Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ (ΔΕΛΒΙΝΑΚΙ) - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ)


Εορτάστηκε και φέτος η Επέτειος υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, με το οποίο η Αλβανία αναγνωρίζει το δικαίωμα της Αυτονομίας στη Βόρειο Ήπειρο. Οι καθιερωμένες εκδηλώσεις  που οργανώνει η Ι.Μ. Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης έλαβαν χώρα στο Δελβινάκι, με τη συμμετοχή βορειοηπειρωτών,  της ΣΦΕΒΑ, του ΠΑΣΥΒΑ και πλήθους Ελλήνων που αγωνιούν για το συγκεκριμένο πολυβασανισμένο και αδικημένο κομμάτι του Ελληνισμού. 

Tο επίσημο Δελτίο Τύπου της Ι.Μ. Κονίτσης, που περιέχει και το ψήφισμα, έχει ως εξής:
 
«Το Βορειοηπειρωτικό  ζη». Αυτό είναι το συμπέρασμα που προέκυψε από την πολυπληθή συγκέντρωση, η οποία πραγματοποιήθηκε, σήμερα, στο ηρωϊκό Δελβινάκι για να τιμηθή ο Αυτονομιακός Αγώνας της Βορείου Ηπείρου και το «Πρωτόκολλο της Κερκύρας» το 1914. Η κατανυκτική αρχιερατική Θεία Λειτουργία, το ιερό μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων και των αγωνισθέντων σ’ εκείνο τον αγώνα, η εμπεριστατωμένη ομιλία του Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, η ειρηνική πορεία μέχρι το Ηρώον της κωμοπόλεως, το τρισάγιο και ο Εθνικός Ύμνος, ανέβασαν στα ύψη το εθνικό φρόνημα του λαού. Στο τέλος, εγκρίθηκε, δια βοής, το ακόλουθο
 
Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
 
« Ζητάμε :
1) Να σταματήση αμέσως η καταπίεση των κατοίκων της ηρωϊκής Χειμάρρας και να διακηρυχθή από την Ελλάδα η Ελληνικότητά της.
2) Να παρέμβη η Ελλάδα στο θέμα της διδασκαλίας της Ιστορίας, ώστε να παύσουν τα Βορειοηπειρωτόπουλα να διδάσκωνται ψεύδη και ανακρίβειες, όπως, για παράδειγμα, ότι και η ελεύθερη Ήπειρος ανήκει στην Αλβανία.
3) Να σταματήση ο διχασμός της Βορειοηπειρωτικής Ηγεσίας, που τόσο αρνητικά επιδρά..
στο εθνικό αυτό θέμα. Όσες φορές ο Ελληνισμός βρέθηκε διχασμένος, έχασε τα εθνικά του ζητήματα.
4) Να απαιτήση η Ελληνική Πολιτεία από την Αλβανία να της δοθούν ακριβή στοιχεία για την διενεργηθείσα απογραφή, η οποία ανεβάζει τους Βορειοηπειρώτες μόλις σε 25.000. Παράλληλα, να κινητοποιήση την «ΟΜΟΝΟΙΑ» για να πραγματοποιήση την δική της απογραφή, όπως έχει υποσχεθή, ώστε να φανή ακριβώς ο αριθμός των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Επίσης να παρακινήση και τους εν Ελλάδι Βορειοηπειρώτες, των οποίων η ευθύνη στο προκείμενο θέμα είναι μεγάλη.
5) Να γίνη, χωρίς αναβολή, η περισυλλογή των οστών των πεσόντων ηρώων, κατά το Έπος 1940-1941, και να δημιουργηθή οπωσδήποτε στρατιωτικό μαυσωλείο και στην Ελληνική πόλη της Κορυτσάς.   Τέλος,
6)  Δηλώνουμε, ότι, πιστοί στις υποθήκες του αειμνήστου Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, θα συνεχίσουμε τον αγώνα, μέχρις ότου επιτευχθή η ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Μητέρα Ελλάδα ».
 

ΕΚΛΟΓΕΣ 17/6/2012 - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΗΛΙΘΙΟΙ

"Είναι η οικονομία, ηλίθιοι" ("it is the economy, stupid) ηταν η φράση κλειδί της πετυχημένης προεκλογικής εκστρατείας του B. Clinton το 1992 εναντίον του G. Bush.

Όμως, στις δικές μας εκλογές στις 17/6/2012, "Δεν είναι μόνο η οικονομία, ηλίθιοι".  Και για το ελληνικό έθνος ποτέ στην ιστορία του δεν ήταν, και ειδικά σήμερα δεν μπορεί να είναι μόνο η οικονομία. 

Είναι πρωτίστως η επιβίωση του έθνους μας, που πρέπει να κρατήσει την ουσία του και τα μοναδικά χαρακτηριστικά του μέσα στην παγκοσμιοποίηση, και που πρέπει να περάσει μέσα από τις συμπληγάδες της επεκτατικότητας της Τουρκίας και τις βλέψεις της στη Θράκη, στην απελευθέρωση της Κύπρου, στην καταπίεση των ελλήνων της Βορείας Ηπείρου, στους σκοπιανούς σφετεριστές της Μακεδονίας, στη λαθρομετανάστευση...Αυτά, μαζι με όλα τα άλλα που στροβιλίζουν στο μυαλό του κάθε ένα από εμάς που έχει στην ψυχή του την Ελλάδα, και που θα αντισταθεί για να μη γίνουμε ένα με τους άλλους.

Προσοχή λοιπόν, η σώζουμε την Ελλάδα μας και την παραδίδουμε στους επόμενους στην υπερήφανη μοναδικότητά της, η ας αλλάξουμε το όνομα της για να μη τη ρεζιλεύουμε άλλο και ας παραδεχτούμε ότι είμαστε ανάξιοι απόγονοι Εκείνων.

Κ. Αναγνωστόπουλος, 17/5/2012

Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ) - 14/5/1920 - ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΘΡΑΚΗΣ


Στις 14 Μαΐου γιορτάζουμε την απελευθέρωση της Θράκης. 
Η Θράκη υποδουλώνεται στους Οθωμανούς γύρω στο 1360. Τότε αρχίζει και μια ιστορία αιώνων γεμάτη αγώνες και θυσίες. Κάποια εποχή η Οθωμανική αυτοκρατορία παραχωρεί στους υπόδουλους την αυτοδιαχείριση των κοινοτικών πραγμάτων που Στις 14 Μαΐου γιορτάζουμε την απελευθέρωση της Θράκης. Η Θράκη υποδουλώνεται στους Οθωμανούς γύρω στο 1360. Τότε αρχίζει και μια ιστορία αιώνων γεμάτη αγώνες και θυσίες. Κάποια εποχή η Οθωμανική αυτοκρατορία παραχωρεί στους υπόδουλους την αυτοδιαχείριση των κοινοτικών πραγμάτων που αφορούσαν τη λατρεία, την εκπαίδευση, το οικογενειακό δίκαιο. Με αυτά τα δεδομένα προχώρησε η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη όλης της Θράκης στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς. Το 1821 η Θράκη προσφέρει στον Αγώνα πλοία, χρήματα, ήρωες και ποταμούς αίματος. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’, ο Μητροπολίτης Σωζοπόλεως Παΐσιος, ο Κάρπος Παπαδόπουλος, ο Αντώνιος και η Δόμνα Βυζβίζη κα. Όλες οι επαναστατικές ενέργειες διαλύθηκαν και οι επαναστάτες εξοντώθηκαν. Στη Φιλιππούπολη, στη Βάρνα, στην Αγχίαλο , στη Μεσημβρία, στη Μάκρη, στη Μαρώνεια, στην Αίνο, στη Σαμοθράκη κ.α.
  Πολλά χρόνια αργότερα, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου τον Αύγουστο του 1913 η Δυτική Θράκη επιδικάζεται στους Βούλγαρους. Ο Θρακιώτικος λαός εξεγείρεται, απωθεί τις Βουλγαρικές δυνάμεις, κηρύσσει την αυτονομία της περιοχής και σχηματίζει προσωρινή Κυβέρνηση. Η Ελληνική Κυβέρνηση όμως, τηρώντας τους όρους της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, εγκαταλείπει τη Θράκη , η οποία παραδίνεται στους Βούλγαρους τον Οκτώβριο του 1913. Η ελευθερία κράτησε λοιπόν μόνο τρεις μήνες και έμελλε να αργήσει άλλα έξι χρόνια. Η Βουλγαρική κατοχή κατέστρεψε στα χρόνια που ακολούθησαν τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της τοπικής κοινωνίας. Σταμάτησε τον πολιτισμό και ερήμωσε όλη την περιοχή. 250.000 Έλληνες της Θράκης οδηγήθηκαν στην προσφυγιά. Δεκάδες χιλιάδες σφαγιάσθηκαν.
 Το τέλος του Α’ Παγκόσμιου πολέμου βρίσκει την Τουρκία ηττημένη. Η Ελλάδα διεκδικεί ξανά όλη τη Θράκη. Τότε η Γαλλία, για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, δια του αρχιστράτηγου των συμμαχικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής Γάλλου Φρανσουά ντ Εσπεραί διατάσσει τα συμμαχικά στρατεύματα να καταλάβουν τη Δυτική Θράκη, επίσημα, για λογαριασμό της συμμαχίας, ουσιαστικά όμως για την επίτευξη των δικών της βλέψεων. Το πρωινό της 4ης Οκτωβρίου 1919 τα συμμαχικά στρατεύματα με επικεφαλής τον στρατηγό Λεοναρδόπουλο μπαίνουν στην Ξάνθη και στη συνέχεια ελευθερώνουν όλη τη Δυτική Θράκη από τους Βούλγαρους.
 Οι συμμαχικές δυνάμεις επέβαλαν στη Θράκη καθεστώς διασυμμαχικής κατοχής, ονομάζοντάς την “Χώρα της Θράκης”. Επίσημη γλώσσα ήταν η Γαλλική. Τη Διοίκηση της Θράκης ανέλαβε κατ΄ εξουσιοδότηση του Αρχιστράτηγου ο Στρατηγός Σαρπύ.
Φτάνουμε έτσι στην 14η Μαΐου του 1920, ημέρα που ο Ελληνικός Στρατός διατάσσεται να αναλάβει εξ ονόματος των συμμάχων την κατάληψη και διοίκηση της Δυτικής Θράκης, αντικαθιστώντας τα Γαλλικά στρατεύματα. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτάται οριστικά στην Ελλάδα.
 Οι Θρακιώτες μαθαίνουν το πολυπόθητο γεγονός στις 30 Ιουλίου 1920 από το εξής τηλεγράφημα του ίδιου του Βενιζέλου προς τον κυβερνητικό αντιπρόσωπο της Θράκης: «Χαίρω μεγάλως αγγέλων υμίν ότι σήμερον εβδόμην επέτειον Συνθήκης Βουκουρεστίου υπεγράφη συνθήκη ειρήνης μετά Τουρκίας, δι' ης αι κυριότεραι σύμμαχοι δυνάμεις μεταβίβασαν ημίν Δυτικήν Θράκην».
 Σήμερα στη χαραυγή του 21ου αιώνα, η Θράκη στέκεται πια υπερήφανη και στολισμένη με τις ομορφιές της. Τις φυσικές, τις πολιτιστικές, τις πνευματικές. Αποτελώντας το ανατολικό άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχοντας αναγνωριστεί επιτέλους η σημασία της για την Ελλάδα, ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Η γεωπολιτική της θέση καθίσταται όλο και πιο σημαντική.
 Οι αγώνες και οι θυσίες των προγόνων μας δικαιώθηκαν. Ελεύθεροι συνεχίζουμε το έργο της ανάπτυξης και της προόδου. Το νόημα της σημερινής Επετείου είναι το χρέος μας να μη λησμονούμε την ιστορία μας και να αποτίουμε φόρο τιμής στους πρωταγωνιστές της.
αφορούσαν τη λατρεία, την εκπαίδευση, το οικογενειακό δίκαιο. Με αυτά τα δεδομένα προχώρησε η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη όλης της Θράκης στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς. Το 1821 η Θράκη προσφέρει στον Αγώνα πλοία, χρήματα, ήρωες και ποταμούς αίματος. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’, ο Μητροπολίτης Σωζοπόλεως Παΐσιος, ο Κάρπος Παπαδόπουλος, ο Αντώνιος και η Δόμνα Βυζβίζη κα. Όλες οι επαναστατικές ενέργειες διαλύθηκαν και οι επαναστάτες εξοντώθηκαν. Στη Φιλιππούπολη, στη Βάρνα, στην Αγχίαλο , στη Μεσημβρία, στη Μάκρη, στη Μαρώνεια, στην Αίνο, στη Σαμοθράκη κ.α.
  Πολλά χρόνια αργότερα, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου τον Αύγουστο του 1913 η Δυτική Θράκη επιδικάζεται στους Βούλγαρους. Ο Θρακιώτικος λαός εξεγείρεται, απωθεί τις Βουλγαρικές δυνάμεις, κηρύσσει την αυτονομία της περιοχής και σχηματίζει προσωρινή Κυβέρνηση. Η Ελληνική Κυβέρνηση όμως, τηρώντας τους όρους της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, εγκαταλείπει τη Θράκη , η οποία παραδίνεται στους Βούλγαρους τον Οκτώβριο του 1913. Η ελευθερία κράτησε λοιπόν μόνο τρεις μήνες και έμελλε να αργήσει άλλα έξι χρόνια. Η Βουλγαρική κατοχή κατέστρεψε στα χρόνια που ακολούθησαν τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της τοπικής κοινωνίας. Σταμάτησε τον πολιτισμό και ερήμωσε όλη την περιοχή. 250.000 Έλληνες της Θράκης οδηγήθηκαν στην προσφυγιά. Δεκάδες χιλιάδες σφαγιάσθηκαν.
 Το τέλος του Α’ Παγκόσμιου πολέμου βρίσκει την Τουρκία ηττημένη. Η Ελλάδα διεκδικεί ξανά όλη τη Θράκη. Τότε η Γαλλία, για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, δια του αρχιστράτηγου των συμμαχικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής Γάλλου Φρανσουά ντ Εσπεραί διατάσσει τα συμμαχικά στρατεύματα να καταλάβουν τη Δυτική Θράκη, επίσημα, για λογαριασμό της συμμαχίας, ουσιαστικά όμως για την επίτευξη των δικών της βλέψεων. Το πρωινό της 4ης Οκτωβρίου 1919 τα συμμαχικά στρατεύματα με επικεφαλής τον στρατηγό Λεοναρδόπουλο μπαίνουν στην Ξάνθη και στη συνέχεια ελευθερώνουν όλη τη Δυτική Θράκη από τους Βούλγαρους.
 Οι συμμαχικές δυνάμεις επέβαλαν στη Θράκη καθεστώς διασυμμαχικής κατοχής, ονομάζοντάς την “Χώρα της Θράκης”. Επίσημη γλώσσα ήταν η Γαλλική. Τη Διοίκηση της Θράκης ανέλαβε κατ΄ εξουσιοδότηση του Αρχιστράτηγου ο Στρατηγός Σαρπύ.
Φτάνουμε έτσι στην 14η Μαΐου του 1920, ημέρα που ο Ελληνικός Στρατός διατάσσεται να αναλάβει εξ ονόματος των συμμάχων την κατάληψη και διοίκηση της Δυτικής Θράκης, αντικαθιστώντας τα Γαλλικά στρατεύματα. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτάται οριστικά στην Ελλάδα.
 Οι Θρακιώτες μαθαίνουν το πολυπόθητο γεγονός στις 30 Ιουλίου 1920 από το εξής τηλεγράφημα του ίδιου του Βενιζέλου προς τον κυβερνητικό αντιπρόσωπο της Θράκης: «Χαίρω μεγάλως αγγέλων υμίν ότι σήμερον εβδόμην επέτειον Συνθήκης Βουκουρεστίου υπεγράφη συνθήκη ειρήνης μετά Τουρκίας, δι' ης αι κυριότεραι σύμμαχοι δυνάμεις μεταβίβασαν ημίν Δυτικήν Θράκην».
 Σήμερα στη χαραυγή του 21ου αιώνα, η Θράκη στέκεται πια υπερήφανη και στολισμένη με τις ομορφιές της. Τις φυσικές, τις πολιτιστικές, τις πνευματικές. Αποτελώντας το ανατολικό άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχοντας αναγνωριστεί επιτέλους η σημασία της για την Ελλάδα, ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Η γεωπολιτική της θέση καθίσταται όλο και πιο σημαντική.
 Οι αγώνες και οι θυσίες των προγόνων μας δικαιώθηκαν. Ελεύθεροι συνεχίζουμε το έργο της ανάπτυξης και της προόδου. Το νόημα της σημερινής Επετείου είναι το χρέος μας να μη λησμονούμε την ιστορία μας και να αποτίουμε φόρο τιμής στους πρωταγωνιστές της. 

Περισσότερα στοιχεία:  http://dim-sapon.rod.sch.gr/topos/apel.8rakis.htm

ΑΡΧΑΙΑ ΛΟΥΤΡΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ - ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ


Αθήνα: Ένα καλά διατηρημένο πολυτελές λουτρικό συγκρότημα με χώρους θερμών, χλιαρών και ψυχρών λουτρών, που λειτούργησε από τον 2ο μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ., σε μικρή απόσταση από τη νότια πλαγιά της Ακρόπολης, έφεραν στο φως οι ανασκαφές της Γ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στην περιοχή Μακρυγιάννη, στην Αθήνα.

Το συγκρότημα εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια πρόσφατης σωστικής ανασκαφής, σε οικόπεδο επί της οδού Πορίνου 7 και σε βάθος μόλις ένα μέτρο από το επίπεδο της σύγχρονης οδού.

Το ακίνητο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη νότια κλιτύ της Ακρόπολης, εντός του τειχισμένου τμήματος της αρχαίας πόλης, κοντά στον Ιλισό ποταμό, σε περιοχή που υπήρξε κατά την αρχαιότητα σημαντικός τόπος λατρείας, με ορισμένα πανάρχαια ιερά.

Η διατήρηση του οικοδομήματος είναι αρκετά καλή, με τους τοίχους να σώζονται στο επίπεδο των υπογείων θαλάμων σε μέγιστο σωζόμενο ύψος 1-1,3 μέτρα.

Πρόκειται για ένα σχετικά μεγάλου μεγέθους βαλανείο (balneum), που κάλυπτε έκταση 1.450 τετραγωνικών μέτρων. Τα αρχικά όριά του δεν είναι γνωστά, είναι βέβαιο, όμως, ότι συνέχιζε περαιτέρω προς τα ανατολικά, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους τοίχους του που κατευθύνονται προς τα εκεί.

Η πιθανότερη θέση για την αναζήτηση της εισόδου του βρίσκεται στα δυτικά, σε σημείο όπου θα ήταν δυνατή η άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτό, από κεντρικό δρόμο, η θέση του οποίου βρισκόταν στην πορεία σχεδόν της σημερινής οδού Μακρυγιάννη. Πρόκειται για κεντρική οδική αρτηρία που διέσχιζε το ανατολικό τμήμα της πόλης και συνέδεε τους βόρειους δήμους με τον Φαληρικό όρμο. Το νότιο όριο του λουτρού ίσως ήταν άλλη αρχαία οδός, τμήμα της οποίας εντοπίστηκε κάτω από τη σύγχρονη οδό Χατζηχρήστου.

Προσδιορίστηκαν τέσσερις τουλάχιστον οικοδομικές φάσεις του λουτρού, χρονολογούμενες από τον 2ο έως τον πρώιμο 7ο αιώνα μ.Χ. Η καλύτερα σωζόμενη φάση ήταν η δεύτερη, δηλαδή από τα τέλη του 3ου αιώνα και τουλάχιστον ως τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. Κατά τη φάση αυτή το λουτρό αναπτύσσεται σε έναν ειδικά ισοπεδωμένο χώρο με τις αίθουσές του παρατακτικά διατεταγμένες πάνω σε έναν άξονα. Στα λουτρά αυτού του τύπου οι λουόμενοι έπρεπε να διατρέξουν ορισμένους χώρους για να φτάσουν στους θερμούς χώρους και κατόπιν να περάσουν από τους ίδιους πάλι χώρους για να επιστρέψουν στο αποδυτήριο.

Περιλαμβάνει μια κυκλική δεξαμενή, δύο τουλάχιστον ορθογώνιους χώρους με δεξαμενές για το ψυχρό λουτρό (frigidarium), όπου ήταν εγκατεστημένοι και οι λουτήρες για την ατομική λούση, και τέσσερις υπόκαυστους χώρους, έναν για το χλιαρό λουτρό (tepidarium) και τρεις για τα θερμά λουτρά (caldaria). Αναγνωρίστηκαν, επίσης, τέσσερις εστίες πυροδότησης (praefurnia), τρία προπνιγεία και δύο βοηθητικοί χώροι (πιθανότατα αίθουσες για μαλάξεις). Η μεγάλη ποσότητα από οστά ζώων και τα θραύσματα από μαγειρικά σκεύη που βρέθηκαν στο βόρειο προπνιγείο, παρέχουν πληροφορίες για την τοποθέτηση εκεί του μαγειρείου του λουτρού.

Η επιμελής κατασκευή του κτιρίου, καθώς και τα σπαράγματα των τοιχογραφιών και των μαρμαροπλακιδίων από τη διακόσμηση των τοίχων και των δαπέδων του, μαρτυρούν τον πολυτελή χαρακτήρα του οικοδομήματος. Από τις επιχώσεις του λουτρού, προήλθε μεγάλος αριθμός νομισμάτων, θραύσματα γυάλινων και πήλινων αγγείων από την οικοσκευή του, καθώς και τμήματα λύχνων, πιθανότατα για τη νυχτερινή λειτουργία του. Επίσης, στην περιοχή για το ψυχρό λουτρό βρέθηκαν τρεις μαρμάρινες ανδρικές κεφαλές, η μία από τις οποίες απεικονίζει τον Λύκειο ή Κιθαρωδό Απόλλωνα. Πιθανότατα οι κεφαλές προέρχονται από τον εσωτερικό διάκοσμο του λουτρού.

Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό Πρακτορείο η αρχαιολόγος της Γ’ ΕΠΚΑ, Χαρά Χαραμή, το λουτρικό συγκρότημα δεν αποκλείεται να αποτελούσε τμήμα αστικής κατοικίας. Όμως, οι εκτεταμένες διαστάσεις του, καθώς και το πλέγμα των χώρων που το περιέβαλε, επιτρέπουν την υπόθεση ότι συνιστούσε μέρος ενός μεγαλύτερου ιδιωτικού ή δημόσιου οικοδομήματος.

Κατά τους χριστιανικούς χρόνους, στον 6ο-7ο αιώνα μ.Χ., στον χώρο του ακινήτου θεμελιώνεται ένα αρκετά εκτεταμένο κτίριο, με παρόμοια λουτρική χρήση. Ωστόσο, κατά τους χριστιανικούς χρόνους τα λουτρά περιορίζουν τις λειτουργίες τους σε απλές μόνο λούσεις, πρακτική που οφείλεται στους νέους ηθικούς κώδικες που επέβαλε η χριστιανική θρησκεία. Οι χώροι για το ψυχρό λουτρό επαναχρησιμοποιούνται με την εγκατάσταση ατομικών λουτήρων, ενώ έχουμε ενδείξεις και για τη λειτουργία τουλάχιστον δύο από τους υπόκαυστους χώρους του. Η διάρκεια χρήσης του οικοδομήματος δεν είναι γνωστή. Το κτίριο καταστρέφεται ή εγκαταλείπεται και η περιοχή των ερειπίων του χρησιμοποιείται κατά τον 11ο αιώνα ως οικιστικός χώρος, όπως μαρτυρεί η εύρεση αποθηκευτικού χώρου.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, news.in.gr, Φιλελεύθερος, www.hellenicrevenge.blogspot.com

Πέμπτη 10 Μαΐου 2012

ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ): 10/5/1956 - ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΡΑΟΛΗ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ

Ήταν Πέμπτη μετά το Πάσχα, 10 Μαΐου 1956, όταν οι δυο νέοι πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της κυπριακής ελευθερίας. Ο Άγγλος δυνάστης θέλησε με τον απαγχονισμό τους να εκφοβίσει τους αγωνιστές και να καταπνίξει το κίνημά τους. Θέλησε να προκαλέσει αισθήματα τρόμου στον κυπριακό Ελληνισμό και αποστροφή στη μεγάλη επαναστατική προσπάθεια. Το αντίθετο, όμως, συνέβη. Οι αγωνιστές δυνάμωσαν, πείσμωσαν και γιγαντώθηκαν. Ο λαός μίσησε τους Άγγλους και σφιχταγκάλιασε το κίνημα της ΕΟΚΑ. Ξύπνησε και θέριεψε το εθνικό αισθητήριο στα στήθια όλων, σε σημείο και κάθε ηλικίας άτομα έτρεχαν να μπουν στις γραμμές της Οργάνωσης. Ήθελαν όλοι να αγωνιστούν και να προσφέρουν για τον τόπο τους. Η θυσία των Καραολή και Δημητρίου έδωσε το έναυσμα για της καρδιάς το πύρωμα και έδειξε το δρόμο του καθήκοντος και της τιμής. Ήθελαν όλοι να μπουν στο καμίνι του αγώνα και, εν ανάγκη, να ακολουθήσουν το δρόμο προς την αιωνιότητα, δεχόμενοι και αυτοί στο λαιμό τους το σχοινί της επαίσχυντης αποικιοκρατίας....»»» Πίστη και πατρίδα Τόσο ο Καραολής όσο και ο Δημητρίου υπήρξαν γόνοι φτωχών και άσημων οικογενειών. Οι γονείς τους πάλευαν για την επιβίωση της οικογένειάς τους, μέσα σε πολύ δύσκολες και αντίξοες συνθήκες. Όσοι έζησαν τη δεκαετία του 1950, αλλά και πιο πριν, ξέρουν τι σημαίνει πείνα και δυστυχία. Ο αγώνας για το μεροκάματο από το πρωί μέχρι το βράδυ ήταν το καθημερινό, ολόχρονο πρόγραμμα της μεγάλης πλειοψηφίας του κυπριακού λαού. Στο χωράφι, στο αμπέλι, στο κουτσοδούλι . Παρ’ όλες, όμως, τις δυσκολίες της ζωής, οι γονείς των δυο ηρώων, έβαλαν τα παιδιά τους στο δρόμο της πίστεως και της πατρίδας. Πιο δύσκολος υπήρξε ο ρόλος της μητέρας του Δημητρίου, Ευδοκίας, αφού ο πατέρας του είχε πεθάνει όταν ο ήρωας ήταν πέντε χρονών. Με βάση την αγωγή των γονιών, λοιπόν, αλλά και τη μάθηση στο σχολείο, στις καρδιές των δυο ηρώων σιγόκαιε πάντα η λαμπάδα της λευτεριάς και αυτό που χρειαζόταν για να εκραγούν, να επαναστατήσουν, ήταν να τους δώσουν το μεγάλο πυρσό κάποιοι άλλοι. Πράγματι, αυτό έγινε πολύ πριν από την 1η Απριλίου ’55. Μυήθηκαν οι ήρωες στον αγώνα και άρχισαν να εργάζονται εντατικά γι’ αυτόν, ώστε την ώρα έναρξης της απελευθερωτικής προσπάθειας αποτελούσαν σημαντικά κλειδιά στους μηχανισμούς του μεγάλου κινήματος. 

Πηγή:  http://enantion-olwn.blogspot.com

Τρίτη 1 Μαΐου 2012

ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ (ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ) - 30/4/1825 - ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΗ ΜΕΘΩΝΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ


Είναι γνωστή η φράση ότι "η Ιστορία μπορεί να επαναληφθεί ως φάρσα",
πράγμα που επιβεβαιώνεται πολλές φορές ,αν όχι όλες. Τι έχουμε όμως
να πούμε για την τιμή που αποδίδουμε σε ιστορικά πρόσωπα και αυτή
εγγίζει τα όρια της φάρσας ή της προσβολής ;

Αυτές οι σκέψεις ήρθαν στο μυαλό μου όταν άκουσα πως στο "περίφημο
σκάνδαλο των Υποβρυχίων" (που ήδη έχει οδηγήσει στις Φυλακές κάποιους
εμπλεκομένους πολιτικούς και μη )το επόμενο υποβρύχιο θα έπαιρνε το
όνομα του θρυλικού Μπουρλοτιέρη του 1821 Ανδρέα Πιπίνου! Δηλαδή θα
καλυπτόταν πίσω από το όνομα ενός ανιδιοτελούς πατριώτη (όπως έγινε
και με το υποβρύχιο Παπανικολής) ένα ακόμη φαγοπότι εις βάρος των
χρημάτων και της αξιοπρέπειας του Ελληνικού Λαού ! Τι να πούμε !
 
Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ
 
Ψάχνοντας στις σελίδες της Ιστορίας για την δράση του Πιπίνου ,βρήκαμε
ενδιαφέροντα στοιχεία από το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του 100χρονου
Ακαδημαϊκού (που είναι ακούραστος πνευματικός δημιουργός με ζηλευτή
διαύγεια ,ακόμη και σε αυτήν την ηλικία ) Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου για την
κρίσιμη περίοδο της Πελοποννήσου στο διάστημα Φεβρουάριος έως Μάιος
1825.Πρόκειται για μία παλιά έρευνα του Μιχ. Σακελλαρίου, ήδη από την
περίοδο του Μεσοπολέμου και της Κατοχής ,αλλά που τώρα εξεδόθη (από
τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).
Με τίτλο <<Η απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο-καταλύτης για την
αποδιοργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης>>παρουσιάζεται μέσα από πλήθος
εγγράφων η απειλή του Ιμπραήμ που οδήγησε σταδιακά σε κίνδυνο
εξάλειψης την Ελληνική Επανάσταση , καθώς ο Αιγύπτιος Πασάς είχε
εκμεταλλευτεί τα δικά του πλεονεκτήματα (τακτικός στρατός ,ήπια
αντιμετώπιση πληθυσμού-προσκυνήματα κλπ) και τα ελληνικά μειονεκτήματα
(Εμφύλιος, φυλάκιση ηγετών Πελοποννήσου, διασπάθιση ξένων δανείων
κλπ).Στις σελίδες 408-411 περιγράφει το κατόρθωμα των Ανδρέα Μιαούλη
(ως Ναυάρχου)και Ανδρέα Πιπίνου (ως πυρπολητή μαζί με άλλους )που
έλaβε χώρα στις 30 Απριλίου 1825 στη περιοχή της Μεθώνης .Πρόκειται
για την καταστροφή 12 αιγυπτιακών πλοίων από αυτήν την
παράτολμη-καταδρομική επίθεση των Ελλήνων ναυτικών.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΔΡΑΣΗ
 
Ας δούμε πώς τα περιγράφει ,μέσα από επίσημα έγγραφα της εποχής, ο
Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου στο παραπάνω βιβλίο του : Είχε προηγηθεί η
κατάκτηση της Σφακτηρίας από τους Αιγυπτίους και ο θάνατος 400 και
πλέον Ελλήνων εκεί ,η συνεχής απειλή του εχθρικού στόλου (που
αμφισβητούσε την Ελληνική ναυτική κυριαρχία )και ο κίνδυνος κατάληψης
του Νεοκάστρου που έκαναν τον Μιαούλη να ζητά δράση . Γράφει ο
Σακελλαρίου : <<Και εκείνη την στιγμή γύριζε μέσα στο μυαλό του η ιδέα
να κάνει κάτι παράτολμο πριν απομακρυνθεί : να μπάσει στο λιμάνι του
Ναβαρίνου τα δύο πυρπολικά του και να κάψει όσο περισσότερα πλοία του
αιγυπτιακού στόλου .Κάλεσε τους δύο κυβερνήτες .Ο Ανδρέας Πιπίνος
δήλωσε με θάρρος ότι μπαίνει .Αλλά ο κίνδυνος ήταν τόσο μεγάλος που
δεν βρίσκονταν αρκετοί ναύτες .Μόνον έξι από τους ανθρώπους του
δέχονταν να τον ακολουθήσουν . Ο Μιαούλης προκήρυξε αμοιβή 1000 γρόσια
αν κατόρθωναν να κάψουν καμιά φρεγάτα .Έτσι παρουσιάστηκαν λίγοι ακόμη
ναύτες από διάφορα πλοία και καταρτίσθηκε πλήρωμα. Ο κυβερνήτης του
δεύτερου πυρπολικού, ο Δημήτρης Ραφαλιάς ,δεν θέλησε να
ριψοκινδυνεύσει .
Τότε παρουσιάσθηκε εθελοντής και ζήτησε να οδηγήσει το πυρπολικό ο
Γιώργης Πολίτης ,απλός ναύτης .Ο Ραφαλιάς παραιτήθηκε από τη θέση του
και αντικαταστάθηκε από αυτόν .Και γι' αυτό το πυρπολικό βρέθηκαν
λίγοι ακόμη ναύτες από διάφορα πλοία .Ενώ γίνονταν τούτα ,έφθασαν τα
τέσσερα νέα πυρπολικά που έρχονταν από την Ύδρα : των Αντώνη Μπίκου,
Αναστασίου Ρομπότση ,Δημήτρη Τσαπέλη και Κ. Μπελεμπίνη , καθώς και η
γολέτα <<Τερψιχόρη>>με λίγα πολεμεφόδια .
Την ίδια νύκτα η υδραίικη μοίρα ,δώδεκα πλοία και τα έξι πυρπολικά
αγκυροβόλησαν πίσω από την (νήσο)Σαπιέντζα. Εκεί έμεινε όλη την άλλην
ημέρα ,προσπαθώντας να κρυφτεί. Αλλά δεν το κατόρθωσε .Ένα αυστριακό
πλοίο την είδε και ,αφού μπήκε στο κανάλι ,το απόγευμα της 30ης
Απριλίου /12ης Μαΐου ειδοποίησε τους επικεφαλής της αλγερινής και της
αιγυπτιακής μοίρας (του Ιμπραήμ )για την παρουσία του ελληνικού στόλου
και τους ανακοίνωσε ότι σε λίγο θα δέχονταν επίθεση από αυτόν. Μόλις
πήρε αυτήν την πληροφορία ο διοικητής της αλγερινής μοίρας, διέταξε τα
πλοία του να τεθούν σε κίνηση και να ανοιχθούν. Οι Αιγύπτιοι φάνηκαν
νωθροί. Πολλοί κυβερνήτες και πληρώματα ήσαν έξω στην Μεθώνη και
διασκέδαζαν. Μα ο Μιαούλης δεν άργησε .Παρέκαμψε την Σαπιέντζα και
μπήκε στο στενό ανάμεσα σε αυτήν και την (νήσο) Σχίζα .Μία ώρα
αργότερα ,κατά τις 5μ.μ. ,τα ελληνικά σκαριά βρίσκονταν ξαφνικά
μπροστά στον εχθρό. Ο άνεμος ήταν νοτιοανατολικός ,δηλαδή στον άξονα
του στενού Σαπιέντζας-Μεθώνης όπου βρισκόταν ο αιγυπτιακός στόλος. Τα
ελληνικά πλοία είχαν τον καιρό από την πρύμνη.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΥΡΠΟΛΙΚΩΝ


Καθώς μπήκαν στο στενό ,άρχισαν να κανονιοβολούν . Άνοιξαν επίθεση
κατά των Αλγερινών και λίγο έλειψε να κτυπήσουν και το αυστριακό
επειδή δεν διέκριναν την σημαία του .Οι Αιγύπτιοι τα έχασαν. Βρέθηκαν
υποχρεωμένοι εκείνη τη στιγμή να κάμουν τους απαραίτητους χειρισμούς
για να κινηθούν. Πάνω στον πανικό δεν σκέφθηκαν να κόψουν τις άγκυρες.
Ενώ τα ελληνικά μαχητικά πλοία συμπλέκονταν με τα αλγερινά που
βρίσκονταν σε κίνηση και τα αιγυπτιακά έμεναν καθηλωμένα ,τα έξι
ελληνικά πυρπολικά (ανάμεσα τους και ο Πιπίνος)μπόρεσαν να αναπτυχθούν
και να διαλέξουν τα θύματά τους . Η παρουσία τους επιδείνωσε τη
σύγχυση των αιγυπτιακών πληρωμάτων. Εγκατέλειψαν τους χειρισμούς και
άλλοι όρμησαν να μπουν στις βάρκες ,άλλοι έπεσαν στην θάλασσα . Ένα
πυρπολικό έδωσε φωτιά στην ωραία κορβέτα <>,που μεταδόθηκε και
σε μία άλλη γειτονική της .Το δεύτερο πυρπολικό έκαψε την φρεγάτα
<<Ασία>>των 44 κανονιών, άλλα πυρπολικά έκαψαν δύο βρίκια και δύο
γολέτες. Από αυτά τα σκάφη πήραν φωτιά και άλλα πέντε ,μεταγωγικά.
Δηλαδή ο αιγυπτιακός στόλος έχασε δώδεκα πλοία.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΧΘΡΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ

Όλα αυτά καίγονταν συγχρόνως προξενώντας μοναδικό για την ένταση του
θέαμα. Μα και αυτό ξεπεράστηκε : σε λίγο η φωτιά έφθανε στις
πυριτιδαποθήκες .Κάθε φορά που συνέβαινε τούτο σημειωνόταν τρομερή
έκρηξη και το σκάφος τιναζόταν στον αέρα. Αυτό έγινε δώδεκα φορές ,η
μία μετά την άλλη. Μέσα σε αυτή την κόλαση βρήκαν τον θάνατο οι μισοί
άνδρες από τα πληρώματα ,πολυάριθμοι ακρωτηριάσθηκαν ή έπαθαν φρικτά
εγκαύματα....Από τις ανατινάξεις κινδύνευσε να καταστραφεί και η
Μεθώνη....

Έτσι η τολμηρή αυτή επίθεση κατέληξε στη μεγαλύτερη τέτοιου είδους
επιτυχία του ελληνικού στόλου. Αν προκαλούσε και εκρήξεις μέσα στην
πόλη ,όπως λίγο έλειψε ,θα αποτελούσε καίριο πλήγμα για τον Ιμπραήμ.
Μια άλλη τέτοια επιχείρηση εναντίον του στόλου που είχε μπει στο
λιμάνι του Ναβαρίνου (Πύλου) μπορούσε να φέρει τον Ιμπραήμ σε
απελπιστική θέση . Αλλά γι' αυτό χρειάζονταν πολύ περισσότερα
πυρπολικά .Ο Μιαούλης διαπίστωνε με μεγάλη του πίκρα πόσο περιορισμένα
μέσα διέθετε . Αναφέροντας το κατόρθωμα του στόλου στην Ύδρα δεν
παρέλειψε να επαναλάβει για άλλη μία φορά την ανάγκη που είχε από
πυρπολικά -και τώρα πιο εύγλωττα μιλούσε το ίδιο το κατόρθωμά τους.
Παρά τη μεγάλη έκτασή της και τις φρικτές για τους Αιγυπτίους
συνέπειες της ,αυτή η καταστροφή δεν υπήρξε καίρια και ούτε μπορούσε
να επιδράσει στην έκβαση του πολέμου .Ο ίδιος ο Ιμπραήμ τη δέχθηκε με
πολλή ψυχραιμία .Αρκέσθηκε να πει : <<Ο πατέρας μου είναι πλούσιος .Θα
φτιάσει άλλα, περισσότερα ,δυνατότερα και ωραιότερα πολεμικά!>>

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Ο Μιαούλης ύστερα από αυτό το κατόρθωμα οδήγησε την υδραίικη μοίρα
στον Αλμυρό. Και οι Σπετσιώτες ,αφού έμειναν τρεις ημέρες στα ανοικτά
του Νεοκάστρου και της Μεθώνης, πήγαν και ενώθηκαν μαζί του>>. Αυτή η
επιτυχία στην θάλασσα ,παρότι σε λίγους μήνες οι δυνάμεις του Ιμπραήμ
θα αρχίζουν να εξαλείφουν την Επανάσταση σε όλην την Πελοπόννησο (για
να χτυπήσουν και την Στερεά τον Απρίλιο του 1826 με την κατάκτηση του
Μεσολογγίου) απέδειξε την ελληνική ικανότητα στον ναυτικό Αγώνα και
την θέληση ενός Έθνους να υπερασπιστεί την Ελευθερία του .Μέχρι σήμερα
ο Ελληνικός Στόλος είναι μία εγγύηση για την ναυτική υπεροχή των
Ελλήνων στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, κάτι που δεν αγνοούν οι Τούρκοι
γείτονες .Το παράδειγμα της πυρπόλησης στην Μεθώνη στις 30 Απριλίου
1825 είναι χαρακτηριστικό .Και πολύ διδακτικό στις σημερινές στιγμές
της μιζέριας που μας έχουν επιβάλει ξένοι και ντόπιοι διαχειριστές
της ζωής μας.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ : Γεώργιος Διον. Κουρκούτας -Καθηγητής Φιλόλογος

Πηγή: www.trikalagr.blogspot.com

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ: ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΟΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

http://radio.ihotispolis.com

ΗΧΩΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Στον «αέρα» της Κωνσταντινούπολης εκπέμπει εδώ και λίγες ημέρες το ράδιο «Ηχώ», ο πρώτος ελληνικός ραδιοφωνικός της Πόλης.
Το ράδιο «Ηχώ» εκπέμπει εδώ το ποικίλο του πρόγραμμα μέσω διαδικτύου. Η πρωτοβουλία και τα εύσημα φυσικά θα πρέπει να αποδοθούν στους υπεύθυνους της ομογενειακής εφημερίδας «Ηχώ» η οποία συμπληρώνει 35 έτη από την έκδοσή της (φυσικά της ευχόμαστε να τα εκατοστίσει).
 Πηγή: www.trikalagr.blogspot.com

ΞΑΡΧΑΚΟΣ - ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ: ΕΞΑΦΑΝΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΩΤΑΙΤΙΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Αισθανόμαστε ότι έχουμε χρέος ως πολίτες αυτής της χώρας, να απευθυνθούμε στους συμπολίτες μας, να τους διατυπώσουμε τη γνώμη μας και να τους καλέσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι το ελληνικό πρόβλημα έχει ως πρωτογενή αιτία το ιδιοτελές όσο και δυναστικό κράτος, που εγκατέστησε το κομματικό σύστημα στη χώρα από τη δεκαετία του 1980. Ότι δηλαδή η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την άρση των πυλώνων  που οδήγησαν στην καταστροφή: Οι οποίοι είναι: η κομματική ιδιοποίηση του πολιτικού συστήματος, το δυναστικό και εκφαυλισμένο κράτος και η νομοθεσία που θεσμοθετεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Να αντιληφθούν, επομένως, ότι η λύση δεν βρίσκεται στην εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, αφού η πολιτική τάξη εξάντλησε τα όριά της: ούτε θέλει ούτε μπορεί να αλλάξει και μάλιστα να υπερβεί τον εαυτό της.
          Δύο χρόνια από τη στιγμή που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έριξε τη χώρα στο λάκκο των λεόντων, η πολιτική τάξη δεν έπραξε το παραμικρό όχι μόνο για να άρει τα αίτια της κρίσης, που στο σύνολό της δημιούργησε, αλλά και για να δείξει την παραμικρή διάθεση μεταμέλειας και αλλαγής πορείας. Διαγκωνίζεται πάνω στα συντρίμμια της χώρας για να υφαρπάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση με ψευδή διλήμματα του τύπου “μνημόνιο ή χρεωκοπία“, “ευρώ ή δραχμή“, “σταθερότητα ή ακυβερνησία“, ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θα αποφύγει ούτε τη χρεωκοπία ούτε ίσως την επάνοδο στη δραχμή, εάν δεν αρθούν τα αίτια της κρίσης.
          Η Ελλάδα της δημιουργίας και του πολιτισμού είναι όμηρος των ολιγαρχικών συμμοριών που ύφανε η πολιτική τάξη στο σύνολο του κράτους, οι οποίες τη λυμαίνονται και τη σπιλώνουν. Συνένοχες στον κατήφορο αυτό, είναι τόσο οι “μνημονιακές” δυνάμεις, που έριξαν τη χώρα βορά στη διεθνή των αγορών, όσο και οι “αντι-μνημονιακές” δυνάμεις, το σύνολο σχεδόν της πολιτικής τάξης.
          Η ελληνική κοινωνία παρίσταται μάρτυρας μιας άγονης αντιπαράθεσης των πολιτικών δυνάμεων, που επικεντρώνεται στο σύμπτωμα -στα υπέρ ή κατά του μνημονίου-, προκειμένου να αντιπαρέλθουν το πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή την άρνησή τους να εναρμονισθούν με το συμφέρον της κοινωνίας και της χώρας.       Υπεραμύνονται με πάθος τα προκλητικά τους προνόμια, τις ευφάνταστες ασυλίες τους, το “δικαίωμά” τους να μην υπάγονται στη δικαιοσύνη, να διαπλέκονται με σκοπό τη διαφθορά, να μην αγγίζουν τη δημόσια διοίκηση και τη δικαιοσύνη για να την χρησιμοποιούν προς όφελος των ιδίων και της “πολιτικής τους πελατείας”, με την κάλυψη του ίδιου του Συντάγματος. Η κοινωνία των πολιτών έχει αναδειχθεί στον πρωταρχικό και μείζονα εχθρό του συνόλου της πολιτικής τάξης.
          Έχοντας επίγνωση της εμμονής αυτής της πολιτικής τάξης να μην αγγίξει, μέχρι σήμερα, το απεχθές της σύστημα, η ελληνική κοινωνία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αναζητήσει τρόπους ώστε πολιτικοί και κράτος να αισθάνονται καθημερινά την ανάσα της. Να πιστέψει ότι η αλλαγή του μίγματος της ακολουθούμενης πολιτικής, θα διέλθει, σε πρώτη φάση, μόνο από τον εξαναγκασμό της πολιτικής τάξης να εναρμονισθεί με το κοινό συμφέρον, δηλαδή με την κατάλυση του λεηλατικού της καθεστώτος. Και στη συνέχεια, με την ανάκτηση μέρους, τουλάχιστον, της πολιτικής της κυριαρχίας, με την θεσμική συνεκτίμηση της βούλησής της στο πολιτικό σύστημα, με την καθιέρωση του “ελέγχειν” και του “ευθύνειν” του πολιτικού προσωπικού, για τα πεπραγμένα του. Να αντιληφθεί, τελικά, ότι η παντοδυναμία της κομματοκρατίας και των αγορών συναρτάται άμεσα από τον δικό της αποκλεισμό από το πολιτικό σύστημα. Σε τελική ανάλυση, η κοινωνία ως ο λόγος ύπαρξης και της πολιτικής τάξης και των αγορών.
          Οι εκλογές, παρόλον ότι γίνονται με σημαδεμένα χαρτιά και με προκλητικά αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις, δίνουν τη μοναδική δυνατότητα στην κοινωνία των πολιτών να εξαφανίσει τους πολιτικούς πρωταίτιους της καταστροφής, να εξαναγκάσει την πολιτική τάξη, θέτοντάς την σε κατ’οίκον περιορισμό, να αλλάξει άρδην ή, εάν όπως όλα δείχνουν, επιλέξει την αντίσταση, να την οδηγήσει στην κατάρρευση, προκειμένου, πριν να είναι αργά, να έρθουν στο προσκήνιο δυνάμεις που θα οδηγήσουν στην υπέρβαση του δυναστικού καθεστώτος.
          Είναι προφανές πια ότι η πολιτική τάξη αποτελεί την μείζονα απειλή. Η παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση και στο ευρώ, η αποτροπή της περαιτέρω εξαθλίωσης και της ταπείνωσης της κοινωνίας, η ίδια η ύπαρξη της χώρας, διέρχονται αποκλειστικά από την υπέρβαση του συστήματος που θεσμοθετεί την κομματοκρατία και το δυναστικό κράτος.
          Η χώρα έχει επείγουσα ανάγκη από ένα μνημόνιο εναντίον του κράτους και όχι εναντίον της κοινωνίας. Διότι εάν αυτό δεν συμβεί, ακόμη και αν η ελληνική κοινωνία προσφέρει δωρεάν την εργασία της ή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, ουδείς θα αποδεχθεί να επενδύσει στο μέτρο που θα γνωρίζει ότι τον αναμένουν τα πιράνχας της γραφειοκρατικής ιδιοποίησης, της διαπλοκής και της διαφθοράς να τον κατασπαράξουν.  Εκτός και αν η Ελλάδα μεταβληθεί σε “μη χώρα“, σε ομοίωμα κράτους, χρήσιμο ως προνομιακή χωματερή της διεθνούς των αγορών, για τις ενδο-ευρωπαϊκές ηγεμονικές διεργασίες και ως “χώρος” πρόσφορος στα διεθνή παίγνια.
          Η ελληνική κοινωνία οφείλει να γνωρίζει ότι, στο πλαίσιο αυτό, θα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε μια νέα προσφυγιά και στην οριστική της εξαθλίωση και υποτέλεια.
Αθήνα, 27/4/2012
Οι υπογράφοντες
Σταύρος Ξαρχάκος, Γιώργος Κοντογιώργης,
Συνθέτης                  Καθηγητής
 
Πηγή: www.hellenicrevenge.blogspot.com

Σάββατο 28 Απριλίου 2012

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΙ (GREEK FOOT)

Λοιπόν. Βάζω στοίχημα ὅτι μόλις τελειώσετε τήν ἀνάγνωσι τοῦ παρακάτω ἄρθρου θά βγεῖτε, ὄχι ἀπό τά ῥοῦχα σας ἀλλά ἀπό τά παπούτσια σας. (καί τίς κάλτσες μή σᾶς πῶ).
Μινώταυρος
   
Τό Ἑλληνικό πόδι
Ποσοι πραγματικα γνωριζουν τι ειναι το Ελληνικο Ποδι?
H ευκολη και γρηγορη απαντηση ειναι οτι προκειται περι μετρικου συστηματος το ποποιο χρησιμοποιηθηκε στην αρχαιοτητα απο τους Ελληνες και κατοπιν υιοθετηθηκε απο τους Αγγλους κλπ κλπ.
 
Ναι, αυτη ειναι μια απαντηση. Σωστη εν μερει. Αλλα στην πραγματικοτητα στην τεχνη και στην ιατρικη, ο ορος Ελληνικο Ποδι σημαινε κατι αλλο τελειως διαφορετικο. Το ειχα παρατηρησει απο μικρος, πριν καν μαθω τιποτε ή διαβασω για αυτο, αλλα μεχρι εκει. Και το ειχα παρατηρησει γιατι το ειχα και εγω και οι συγγενεις μου (και οι περισοτερες απο τις κοπελες μου που ειχα το χρονο να παρατηρησω αυτη τη λεπτομερεια στην ανατομια τους στα διαλειματα απο τις αλλες ανατομικες τους λεπτομερειες).
 
Στην ιατρικη λοιπον ονομαζεται Morton’s toe, στην γλυπτικη ονομαζεται Ελληνικο Ποδι. Ειναι η κατασταση κατα την οποια το δευτερο δαχτυλο του ποδιου μας, αυτο διπλα στο μεγαλο, ειναι μακρυτερο απο το πρωτο, το μεγαλο. Στα φυσιολογικα ποδια υπαρχουν 3 τυποι. Το Αιγυπτιακο Ποδι, στο οποιο απο το μεγαλο δαχτυλο μεχρι το μικροτερο υπαρχει μια διαγωνιος ευθεια με το μεγαλο δαχτυλο μακρυτερο απο ολα, το Ρωμαϊκο Ποδι ή και τετραγωνο, οπου ολα τα δαχτυλα ειναι σε μια οριζοντια ευθεια και το Ελληνικο Ποδι οπως περιεγραψα πριν.
 
Η μεγαλη (70-80%) πλειοψηφια του παγκοσμιου πληθυσμου εχει το Αιγυπτιακο Ποδι, καθως ειναι το «κανονικο» οστεολογικα ποδι, αυτο το οποιο «πρεπει» να εχει ο καθε ανθρωπος με βαση την οστεϊκη κατασκευη του ειδους μας. Υπαρχει ολοκληρο κινημα μαλιστα στις ιατρικες κοινοτητες παγκοσμιως να καταργηθει ο ορος «Αιγυπτιακο» καθως ειναι το ορθο επιστημονικα. Δεν υπαρχει ομως καμμια αμφισβητηση για τον ορο «Ελληνικο», παρα μονο η σιωπηρη αντικατασταση του απο τον ορο Morton’s toe και τον χαρακτηρισμο του ως οστεϊκη δυσμορφια.
 
Ποια ειναι ομως η διαφορα με τα αλλα εκτος απο το μεγεθος των μεταταρσιων οστων?
Το Ελληνικο Ποδι ειναι κληρονομικο!!!!
Απιστευτο? Αν ηταν μονο αυτο, πιθανον οχι. Το απιστευτο ειναι οτι η «δυσμορφια» του Ελληνικου Ποδιου συνδεεται γονιδιακα με Ελληνες.
Οπα. Μισο.
Αυτο σημαινει οτι οποιος εχει μεγαλυτερο δευτερο δαχτυλο στο ποδι του, εχει απαραιτητα Ελληνικα γονιδια?
ΝΑΙ!!!
Αυτο ΕΙΝΑΙ απιστευτο. Και αυτο ειναι πιθανον το στοιχειο το οποιο γινεται προσπαθεια να καταργηθει, μετατρεποντας το γενετικο αυτο χαρακτηριστικο σε οστεϊκη δυσμορφια.
Στη γλυπτικη, υπαρχουν αμετρητες αποδειξεις για την γνωση της υπαρξης του χαρακτηριστικου αυτου στους Ελληνες απο τα παναρχαια χρονια. ΟΛΑ τα αγαλματα της Ελληνικης αρχαιοτητας τα οποια απεικονιζουν φιγουρες Ελληνων, φερουν αυτο το χαρακτηριστικο καθαρο. Δεν ειναι τυχαιο οτι οι αρχαιοι ημων προγονοι το απεικονιζαν στα εργα τους. Γνωριζαν την διαφορετικοτητα τους και το εδειχναν. Αργοτερα οι Ρωμαιοι, καθως δεν ειχαν δικη τους γλυπτικη υποδομη και παιδεια, αντεγραψαν τα Ελληνικα εργα, και μη γνωριζοντας τη λεπτομερεια αυτη, και το Ελληνικο Ποδι μεταφεροντας το στην τεχνη τους, αλλα ταυτοχρονα το διεσωσαν και για τις επομενες γενιες καθως ειναι γνωστο οτι ενα τεραστιο ποσοστο αυθεντικων Ελληνικων εργων καταστραφηκε για πολλους και διαφορους λογους.
 
Θα ηθελα να σταματησω εδω προς το παρων, καθως υπαρχει τεραστιο υλικο πισω απο αυτες τις πληροφοριες που σας παραθετω και ηδη εχω ξεφυγει. Νομιζω ομως οτι υπαρχει ενα προβλημα στις γνωσεις που κατεχουμε για εμας τους ιδιους και την εθνολογικη μας καταγωγη. Θα σας δωσω λοιπον ενα παραδειγμα προς προβληματισμο και σκεψη.
Καπου μεσα στο μυαλο μου εχω δυο πληροφοριες, φαινομενικα ασχετες μεταξυ τους.
1. Τα παραπανω για το Ελληνικο Ποδι, συν καποιες αλλες λεπτομερειες για αυτο,
2. Τον μυθο των Tuatha de Danaan των Ιρλανδων – Ουαλλων – Κελτων, που ειναι μερος της (επισημης) μυθολογιας τους.
Ετσι για να μην πολυ-προβληματιζεστε, εινα σαφες οτι ο μυθος αυτος αναφερεται σε Δαναους που σε παναρχαια χρονια εφτασαν, εποικισαν, βασιλεψαν και αναμιχθηκαν με τον τοπικο πληθυσμο της Ιρλανδιας και κατοπιν μετακινηθηκαν προς την κεντρικη Βρετανια και ετσι μυθολογειται η δημιουργια του εθνους των Ουαλλων. Οι Ιρλανδοι το μνημονευουν εδω και εκατονταδες χρονια, εμεις ουτε που το ξερουμε…
  
Σημερα λοιπον που κοιτουσα κατι στο internet για το Ελληνικο Ποδι, διαβασα οτι ο μεγαλυτερος εθνικα πληθυσμος που το φερει ειναι οι Ελληνες και ο δευτερος μεγαλυτερος ειναι οι Κελτικοι πληθυσμοι της Ιρλανδιας και Ουαλλιας…..
Τουλαχιστον για το δικο μου το μυαλο η συνδεση ειναι αμεση. Εσεις την βλεπετε?


Μή βιαστεῖτε νά βγάλετε τίς κάλτσες σας. Ἀφῆστε τους νά λένε. Τό δικό μου πόδι, πάντως, μᾶλλον μέ ῥωμαϊκό ὀμοιάζει. Εἴπαμε, ὅλα εἶναι σχετικά. 
   Ἐν κατακλείδι, ἡ ἀνυπαρξία μεγαλυτέρου 2ου δακτύλου δέν σημαίνει τήν μή ἑλληνικότητα, ἁπλῶς ἡ ὕπαρξίς του εἶναι ἀντράνταχτη ἀπόδειξις.
 Μινώταυρος

Πηγή: http://www.filonoi.gr
 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ: ΙΔΡΥΕΤΑΙ "Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΔΟΜΝΑΣ ΒΙΖΒΙΖΗ" ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ


Η ΚΙΒΩΤΙΟΣ ΤΗΣ ΔΟΜΝΑΣ ΒΙΖΒΙΖΗ είναι ένα «πνευματικό σχολείο», το οποίο συστήνεται μετά από πρωτοβουλία ανθρώπων του πνεύματος και επιστημόνων, οι οποίοι αφουγκράστηκαν την ανάγκη για την κάλυψη του κενού που έχει δημιουργήσει η κρίση ηθών και αξιών, η οποία έχει επιφέρει και την οικονομική. Οικοδομείται, βάσει της ιδέας πως κάθε είδους προσωπική και εθνική κρίση αντιμετωπίζεται επιτυχώς με την πνευματική αναγέννηση, τη νοητική αφύπνιση, την απόκτηση υγιούς πολιτικής συνείδησης και την εύρεση του μέτρου και της μεσότητος σε προσωπικό, πολιτικό και εθνικό επίπεδο.
Η οικοδόμηση μίας ενωμένης και αρμονικής ελληνικής κοινωνίας, η ισχυροποίηση της πατρίδος μας σε όλα τα επίπεδα, καθώς και η επαναφορά της στο διεθνές γίγνεσθαι προϋποθέτουν την άμεση επιστροφή στις ρίζες μας και την εμβάθυνση στον ανυπέρβλητο πολιτισμό, στην τεράστια ιστορία και στην πάμπλουτη γλώσσα του Ελληνικού Έθνους.

Το έμβλημα της σχολής παριστάνει την μεγάλη ηρωίδα της Θράκης, την Δόμνα Βιζβίζη, η οποία υποδέχεται σε μία «πνευματική» κιβωτό τα τέκνα του «χωροχρόνου» της πατρίδος μας.

Η σχολή απευθύνεται σε άτομα ηλικίας από «5 έως 105 ετών» και το κύριο έργο της θα είναι καθημερινά μαθήματα σχολικής προετοιμασίας, επιστημονικά σεμινάρια και ημερίδες εντελώς δωρεάν, που στόχο θα έχουν την προώθηση της πανεπιστημονικής προσέγγισης του «σκέπτεσθαι ελληνικώς», της Ελληνικής Ιστορίας και των διαχρονικών και οικουμενικών αξιών του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, καθώς και την καλλιέργεια πνεύματος αλληλεγγύης και εθελοντικής προσφοράς σε κάθε Θρακιώτη που το έχει ανάγκη.

Για τον λόγο αυτό, μία αξιόλογη ομάδα από την επιστημονική κοινότητα της χώρας, όπως δάσκαλοι, καθηγητές, ιερείς, ακαδημαϊκοί, ιατροί και πολλοί άλλοι, τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό θα επιβιβαστούν στην «ΚΙΒΩΤΟ ΤΗΣ ΔΟΜΝΑΣ ΒΙΖΒΙΖΗ» για να συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια.

Προσωπικότητες όπως ο Ισπανός Καθηγητής Κλασσικών σπουδών και Πρόεδρος της Euroclassica Jose Luis Navarro, η Ακαδημαϊκός Κα Άννα Τζιροπούλου – Ευσταθίου, ο Ιστορικός και Συγγραφέας Κος Σαράντος Καργάκος, ο Στρατηγικός Σύμβουλος Δρ. Νίκος Λυγερός και πολλοί άλλοι αποδέχτηκαν άμεσα την πρόταση τόσο της δικής μου ως Διευθυντού της «ΚΙΒΩΤΟΥ», όσο και της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου, για να μας μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους, ώστε να μας θωρακίσουν πνευματικά.

Παράλληλα, καθημερινά στους μαθητές της «ΚΙΒΩΤΟΥ» θα παρέχεται το μεσημβρινό γεύμα και γενικότερα θα υπάρχουν δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης (διανομή τροφίμων – ρουχισμού, παροχή δωρεάν ιατρικών υπηρεσιών και ό, τι άλλο κριθεί απαραίτητο).

Κλείνοντας, ευελπιστούμε πως η «ΚΙΒΩΤΟΣ» θα είναι μία έμπρακτη συγγνώμη εκ μέρους όλων των Ελλήνων προς τους Θρακιώτες που τα τελευταία χρόνια αφέθηκαν να φυλούν μόνοι Θερμοπύλες!


Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ:

ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
Όσοι είστε από τη Θράκη ενημερώνουμε ότι από το Σεπτέμβριο θα χρειαστούμε καθημερινά από τις 14.00 και μετά την εθελοντική βοήθεια των δασκάλων και καθηγητών για τα δωρεάν μαθήματα σχολικής προετοιμασίας και τα φροντιστήρια της κιβωτού μας (αγγλικά, μουσική, πληροφορική, γυμναστική, μαθήματα κατευθύνσεων αρχαία ελληνικά για παιδιά και ενηλίκους κ.α.)..
Επίσης καθηγητές ιστορίας, βυζαντινής μουσικής και επιστήμονες από κάθε χώρο που θέλουν να παραδίδουν δωρεάν σεμινάρια του τομέα τους ας επικοινωνήσουν μαζί μας
ΙΑΤΡΕΙΟ
ακόμη, όσοι ιατροί θέλουν δωρεάν να βοηθήσουν στο ανοιχτό ιατρείο που θα λειτουργεί περιμένουμε τις συμμέτοχες σας.
ΣΙΤΙΣΗ
Επιπλέον εταιρείες τροφίμων , αν μπορείτε στηρίξτε το καθημερινό φαγητό που θα μαγειρεύουμε για τα παιδιά της κιβωτού.....
Όποιος θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε κάθε τομέα δράσης της κιβωτού.....
Ενημερώστε μας..

ΑΛΛΕΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Όσοι είστε μακριά και θέλετε να συνδράμετε, θα χρειαστούμε 6 πινάκες για μαρκαδόρους σχολικής τάξης, 50 τραπεζοκαθίσματα σχολικά, βιβλιοθήκες και ράφια για βιβλία , τετράδια, μολύβια, σχολικά ειδή γενικά και σχολικές τσάντες για τη νέα σχολική χρόνια 2012-13..
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ
Ακόμη φωτοτυπικά, υπολογιστές, τηλεοράσεις και dvd, βιντεοπροβολείς, μικροφωνική εγκατάσταση και βιβλία παιδικής λογοτεχνίας αλλά και για ενήλικες.

ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ ΕΙΝΑΙ:
6936868684 και 6948781892
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ : ΦΡΙΤΖΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 
 
Πηγή: www.hellenicrevenge.blogspot.com