιστορία, ανέφερε ότι στην Αίγυπτο και τη Συρία η Ελληνική γλώσσα διατηρήθηκε ως η επίσημη γλώσσα για έναν ολόκληρο αιώνα μετά την Αραβική κατάκτηση.
Ο Καθηγητής Μιχάλης Κορδώσης αναφέρει ότι η ιστορία του Ελληνικού κράτους της Βακτρίας και των Ινδιών ανιχνεύεται πρωτίστως από τα νομίσματα που βρέθηκαν στις περιοχές που υπήρξαν Ελληνικά βασίλεια. Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει: «Ας θυμηθούμε ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, χώρος Ελληνικού πολιτισμού την εποχή εκείνη, ονομαζόταν «Ελληνική θάλασσα».
Ο Paul Bernard, Γάλλος Ακαδημαϊκός Καθηγητής, τ. Διευθυντής της Αρχαιολογικής αποστολής στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζει την πόλη ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ ως «λίκνο της Ελληνικής γλώσσας και του Ελληνικού πολιτισμού». Αναφέρει ότι οι άποικοι διατήρησαν την εθνική τους κληρονομιά και στον τομέα της γλώσσας, όπως αποδεικνύουν οι επιγραφές. Μια από αυτές γράφτηκε το 24ο έτος της βασιλείας του ΕΥΚΡΑΤΙΔΗ.
Επίσης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο Κλέαρχος, μαθητής του Αριστοτέλη, που ταξίδεψε στην Κεντρική Ασία, αφιερώνει αντίγραφο 150 δελφικών παραγγελμάτων από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, τα οποία αποδίδονται στους επτά σοφούς. Απ’ αυτά διασώζονται 5 παραγγέλματα, που διατυπώνουν τα κύρια προτερήματα που πρέπει να έχει κάθε Έλληνας σε διάφορες ηλικίες της ζωής του. «ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΓΙΝΟΥ, ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ, ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΒΟΥΛΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ» (Παιδί να μαθαίνεις καλούς τρόπους, νέος να πειθαρχείς τα πάθη σου, ώριμος να είσαι δίκαιος, γέρων να δίνεις σωστές συμβουλές και να μη λυπάσαι τον θάνατο που πλησιάζει).
Οι Ελληνιστικοί ηγεμόνες, συνεχίζει ο Paul Bernard, θέλησαν να αποκτήσουν στο Παλάτι ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ συλλογές λογοτεχνικών χειρογράφων και ένα εκπληκτικό εύρημα από τη χαμένη πραγματεία του Αριστοτέλη, που κάνει κριτική της θεωρίας του Πλάτωνα.
Πλην των ανωτέρω, το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων της Σουηδίας με το Πανεπιστήμιο Lund και την υπογραφή του διακεκριμένου συγγραφέως Staffan Stolpe το 1995, σε μελέτη τους για το ρόλο της Μακεδονίας στη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού έγραψαν: «Όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, και οι Υπουργοί, ότι η Ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι Ιστορία μόνο των Ελλήνων, αλλά και ημών των Ευρωπαίων, διότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».
Το Κοράνιο έχει και ειδικό Κεφάλαιο «Οι Έλληνες» . Αναφέρεται επίσης στον Αλέξανδρο ως «Ζουλ-Καρνέιν» ως προφήτη δικαιοσύνης, που του έδωσαν τη δύναμη να τιμωρήσει όσους αδικούν και όποιος κάνει αγαθά έργα να τον αμείβει.
Οι Μακεδόνες συνεπώς διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και την Ανατολή. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ, ισχυριζόμενοι ότι είναι Μακεδόνες, προσβάλλουν, όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά όλους τους ανθρώπους που γνώρισαν τον ελληνικό πολιτισμό από τους Έλληνες Μακεδόνες. Οι Κυβερνήσεις που αναγνώρισαν τη ΠΓΔΜ ως Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδόνες, να ρωτήσουν και τους ιστορικούς τους για να πληροφορηθούν ότι:
1. Ο Γεωγράφος της Αρχαιότητας Στράβων γράφει: «Ελλάς ουν εστί η Μακεδονία».
2. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι: «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση Βασιλέα» [Προφήτης Δανιήλ, Κεφ. 8].
3. Οι Μακκαβαίοι αρχίζουν: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».
4. Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τις πόλεις της Μακεδονίας Φιλίππους, Θεσσαλονίκη και Βέροια που είχαν προ Χριστού τα αυτά σημερινά ελληνικά ονόματα. Μίλησε στα Ελληνικά και έγραψε επιστολές προς Θεσσαλονικείς και Φιλιππησίους στην Ελληνική.
5. 340 Καθηγητές Αμερικανικών και άλλων Πανεπιστημίων έγραψαν γράμμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του Μπους που ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία», αγνοώντας την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για το θέμα αυτό. Δυστυχώς ανιστόρητοι, αφελείς και ύποπτοι σύμβουλοι τον παρέσυραν και εκθέτει τον αμερικανικό λαό.
Όλα τα ανωτέρω και η πρόσφατη έκθεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Λονδίνο (με εκθέματα και από τη Βεργίνα), υποχρεώνουν τη Συρία και τις κυβερνήσεις που σέβονται την ιστορική αλήθεια, να ανακαλέσουν τις αποφάσεις τους, με τις οποίες αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ, ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Νίκος Μάρτης
Πρώην Υπουργός
Πρώην Υπουργός
25-10-2010
Η Συρία έσφαλε που αναγνώρισε την ΠΓΔΜ, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας
Αυτοί που εισηγήθηκαν και αναγνώρισε η Συρία τη ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», προφανώς αποσιώπησαν ή αγνοούν την ιστορία της Συρίας, της οποίας ο Μακεδόνας διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Σέλευκος, αυτοανακηρύχθηκε ως Βασιλεύς το 205 π.Χ. Ο Στράβων, αφού επισκέφθηκε τη Σελευκιδιακή Συρία και είδε Συριακές πόλεις που είχαν ονόματα πόλεων και αρχαιολογικών χώρων της Μακεδονίας, πριν έρθουν οι Σλάβοι στη Βαλκανική, την αποκάλεσε ΜΙΚΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Ως γνωστόν, η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδό Ποταμό διενεμήθη μετά το θάνατο του μεταξύ των Μακεδόνων διαδόχων του κατά την Ελληνιστική Περίοδο (4ον αιώνα π.Χ. – 1ον αιώνα π.Χ.). Ο Αλέξανδρος έκτισε 70 πόλεις. Υπήρξε αήττητος. Ουδέποτε πολέμησε αμυντικά. Το σπουδαιότερο είναι ότι όχι μόνο δε μισήθηκε από τους λαούς που κατέκτησε, αλλά αντίθετα αγαπήθηκε και λατρεύτηκε ως ημίθεος. Αγαπάται μέχρι σήμερα και αποτελεί τιμή για τους λαούς και τις χώρες που κατέκτησε, να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Γιά την ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ΟΠΗΝ, γνωστή ως «Όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» το βιβλίο του Χρ. Ζαλοκώστα «Ο Αλέξανδρος Πρόδρομος του Χριστού», σελ. 60) αναφέρει: «Ο Αλέξανδρος, σε πανεθνικό συμπόσιο αξιωματικών και στρατιωτών από όλες τις Μονάδες, είπε: ‘Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι για την κοινή προκοπή. Δεν χωρίζω ανθρώπους όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους χαρακτηρίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Τον Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά κοινό Πατέρα όλων. Από μέρους μου θεωρώ όλους ίσους λευκούς και μελαμψούς…’». [Ο Ζαλοκώστας αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ως πηγή τον Ψευδοκαλλισθένη και τον φιλόσοφο Ερατοσθένη].
Ο καταγόμενος από τη Μακεδονία εκ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου ΣΕΛΕΥΚΟΣ Α΄ ΝΙΚΑΤΩΡ (353-281 π.Χ.), γιός του Αντιόχου, Στρατηγού του Φιλίππου Β΄, διοίκησε το ασιατικό τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, μέρος της οποίας σήμερα είναι η Συρία. Ο Σέλευκος έκτισε πολλές πόλεις με ονόματα οικογενειών του (Σελεύκεια, Αντιόχεια, Λαοδικεία), Μακεδονικών πόλεων και αρχαιολογικών χώρων (Βέροια, Έδεσσα, Δίον, Πέλλα, Αμφίπολις).
Το ανωτέρω ανέφερε ο Pierre Leriche, Διευθυντής Ερευνών στο Ίδρυμα Ερευνών της Γαλλίας στο Συνέδριο με τίτλο «Ο Ελληνιστικός Πολιτισμός στην Ανατολή», που οργάνωσε στην Αθήνα το 2006 η Δρ Ποτίτσα Γρηγοράκου, του Τμήματος Αρχαιολογίας στην Ανατολή του C.N.R.S. – E.N.S. Παρισίων, η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών, το Γαλλικό Ινστιτούτο και ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ, με Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής τον κ. Εμμανουήλ Μικρογιαννάκη, Καθηγητή της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Τα πρακτικά του Συνεδρίου αυτού, εξέδωσε ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ με επιχορήγηση του Υπ. Εξωτερικών, του Υπουργείου (τότε) Εθνικής Παιδείας, της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του Ιδρύματος Κωστόπουλου, της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, του Γαλλικού Ινστιτούτου και της Ακαδημίας Αθηνών. Τα πρακτικά του Συνεδρίου, που προβάλλουν τον ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των διαδόχων του στη διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στην Ανατολή, έπρεπε να γίνουν ευρέως γνωστά.
Στα πρακτικά του Συνεδρίου υπάρχει κείμενο της Βέρας Μαριγκό, Προέδρου του Κέντρου Μελετών και επιστημονικών ερευνών για το Αφγανιστάν, η οποία διερωτάται γιατί η νεώτερη Ελλάδα δεν απέδειξε το ενδιαφέρον που θα έπρεπε σε έναν τομέα που αφορά το παρελθόν της στην Ανατολή. Γιατί δεν έχει πανεπιστημιακό μάθημα και αντίστοιχη έδρα, δεν έχει εκδόσεις βιβλίων, ούτε εκδόσεις επιστημονικές ή πολιτιστικές, που να αναφέρονται στο θέμα αυτό. «Η διανοητική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων (ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου), έγραψε στο περιοδικό TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 ο Dennis Overbye, υπήρξε ένα σημαντικό γεγονός της Ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο». Αυτή τη στιγμή το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό πολιτικά και οικονομικά για τον Ελληνισμό και όχι μόνο.
Στο Συνέδριο έλαβαν μέρος κορυφαίοι ξένοι αρχαιολόγοι και Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Ρώσος Ελληνικής καταγωγής Δρ. Βίκτωρ Σαριγιανίδης, ο οποίος έκανε ανασκαφή στα Τίλια Τεπέ του Αφγανιστάν και βρήκε χρυσά κτερίσματα με Ελληνικά γράμματα και ονόματα, όπως Αθηνά, Διόνυσος. Στο ίδιο συνέδριο πήραν μέρος και ο Ακαδημαϊκός Paul Bernard, o Καθηγητής Pierre Leriche, ο Μιχ. Κορδώσης Καθηγητής Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, ο Δρ. Απ. Μπουσδρούκης Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων και η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκη.
Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου και ο Καθηγητής Α. Μπουσδρόκης στην εισαγωγή αναφέρουν ότι η δημιουργία των Ελληνικών πόλεων με την εγκατάσταση Ελλήνων, είχε ως συνέπεια την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού. Ιδρυμένες οι πόλεις αυτές σε επίκαιρα σημεία, συνέβαλαν αποφασιστικά στην τόνωση του εμπορίου από τη Μεσόγειο ως την Κεντρική Ασία και βόρεια Αφρική, με αποτέλεσμα να διακινηθούν, όχι μόνο αγαθά, αλλά και ιδέες.
Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου σε άρθρο της «Ελληνίδες πόλεις της Ανατολής» γράφει: «Η Ελληνικότητα των πόλεων αυτών (Ελληνικοί θεσμοί, αρχιτεκτονική, επιγραφές, τέχνες, πολιτειακό σύστημα κτλ.) αποτελεί απόδειξη της Ελληνιστικής ταυτότητας των Μακεδόνων που τις δημιούργησαν». Επίσης η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει ότι: «Ο Έλληνας Βασιλιάς Μένανδρος του Ινδο-Ελληνικού Βασιλείου (160-130 π.Χ.) που είχε συγκεράσει τους δυο πολιτισμούς, γνωστός ως ο Βασιλιάς Σοφός, με την Αθηνά στο νόμισμα του ως θεά της Σοφίας και προστάτιδα του.
Η δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου, που έμεινε στη Συρία και Δαμασκό και παρακολουθούσε τη πορεία των ανασκαφών των Γάλλων αρχαιολόγων, πρότεινε, όταν ήλθε στην Ελλάδα, να ιδρυθεί έδρα Ελληνιστικής εποχής σε Πανεπιστήμιο. Αργότερα συνάντησε στο Παρίσι Αφγανό Αρχαιολόγο, ο οποίος διερωτήθηκε γιατί η Ελλάδα δεν ίδρυσε έδρα Ελληνιστικής Εποχής, για να πηγαίνουν οι ενδιαφερόμενοι στην Ελλάδα και όχι στο Παρίσι.
Άνθρωποι διαφόρων προελεύσεων και με εντελώς διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους με συνέπεια να επιδράσουν στην τέχνη, τα γράμματα και ιδιαιτέρως στους Ελληνικούς θεσμούς. Η Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε στη διοίκηση, το εμπόριο και τα Γράμματα , με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως lingua franca, διεθνές όργανο επικοινωνίας ενός μεγάλου μέρους του τότε γνωστού κόσμου και επίσημη γραπτή γλώσσα πολλών λαών στην Ασία. Όχι μόνο στην Ελληνιστική περίοδο, αλλά και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Εποχής και σε ορισμένες περιοχές, μέχρι των πρώτων χρόνων που ακολούθησαν την Αραβική κατάκτηση.
Ο επίτιμος Καθηγητής αρχαίας Ελληνικής και Ελληνιστικής Εποχής στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, Mostafa El Abbadi, κατά τον οποίο η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν η πρώτη οικουμενική βιβλιοθήκη στην Ιστορία, ανέφερε ότι στην Αίγυπτο και τη Συρία η Ελληνική γλώσσα διατηρήθηκε ως η επίσημη γλώσσα για έναν ολόκληρο αιώνα μετά την Αραβική κατάκτηση.
Ο Καθηγητής Μιχάλης Κορδώσης αναφέρει ότι η ιστορία του Ελληνικού κράτους της Βακτρίας και των Ινδιών ανιχνεύεται πρωτίστως από τα νομίσματα που βρέθηκαν στις περιοχές που υπήρξαν Ελληνικά βασίλεια. Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει: «Ας θυμηθούμε ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, χώρος Ελληνικού πολιτισμού την εποχή εκείνη, ονομαζόταν «Ελληνική θάλασσα».
Ο Paul Bernard, Γάλλος Ακαδημαϊκός Καθηγητής, τ. Διευθυντής της Αρχαιολογικής αποστολής στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζει την πόλη ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ ως «λίκνο της Ελληνικής γλώσσας και του Ελληνικού πολιτισμού». Αναφέρει ότι οι άποικοι διατήρησαν την εθνική τους κληρονομιά και στον τομέα της γλώσσας, όπως αποδεικνύουν οι επιγραφές. Μια από αυτές γράφτηκε το 24ο έτος της βασιλείας του ΕΥΚΡΑΤΙΔΗ.
Επίσης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο Κλέαρχος, μαθητής του Αριστοτέλη, που ταξίδεψε στην Κεντρική Ασία, αφιερώνει αντίγραφο 150 δελφικών παραγγελμάτων από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, τα οποία αποδίδονται στους επτά σοφούς. Απ’ αυτά διασώζονται 5 παραγγέλματα, που διατυπώνουν τα κύρια προτερήματα που πρέπει να έχει κάθε Έλληνας σε διάφορες ηλικίες της ζωής του. «ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΓΙΝΟΥ, ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ, ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΒΟΥΛΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ» (Παιδί να μαθαίνεις καλούς τρόπους, νέος να πειθαρχείς τα πάθη σου, ώριμος να είσαι δίκαιος, γέρων να δίνεις σωστές συμβουλές και να μη λυπάσαι τον θάνατο που πλησιάζει).
Οι Ελληνιστικοί ηγεμόνες, συνεχίζει ο Paul Bernard, θέλησαν να αποκτήσουν στο Παλάτι ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ συλλογές λογοτεχνικών χειρογράφων και ένα εκπληκτικό εύρημα από τη χαμένη πραγματεία του Αριστοτέλη, που κάνει κριτική της θεωρίας του Πλάτωνα.
Πλην των ανωτέρω, το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων της Σουηδίας με το Πανεπιστήμιο Lund και την υπογραφή του διακεκριμένου συγγραφέως Staffan Stolpe το 1995, σε μελέτη τους για το ρόλο της Μακεδονίας στη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού έγραψαν: «Όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, και οι Υπουργοί, ότι η Ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι Ιστορία μόνο των Ελλήνων, αλλά και ημών των Ευρωπαίων, διότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».
Το Κοράνιο έχει και ειδικό Κεφάλαιο «Οι Έλληνες» . Αναφέρεται επίσης στον Αλέξανδρο ως «Ζουλ-Καρνέιν» ως προφήτη δικαιοσύνης, που του έδωσαν τη δύναμη να τιμωρήσει όσους αδικούν και όποιος κάνει αγαθά έργα να τον αμείβει.
Οι Μακεδόνες συνεπώς διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και την Ανατολή. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ, ισχυριζόμενοι ότι είναι Μακεδόνες, προσβάλλουν, όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά όλους τους ανθρώπους που γνώρισαν τον ελληνικό πολιτισμό από τους Έλληνες Μακεδόνες. Οι Κυβερνήσεις που αναγνώρισαν τη ΠΓΔΜ ως Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδόνες, να ρωτήσουν και τους ιστορικούς τους για να πληροφορηθούν ότι:
1. Ο Γεωγράφος της Αρχαιότητας Στράβων γράφει: «Ελλάς ουν εστί η Μακεδονία».
2. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι: «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση Βασιλέα» [Προφήτης Δανιήλ, Κεφ. 8].
3. Οι Μακκαβαίοι αρχίζουν: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».
4. Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τις πόλεις της Μακεδονίας Φιλίππους, Θεσσαλονίκη και Βέροια που είχαν προ Χριστού τα αυτά σημερινά ελληνικά ονόματα. Μίλησε στα Ελληνικά και έγραψε επιστολές προς Θεσσαλονικείς και Φιλιππησίους στην Ελληνική.
5. 340 Καθηγητές Αμερικανικών και άλλων Πανεπιστημίων έγραψαν γράμμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του Μπους που ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία», αγνοώντας την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για το θέμα αυτό. Δυστυχώς ανιστόρητοι, αφελείς και ύποπτοι σύμβουλοι τον παρέσυραν και εκθέτει τον αμερικανικό λαό.
Όλα τα ανωτέρω και η πρόσφατη έκθεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Λονδίνο (με εκθέματα και από τη Βεργίνα), υποχρεώνουν τη Συρία και τις κυβερνήσεις που σέβονται την ιστορική αλήθεια, να ανακαλέσουν τις αποφάσεις τους, με τις οποίες αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ, ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Νίκος Μάρτης
Πρώην Υπουργός
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
