Το ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. για ακόμα μια χρονιά τιμά τους ήρωες του ενωτικού αγώνα 55-59 με εκδήλωση την Πέμπτη 31/3/2011 στο οίκημα μας, Παιανίας 5-7 Ζωγράφου, ώρα 20:00 και καλεί όλους τους Ελληνόψυχους να παρευρεθούν.
Θα ακολουθήσει Λαμπαδηφορία από το οίκημα μας και θα καταλήξει στο Λόφο του Φιλοπάππου στο Θησείο. Κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης στις 00:00 τραγουδάμε τον Εθνικό ύμνο αλλά και τον ύμνο του Φορέα, παραμένοντας αγέρωχοι στις επάλξεις του αγώνα.
Έλληνες, όπου και να βρίσκεστε, ακούστε τη φωνή μας: Εμπρός! Όλοι μαζί για τη λευτεριά της Κύπρου μας!
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ-ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ-ΕΝΩΣΙΣ
ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ
«Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν,
κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες,
φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ
με τι σίδερο, με τι πέτρες, τι αίμα τι φωτιά
χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε.»
Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011
Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ! - ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ !!!!!
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ (1/4/1955) ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Eκεί στα Φυλακισμένα Μνήματα, στις κεντρικές φυλακές τις Λευκωσίας, υψώνεται ένας τοίχος που αναγράφει λίγες λέξεις. Λίγες λέξεις που επιχειρείς να τις αγγίξεις και τα χέρια σου βάφονται με Αίμα κι Ελλάδα. Είναι το αίμα των 9 αγωνιστών που έπεσαν υπέρ πατρίδος, απαγχονισθέντες από το σκοινί του "βρετανού συμμάχου μας". Είναι η Ελλάδα της Σημαίας των τεσσάρων αγωνιστών που έπεσαν μαχόμενοι για το μέγα ιδανικό της Ενώσεως με τη Μητέρα Πατρίδα. Τότε που οι τοίχοι του νησιού γέμιζαν από συνθήματα όπως " ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ". Τότε που ο κύπριος ποιητής Κώστας Μόντης, μιλούσε για τα παλιά του μαθητικά τετράδια που ήταν γεμάτα Ένωση κι Ελλάδα.
Την 1η του Απρίλη του 1955 ήχησε στο νησί της Αφροδίτης η χαρμόσυνη καμπάνα της επανάστασης. Η φωνή του Μεγάλου Στρατηγού μας, του Γεωργίου Γρίβα Διγενή, πάλαι ποτέ αρχηγού των ηρωικών Χιτών και πλέον Αρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α., προκαλεί σεισμό που ταρακουνά το νησί ξυπνώντας ακόμα και τους Αχαιούς προγόνους που περιμένανε κι αυτοί τη λύτρωση. Το διάγγελμά του, πραγματικό χαστούκι στο πρόσωπο του βρετανού τοποτηρητή καθώς και ανελέητο μαστίγωμα στα ήμερα λιονταράκια του βρετανικού θηραιού. Ταυτόχρονα κυβερνητικά κτίρια, αστυνομικοί σταθμοί, ο ραδιοσταθμός και το βρετανικό στρατόπεδο Αμμοχώστου, γίνονται οι πρώτοι στόχοι επιθέσεως από του αμούστακους στην πλειοψηφία μαθητές - αντάρτες. Είναι η πρώτη φορά στην παγκόσμιο ιστορία που μικρά παιδιά διδάσκουν τι θα πει αντάρτικο πόλεων σε μια αυτοκρατορία.
Σύσσωμος η τότε ελληνική κυβέρνησις, υποστηρίζει εξ αρχής τη δράση της Ε.Ο.Κ.Α.
,με μόνη εξαίρεση το Κ.Κ.Ε. που φέρεται να κατέδωσε στους Άγγλους την ταυτότητα του Διγενή, εκδικούμενοι έτσι την πανωλεθρία τους στη μάχη του Θησείου. Την ίδια στάση φυσικά κράτησε και το Α.Κ.Ε.Λ. αφού οι κομουνιστές είναι παντού οι ίδιοι. Είτε στη στέπα, είτε στην άλλη άκρη της γης παραμένουν "αξιαγάπητοι".
Δυστυχώς, έπειτα από τέσσερα συναπτά έτη συνεχούς δράσης, αγώνων, διώξεων, φυλακίσεων και απαγχονισμών, ο ιερός Αγών της Ε.Ο.Κ.Α. λαμβάνει τέλος, προδομένος από τους άκαπνους πολιτικάντηδες των Αθηνών και από κάποιον με γένια και ράσα που λίγα χρόνια αργότερα θα βρισκόταν στις Σευχέλλες...
Δυστυχώς στις μέρες της "ελληνικής δημοκρατίας" ελάχιστα διδάσκονται στη μαθητιώσα νεολαία γι' αυτούς που έπιασαν στα χέρια τους τη φωτιά, για να σφυρηλατήσουν την πολυπόθητο Ένωση στην κορυφή του Πενταδάκτυλου. Αντί η 1η του Απρίλη να αποτελεί ημέρα τιμής και μνήμης για τα ελληνικά σχολεία, ως ελάχιστος φόρος τιμής στο συμμαθητή μας τον Ευαγόρα τον Παληκαρίδη, αντί τα σχολειά μας να γεμίζουν με γαλανόλευκες που θα ξεδιπλώνει ο ελληνικός αγέρας, οι καθηγητάδες κάθονται κι ανέχονται τις φάρσες που συνηθίζουν να κάνουν εκείνη την ημέρα οι μαθητές με τους χαλκάδες στ' αυτιά και στις μύτες, αφού είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη ως η ημέρα του ψέματος.
Εμείς οι Εθνικιστές ευγνώμονες κλίνουμε το γόνυ σ' εκείνους που πότισαν με αίμα κι ιδρώτα αυτή τη γη στην εσχατιά του κόσμου του ελληνικού, κάνοντάς τη σημαία στα χέρια τους και πληγή στα στήθια τους. Στέλνουμε μήνυμα στ' αδέρφια μας. Σπάστε τις αλυσίδες και μ' αυτές πνίξτε ότι κρατά δέσμιες τις ψυχές και τις συνηδείσεις σας. Στις φετινές εκλογές του νησιού ψηφίστε ελληνικά. Στηρίξτε το ΕΛΑΜ και να θυμάστε πως η γενιά μας δε θα χαθεί. Θα προφτάσει να δει τη Λευτεριά να 'ρχεται με βια στη γη των ηρώων. Μα κι αν Κύπρος μας κι εμείς θα φύγουμε, "Στρατοί οι γιοι μας και τα εγγόνια μας και θα σ' ελευθερώσουν"...
Ε.Ο.Κ.Α ΞΑΝΑ ΣΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ
ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ- ΖΗΤΩ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ
Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος
"ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΕΙΝ"
Ιστοσελίδα: www.ellinokratein.gr
Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011
Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΤΙΚΡΟΥΕΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΓΔΜ ΣΤΗΝ ΧΑΓΗ
Συνεχίστηκε την 25η Μαρτίου η παρουσίαση των ελληνικών θέσεων ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης στο πλαίσιο της προφορικής διαδικασίας της προσφυγής της ΠΓΔΜ κατά της χώρας μας. Πολυπληθείς, επαναλαμβανόμενες και ουσιώδεις οι παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από τα Σκόπια, τόνισε η εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, αντικρούοντας τα επιχειρήματα της ΠΓΔΜ.
Την Παρασκευή, από ελληνικής πλευράς, το λόγο έλαβαν οι αλλοδαποί νομικοί σύμβουλοι, καθηγητές Αλέν Πελέ, Μάικλ Ράισμαν και Τζέιμς Κρόφορντ. Από την πλευρά της, η κ. Τελαλιάν, νομική σύμβουλος και μία εκ των δύο εκπροσώπων της Ελλάδας, ανέπτυξε αναλυτικά τις επιμέρους παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ. Ειδικότερα:
(α) O καθηγητής Αλέν Πελέ εξήγησε, για λογαριασμό της χώρας μας, τους λόγους για τους οποίους το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν μπορεί να δικάσει τη διαφορά. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι το ΔΔΧ δεν μπορεί να λάβει θέση για τις ενέργειες της Ελλάδας στο πλαίσιο της παρούσης διαφοράς, χωρίς να λάβει υπόψη του και τη διαφορά γύρω από το όνομα, στο πλαίσιο του άρθρου 5 (1) της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, το οποίο εξαιρείται από δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
Συγκεκριμένα, οι πράξεις της Ελλάδας, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν μπορούν να εξατομικευθούν ούτε να καταλογιστούν σε αυτήν ειδικά, αλλά αφορούν τον ίδιο τον Οργανισμό, που απουσιάζει από την παρούσα διαδικασία.
Ολοκληρώνοντας την επιχειρηματολογία του, στο ζήτημα της έλλειψης δικαιοδοσίας του ΔΔΧ, ο κ. Πελέ εξήγησε στο Δικαστήριο ότι, και εάν ακόμη τούτο εκδώσει απόφαση επί των νομικών πτυχών της υποθέσεως, θα θέσει σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις για το όνομα, που προβλέπονται στο άρθρο 5 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Τόνισε δε ότι, εάν δικαιωθεί στα αιτήματά της η ΠΓΔΜ, τούτο θα σήμαινε ότι το Δικαστήριο θα επενέβαινε στην απόφαση 845 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας, που υποχρεώνει την ΠΓΔΜ να διαπραγματευθεί για το όνομα και η οποία έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 5 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, αλλά και στην ίδια την Απόφαση του Βουκουρεστίου.
(β) O καθηγητής Μάικλ Ράισμαν υποστήριξε ότι, αντίθετα με τις θέσεις της ΠΓΔΜ, το άρθρο 22 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας δεν αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων των τρίτων χωρών έναντι των διατάξεών της, αλλά αντίθετα έχει ως αντικείμενο να διατηρήσει και να μη θίξει τα προϋφιστάμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει έναντι τρίτων τα δύο Συμβαλλόμενα Μέρη στην Ενδιάμεση Συμφωνία (δηλ. η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ). Μία τέτοια περίπτωση είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τόσο της Ελλάδας, όσο και των άλλων Συμβαλλομένων Μερών στην Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού.
Συγκεκριμένα, οι διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας -και ειδικά το άρθρο 11- κάμπτονται όταν πρόκειται για τον σεβασμό των κριτηρίων, όρων και υποχρεώσεων τα οποία πρέπει να πληροί ένα κράτος, προκειμένου να ενταχθεί στη συγκεκριμένη Συμμαχία.
Ως εκ τούτου, τονίσθηκε ότι η συμμόρφωση των κρατών-μελών με τα κριτήρια ένταξης στην Συμμαχία νέων Κρατών Μελών, (στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η διατήρηση σχέσεων καλής γειτονίας), δεν συνιστά παραβίαση του άρθρου 11, του οποίου η εφαρμογή υποχωρεί, δυνάμει του άρθρου 22 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
(γ) Ο καθηγητής Τζέιμς Κρόφορντ παρουσίασε, αρχικά, την ερμηνεία του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και κατόπιν την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, στα γεγονότα της Συνόδου του Βουκουρεστίου.
Σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία του άρθρου 11, ανέφερε ότι η υποχρέωση της χώρας μας να μην εναντιωθεί στην ένταξη της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς έχει διατυπωθεί περιοριστικά και δεν συνεπάγεται, επί παραδείγματι, ότι η χώρα μας θα πρέπει να υποστηρίζει την εισδοχή της ΠΓΔΜ σε αυτούς. Επίσης, επισήμανε ότι το άρθρο 11 περιέχει ρήτρα εξαίρεσης, σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση μη εναντίωσης καταπίπτει, εφόσον η ΠΓΔΜ πρόκειται να αναφέρεται σε έναν οργανισμό με ονομασία διαφορετική από την προσωρινή της ονομασία. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η ρήτρα εξαίρεσης ενεργοποιείται και όταν η ίδια η ΠΓΔΜ πρόκειται να χρησιμοποιεί στον οργανισμό ονομασία διαφορετική από την προσωρινή της ονομασία.
Σε ό,τι αφορά στα γεγονότα του 2008, ανέφερε ότι η μη εισδοχή της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, υπήρξε αποτέλεσμα ομόφωνης απόφασης της Συμμαχίας και όχι αντίρρησης της χώρας μας. Επικαλέστηκε σχετική τοποθέτηση του γγ του ΝΑΤΟ. Τέλος, επεσήμανε ότι η όλη στάση της ΠΓΔΜ (χρήση συνταγματικής ονομασίας, τόσο στο διμερές επίπεδο, όσο και, ιδίως, σε διεθνείς οργανισμούς, κακόπιστη τακτική της στις διαπραγματεύσεις για το όνομα), παρείχαν στην Ελλάδα δικαίωμα να εναντιωθεί στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη βάση της προαναφερθείσας ρήτρας εξαίρεσης του άρθρου 11.
(δ) Στη συνέχεια, η εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης, νομικός σύμβουλος κ. Τελαλιάν, αναφέρθηκε σε άλλες παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και, ειδικότερα, της υποχρέωσης της ΠΓΔΜ να μην αναμειγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας (άρθρο 6 παρ.2), να απαγορεύει και να αποθαρρύνει εχθρικές ενέργειες και προπαγάνδα (άρθρο 7 παρ. 1) και να μην χρησιμοποιεί τον Ήλιο της Βεργίνας (άρθρο 7 παρ. 2), καθώς και άλλα ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολα (άρθρο 7 παρ. 3).
Η κ. Τελαλιάν, μεταξύ άλλων, εστίασε στην υποστήριξη από την ΠΓΔΜ αλυτρωτικών οργανώσεων, καθώς και στην εκτόξευση κατηγοριών, στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, για παραβίαση δικαιωμάτων και καταπίεση της δήθεν "μακεδονικής" μειονότητας στην χώρα μας. Επισήμανε, εξάλλου, την αλυτρωτική προπαγάνδα μέσω σχολικών βιβλίων, επίσημων επιστημονικών συγγραμμάτων, συμμετοχής πολιτικών αξιωματούχων σε εκδηλώσεις, κλπ. στην οποία προβαίνουν ή την οποία προωθούν, αντί να αποθαρρύνουν, οι αρχές της ΠΓΔΜ. Ανέφερε, περαιτέρω, σειρά περιστατικών βανδαλισμού και άσκησης βίας κατά των εγκαταστάσεων του Γραφείου Συνδέσμου στα Σκόπια και του προσωπικού του. Επισήμανε, εξάλλου, περιστατικά συνεχιζόμενης χρήσης του Ήλιου της Βεργίνας για επίσημους σκοπούς. Τέλος, σημείωσε ότι εξακολουθεί η οικειοποίηση ιστορικών συμβόλων της Ελλάδας, μέσω, ιδίως, της ανεγέρσεως αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της μετονομασίας ή ονοματοδοσίας δημοσίων χώρων και κτιρίων.
Η κ. Τελαλιάν κατέληξε τονίζοντας ότι οι παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ είναι πολυπληθείς, επαναλαμβανόμενες και ουσιώδεις, κάτι το οποίο υπονομεύει τον κεντρικό σκοπό και την ισορροπία της ανωτέρω Συμφωνίας και δεν μπορεί παρά να έχει έννομες συνέπειες.
(ε) Ο καθηγητής κ. Πελέ ανέπτυξε τελευταίος ότι όλες οι παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ, δίνουν στην Ελλάδα το δικαίωμα να μην εκπληρώσει και η ίδια την υποχρέωσή της στο πλαίσιο του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, προβάλλοντας την ένσταση exceptio non adimpleti contractus. Κατέληξε λέγοντας ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ακόμα να λάβει εν προκειμένω αντίμετρα (counter measures), τα οποία επιτρέπονται από το διεθνές δίκαιο, σε απάντηση προηγηθείσης παρανομίας από την άλλη πλευρά.
Γενικότερα, και κατά τη δεύτερη ημέρα συνεχίστηκε η προσπάθεια της χώρας μας να αντικρούσει την επιχειρηματολογία της ΠΓΔΜ, ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχει αχθεί μία σχετικά απλή υπόθεση ερμηνείας και παραβίασης ενός Αρθρου της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, σε πλήρη αποκοπή από τις υπόλοιπες διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Επιπλέον, προσπάθησε να καταδείξει ότι η υλοποίηση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας μόνον ανέφελη δεν ήταν μέχρι την Σύνοδο του Βουκουρεστίου, όπως είχε ισχυρισθεί η ΠΓΔΜ.
Αντίθετα, υπογράμμισε, με σειρά αποδεικτικού υλικού, μεταξύ του οποίου και δηλώσεις και πράξεις Σκοπιανών αξιωματούχων στο ανώτατο επίπεδο, ότι η ΠΓΔΜ, καθόλο αυτό το διάστημα, ακολούθησε ενσυνείδητη και στοχευμένη πολιτική εικονικής, στην ουσία, εμπλοκής στην διαπραγματευτική διαδικασία, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, ενώ, στην πραγματικότητα προωθούσε αποκλειστικά την σταθερή πολιτική της de facto επιβολής της ονομασίας της δικής της επιλογής, δηλαδή της συνταγματικής και μέσω της εκστρατείας των διμερών αναγνωρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο, καταδείχθηκε ότι ουδέποτε διαπραγματεύθηκε με καλή πίστη, ουδέποτε σταμάτησε να την παραβιάζει και γενικότερα να την αντιμετωπίζει ως μία ετεροβαρή σύμβαση, από την οποία η ίδια εισέπραξε τα αναμενόμενα, ενώ η Ελλάδα ουδέποτε κατέληξε να λάβει το βασικότερο αίτημά της, δηλαδή, την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.
Χθες, Δευτέρα 28 Μαρτίου, συνεχίστηκε ο δεύτερος γύρος της προφορικής διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΧ, με την παρουσίαση της σκοπιανής δευτερολογίας, από τους καθηγητές/νομικούς συμβούλους της ΠΓΔΜ, κ.κ. Σαντς, Μέρφι και Κλέιν.
Τα επιχειρήματα της ΠΓΔΜ, κατ' ουσίαν επανάληψη και συμπύκνωση των όσων ήδη αναπτύχθηκαν κατά τον πρώτο γύρο, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:
(α) Η διαφορά ενώπιον του ΔΔΧ, αφορά αποκλειστικά και μόνον στην παραβίαση από πλευράς Ελλάδος του ʼρθρου 11, λόγω της αντίρρησης που πρόβαλε η τελευταία στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Η αντίρρηση αυτή βασίζεται στην μη εισέτι επίλυση της διαφοράς περί το όνομα, κατά τρόπο αποδεκτό από την Ελλάδα, και όχι στην ρήτρα του ʼρθρου 11, η οποία θα επέτρεπε στην Ελλάδα να αντιταχθεί εάν η ΠΓΔΜ επρόκειτο να αναφέρεται στον Οργανισμό με την συνταγματική ονομασία.
(β) Η διαφορά αυτή ουδεμία απολύτως σχέση έχει με την διαφορά γύρω από το όνομα, η οποία, σύμφωνα με το ʼρθρο 5, εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο της διαπραγματευτικής διαδικασίας υπό τα Ηνωμένα Εθνη. Η ΠΓΔΜ διαπραγματεύεται με καλή πίστη και θα συνεχίσει να το πράττει, σύμφωνα με όσα διαπιστώνει και επιβραβεύει και ο ειδικός διαμεσολαβητής των Ηνωμένων Εθνών κ. Νίμιτς για αμφότερες τις εμπλεκόμενες χώρες.
(γ) Η χρήση της συνταγματικής ονομασίας από την ΠΓΔΜ δεν αποτελεί απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα, όπως έχει διαπιστώσει, στο παρελθόν, και η Επιτροπή Bandenter (το 1992), αλλά και ο ίδιος ο κ. Νίμιτς, σε παλαιότερη δήλωσή του (1995).
(δ) Η Ελλάδα ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε, πριν το Βουκουρέστι, για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ. Σε κάθε δε περίπτωση, θα μπορούσε να ζητήσει είτε την αναστολή της εφαρμογής της Ενδιάμεσης Συμφωνίας είτε να εγείρει αυτοτελή προσφυγή ενώπιον του ΔΔΧ.
(ε) Ο ισχυρισμός της Ελλάδος ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν αναιρεί τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των συμβαλλομένων κρατών στο πλαίσιο άλλων συμφωνιών (άρθρο 22 Ενδιάμεσης Συμφωνίας), εννοώντας κυρίως το ΝΑΤΟ, είναι νομικά αστήρικτος.
(στ) Επανελήφθησαν οι ισχυρισμοί ότι η Ελλάδα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, έφερε αντίρρηση στην ένταξη της ΠΓΔΜ, γεγονός που εξομοιούται με την άσκηση veto, ανεξάρτητα από την τυπική μορφή που αυτό έλαβε.
(ζ) Τέλος, η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας 817 ερμηνεύθηκε ως μη δεσμευτική για την χρήση, από την ΠΓΔΜ, της διεθνούς προσωρινής ονομασίας, και ως αποτελούσα απλώς σύσταση.
Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε, το μεσημέρι, με την παρέμβαση του εκπροσώπου της ΠΓΔΜ, πρέσβη κ. Ντιμιτρόφ, o οποίος και έδωσε το πολιτικό στίγμα των επιπτώσεων της υπόθεσης για την χώρα του και επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο ΝΑΤΟ, όπως αυτή αποδεικνύεται με την σταθερή συμμετοχή της στις επιχειρήσεις της Συμμαχίας.
Περαιτέρω, ζήτησε από το ΔΔΧ, να επανορθώσει με την απόφασή του, τη «ζημία» που υπέστη η ΠΓΔΜ, να επιβάλλει στην Ελλάδα να τηρήσει τις υποχρεώσεις της που πηγάζουν από την Ενδιάμεση Συμφωνία, όχι μόνον στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αλλά και στην ΕΕ, υπογραμμίζοντας ότι μία τέτοια απόφαση που θα δικαίωνε την χώρα του όχι μόνον δεν θα προκαταλάμβανε την υπό εξέλιξη διαπραγματευτική διαδικασία για το όνομα, αλλά θα επέτρεπε την ακώλυτη συνέχισή τους. Τέλος, δεσμεύθηκε ότι η ΠΓΔΜ θα εφαρμόσει την απόφαση του ΔΔΧ όποια και αν αυτή είναι και το ίδιο ευχήθηκε να πράξει και η Ελλάδα.
Το τελευταίο μέρος της προφορικής διαδικασίας θα λάβει χώρα την Τετάρτη 30 Μαρτίου στις 3 μ.μ. με τη δευτερολογία της Ελλάδος.
Πηγή: www.naftemporiki.gr
Την Παρασκευή, από ελληνικής πλευράς, το λόγο έλαβαν οι αλλοδαποί νομικοί σύμβουλοι, καθηγητές Αλέν Πελέ, Μάικλ Ράισμαν και Τζέιμς Κρόφορντ. Από την πλευρά της, η κ. Τελαλιάν, νομική σύμβουλος και μία εκ των δύο εκπροσώπων της Ελλάδας, ανέπτυξε αναλυτικά τις επιμέρους παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ. Ειδικότερα:
(α) O καθηγητής Αλέν Πελέ εξήγησε, για λογαριασμό της χώρας μας, τους λόγους για τους οποίους το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν μπορεί να δικάσει τη διαφορά. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι το ΔΔΧ δεν μπορεί να λάβει θέση για τις ενέργειες της Ελλάδας στο πλαίσιο της παρούσης διαφοράς, χωρίς να λάβει υπόψη του και τη διαφορά γύρω από το όνομα, στο πλαίσιο του άρθρου 5 (1) της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, το οποίο εξαιρείται από δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
Συγκεκριμένα, οι πράξεις της Ελλάδας, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν μπορούν να εξατομικευθούν ούτε να καταλογιστούν σε αυτήν ειδικά, αλλά αφορούν τον ίδιο τον Οργανισμό, που απουσιάζει από την παρούσα διαδικασία.
Ολοκληρώνοντας την επιχειρηματολογία του, στο ζήτημα της έλλειψης δικαιοδοσίας του ΔΔΧ, ο κ. Πελέ εξήγησε στο Δικαστήριο ότι, και εάν ακόμη τούτο εκδώσει απόφαση επί των νομικών πτυχών της υποθέσεως, θα θέσει σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις για το όνομα, που προβλέπονται στο άρθρο 5 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Τόνισε δε ότι, εάν δικαιωθεί στα αιτήματά της η ΠΓΔΜ, τούτο θα σήμαινε ότι το Δικαστήριο θα επενέβαινε στην απόφαση 845 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας, που υποχρεώνει την ΠΓΔΜ να διαπραγματευθεί για το όνομα και η οποία έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 5 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, αλλά και στην ίδια την Απόφαση του Βουκουρεστίου.
(β) O καθηγητής Μάικλ Ράισμαν υποστήριξε ότι, αντίθετα με τις θέσεις της ΠΓΔΜ, το άρθρο 22 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας δεν αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων των τρίτων χωρών έναντι των διατάξεών της, αλλά αντίθετα έχει ως αντικείμενο να διατηρήσει και να μη θίξει τα προϋφιστάμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει έναντι τρίτων τα δύο Συμβαλλόμενα Μέρη στην Ενδιάμεση Συμφωνία (δηλ. η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ). Μία τέτοια περίπτωση είναι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τόσο της Ελλάδας, όσο και των άλλων Συμβαλλομένων Μερών στην Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού.
Συγκεκριμένα, οι διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας -και ειδικά το άρθρο 11- κάμπτονται όταν πρόκειται για τον σεβασμό των κριτηρίων, όρων και υποχρεώσεων τα οποία πρέπει να πληροί ένα κράτος, προκειμένου να ενταχθεί στη συγκεκριμένη Συμμαχία.
Ως εκ τούτου, τονίσθηκε ότι η συμμόρφωση των κρατών-μελών με τα κριτήρια ένταξης στην Συμμαχία νέων Κρατών Μελών, (στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η διατήρηση σχέσεων καλής γειτονίας), δεν συνιστά παραβίαση του άρθρου 11, του οποίου η εφαρμογή υποχωρεί, δυνάμει του άρθρου 22 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας.
(γ) Ο καθηγητής Τζέιμς Κρόφορντ παρουσίασε, αρχικά, την ερμηνεία του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και κατόπιν την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, στα γεγονότα της Συνόδου του Βουκουρεστίου.
Σε ό,τι αφορά στην ερμηνεία του άρθρου 11, ανέφερε ότι η υποχρέωση της χώρας μας να μην εναντιωθεί στην ένταξη της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς έχει διατυπωθεί περιοριστικά και δεν συνεπάγεται, επί παραδείγματι, ότι η χώρα μας θα πρέπει να υποστηρίζει την εισδοχή της ΠΓΔΜ σε αυτούς. Επίσης, επισήμανε ότι το άρθρο 11 περιέχει ρήτρα εξαίρεσης, σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση μη εναντίωσης καταπίπτει, εφόσον η ΠΓΔΜ πρόκειται να αναφέρεται σε έναν οργανισμό με ονομασία διαφορετική από την προσωρινή της ονομασία. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η ρήτρα εξαίρεσης ενεργοποιείται και όταν η ίδια η ΠΓΔΜ πρόκειται να χρησιμοποιεί στον οργανισμό ονομασία διαφορετική από την προσωρινή της ονομασία.
Σε ό,τι αφορά στα γεγονότα του 2008, ανέφερε ότι η μη εισδοχή της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, υπήρξε αποτέλεσμα ομόφωνης απόφασης της Συμμαχίας και όχι αντίρρησης της χώρας μας. Επικαλέστηκε σχετική τοποθέτηση του γγ του ΝΑΤΟ. Τέλος, επεσήμανε ότι η όλη στάση της ΠΓΔΜ (χρήση συνταγματικής ονομασίας, τόσο στο διμερές επίπεδο, όσο και, ιδίως, σε διεθνείς οργανισμούς, κακόπιστη τακτική της στις διαπραγματεύσεις για το όνομα), παρείχαν στην Ελλάδα δικαίωμα να εναντιωθεί στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη βάση της προαναφερθείσας ρήτρας εξαίρεσης του άρθρου 11.
(δ) Στη συνέχεια, η εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης, νομικός σύμβουλος κ. Τελαλιάν, αναφέρθηκε σε άλλες παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και, ειδικότερα, της υποχρέωσης της ΠΓΔΜ να μην αναμειγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας (άρθρο 6 παρ.2), να απαγορεύει και να αποθαρρύνει εχθρικές ενέργειες και προπαγάνδα (άρθρο 7 παρ. 1) και να μην χρησιμοποιεί τον Ήλιο της Βεργίνας (άρθρο 7 παρ. 2), καθώς και άλλα ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολα (άρθρο 7 παρ. 3).
Η κ. Τελαλιάν, μεταξύ άλλων, εστίασε στην υποστήριξη από την ΠΓΔΜ αλυτρωτικών οργανώσεων, καθώς και στην εκτόξευση κατηγοριών, στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, για παραβίαση δικαιωμάτων και καταπίεση της δήθεν "μακεδονικής" μειονότητας στην χώρα μας. Επισήμανε, εξάλλου, την αλυτρωτική προπαγάνδα μέσω σχολικών βιβλίων, επίσημων επιστημονικών συγγραμμάτων, συμμετοχής πολιτικών αξιωματούχων σε εκδηλώσεις, κλπ. στην οποία προβαίνουν ή την οποία προωθούν, αντί να αποθαρρύνουν, οι αρχές της ΠΓΔΜ. Ανέφερε, περαιτέρω, σειρά περιστατικών βανδαλισμού και άσκησης βίας κατά των εγκαταστάσεων του Γραφείου Συνδέσμου στα Σκόπια και του προσωπικού του. Επισήμανε, εξάλλου, περιστατικά συνεχιζόμενης χρήσης του Ήλιου της Βεργίνας για επίσημους σκοπούς. Τέλος, σημείωσε ότι εξακολουθεί η οικειοποίηση ιστορικών συμβόλων της Ελλάδας, μέσω, ιδίως, της ανεγέρσεως αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της μετονομασίας ή ονοματοδοσίας δημοσίων χώρων και κτιρίων.
Η κ. Τελαλιάν κατέληξε τονίζοντας ότι οι παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ είναι πολυπληθείς, επαναλαμβανόμενες και ουσιώδεις, κάτι το οποίο υπονομεύει τον κεντρικό σκοπό και την ισορροπία της ανωτέρω Συμφωνίας και δεν μπορεί παρά να έχει έννομες συνέπειες.
(ε) Ο καθηγητής κ. Πελέ ανέπτυξε τελευταίος ότι όλες οι παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ, δίνουν στην Ελλάδα το δικαίωμα να μην εκπληρώσει και η ίδια την υποχρέωσή της στο πλαίσιο του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, προβάλλοντας την ένσταση exceptio non adimpleti contractus. Κατέληξε λέγοντας ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ακόμα να λάβει εν προκειμένω αντίμετρα (counter measures), τα οποία επιτρέπονται από το διεθνές δίκαιο, σε απάντηση προηγηθείσης παρανομίας από την άλλη πλευρά.
Γενικότερα, και κατά τη δεύτερη ημέρα συνεχίστηκε η προσπάθεια της χώρας μας να αντικρούσει την επιχειρηματολογία της ΠΓΔΜ, ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχει αχθεί μία σχετικά απλή υπόθεση ερμηνείας και παραβίασης ενός Αρθρου της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, σε πλήρη αποκοπή από τις υπόλοιπες διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Επιπλέον, προσπάθησε να καταδείξει ότι η υλοποίηση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας μόνον ανέφελη δεν ήταν μέχρι την Σύνοδο του Βουκουρεστίου, όπως είχε ισχυρισθεί η ΠΓΔΜ.
Αντίθετα, υπογράμμισε, με σειρά αποδεικτικού υλικού, μεταξύ του οποίου και δηλώσεις και πράξεις Σκοπιανών αξιωματούχων στο ανώτατο επίπεδο, ότι η ΠΓΔΜ, καθόλο αυτό το διάστημα, ακολούθησε ενσυνείδητη και στοχευμένη πολιτική εικονικής, στην ουσία, εμπλοκής στην διαπραγματευτική διαδικασία, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, ενώ, στην πραγματικότητα προωθούσε αποκλειστικά την σταθερή πολιτική της de facto επιβολής της ονομασίας της δικής της επιλογής, δηλαδή της συνταγματικής και μέσω της εκστρατείας των διμερών αναγνωρίσεων. Με αυτόν τον τρόπο, καταδείχθηκε ότι ουδέποτε διαπραγματεύθηκε με καλή πίστη, ουδέποτε σταμάτησε να την παραβιάζει και γενικότερα να την αντιμετωπίζει ως μία ετεροβαρή σύμβαση, από την οποία η ίδια εισέπραξε τα αναμενόμενα, ενώ η Ελλάδα ουδέποτε κατέληξε να λάβει το βασικότερο αίτημά της, δηλαδή, την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.
Χθες, Δευτέρα 28 Μαρτίου, συνεχίστηκε ο δεύτερος γύρος της προφορικής διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΧ, με την παρουσίαση της σκοπιανής δευτερολογίας, από τους καθηγητές/νομικούς συμβούλους της ΠΓΔΜ, κ.κ. Σαντς, Μέρφι και Κλέιν.
Τα επιχειρήματα της ΠΓΔΜ, κατ' ουσίαν επανάληψη και συμπύκνωση των όσων ήδη αναπτύχθηκαν κατά τον πρώτο γύρο, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:
(α) Η διαφορά ενώπιον του ΔΔΧ, αφορά αποκλειστικά και μόνον στην παραβίαση από πλευράς Ελλάδος του ʼρθρου 11, λόγω της αντίρρησης που πρόβαλε η τελευταία στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Η αντίρρηση αυτή βασίζεται στην μη εισέτι επίλυση της διαφοράς περί το όνομα, κατά τρόπο αποδεκτό από την Ελλάδα, και όχι στην ρήτρα του ʼρθρου 11, η οποία θα επέτρεπε στην Ελλάδα να αντιταχθεί εάν η ΠΓΔΜ επρόκειτο να αναφέρεται στον Οργανισμό με την συνταγματική ονομασία.
(β) Η διαφορά αυτή ουδεμία απολύτως σχέση έχει με την διαφορά γύρω από το όνομα, η οποία, σύμφωνα με το ʼρθρο 5, εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο της διαπραγματευτικής διαδικασίας υπό τα Ηνωμένα Εθνη. Η ΠΓΔΜ διαπραγματεύεται με καλή πίστη και θα συνεχίσει να το πράττει, σύμφωνα με όσα διαπιστώνει και επιβραβεύει και ο ειδικός διαμεσολαβητής των Ηνωμένων Εθνών κ. Νίμιτς για αμφότερες τις εμπλεκόμενες χώρες.
(γ) Η χρήση της συνταγματικής ονομασίας από την ΠΓΔΜ δεν αποτελεί απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα, όπως έχει διαπιστώσει, στο παρελθόν, και η Επιτροπή Bandenter (το 1992), αλλά και ο ίδιος ο κ. Νίμιτς, σε παλαιότερη δήλωσή του (1995).
(δ) Η Ελλάδα ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε, πριν το Βουκουρέστι, για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ. Σε κάθε δε περίπτωση, θα μπορούσε να ζητήσει είτε την αναστολή της εφαρμογής της Ενδιάμεσης Συμφωνίας είτε να εγείρει αυτοτελή προσφυγή ενώπιον του ΔΔΧ.
(ε) Ο ισχυρισμός της Ελλάδος ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία δεν αναιρεί τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των συμβαλλομένων κρατών στο πλαίσιο άλλων συμφωνιών (άρθρο 22 Ενδιάμεσης Συμφωνίας), εννοώντας κυρίως το ΝΑΤΟ, είναι νομικά αστήρικτος.
(στ) Επανελήφθησαν οι ισχυρισμοί ότι η Ελλάδα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, έφερε αντίρρηση στην ένταξη της ΠΓΔΜ, γεγονός που εξομοιούται με την άσκηση veto, ανεξάρτητα από την τυπική μορφή που αυτό έλαβε.
(ζ) Τέλος, η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας 817 ερμηνεύθηκε ως μη δεσμευτική για την χρήση, από την ΠΓΔΜ, της διεθνούς προσωρινής ονομασίας, και ως αποτελούσα απλώς σύσταση.
Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε, το μεσημέρι, με την παρέμβαση του εκπροσώπου της ΠΓΔΜ, πρέσβη κ. Ντιμιτρόφ, o οποίος και έδωσε το πολιτικό στίγμα των επιπτώσεων της υπόθεσης για την χώρα του και επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο ΝΑΤΟ, όπως αυτή αποδεικνύεται με την σταθερή συμμετοχή της στις επιχειρήσεις της Συμμαχίας.
Περαιτέρω, ζήτησε από το ΔΔΧ, να επανορθώσει με την απόφασή του, τη «ζημία» που υπέστη η ΠΓΔΜ, να επιβάλλει στην Ελλάδα να τηρήσει τις υποχρεώσεις της που πηγάζουν από την Ενδιάμεση Συμφωνία, όχι μόνον στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αλλά και στην ΕΕ, υπογραμμίζοντας ότι μία τέτοια απόφαση που θα δικαίωνε την χώρα του όχι μόνον δεν θα προκαταλάμβανε την υπό εξέλιξη διαπραγματευτική διαδικασία για το όνομα, αλλά θα επέτρεπε την ακώλυτη συνέχισή τους. Τέλος, δεσμεύθηκε ότι η ΠΓΔΜ θα εφαρμόσει την απόφαση του ΔΔΧ όποια και αν αυτή είναι και το ίδιο ευχήθηκε να πράξει και η Ελλάδα.
Το τελευταίο μέρος της προφορικής διαδικασίας θα λάβει χώρα την Τετάρτη 30 Μαρτίου στις 3 μ.μ. με τη δευτερολογία της Ελλάδος.
Πηγή: www.naftemporiki.gr
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: "ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ"
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Γιώργος Κοντογιώργης
«Περί ΕΘΝΟΥΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ»
Εκδόσεις ΙΑΝΟS, 2011
ISBN: 978-960-6882-38-8
Σελ. 152
Τιμή: 7,00€
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS (σειρά Μικρός Ιανός) το νέο βιβλίο του Γιώργου Κοντογιώργη «Περί ΕΘΝΟΥΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ»
Στο νέο βιβλίο του ο Γ.Κ. εξετάζει την έννοια του έθνους στην καθολικότητά της και, υπό το πρίσμα αυτό, την έννοια του ελληνικού έθνους. Το έθνος, ως έννοια, αποτελεί κοινωνικό γεγονός που προσιδιάζει στον τύπο της ελεύθερης κοινωνίας, όπως ακριβώς και τα ομόλογα φαινόμενα της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας κλπ. Ο σ. απορρίπτει, επομένως, τις νεοτερικές προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν το έθνος ως επινόηση ή κατασκευή και ως πρωτόγνωρο φαινόμενο της εποχής μας. Οι αντιλήψεις αυτές ενοχοποιούνται ως ολιγαρχικές, ιστορικά ανυπόστατες και γνωσιολογικά αυθαίρετες. Υποστηρίζει ότι το έθνος, ως συλλογική ταυτότητα, δηλαδή ως συνείδηση κοινωνίας, αποτέλεσε την ιστορική σταθερά του ελληνικού κόσμου, ενώ, ως προς τις μεταλλάξεις του, ακολούθησε κατά πόδας τις εξελίξεις του ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος με το οποίο ταυτίσθηκε. Ο ελληνικός κόσμος εξέφρασε πολιτικά την εθνική του συλλογικότητα με όχημα τη συνέργεια των πόλεων ή, αργότερα, την οικουμενική κοσμόπολη. Η σύμπτωση του έθνους με το ενιαίο κράτος αποτελεί τη μόνη ιδιαιτερότητα της νεότερης εποχής. Όμως, η ενσάρκωσή του από το κράτος οφείλεται στο ότι το τελευταίο ενσάρκωσε επίσης το πολιτικό σύστημα. Πράγμα που προσιδιάζει στην πρωτο-πολιτική φάση που βιώνει η εποχή μας. Το έθνος του (μη δημοκρατικού) κράτους αντιτείνεται, επομένως, στο έθνος της (δημοκρατικής) κοινωνίας. Στο μέτρο που, ο νεότερος κόσμος, θα διευρύνει το πεδίο της ελευθερίας του, οι κοινωνίες θα διεκδικούν τη συμμετοχή τους στην πολιτεία -με πρόσημο την αντιπροσώπευση ή τη δημοκρατία- και, κατ'επέκταση, στη διαχείριση της μοίρας τους, δηλαδή της συλλογικότητάς τους. Ώστε, ο ισχυρισμός της νεοτερικής διανόησης ότι ο εκδημοκρατισμός της πολιτείας θα εξαφανίσει το έθνος, συλλαμβάνεται ως ιδεολογικά διατεταγμένος και, μάλιστα, ολιγαρχικός. Απλώς, εν προκειμένω, η ενσάρκωση της πολιτείας από την κοινωνία των πολιτών, αντί του κράτους, θα αναιρέσει επίσης την οικειοποίηση του έθνους από αυτό, με αποτέλεσμα το κοινωνικό υποκείμενο να αναλάβει την πολιτική του έκφραση.
Τα περιεχόμενα
Αντί προλόγου. Το παρελθόν και η πρόοδος
Το έθνος ως έννοια: Το έθνος της νεοτερικότητας ως "επινόηση" και ως "φαντασιακή" απομίμηση. Η "τεχνιτή" κατασκευή του έθνους ως επινόηση της ολιγαρχίας. Το έθνος ως ταυτότητα της ανθρωποκεντρικής κοινωνίας. Το έθνος ως συνείδηση κοινωνίας και η ελευθερία. Το διακύβευμα του "έθνους της κοινωνίας" ανάμεσα στο "κράτος-έθνος" και στο κράτος της "παγκοσμιοποίησης". Το έθνος και η ελευθερία της κοινωνίας των πολιτών. Εθνική πολυσημία και πολυπολιτισμικότητα
Το ελληνικό παράδειγμα: Οι κρατούσες "σχολές" προσέγγισης του ελληνικού φαινομένου. Το ελληνικό έθνος ως έθνος κοσμοσύστημα. Το έθνος ως πολιτισμική και ως πολιτική έννοια. Η βασιλεύουσα Πόλις και η ιδέα της Ρώμης στο έθνος κοσμοσύστημα. Η θέση της νέας θρησκείας στο ταυτοτικό γινόμενο του έθνους κοσμοσυστήματος. Η "ελληνική παιδεία" ως υπόβαθρο της καταγωγικής αναγωγής του έθνους. Οι θεμέλιες προϋποθέσεις της εθνικής συλλογικότητας στο Βυζάντιο. Το έθνος κοσμοσύστημα και η γένεση του νέου ελληνισμού. Οι σταθερές και οι μεταβλητές του έθνους και οι επιπτώσεις της συνάντησης της ελληνικής οικουμένης με την πρωτο-ανθρωποκεντρική νεοτερικότητα.
Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης χρημάτισε πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Κέ-ντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, επί πολλά χρόνια επισκέπτης καθηγητής του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών (IEP) του Παρισιού, τιτουλάριος της έδρας Francqui του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών. Έχει διδάξει σε πολλά ξένα πανεπιστήμια. Είναι μέλος του επιστημονικού συμβουλίου και καθηγητής στο Μάστερ Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σιένας και αντεπιστέλλον μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας του Πολιτισμού της Πορτογαλίας.
Γιώργος Κοντογιώργης
«Περί ΕΘΝΟΥΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ»
Εκδόσεις ΙΑΝΟS, 2011
ISBN: 978-960-6882-38-8
Σελ. 152
Τιμή: 7,00€
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS (σειρά Μικρός Ιανός) το νέο βιβλίο του Γιώργου Κοντογιώργη «Περί ΕΘΝΟΥΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ»
Στο νέο βιβλίο του ο Γ.Κ. εξετάζει την έννοια του έθνους στην καθολικότητά της και, υπό το πρίσμα αυτό, την έννοια του ελληνικού έθνους. Το έθνος, ως έννοια, αποτελεί κοινωνικό γεγονός που προσιδιάζει στον τύπο της ελεύθερης κοινωνίας, όπως ακριβώς και τα ομόλογα φαινόμενα της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας κλπ. Ο σ. απορρίπτει, επομένως, τις νεοτερικές προσεγγίσεις που αντιμετωπίζουν το έθνος ως επινόηση ή κατασκευή και ως πρωτόγνωρο φαινόμενο της εποχής μας. Οι αντιλήψεις αυτές ενοχοποιούνται ως ολιγαρχικές, ιστορικά ανυπόστατες και γνωσιολογικά αυθαίρετες. Υποστηρίζει ότι το έθνος, ως συλλογική ταυτότητα, δηλαδή ως συνείδηση κοινωνίας, αποτέλεσε την ιστορική σταθερά του ελληνικού κόσμου, ενώ, ως προς τις μεταλλάξεις του, ακολούθησε κατά πόδας τις εξελίξεις του ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος με το οποίο ταυτίσθηκε. Ο ελληνικός κόσμος εξέφρασε πολιτικά την εθνική του συλλογικότητα με όχημα τη συνέργεια των πόλεων ή, αργότερα, την οικουμενική κοσμόπολη. Η σύμπτωση του έθνους με το ενιαίο κράτος αποτελεί τη μόνη ιδιαιτερότητα της νεότερης εποχής. Όμως, η ενσάρκωσή του από το κράτος οφείλεται στο ότι το τελευταίο ενσάρκωσε επίσης το πολιτικό σύστημα. Πράγμα που προσιδιάζει στην πρωτο-πολιτική φάση που βιώνει η εποχή μας. Το έθνος του (μη δημοκρατικού) κράτους αντιτείνεται, επομένως, στο έθνος της (δημοκρατικής) κοινωνίας. Στο μέτρο που, ο νεότερος κόσμος, θα διευρύνει το πεδίο της ελευθερίας του, οι κοινωνίες θα διεκδικούν τη συμμετοχή τους στην πολιτεία -με πρόσημο την αντιπροσώπευση ή τη δημοκρατία- και, κατ'επέκταση, στη διαχείριση της μοίρας τους, δηλαδή της συλλογικότητάς τους. Ώστε, ο ισχυρισμός της νεοτερικής διανόησης ότι ο εκδημοκρατισμός της πολιτείας θα εξαφανίσει το έθνος, συλλαμβάνεται ως ιδεολογικά διατεταγμένος και, μάλιστα, ολιγαρχικός. Απλώς, εν προκειμένω, η ενσάρκωση της πολιτείας από την κοινωνία των πολιτών, αντί του κράτους, θα αναιρέσει επίσης την οικειοποίηση του έθνους από αυτό, με αποτέλεσμα το κοινωνικό υποκείμενο να αναλάβει την πολιτική του έκφραση.
Τα περιεχόμενα
Αντί προλόγου. Το παρελθόν και η πρόοδος
Το έθνος ως έννοια: Το έθνος της νεοτερικότητας ως "επινόηση" και ως "φαντασιακή" απομίμηση. Η "τεχνιτή" κατασκευή του έθνους ως επινόηση της ολιγαρχίας. Το έθνος ως ταυτότητα της ανθρωποκεντρικής κοινωνίας. Το έθνος ως συνείδηση κοινωνίας και η ελευθερία. Το διακύβευμα του "έθνους της κοινωνίας" ανάμεσα στο "κράτος-έθνος" και στο κράτος της "παγκοσμιοποίησης". Το έθνος και η ελευθερία της κοινωνίας των πολιτών. Εθνική πολυσημία και πολυπολιτισμικότητα
Το ελληνικό παράδειγμα: Οι κρατούσες "σχολές" προσέγγισης του ελληνικού φαινομένου. Το ελληνικό έθνος ως έθνος κοσμοσύστημα. Το έθνος ως πολιτισμική και ως πολιτική έννοια. Η βασιλεύουσα Πόλις και η ιδέα της Ρώμης στο έθνος κοσμοσύστημα. Η θέση της νέας θρησκείας στο ταυτοτικό γινόμενο του έθνους κοσμοσυστήματος. Η "ελληνική παιδεία" ως υπόβαθρο της καταγωγικής αναγωγής του έθνους. Οι θεμέλιες προϋποθέσεις της εθνικής συλλογικότητας στο Βυζάντιο. Το έθνος κοσμοσύστημα και η γένεση του νέου ελληνισμού. Οι σταθερές και οι μεταβλητές του έθνους και οι επιπτώσεις της συνάντησης της ελληνικής οικουμένης με την πρωτο-ανθρωποκεντρική νεοτερικότητα.
Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης χρημάτισε πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Κέ-ντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, επί πολλά χρόνια επισκέπτης καθηγητής του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών (IEP) του Παρισιού, τιτουλάριος της έδρας Francqui του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών. Έχει διδάξει σε πολλά ξένα πανεπιστήμια. Είναι μέλος του επιστημονικού συμβουλίου και καθηγητής στο Μάστερ Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σιένας και αντεπιστέλλον μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας του Πολιτισμού της Πορτογαλίας.
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011
ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΟΥΚ (ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΣΕ)
Σε δίκη στο Ναυτοδικείο Πειραιά, παραπέμπονται στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 μετά από δίωξη που ασκήθηκε από την Εισαγγελία Πειραιά κατόπιν έγκλησης από τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Παρατηρητήριου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) Παναγιώτη Δημητρά, οι 39 άνδρες των ΟΥΚ του Λιμενικού, που κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού Ν. 927/79 για τα συνθήματα που αναφώνησαν κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010 στην Αθήνα.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου ο Παναγιώτης Δημητράς υπέβαλε παράσταση πολιτικής αγωγής εκπροσωπών των εθνικών ομάδων που προσβάλλονταν από τα συνθήματα αυτά («Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι).
Το ερωτηματικό που προκύπτει άμεσα από αυτή την μήνυση είναι ποιοι είναι οι εκπρόσωποι των Εθνικών Ομάδων που προσεβλήθησαν από τα συνθήματα των ανδρών των ΟΥΚ του Λιμενικού και για ποιο λόγο ο Παναγιώτης Δημητράς εκπροσωπεί τις ομάδες αυτές ; Με απλά λόγια οι πολίτες του γειτονικού κράτους της ΠΓΔΜ και της Τουρκίας που ζούν στην Ελλάδα ζήτησαν από το Δημητρά να υποβάλει μηνυτήρια αναφορά εκ μέρους τους ;
Επιπλέον από όσο είναι γνωστό σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου (http://www.greekhelsinki.gr/bhr/greek/profile.html) το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) δημιουργήθηκε όπως αναφέρει "ως το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων τον Ιανουάριο του 1992.
Τα μέλη της ίδρυσαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) στα τέλη του 1992, ύστερα από παρότρυνση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IHF). Ένα χρόνο αργότερα, το Δεκέμβριο του 1993, η Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας δέχθηκε το ΕΠΣΕ ως Ελληνική Εθνική Επιτροπή με καθεστώς παρατηρητή.
Το Νοέμβριο του 1994, η Γενική Συνέλευση έδωσε στο ΕΠΣΕ την ιδιότητα του πλήρους μέλους. Τον Απρίλη του 1998, το ΕΠΣΕ επίσης έγινε μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ανταλλαγής Πληροφοριών για Θέματα Ελευθερίας της Έκφρασης (IFEX). Το 1997 το ΕΠΣΕ και η ΕΟΔΜ συνίδρυσαν το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τις Μειονότητες στην Ευρώπη - Νοτιανατολική Ευρώπη (CEDIME-SE), το οποίο υπήρξε το 2000 συνιδρυτής του Κονσόρτιουμ Πηγών Πληροφοριών για Μειονότητες (COMIR).
Το 2000, το ΕΠΣΕ έγινε μέλος του Ευρω-Μεσογειακού Δικτύου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (EMHRN) και της Οργάνωσης ΜΜΕ Νοτιανατολκής Ευρώπης (SEEMO).
Το 1994 το ΕΠΣΕ ξεκίνησε την εκπόνηση λεπτομερών εκθέσεων για όλες τις εθνικές, εθνογλωσσικές και τις μεγαλύτερες θρησκευτικές μειονοτικές κοινότητες στην Ελλάδα, (Μακεδόνες και Τούρκοι, Αρβανίτες, Πομάκοι και Βλάχοι, Καθολικοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Προτεστάντες και Νέα Θρησκευτικά Κινήματα), καθώς και για τις ελληνικές μειονότητες σε Αλβανία και Τουρκία και για τους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα.
Εκτός από τη συνήθη παρακολούθηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικών που σχετίζονται με αυτά και εκτός από την έκδοση δελτίων τύπου (ξεχωριστά ή μαζί με άλλες ΜΚΟ) και την εποπτεία των ελληνικών και βαλκανικών ΜΜΕ σε ότι αφορά τα στερεότυπα και τη ρητορική του μίσους, το ΕΠΣΕ εγκαινίασε το 1997 ένα γραφείο Ρομά σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά."
Όπως φαίνεται από αυτή την ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου πρώτα από όλα τα στελέχη του αναγνωρίζουν την ύπαρξη «Μακεδόνων» όπως αναφέρουν στην Ελλάδα, λαμβάνοντας ουσιαστικά ξεκάθαρη θέση στο ζήτημα της διαφοράς που έχει προκύψει μεταξύ της Ελλάδας και της αλυτρωτικής πολιτικής της ΠΓΔΜ, αγνοώντας φυσικά την ιστορική αλήθεια που και ο ίδιος ο πρώην Πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ είχε ξεκαθαρίσει ότι δηλαδή ο λαός του είναι σλάβοι και δεν έχουν καμία σχέση με τους Μακεδόνες.
Δεύτερον τα στελέχη του Παρατηρητηρίου αναγνωρίζουν την ύπαρξη Τούρκων στην Ελλάδα ως μειονότητα, τη στιγμή που η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρεται στην ύπαρξη θρησκευτικής μειονότητας στην Ελλάδα, την μουσουλμανική και όχι σε εθνική. Η τροποποίηση της προαναφερθείσας Συνθήκης, ώστε η μειονότητα να χαρακτηριστεί από θρησκευτική σε εθνική, αποτελεί πάγια πολιτική της Τουρκίας εδώ και αρκετές δεκαετίες, την οποία όπως φαίνεται «υιοθετεί» και το Παρατηρητήριο.
Τρίτον στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου αναφέρονται ως μέρος της αποστολής του η παρακολούθηση ων δικαιωμάτων και η σύνταξη μελετών για τους Πομάκους στην Ελλάδα καθώς και για την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και στην Αλβανία.
Με λύπη διαπιστώνει κανείς ότι το ΕΠΣΕ ενώ δείχνει ένα ιδιαίτερο ζήλο για την προβολή των προβλημάτων των Ρομά, των «Μακεδόνων», των «Τούρκων», των μεταναστών στην Ελλάδα, αγνοεί τα προβλήματα που οι Πομάκοι στην Θράκη βιώνουν καθημερινά από τα πλοκάμια του τουρκικού παρακράτους.
Αγνοεί την χειραγώγηση και την ψυχολογικό εξαναγκασμό που δέχονται οι Πομάκοι για να απαρνηθούν την ταυτότητας τους, οι οποίοι το μόνο που ζητούν είναι να έχουν τα παιδιά τους την ίδια παιδεία και τις ίδιες ευκαιρίες στη ζωή που έχουν και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες και όχι αυτή που το τουρκικό προξενείο επιθυμεί.
Με λύπη ο αναγνώστης των ανακοινώσεων του ΕΠΣΕ βλέπει ότι τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά για τα προβλήματα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες της Τουρκίας, ούτε καν για τους βανδαλισμούς για παράδειγμα στο ελληνoορθόδοξο νεκροταφείο της Ίμβρου που έλαβαν χώρα στις 29 Οκτωβρίου του 2010.
Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο για το σχέδιο της δολοφονίας του Οικουμενικού Πατριάρχη που αποκαλύφτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από την τουρκική Αστυνομία και φυσικά καμία αντίδραση για το σχέδιο «Κλωβός» το οποίο περιελάμβανε επιθέσεις κατά των μη μουσουλμάνων της Κωνσταντινούπολης.
Το αποκορύφωμα δε της αδιαφορίας του ΕΠΣΕ για την αποστολή που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει είναι η πλήρη απουσία οποιασδήποτε ανακοίνωσης για την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα ο οποίος σκοτώθηκε από θερμοκέφαλους εθνικιστές Αλβανούς (προφανώς για το Παρατηρητήριο μόνο οι Έλληνες είναι εθνικιστές) επειδή μιλούσε Ελληνικά.
Ίσως τελικά ο Παναγιώτης Δημητράς και οι συνεργάτες του στο ΕΠΣΕ να έβγαζαν μία ανακοίνωση για τον άτυχο και ήρωα Αριστοτέλη Γκούμα αν το θύμα ονομαζόταν διαφορετικά και ομιλούσε μία άλλη γλώσσα αντί για ελληνικά.
Πηγή: www.defencenet.gr
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου ο Παναγιώτης Δημητράς υπέβαλε παράσταση πολιτικής αγωγής εκπροσωπών των εθνικών ομάδων που προσβάλλονταν από τα συνθήματα αυτά («Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι).
Το ερωτηματικό που προκύπτει άμεσα από αυτή την μήνυση είναι ποιοι είναι οι εκπρόσωποι των Εθνικών Ομάδων που προσεβλήθησαν από τα συνθήματα των ανδρών των ΟΥΚ του Λιμενικού και για ποιο λόγο ο Παναγιώτης Δημητράς εκπροσωπεί τις ομάδες αυτές ; Με απλά λόγια οι πολίτες του γειτονικού κράτους της ΠΓΔΜ και της Τουρκίας που ζούν στην Ελλάδα ζήτησαν από το Δημητρά να υποβάλει μηνυτήρια αναφορά εκ μέρους τους ;
Επιπλέον από όσο είναι γνωστό σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου (http://www.greekhelsinki.gr/bhr/greek/profile.html) το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) δημιουργήθηκε όπως αναφέρει "ως το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων τον Ιανουάριο του 1992.
Τα μέλη της ίδρυσαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) στα τέλη του 1992, ύστερα από παρότρυνση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IHF). Ένα χρόνο αργότερα, το Δεκέμβριο του 1993, η Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας δέχθηκε το ΕΠΣΕ ως Ελληνική Εθνική Επιτροπή με καθεστώς παρατηρητή.
Το Νοέμβριο του 1994, η Γενική Συνέλευση έδωσε στο ΕΠΣΕ την ιδιότητα του πλήρους μέλους. Τον Απρίλη του 1998, το ΕΠΣΕ επίσης έγινε μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ανταλλαγής Πληροφοριών για Θέματα Ελευθερίας της Έκφρασης (IFEX). Το 1997 το ΕΠΣΕ και η ΕΟΔΜ συνίδρυσαν το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τις Μειονότητες στην Ευρώπη - Νοτιανατολική Ευρώπη (CEDIME-SE), το οποίο υπήρξε το 2000 συνιδρυτής του Κονσόρτιουμ Πηγών Πληροφοριών για Μειονότητες (COMIR).
Το 2000, το ΕΠΣΕ έγινε μέλος του Ευρω-Μεσογειακού Δικτύου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (EMHRN) και της Οργάνωσης ΜΜΕ Νοτιανατολκής Ευρώπης (SEEMO).
Το 1994 το ΕΠΣΕ ξεκίνησε την εκπόνηση λεπτομερών εκθέσεων για όλες τις εθνικές, εθνογλωσσικές και τις μεγαλύτερες θρησκευτικές μειονοτικές κοινότητες στην Ελλάδα, (Μακεδόνες και Τούρκοι, Αρβανίτες, Πομάκοι και Βλάχοι, Καθολικοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Προτεστάντες και Νέα Θρησκευτικά Κινήματα), καθώς και για τις ελληνικές μειονότητες σε Αλβανία και Τουρκία και για τους Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα.
Εκτός από τη συνήθη παρακολούθηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικών που σχετίζονται με αυτά και εκτός από την έκδοση δελτίων τύπου (ξεχωριστά ή μαζί με άλλες ΜΚΟ) και την εποπτεία των ελληνικών και βαλκανικών ΜΜΕ σε ότι αφορά τα στερεότυπα και τη ρητορική του μίσους, το ΕΠΣΕ εγκαινίασε το 1997 ένα γραφείο Ρομά σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά."
Όπως φαίνεται από αυτή την ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου πρώτα από όλα τα στελέχη του αναγνωρίζουν την ύπαρξη «Μακεδόνων» όπως αναφέρουν στην Ελλάδα, λαμβάνοντας ουσιαστικά ξεκάθαρη θέση στο ζήτημα της διαφοράς που έχει προκύψει μεταξύ της Ελλάδας και της αλυτρωτικής πολιτικής της ΠΓΔΜ, αγνοώντας φυσικά την ιστορική αλήθεια που και ο ίδιος ο πρώην Πρόεδρος της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ είχε ξεκαθαρίσει ότι δηλαδή ο λαός του είναι σλάβοι και δεν έχουν καμία σχέση με τους Μακεδόνες.
Δεύτερον τα στελέχη του Παρατηρητηρίου αναγνωρίζουν την ύπαρξη Τούρκων στην Ελλάδα ως μειονότητα, τη στιγμή που η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρεται στην ύπαρξη θρησκευτικής μειονότητας στην Ελλάδα, την μουσουλμανική και όχι σε εθνική. Η τροποποίηση της προαναφερθείσας Συνθήκης, ώστε η μειονότητα να χαρακτηριστεί από θρησκευτική σε εθνική, αποτελεί πάγια πολιτική της Τουρκίας εδώ και αρκετές δεκαετίες, την οποία όπως φαίνεται «υιοθετεί» και το Παρατηρητήριο.
Τρίτον στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου αναφέρονται ως μέρος της αποστολής του η παρακολούθηση ων δικαιωμάτων και η σύνταξη μελετών για τους Πομάκους στην Ελλάδα καθώς και για την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία και στην Αλβανία.
Με λύπη διαπιστώνει κανείς ότι το ΕΠΣΕ ενώ δείχνει ένα ιδιαίτερο ζήλο για την προβολή των προβλημάτων των Ρομά, των «Μακεδόνων», των «Τούρκων», των μεταναστών στην Ελλάδα, αγνοεί τα προβλήματα που οι Πομάκοι στην Θράκη βιώνουν καθημερινά από τα πλοκάμια του τουρκικού παρακράτους.
Αγνοεί την χειραγώγηση και την ψυχολογικό εξαναγκασμό που δέχονται οι Πομάκοι για να απαρνηθούν την ταυτότητας τους, οι οποίοι το μόνο που ζητούν είναι να έχουν τα παιδιά τους την ίδια παιδεία και τις ίδιες ευκαιρίες στη ζωή που έχουν και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες και όχι αυτή που το τουρκικό προξενείο επιθυμεί.
Με λύπη ο αναγνώστης των ανακοινώσεων του ΕΠΣΕ βλέπει ότι τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά για τα προβλήματα και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες της Τουρκίας, ούτε καν για τους βανδαλισμούς για παράδειγμα στο ελληνoορθόδοξο νεκροταφείο της Ίμβρου που έλαβαν χώρα στις 29 Οκτωβρίου του 2010.
Δεν υπάρχει κανένα σχόλιο για το σχέδιο της δολοφονίας του Οικουμενικού Πατριάρχη που αποκαλύφτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από την τουρκική Αστυνομία και φυσικά καμία αντίδραση για το σχέδιο «Κλωβός» το οποίο περιελάμβανε επιθέσεις κατά των μη μουσουλμάνων της Κωνσταντινούπολης.
Το αποκορύφωμα δε της αδιαφορίας του ΕΠΣΕ για την αποστολή που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει είναι η πλήρη απουσία οποιασδήποτε ανακοίνωσης για την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα ο οποίος σκοτώθηκε από θερμοκέφαλους εθνικιστές Αλβανούς (προφανώς για το Παρατηρητήριο μόνο οι Έλληνες είναι εθνικιστές) επειδή μιλούσε Ελληνικά.
Ίσως τελικά ο Παναγιώτης Δημητράς και οι συνεργάτες του στο ΕΠΣΕ να έβγαζαν μία ανακοίνωση για τον άτυχο και ήρωα Αριστοτέλη Γκούμα αν το θύμα ονομαζόταν διαφορετικά και ομιλούσε μία άλλη γλώσσα αντί για ελληνικά.
Πηγή: www.defencenet.gr
ΝΕΑ ΜΗΝΥΣΗ ΕΠΙ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΑΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΑΡΧΗΣ ΜΗΝΥΣΗ ΕΠΙ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑτης Όλγας Γεριτσίδου του Γεωργίου, Εκπαιδευτικής Ψυχολόγου, κατοίκου Ν. Ηρακλείου Αττικής.
ΚΑΤΑ 1. Γεωργίου Παπανδρέου του Ανδρέα, Πρωθυπουργού
2. Κυβερνήσεως Γ.Α. Παπανδρέου όπως προκύπτει :
a. Θεοδώρου Παγκάλου, αντιπροέδρου
b. Ιωάννης Ραγκούση, Υπουργού εσωτερικών, αποκέντρωσης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
c. Γεωργίου Παπακωνσταντίνου, Υπουργού Οικονομικών
d. Δημητρίου Δρούτσα, Υπουργού Εξωτερικών
e. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, Αν. Υπ. Εξωτερικών με αρμοδιότητα Ε.Ε.
f. Ευαγγέλου Βενιζέλου, Υπουργού Εθνικής Άμυνας
g. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδη, Υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
h. Τίνας Μπιρμπίλη, Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
i. Άννας Διαμαντοπούλου, Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
j. Δημητρίου Ρέππα, Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
k. Λούκας Κατσέλη, Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
l. Ανδρέα Λοβέρδου, Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
m. Κώστα Σκανδαλίδη, Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
n. Χάρη Καστανίδη, Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
o. Χρήστου Παπουτσή, Υπουργού Προστασίας του Πολίτη
p. Παύλου Γερουλάνου, Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού
q. Δημήτρη Διαμαντίδη, Υπουργού θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας
r. Χάρη Παμπούκη, Υπουργού Επικρατείας και Επενδύσεων
s. Γεωργίου Πεταλωτή, Υφυπουργού Τύπου και Κυβερνητικού Εκπροσώπου
3. παντός ετέρου υπευθύνου ηθικού και φυσικού αυτουργού όπως ήθελε προκύψει από την διαδικασία
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδος ( άρθρο 111 παρ. 1 Σ, 120 παρ. 2, 3, 4 Σ ) ως Έλληνες Πολίτες υποχρεούμαστε να γρηγορούμε και να υπερασπίζουμε ανά πάσα στιγμή την τήρηση του Συντάγματος και την δέσμευση / υπακοή κάθε οργάνου, λειτουργού και αξιωματούχου του Ελληνικού Κράτους σε αυτό, καθ’ ότι ευθαρσώς υπαγορεύεται ότι το Σύνταγμα στηρίζεται στους Έλληνες Πολίτες για την ισχύ του.
Βάσει λοιπόν της επιταγής αυτής του Νόμου και καθ’ ότι ως Ελληνίδα Πολίτις φέρω αυτοδικαίως και προδήλως έννομο συμφέρον, Δικαίωμα και Υποχρέωση να συμβάλλω στην τήρηση του υπερ-νομικής φύσεως Συντάγματος μας ( εξ άλλου ως Πολίτης έχω Υποχρέωση και Δικαίωμα να αναφέρω κάθε διαπίστωση παράβασης αυτεπαγγέλτως διωκομένων πράξεων κατ’ άρθρον 40 ΚΠΔ ) από την στιγμή που υπέπεσε στην αντίληψη μου ότι τελούνταν και τελούνται εγκλήματα κατά του Πολιτεύματος, προδοσία της Χώρας και επιβουλή της ελεύθερης άσκησης Πολιτικών Δικαιωμάτων καθώς και της Δημοσίας Τάξης ( ήτοι επισήμως την 27η Ιουνίου 2008 ), εξήντλησα κάθε μέσον, αρχή και επίκληση προς τους κατά το Σύνταγμα τελούντες υπό Όρκον να το τηρούν, να το σέβονται και να το προστατεύουν ώστε να τους πληροφορήσω για την επικρατούσα κατάσταση ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ.
Συγκεκριμένα, μέσω του δικαστικού επιμελητή κ. Γ.Κ.Κόκκαλη διεμήνυσα με την από 26/6/2008 εξώδικη ΔΗΛΩΣΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ μου τόσο στον τότε πρωθυπουργό ( αρ. επίδοσης Β-3053 ) όσο και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια ( αρ. επίδοσης Β-305.. ) έξη (6) σημεία τα οποία υποθήκευαν το Κράτος μας και το καθιστούσαν υπόλογο και έρμαιο όσον αφορά την διαχείριση ασφαλείας του Κράτους, την πλήρη αδράνεια του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος, την παύση και ανάκληση θεμελιωδών Αρχών, Θεσμών και Προστασιών του Πολιτεύματος και βεβαίως την άρση της Λαϊκής Κυριαρχίας ( σχετικά 1 , 2 ). Εντός του κειμένου αυτού υπήρχε σαφής περιγραφή της συμπτωματολογίας των βασικών κλάδων κρατικής ευθύνης μαζί με σαφή υπόδειξη των άρθρων του Συντάγματος που καταπατούνταν, δεν εφαρμόζονταν και αποτελούσαν την συνολική αδράνεια του Πολιτεύματος μας καθώς και σιωπηρή άρση της Συνταγματικής προστασίας και εγγυήσεων υπέρ των Ελλήνων Πολιτών.
Καθ’ ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελούν ( και ιδιαιτέρως ο Πρωθυπουργός ) ιδιαίτερα όργανα του Κράτους που οφείλουν να κινούνται αυστηρά μέσα στο πλαίσιο των νόμων ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ να εποπτεύουν την εφαρμογή των κανόνων του Δικαίου από την Δημόσια Διοίκηση και την λειτουργία των Υπηρεσιών του Κράτους ( άρθρο 82 Σ, ΠΔ Δαγτόγλου ο.π. σελ. 240, Επ. Σπηλιωτόπουλου, εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 1991, σελ. 260 ), όπως επίσης το οφείλει και η Βουλή στα πλαίσια της ιδιότητας της ως ποινικό όργανο έρευνας και δίωξης των Κυβερνητικών ( άρθρο 86 Σ ), ήταν υποχρεωμένοι βάσει της προσκλήσεως μου και της διαμαρτυρίας μου στα πλαίσια του άρθρου 36 Σ να επιληφθούν και να ερευνήσουν κατηγορίες και ισχυρισμούς τέτοιου μεγέθους σοβαρότητος και κινδύνου. Σε αυτό το σημείο οφείλω να αναφέρω ότι το ίδιο έγγραφο επιδόθηκε επισήμως και στον τότε Πρόεδρο της Βουλής ( σχετικό 3 ) ο οποίος και το προώθησε στα αρμόδια Υπουργεία ώστε να ενημερωθούν και να ενεργήσουν ( σχετικό 4 ). Ενέργειες βεβαίως που δεν έγιναν ποτέ και ούτε υπήρξε πίεση από τον Πρόεδρο της Βουλής προς τους αρμόδιους Υπουργούς σχετικά με αυτό. Αντιθέτως, δεύτερη όχληση μου οδήγησε απλώς στην άκαρπη προώθηση της στα Υπουργεία ( σχετικά 5 και 6 )…
Εάν θέλετε να συνδράμετε σε αυτήν την προσπάθεια επικοινωνήστε με την μηνύτρια, την κυρία Όλγα Γεριτσίδου, (info@humansupport.gr )
Πηγή: www.udemand.wordpress.com
ΚΑΤΑ 1. Γεωργίου Παπανδρέου του Ανδρέα, Πρωθυπουργού
2. Κυβερνήσεως Γ.Α. Παπανδρέου όπως προκύπτει :
a. Θεοδώρου Παγκάλου, αντιπροέδρου
b. Ιωάννης Ραγκούση, Υπουργού εσωτερικών, αποκέντρωσης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
c. Γεωργίου Παπακωνσταντίνου, Υπουργού Οικονομικών
d. Δημητρίου Δρούτσα, Υπουργού Εξωτερικών
e. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, Αν. Υπ. Εξωτερικών με αρμοδιότητα Ε.Ε.
f. Ευαγγέλου Βενιζέλου, Υπουργού Εθνικής Άμυνας
g. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδη, Υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
h. Τίνας Μπιρμπίλη, Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
i. Άννας Διαμαντοπούλου, Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
j. Δημητρίου Ρέππα, Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
k. Λούκας Κατσέλη, Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
l. Ανδρέα Λοβέρδου, Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
m. Κώστα Σκανδαλίδη, Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
n. Χάρη Καστανίδη, Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
o. Χρήστου Παπουτσή, Υπουργού Προστασίας του Πολίτη
p. Παύλου Γερουλάνου, Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού
q. Δημήτρη Διαμαντίδη, Υπουργού θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας
r. Χάρη Παμπούκη, Υπουργού Επικρατείας και Επενδύσεων
s. Γεωργίου Πεταλωτή, Υφυπουργού Τύπου και Κυβερνητικού Εκπροσώπου
3. παντός ετέρου υπευθύνου ηθικού και φυσικού αυτουργού όπως ήθελε προκύψει από την διαδικασία
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδος ( άρθρο 111 παρ. 1 Σ, 120 παρ. 2, 3, 4 Σ ) ως Έλληνες Πολίτες υποχρεούμαστε να γρηγορούμε και να υπερασπίζουμε ανά πάσα στιγμή την τήρηση του Συντάγματος και την δέσμευση / υπακοή κάθε οργάνου, λειτουργού και αξιωματούχου του Ελληνικού Κράτους σε αυτό, καθ’ ότι ευθαρσώς υπαγορεύεται ότι το Σύνταγμα στηρίζεται στους Έλληνες Πολίτες για την ισχύ του.
Βάσει λοιπόν της επιταγής αυτής του Νόμου και καθ’ ότι ως Ελληνίδα Πολίτις φέρω αυτοδικαίως και προδήλως έννομο συμφέρον, Δικαίωμα και Υποχρέωση να συμβάλλω στην τήρηση του υπερ-νομικής φύσεως Συντάγματος μας ( εξ άλλου ως Πολίτης έχω Υποχρέωση και Δικαίωμα να αναφέρω κάθε διαπίστωση παράβασης αυτεπαγγέλτως διωκομένων πράξεων κατ’ άρθρον 40 ΚΠΔ ) από την στιγμή που υπέπεσε στην αντίληψη μου ότι τελούνταν και τελούνται εγκλήματα κατά του Πολιτεύματος, προδοσία της Χώρας και επιβουλή της ελεύθερης άσκησης Πολιτικών Δικαιωμάτων καθώς και της Δημοσίας Τάξης ( ήτοι επισήμως την 27η Ιουνίου 2008 ), εξήντλησα κάθε μέσον, αρχή και επίκληση προς τους κατά το Σύνταγμα τελούντες υπό Όρκον να το τηρούν, να το σέβονται και να το προστατεύουν ώστε να τους πληροφορήσω για την επικρατούσα κατάσταση ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ.
Συγκεκριμένα, μέσω του δικαστικού επιμελητή κ. Γ.Κ.Κόκκαλη διεμήνυσα με την από 26/6/2008 εξώδικη ΔΗΛΩΣΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ μου τόσο στον τότε πρωθυπουργό ( αρ. επίδοσης Β-3053 ) όσο και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια ( αρ. επίδοσης Β-305.. ) έξη (6) σημεία τα οποία υποθήκευαν το Κράτος μας και το καθιστούσαν υπόλογο και έρμαιο όσον αφορά την διαχείριση ασφαλείας του Κράτους, την πλήρη αδράνεια του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος, την παύση και ανάκληση θεμελιωδών Αρχών, Θεσμών και Προστασιών του Πολιτεύματος και βεβαίως την άρση της Λαϊκής Κυριαρχίας ( σχετικά 1 , 2 ). Εντός του κειμένου αυτού υπήρχε σαφής περιγραφή της συμπτωματολογίας των βασικών κλάδων κρατικής ευθύνης μαζί με σαφή υπόδειξη των άρθρων του Συντάγματος που καταπατούνταν, δεν εφαρμόζονταν και αποτελούσαν την συνολική αδράνεια του Πολιτεύματος μας καθώς και σιωπηρή άρση της Συνταγματικής προστασίας και εγγυήσεων υπέρ των Ελλήνων Πολιτών.
Καθ’ ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελούν ( και ιδιαιτέρως ο Πρωθυπουργός ) ιδιαίτερα όργανα του Κράτους που οφείλουν να κινούνται αυστηρά μέσα στο πλαίσιο των νόμων ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ να εποπτεύουν την εφαρμογή των κανόνων του Δικαίου από την Δημόσια Διοίκηση και την λειτουργία των Υπηρεσιών του Κράτους ( άρθρο 82 Σ, ΠΔ Δαγτόγλου ο.π. σελ. 240, Επ. Σπηλιωτόπουλου, εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 1991, σελ. 260 ), όπως επίσης το οφείλει και η Βουλή στα πλαίσια της ιδιότητας της ως ποινικό όργανο έρευνας και δίωξης των Κυβερνητικών ( άρθρο 86 Σ ), ήταν υποχρεωμένοι βάσει της προσκλήσεως μου και της διαμαρτυρίας μου στα πλαίσια του άρθρου 36 Σ να επιληφθούν και να ερευνήσουν κατηγορίες και ισχυρισμούς τέτοιου μεγέθους σοβαρότητος και κινδύνου. Σε αυτό το σημείο οφείλω να αναφέρω ότι το ίδιο έγγραφο επιδόθηκε επισήμως και στον τότε Πρόεδρο της Βουλής ( σχετικό 3 ) ο οποίος και το προώθησε στα αρμόδια Υπουργεία ώστε να ενημερωθούν και να ενεργήσουν ( σχετικό 4 ). Ενέργειες βεβαίως που δεν έγιναν ποτέ και ούτε υπήρξε πίεση από τον Πρόεδρο της Βουλής προς τους αρμόδιους Υπουργούς σχετικά με αυτό. Αντιθέτως, δεύτερη όχληση μου οδήγησε απλώς στην άκαρπη προώθηση της στα Υπουργεία ( σχετικά 5 και 6 )…
Εάν θέλετε να συνδράμετε σε αυτήν την προσπάθεια επικοινωνήστε με την μηνύτρια, την κυρία Όλγα Γεριτσίδου, (info@humansupport.gr )
Πηγή: www.udemand.wordpress.com
Κυριακή 27 Μαρτίου 2011
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011
ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Πορεία Καταδίκης Ψευδοκράτους, 15-11-2010 ΕΦΕΝ
Η ΠΩΛΙΝΑ, ΤΟ ΙΠΕΚΤΣΙ ΚΑΙ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
Έσπασαν εχθές τα τηλέφωνα της Πωλίνας Λάμψα που κατάφερε να προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό σε πολύ κόσμο, μετά τις αποκαλύψεις των Wikileaks για όσα φέρεται να «μετέφερε» στα στελέχη της πρεσβείας των ΗΠΑ.
Ο πρόεδρος της Κύπρου, Χριστόφιας, είναι από τους πλέον οργισμένους και τα Κυπριακά ΜΜΕ τη χαρακτηρίζουν ούτε λίγο ούτε πολύ «κουτσομπόλα». Ο Γ. Μπόμπολας, μέσω του «Έθνους» (που φέρεται να τον χαρακτηρίζει μη συνεργάσιμο στο θέμα της επανένωσης της Κύπρου) αναρωτιέται γιατί δεν παραιτήθηκε ακόμα , ενώ η ίδια, ύστερα από πολλές συσκέψεις χθες, αποφάσισε τελικά να…διαψεύσει τα τηλεγραφήματα (και τον Αμερικανό πρέσβη;).
Τα περισσότερα απ’ όσα φέρεται να είπε, ωστόσο, είναι σχεδόν γνωστά και τα υπόλοιπα θα μπορούσε κανείς εύκολα να τα υποθέσει.
Η μυστική διπλωματία του Άλεξ Ρόντου, π.χ, μπορεί να διαψεύδεται επισήμως, αλλά ο κόσμος το έχει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, Εγκεμέν Μπαγκίς είχε επισκεφτεί την Ελλάδα, το ΥΠΕΞ είχε ανακοινώσει ότι συναντήθηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Δημήτρη Δρούτσα. Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης του Τούρκου υπουργού όμως, που δημοσιεύθηκε στον τουρκικό τύπο, σε αυτό συμπεριελήφθη και ο Άλεξ Ρόντος (παρ’ ότι δεν διαθέτει καμία επίσημη ιδιότητα) και η Πωλίνα Λάμψα.
Επίσης για όσους δε θυμούνται, η Πωλίνα Λάμψα είναι «παιδί» του εκσυγχρονισμού με θητεία δίπλα στον Γιώργο Πασχαλίδη και αδυναμία στις ΜΚΟ. Ένθερμη οπαδός της προσέγγισης με την Τουρκία, έχει τιμηθεί με το βραβείο Ιπεκτσί και για ένα διάστημα ασχολήθηκε με τη Θράκη, όπου υποστήριξε με πάθος την Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν.
Πηγή: www.antinews.gr
Ο πρόεδρος της Κύπρου, Χριστόφιας, είναι από τους πλέον οργισμένους και τα Κυπριακά ΜΜΕ τη χαρακτηρίζουν ούτε λίγο ούτε πολύ «κουτσομπόλα». Ο Γ. Μπόμπολας, μέσω του «Έθνους» (που φέρεται να τον χαρακτηρίζει μη συνεργάσιμο στο θέμα της επανένωσης της Κύπρου) αναρωτιέται γιατί δεν παραιτήθηκε ακόμα , ενώ η ίδια, ύστερα από πολλές συσκέψεις χθες, αποφάσισε τελικά να…διαψεύσει τα τηλεγραφήματα (και τον Αμερικανό πρέσβη;).
Τα περισσότερα απ’ όσα φέρεται να είπε, ωστόσο, είναι σχεδόν γνωστά και τα υπόλοιπα θα μπορούσε κανείς εύκολα να τα υποθέσει.
Η μυστική διπλωματία του Άλεξ Ρόντου, π.χ, μπορεί να διαψεύδεται επισήμως, αλλά ο κόσμος το έχει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας, Εγκεμέν Μπαγκίς είχε επισκεφτεί την Ελλάδα, το ΥΠΕΞ είχε ανακοινώσει ότι συναντήθηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Δημήτρη Δρούτσα. Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα της επίσκεψης του Τούρκου υπουργού όμως, που δημοσιεύθηκε στον τουρκικό τύπο, σε αυτό συμπεριελήφθη και ο Άλεξ Ρόντος (παρ’ ότι δεν διαθέτει καμία επίσημη ιδιότητα) και η Πωλίνα Λάμψα.
Επίσης για όσους δε θυμούνται, η Πωλίνα Λάμψα είναι «παιδί» του εκσυγχρονισμού με θητεία δίπλα στον Γιώργο Πασχαλίδη και αδυναμία στις ΜΚΟ. Ένθερμη οπαδός της προσέγγισης με την Τουρκία, έχει τιμηθεί με το βραβείο Ιπεκτσί και για ένα διάστημα ασχολήθηκε με τη Θράκη, όπου υποστήριξε με πάθος την Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν.
Πηγή: www.antinews.gr
ΠΡΟΣΦΥΓΗ FYROM ΣΤΗ ΧΑΓΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Αρχίζει σήμερα (21.3.2011) ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ) η προφορική διαδικασία της προσφυγής, που κατέθεσε η πΓΔΜ, στις 13 Νοεμβρίου 2008, κατά της Ελλάδας επικαλούμενη παραβίαση του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας Ελλάδας - πΓΔΜ (1995), λόγω της αντίρρησης της Ελλάδος στην πρόσκληση για προσχώρηση της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Απρίλιο του 2008, στο Βουκουρέστι. Η προφορική διαδικασία θα διαρκέσει έως την Τετάρτη, 30 Μαρτίου, και θα διεξαχθεί σε δύο γύρους, στη διάρκεια των οποίων και τα δύο διάδικα μέρη θα εκθέσουν λεπτομερώς τις θέσεις τους με νομικά επιχειρήματα. Η πΓΔΜ θα εκθέσει τα επιχειρήματα της στις 21 και 22 Μαρτίου και στις 24 και 25 Μαρτίου, η Ελλάδα θα αναπτύξει τη δική της επιχειρηματολογία. Θα ακολουθήσει ο δεύτερος γύρος της προφορικής διαδικασίας, με την πΓΔΜ να ανταπαντά, στις 28 Μαρτίου, ενώ στις 30 Μαρτίου θα είναι η σειρά της Ελλάδας. Οι συνεδριάσεις, στο πλαίσιο της προφορικής διαδικασίας, θα είναι δημόσιες και θα μεταδίδονται ζωντανά από το διαδίκτυο, μέσω της ιστοσελίδας του ΔΔΧ. Η απόφαση του Δικαστηρίου αναμένεται να εκδοθεί αρκετούς μήνες μετά το πέρας της προφορικής διαδικασίας.
Η προφορική διαδικασία είναι η δεύτερη φάση της εξέτασης της προσφυγής που έχει καταθέσει η πΓΔΜ. Είχε προηγηθεί η γραπτή διαδικασία με την υποβολή των γραπτών υπομνημάτων από τα δύο διάδικα μέρη, τα οποία αναμένεται να δημοσιοποιηθούν από το Δικαστήριο με την έναρξη της προφορικής διαδικασίας.
Το ΔΔΧ απαρτίζεται από 15 τακτικά μέλη τα οποία έχουν εκλεγεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και προέρχονται από διάφορες γεωγραφικές ομάδες και δύο δικαστές ad hoc, οι οποίοι έχουν οριστεί από την Ελλάδα και την πΓΔΜ αντίστοιχα.
Η Ελλάδα έχει ορίσει ως εκπροσώπους της ενώπιον του ΔΔΧ για τη συγκεκριμένη διαφορά, τον πρέσβη Γεώργιο Σαββαΐδη, και τη νομική σύμβουλο και προϊσταμένη του Τμήματος Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας, Μαρία Τελαλιάν.
Η πΓΔΜ έχει ορίσει ως εκπροσώπους της τον υπουργό Εξωτερικών, Αντόνιο Μιλόσοσκι, και τον πρέσβη της χώρας στην Ολλανδία, Νίκολα Ντιμιτρόφ.
Πηγή: www.sofiatimes.com
Η προφορική διαδικασία είναι η δεύτερη φάση της εξέτασης της προσφυγής που έχει καταθέσει η πΓΔΜ. Είχε προηγηθεί η γραπτή διαδικασία με την υποβολή των γραπτών υπομνημάτων από τα δύο διάδικα μέρη, τα οποία αναμένεται να δημοσιοποιηθούν από το Δικαστήριο με την έναρξη της προφορικής διαδικασίας.
Το ΔΔΧ απαρτίζεται από 15 τακτικά μέλη τα οποία έχουν εκλεγεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και προέρχονται από διάφορες γεωγραφικές ομάδες και δύο δικαστές ad hoc, οι οποίοι έχουν οριστεί από την Ελλάδα και την πΓΔΜ αντίστοιχα.
Η Ελλάδα έχει ορίσει ως εκπροσώπους της ενώπιον του ΔΔΧ για τη συγκεκριμένη διαφορά, τον πρέσβη Γεώργιο Σαββαΐδη, και τη νομική σύμβουλο και προϊσταμένη του Τμήματος Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας, Μαρία Τελαλιάν.
Η πΓΔΜ έχει ορίσει ως εκπροσώπους της τον υπουργό Εξωτερικών, Αντόνιο Μιλόσοσκι, και τον πρέσβη της χώρας στην Ολλανδία, Νίκολα Ντιμιτρόφ.
Πηγή: www.sofiatimes.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
