ΕΛΕΝΗ ΡΑΝΤΟΥ ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: "ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΜΠΑΓΛΑΜΑ"

Ποιος… διάβασε την Ελένη Ράντου και δε την φοβήθηκε! Ο λόγος;

Η κόρη της πηγαίνει σε δημόσιο μουσικό σχολείο και προχθές αποφάσισαν οι γονείς των παιδιών να συγκεντρωθούν για να εκφράσουν τα παράπονά τους στον Υπουργό, κ.Αρβανιτόπουλο.

Η Ελένη Ράντου ξεσπάθωσε!

Σε μήνυμα της στο facebook σχολίασε:

«Σήμερα το πρωί, μαθητές, καθηγητές και γονείς του καλλιτεχνικού και μουσικού δημόσιου σχολείου επισκέφθηκαν το υπουργείο Παιδείας μας για να ζητήσουν να μην καταργηθούν τα μέσα μεταφοράς τους στα σχολεία (τα πούλμαν που τους μεταφέρουν είναι δύο χρόνια απλήρωτα). Απάντηση του Υπουργού: “ΕΙΣΤΕ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ”. Και πρόσθεσε : “Τι το θέλετε το Μουσικό σχολείο; Πηγαίνετε σε ένα Ωδείο στη γειτονιά σας”. Ήταν και η κόρη μου εκεί!

Είστε ΒΑΡΒΑΡΟΙ κύριοι. Πληρώνουμε πολύ ακριβά τις πενιχρές παροχές του διαλυμένου κράτους σας. Πληρώνουμε πολύ ακριβά την δήθεν δωρεάν παιδεία σας. Σε ωδείο πρέπει να πάτε εσείς να μάθετε Μπαγλαμά να παίζετε και να πάψετε να παριστάνετε τον Υπουργό Παιδείας! Κι αφού η παιδεία είναι η τελευταία σας προτεραιότητα. Και η υγεία το ίδιο. Όσο για την ασφάλεια την κάνατε franchise. Μήπως κι εμάς πρέπει να γίνετε Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ; Μήπως θα πρέπει τώρα να σταματήσουμε όλοι και να μη σας ξαναπληρώσουμε; Γιατί φοβάμαι πώς όσο περισσότερα είναι αυτά που σας δίνουμε τόσο περισσότερα θα είναι αυτά που μας στερείτε.

Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να γίνω η πρώτη Ελληνίδα που Επωνύμως θα αρνηθεί να σας πληρώνει πλέον”.

Ελένη Ράντου»   Πηγή: www.alexiptoto.com

"ARE GREEKS EUROPEANS?" BY PETER ECONOMIDES

It took me a while to answer this question. Not because it was a difficult question to which I did not have an answer. But simply because it had been asked.

The person asking was a known journalist from Süddeutsche Zeitung, one of the most widely read, and most highly respected, German newspapers.

Isn’t Europe a Greek name? The woman abducted by Zeus in the form of a white bull?

Isn’t Greek thought at the heart of European civilization? Perhaps we don’t have to go as far as claiming, as did Giscard d’Estaing that “Europe without Greece would be like a child without a birth certificate.” But where did we go wrong?Apart from the genesis of Europe – in name or in spirit – isn’t Europe a mosaic? A beautiful, multicolored mosaic in which each piece plays a role and the whole is bigger than each of its individual pieces.It was a big question this journalist was asking me.

Much, much bigger than I thought.Of course Greeks are Europeans.Perhaps not, however, in a world dominated by productivity, efficiency, balanced books and the Protestant ethic. But is this all that Europe is about?

Greeks are under pressure. To become “good Europeans.” And what it means to be a good European is dominated by the Northern European definition. This definition may move sometime to the more encompassing idea with which the European Union was initially intended. But no matter what, it is up to Greeks to carve out a meaningful role within Europe and the world. And Greeks can only do this by being in touch with their essential DNA. If Greeks lose this DNA, then Greeks lose themselves. Full stop.


Let me make one thing clear. I am not talking about physiological DNA. This page is not the place to attempt to trace back Greek lineage to the ancients.
I am talking about the essential concept of Greece. The spirit with which Greeks live their lives. The stuff that defines the “Greekness” of Greece. About what makes this nation tick. What makes us get up in the morning.

I think the world understands what this is. It’s called life. And the amazing love that Greeks have for life. It was present in ancient Greece. The love of humanity that gave rise to democracy. The love of beauty that gave rise to sculpture. The love of peace that gave rise to the Olympic Truce. The love of knowledge which gave rise to science. The love of discovery that gave rise to philosophy. The love of wisdom that shines from the Acropolis in Athens.

Life. This is Greek knowhow. And when we harness its creative power we will reverse our image as a nation with a zest for life and an aversion to productivity. We need to utilize our “life knowhow” and transform it into creative enterprise that will be valued by the world. This is how we can reignite our economy. By doing things that Greeks can excel at. By creating sustainable competitive advantage based on the uniquely Greek knowledge – and love – of life.

Peter Economides is a brand strategist with a global perspective. He has lived on four continents doing work that has impacted brands and consumers almost everywhere. He has learned from the leaders of some of the world’s best brands. He is the owner and founder of Felix BNI.


Source: www.greekreporter.com

BBC: "ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ?"

Τι συμβουλές θα έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες στους σύγχρονους, που ταλανίζονται από την οικονομική και πολιτική κρίση; αναρωτιέται σε ρεπορτάζ του το BBC, προβάλλοντας το «γνώθι σαυτόν» ή το «διαλέξτε καλούς ηγέτες» που θα μπορούσαν να φανούν πολύ χρήσιμες σε όποιον διαλέξει να βυθιστεί στις διδαχές των προγόνων, αναζητώντας καθοδήγηση. 

Το άρθρο υπογράφει ο λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Armand D' Angour ο οποίος είναι και συγγραφέας του βιβλίου «Οι Έλληνες και το Νέο: η καινοτομία στην...   αρχαία ελληνική φαντασία και εμπειρία και το επικείμενο Εύρηκα: Εφτά αρχές νεωτερισμού από την Αρχαία Ελλάδα».

Χρέος, διχασμός και εξέγερση. Αυτή ήταν η Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ.

Αρχικά ο καθηγητής αναφέρεται στον 6ο αιώνα π.Χ. και τον Σόλωνα. «Στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. οι πολίτες της Αθήνας βαρύνονταν από χρέη, κοινωνικό διχασμό και ανισότητες, με τους φτωχούς αγρότες έτοιμους να πωλήσουν τους εαυτούς τους για σκλάβους, απλώς και μόνο για να ζήσουν τις οικογένειές τους. Η εξέγερση ήταν επικείμενη, ωστόσο ο αριστοκράτης Σόλωνας, προέκυψε ως δίκαιος μεσολαβητής μεταξύ των συμφερόντων πλουσίων και φτωχών. Κατήργησε τα δεσμά που δημιουργούσε το χρέος, περιόρισε την ιδιοκτησία γης, και διαίρεσε τους πολίτςε σε τάξεις με διαφορετικά επίπεδα πλούτου και αντίστοιχων οικονομικών υποχρεώσεων.
Τα μέτρα του, παρότι δέχθηκαν επιθέσεις από όλες τις πλευρές, υιοθετήθηκαν και άνοιξαν τον δρόμο για την δημιουργία της δημοκρατίας», γράφει ο D' Angour. Συμπεραίνει μάλιστα ότι η επιτυχία του Σόλωνα δείχνει ότι οι μεγάλοι ηγέτες πρέπει να έχουν το κουράγιο υλοποιήσουν μη δημοφιλή συμβιβαστικά μέτρα για το καλό της δικαιοσύνης και της σταθερότητας.

Τι θα συμβεί μετά; Ο Δελφικός χρησμός

Αναφερόμενος στους ακατάληπτους χρησμούς του μαντείου των Δελφών, ο καθηγητής εικάζει ότι στην ερώτηση: «Πρέπει η Ελλάδα να αφήσει το ευρώ;» η απάντηση ίσως να ήταν : «Η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ αν το ευρώ έχει εγκαταλείψει την Ελλάδα» αφήνοντας όσους τάσσονται υπέρ και όσους τάσσονται κατά μιας εξόδου, να ερίζουν για το ποια ακριβώς είναι η σημασία του χρησμού.
Σημειώνει ωστόσο ότι η πιο σοφή συμβουλή είναι τα περίφημα Δελφικά παραγγέλματα: «Γνώθι σαυτόν» και «Μηδέν άγαν».

Πρόσεχε, υπάρχουν και χειρότερα…Ο Οδυσσέας και η αντοχή

«Βάστα καρδιά, χειρότερα δεινά βαστούσες τότες που μού 'τρωγε ο αδάμαστος ο Κύκλωπας γενναίους 20 συντρόφους»* λέει ο Οδυσσέας κατά το ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του να μην λυγίσει τώρα, μετά από τόσες περιπέτειες.

Το μήνυμα, όπως επισημαίνει ο καθηγητής, είναι ότι στο παρελθόν υπήρξαν πιο δύσκολες καταστάσεις και ξεπεράστηκαν με ευφυΐα και κουράγιο.

* (μτφ. Αργύρη Εφταλιώτη)

Είσαι βέβαιος ότι είναι σωστό αυτό; Η ακούραστη αναζήτηση του Σωκράτη

«Είναι πολύ μεγάλο αγαθό για τον άνθρωπο το μιλάει κάθε μέρα για την αρετή και για τα άλλα για τα οποία με ακούτε να συζητάω εξετάζοντας τον εαυτό μου και τους άλλους. Γιατί η ζωή, χωρίς να τα εξετάζει κανείς αυτά, είναι ζωή που δεν αξίζει να τη ζει ο άνθρωπος» έλεγε ο Σωκράτης που δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητήσει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «Τι είναι δικαιοσύνη» και «πως πρέπει να ζούμε;».

Η κληρονομιά του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου, είναι το καθήκον να συνεχίζουμε την ακούραστη αναζήτηση ακόμη και όταν- ή μάλλον ειδικά όταν- δεν είναι πιθανό να βρούμε σαφείς, οριστικές απαντήσεις.

Η σάτιρα του Αριστοφάνη

Η κωμωδία του Αριστοφάνη «Βάτραχοι» του 405 π.Χ. περιέχει ειλικρινείς και ξεκάθαρες συμβουλές για τους «πολιτικά ασταθείς» συμπατριώτες του: διαλέξτε καλούς ηγέτες, ή θα ξεμείνετε με τους κακούς.

Να κάνουμε το ίδιο όπως την τελευταία φορά; Ηράκλειτος ο στοχαστής

«Δεν μπορεί να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι» έλεγε ο Ηράκλειτος, τον 5ο π.Χ. αιώνα. Ενώ η αλλαγή είναι συνεχής, διαφορετικά πράγματα αλλάζουν με διαφορετικούς ρυθμούς. Σε ένα περιβάλλον μόνιμης ροής, είναι σημαντικό να ορίσει κανείς κάποια σταθερά σημεία και να πιαστεί γερά από αυτά. Οι αγορές ομολόγων, το χρέος και τα πακέτα διάσωσης μπορεί να αποτελούν μια τέτοια πρόκληση.

Πηγή: www.greekalert.com

JOSE MANUEL LAMARQUE: "THANK YOU MADAME LAGARDE"

Thank you Madam, once again, you put the greek heads underwater.
In the interview you gave to the Guardian newspaper, you said: ”I think the Greeks should start to help each other collectively,”, “by paying all their taxes,” “For the Greeks, I think of all these people all the time trying to evade taxes. “. So it’s not just Ms. Merkel that does not like Greek. About you, the Greeks are also thieves, cheaters, people just unfrequentable.
Once again, the image of Greece is tarnished by your words. Instead of providing hope, instead of reassuring, and say that anything is possible, we can confront the problems and solve them, no, you push down the Greeks like so many others.
One day, Madame Lagarde, one day the Greeks will raise their heads, but will remember those who had condemned before the arrival of the executioner. It is lamentable, as it is lamentable to hear Greek, living outside of Greece, and criticizing their country and their people.
You do not know the Greek Ms. Lagarde. The Greeks have memory, otherwise they do not know it’s ancient history at their fingertips.
Consider the Greek memory Madame Lagarde, as Mrs. Merkel, you two have little memory.
The Greek is not a dead language, not the Greek are not dead, because they have a soul, the soul of Greece!

Publié par Jose Manuel Lamarque à l’adresse
Merci Madame Lagarde !
Merci Madame, une fois de plus, de mettre la tête des grecs sous l’eau.
Dans l’interview que vous avez accordée au quotidien britannique The Guardian, vous avez dit : “Je pense que les Grecs devraient commencer par s’entraider collectivement”, en “payant tous leurs impôts”, “En ce qui concerne les Grecs, je pense aussi à tous ces gens qui essaient tout le temps d’échapper aux taxes”. Donc, il n’y a pas que Madame Merkel qui n’aime pas les grecs. Pour vous aussi les grecs sont des voleurs, des tricheurs, des gens peu fréquentables.
Une fois de plus, l’image de la Grèce est ternie par vos propos. Au lieu de redonner espoir, au lieu de rassurer, et de dire que tout est possible, que l’on peut affronter les problèmes et les résoudre, non, vous enfoncez les grecs comme tant d’autres.
Un jour, Madame Lagarde, un jour les grecs relèveront la tête, mais n’auront pas oublié celles et ceux qui les avaient condamné bien avant l’arrivée du bourreau. C’est lamentable, comme il est lamentable d’entendre des grecs, habitant hors de Grèce, et critiquant leur pays et leur peuple.
Vous ne connaissez pas les grecs Madame Lagarde. Les grecs ont de la mémoire, sinon ils ne connaitraient pas l’histoire de l’antiquité sur le bout des doigts.
Songez à la mémoire grec Madame Lagarde, comme Madame Merkel, vous deux, avez peu de mémoire.
Le grec n’est pas une langue morte, les grecs non plus ne sont pas morts, parce qu’ils ont une âme, l’âme grecque !

Translation by Iraklis Galanakis
Σας ευχαριστώ κ. Λαγκάρντ
Σας ευχαριστώ Κυρία, γιατί για μια αφορά ακόμη βουτήξατε μέσα στο νερό το κεφάλι των Ελλήνων
Σε μια συνέντευξη που δώσατε στην αγγλική καθημερινή εφημερίδα Guardian, είπατε: “Πιστεύω πως οι Ελληνες θα πρέπει να ξεκινήσουν μια συλλογική αλληλοβοήθεια”, “πληρώνοντας όλοι τους φόρους τους”, “Οσον αφορά τους Ελληνες, σκέφτομαι επίσης και όλους εκείνους τους ανθρώπους που προσπαθούν όλη την ώρα να αποφύγουν να πληρώσουν τους φόρους τους”.
Δεν είναι λοιπόν μόνο η κ. Μέρκελ που δεν αγαπά τους Ελληνες. Για σας επίσης οι Ελληνες είναι κλέφτες, μπαταξήδες, άνθρωποι που δεν είναι φρόνιμο να τους κάνεις παρέα.
Για μια φορά ακόμη η εικόνα των Ελλήνων κηλιδώθηκε από τα λόγια σας. Αντί να τους δώσετε ελπίδα, και να τους πείτε ότι όλα είναι δυνατά, ότι είναι εφικτή η επίλυση των προβλημάτων, εσείς τους βουλιάζετε ακόμη περισσότερο όπως τόσοι και τόσοι άλλοι.
Μια μέρα, κ. Λαγκάρντ, μια μέρα οι Ελληνες θα σηκώσουν το κεφάλι, αλλά δεν θα έχουν ξεχάσει εκείνους και εκείνες που τους είχαν καταδικάσει πριν από τον ερχομό του δήμιου. Είναι αξιοθρήνητο, όπως είναι αξιοθρήνητο να ακούς Ελληνες, που διαμένουν εκτός Ελλάδας, να κάνουν κριτική στη χώρα και στο λαό τους.
Δεν γνωρίζετε καλά τους Ελληνες κ. Λαγκάρντ. Οι Ελληνες έχουν μνήμη, αλλοιώς δεν θα γνώριζαν την ιστορία της αρχαιότητας απ’έξω κι ανακατωτά.
Καλόν είναι να αναλογιστείτε την ελληνική μνήμη κ. Λαγκάρντ, όπως η κ. Μέρκελ, εσείς οι δυο, φαίνεται πως διαθέτετε μικρή μνήμη.
Τα ελληνικά δεν είναι μια νεκρή γλώσσα, ούτε οι Ελληνες είναι νεκροί, γιατί διαθέτουν μια ψυχή, την ελληνική ψυχή!

Πηγή: www.agora-dialogue.com

JOSE MANUEL LAMARQUE: "...ΝΙΩΘΩ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΟΠΟΥ ΣΤΑΘΩ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΡΕΘΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

H Ελλάδα και οι Έλληνες υποφέρουν σιωπηλά. Εδώ και τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα είναι δακτυλοδεικτούμενη, οι Έλληνες προσβάλλονται, και η χώρα προβάλλεται σαν να είναι η μαύρη τρύπα της Ευρώπης.

Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα. Αν η Ελλάδα βρισκόταν βόρεια της Γερμανίας, μεταξύ της Σουηδίας και της Φινλανδίας, θα της βρίσκαμε σίγουρα κάποια δικαιολογία.

Εαν επρόκειτο για μια προτεσταντική χώρα όπου ο ήλιος λάμπει μόνο για λίγες ώρες το χρόνο, ενώ οι άνθρωποι συνθλίβονται από το κρύο της νύχτας για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε θα εφευρίσκαμε για την Ελλάδα, κάποια σοβαρή δικαιολογία και θα αναζητούσαμε έναν άλλο ένοχο.

Όταν η Ισλανδία αρνείται να πληρώσει το χρέος της, δεν λέμε τίποτα.
Δεν την κατηγορούμε ούτε την υποστηρίζουμε.

Η απόλυτη σιωπή.
Μάλιστα το να διαμαρτύρεται κανείς στο προαναφερθέν πλαίσιο είναι υγιές, επειδή είναι "αγνό" και δεν κάνει θόρυβο.

Και βέβαια μια τέτοια διαμαρτυρία είναι αποδεκτή από όλους, γιατί προτιμάμε υποκριτικά την αισθητική μιας εικόνας όπου διαμαρτύρονται συναθροιζώμενοι ξανθοί και "άσπιλοι" άνθρωποι που όταν μιλάνε μένουν ανέκφραστοι κρατώντας ακίνητα τα χέρια τους, μη κουνώντας ούτε καν το κεφάλι τους.

Και εν συνεχεία οι διαμαρτυρόμενοι πηγαίνουν στη σάουνα.
Ο Έλληνας αντίθετα θα πάει στο Χαμάμ.
Γιατί οι Έλληνες είχαν καταληφθεί από τους Τούρκους πριν πολλά χρόνια.
Και σήμερα που η Τουρκία προσπαθεί να εισέλθει στην Ευρώπη, αυτή της κρατάει μεν την πόρτα ανοιχτή ωστόσο την τελευταία στιγμή χρησιμοποιείται η έννοια της ‘ασφάλειας’ για να κλείσει διπλωματικά η Ευρωπαϊκή της προοπτική.

Έτσι λοιπόν το να έχεις κατακτηθεί από τους Τούρκους και το να είσαι μεσογειακή και ορθόδοξη χώρα είναι αρνητικό στα μάτια των Βορειοευρωπαίων.
Όχι, πραγματικά δεν μπορεί να εμπιστεύεται η Ευρώπη "τέτοιους ανθρώπους".

Η Ελλάδα είναι σαν την Ισπανία.
Οι Ισπανοί είχαν καταληφθεί από τους Μαυριτανούς, ως εκ τούτου, ο Ισπανός έχει κάτι το αραβικό στο αίμα του, και για να το καταλάβεις αυτό αρκεί απλά να κοιτάξεις την Αλάμπρα.

Όσον αφορά την Ιταλία, θα μπορούσαμε να την εμπιστευτούμε, παρ’ ότι είναι κι αυτή χώρα της Μεσογείου, όμως κι αυτοί έχουν τη μαφία, την nangretta, την Καμόρα, και το Βατικανό.
Εν ολίγοις, αυτό είναι αρκετό για να έχεις επιχειρήματα ώστε να αποφασίσεις να μην τους εμπιστευτείς ούτε τους Ιταλούς.

Τέλος, υπάρχει και η Πορτογαλία.
Πενήντα χρόνια φασιστικής δικτατορίας, στοιχειώνουν το παρελθόν της.
Η Πορτογαλία είναι, λοιπόν, φασιστική χώρα, όπως η Ισπανία του Φράνκο και η Ελλάδα των συνταγματαρχών.

Όχι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τις μεσογειακές χώρες.

Δεν μιλάμε καθόλου βέβαια για τη ναζιστική Γερμανία και τη Φινλανδία και όποια άλλη χώρα συνεργάστηκε με τους Ναζί.

Όχι, εκεί ξεχνάμε το παρελθόν, γιατί αυτές είναι οι περιβόητες χώρες του Βορρά και μπορούμε να τις εμπιστευθούμε έτσι κι αλλιώς.

Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι και η Γαλλία και το Βέλγιο αλλά και η Ουγγαρία συνεργάστηκαν επίσης κατά κάποιο τρόπο με τους ναζί.
Κι τελικά αυτός ο μηδενιστικός συλλογισμός καταλήγει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μόνη αληθινή ευρωπαϊκή δημοκρατία.

Πόσο καιρό όμως θα διαρκέσει αυτή η ανοησία;
Πόσο καιρό θα αντέξoυμε να θεωρούνται οι Έλληνες ανόητοι, και κλέφτες;
Το ότι η ελληνική πολιτική σκηνή δεν υλοποίησε ποτέ την ιδέα του εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους, είναι ένα γεγονός.
Ίσως ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που είχε την επιθυμία να αναπτύξει τη χώρα του πολιτικά να είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που έχει σημαδέψει την ιστορία της Ελλάδας.

Αλλά, όταν ο Ρομάνο Πρόντι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρότεινε το δημόσιο εθνικό λογιστικό έλεγχο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2003, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία είχαν αρνηθεί.

Αρνήθηκαν, γνωρίζοντας ότι τα στοιχεία της Ελλάδας ήταν πειραγμένα.
Ήξεραν ότι ο Ελληνικός λαός δεν ήξερε τίποτα.
Εξάλλου ζήτησε ποτέ κανείς την πολιτική αναδιάρθρωση του Ελληνικού κράτους;
Όχι, κανείς στην Ευρώπη δεν το ζήτησε ποτέ.
Δεδομένου ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζονταν ως ένας τουριστικός προορισμός,
και μια χώρα παραγωγής ελαιόλαδου, όλα θεωρούνταν ότι λειτουργούν μια χαρά.
Οι Έλληνες παρέμεναν όλο αυτό τον καιρό Ευρωπαίοι δεύτερης κατηγορίας που συνεισφέρουν στο να ολοκληρώνεται το μεγάλο φαγοπότι.

Μιλώντας για την ιστορία της Ελλάδας και την αρχαιότητα ειναι αλήθεια ότι όλοι αποδεχόμαστε ότι ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Ηρόδοτος και πολλοί άλλοι, έζησαν στην Ελλάδα, αλλά στο μακρινό παρελθόν.

Και σήμερα όλοι εμείς κατηγορούμε τους Έλληνες και αναρωτιόμαστε αν κατασκεύασαν ποτέ αεροσκάφη, πυρηνικά εργοστάσια, αυτοκίνητα;
Υπήρχε όλο αυτό τον καιρό ένα προϊόν “made in Greece”, εκτός από τη φέτα;
Όχι, γιατί η Ελλάδα παραμένει όλα αυτά τα χρόνια η χώρα των φτωχών αγροτών και των μικροαστών που μιλούνε δυνατά, και περπατάνε με κομπολόγια στο χέρι, τρώνε περισσότερο λαχανικά παρά κρέας, ενώ τα γλυκά τους δίνουν στο στόμα την αίσθηση ενός μελένιου φιλιού.

Και αν η Ελλάδα τελικά χρεωκοπήσει, εάν αποχωρήσει από την ευρωζώνη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση τι θα υποστηρίζει η Ευρώπη σε δέκα χρόνια για αυτήν;…
“Εμείς δεν ξέραμε τίποτα!”…
“Είμαστε υπεύθυνοι αλλά δεν είμαστε ένοχοι! …” κτλ.
Η ευθύνη θα επιστρέψει στους Έλληνες, για άλλη μια φορά.

Τα έχω βαρεθεί πια όλα αυτά τα στερεότυπα!
Δεν μπορώ να ανέχομαι πλέον το γεγονός ότι το να ανήκεις σε ένα μεσογειακό λαό έχει καταντήσει συνώνυμο μιας ιδιότυπης σύγχρονη ψυχολογικής δουλείας.
Δυστυχώς οι Έλληνες προς το παρόν είναι σιωπηλοί και δεν αντιδρούν έντονα.
Αυτό είναι το λάθος.
Ξέρω ότι είναι εύκολο να το γράφει αυτό κάποιος που ζει στο Παρίσι.
Αλλά εγώ το γράφω γιατί θέλω μέσα από τα λόγια μου να εμφυσήσω την εμπιστοσύνη σε όλους τους Έλληνες, και να τους πω ότι πρέπει να εμπιστευτούν τη νεολαία του τόπου και να της παραδώσουν τα κλειδιά της εξουσίας για έναν εκσυγχρονισμό της χώρας που συνάμα θα σέβεται την κληρονομιά και τη διαφορετικότητά της.

Όλα είναι δυνατά γιατί η αληθινή ζωή δεν έχει τιμή.
Και ακόμα πιο ευτελής είναι η τιμή του ελληνικού χρέους που έτσι κι αλλιώς οι Έλληνες δεν έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν.

Από τη μια η Γερμανία ρυθμίζει το επιτόκιο του δανεισμού της για εξυπηρέτηση του εθνικού της χρέους στο 2% και από την άλλη επιβάλλει στην Ελλάδα ένα θεόρατο επιτόκιο ύψους 30%.

Τέρμα τα ψέματα!
Το γράφω λοιπόν και το φωνάζω δημόσια, οι Έλληνες δεν είναι υπεύθυνοι για τίποτα.
Οι Έλληνες είναι ίσοι με κάθε άλλο λαό στον πλανήτη κι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν στη χώρα τους, στη γη τους, σύμφωνα με τα έθιμα και τις παραδόσεις τους.

Εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε απλώς να τους βοηθήσουμε στην οικοδόμηση ενός σύγχρονου κράτους που θα διαχειρίζεται την Ελλάδα ως μια πραγματική δημοκρατία, στις βάσεις μιας πραγματικής ισότιμης κοινωνικής πολιτικής και ενός παραγωγικού ενθουσιασμού που θα δημιουργήσει ανάπτυξη προς όφελος της ίδιας της χώρας.

Εξάλλου το να καταστρέψουμε την Ελλάδα θα έχει πολύ άσχημο αντίκτυπο και στο μέλλον της Ευρώπης.
Είμαι Γάλλος αλλά νιώθω Έλληνας στην ψυχή, και υποστηρίζω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ την Ελλάδα. Ολόκληρη την Ελλάδα.

Jose Manuel Lamarque

Πηγή: www.greekalert.com

ΕΙΚΟΣΙ ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Υποδεικνύουν την ύπαρξη ευρωπαϊκών κεφαλαίων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για έρευνα

«Υποστήριξη για την Ελλάδα» (Support for Greece) είναι ο τίτλος επιστολής η οποία δημοσιεύεται στο σημερινό τεύχος της έγκριτης επιστημονικής επιθεώρησης Science.

Η επιστολή, όπως αναφέρει το tovima.gr, φέρει την υπογραφή του Harald zur Hausen του γερμανού γιατρού και διευθυντού του Γερμανικού Κέντρου Ερευνας για τον Καρκίνο ο οποίος το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο Νομπέλ Ιατρικής για τις εργασίες του που είχαν σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη του εμβολίου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Την επιστολή, η οποία έχει επίσης σταλεί στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Martin Schulz, στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Herman van Rompuy και στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Jose Manuel Barroso, συνυπογράφεται από άλλους είκοσι τιμηθέντες με το βραβείο Νομπέλ, καθώς επίσης και από τον Iain Mattaj διευθυντή του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας (EMBL). (Τα ονόματα παρατίθενται στο τέλος του άρθρου).

Χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία

Η επιστολή δεν είναι απλώς μια ανθρωπιστικού τύπου έκκληση για βοήθεια. Οι επιφανείς προσωπικότητες των θετικών επιστημών αφού περιγράψουν λακωνικά την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, υποδεικνύουν την ύπαρξη συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κεφαλαίων (τα ονομαζόμενα «διαρθρωτικά κεφάλαια») τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να υλοποιηθεί η υποστήριξη προς την χώρα μας.

Τα εν λόγω κεφάλαια, για διαφόρους λόγους δεν εισέρευσαν στη χώρα κατά τα δύο τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να έχουν πληγεί οι τομείς «της εκπαίδευσης, της έρευνας και της τεχνολογίας» επισημαίνεται στην επιστολή.

Καθώς οι παραπάνω τομείς είναι καίριοι για την έξοδο της χώρας από την κρίση, οι επιστήμονες καλούν τους ευρωπαίους ηγέτες να εγγυηθούν «την επιβίωση και τη μελλοντική ανάπτυξη των πλέον ανταγωνιστικών και τεχνολογικών ινστιτούτων της Ελλάδας, ξαναθέτοντας σε ισχύ τα μέτρα του παρελθόντος».

Οι προτάσεις

Για να μην αφήσουν δε τίποτε στην τύχη, οι 21 λαμπερές προσωπικότητες της επιστήμης απαριθμούν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν:

Για την επίτευξη βραχυπρόθεσμων οφελών, να απελευθερωθεί ένα σημαντικό μέρος των πόρων που προέρχονται από τα διαρθρωτικά ταμεία και προορίζονται για την Ελλάδα, προκειμένου να διατεθεί σε καινοτόμα ελληνικά προγράμματα επιστήμης και τεχνολογίας.

Για την επίτευξη μακροπρόθεσμων οφελών, να χρησιμοποιηθούν επίσης τα κεφάλαια αυτά για να τεθεί σε εφαρμογή ένα ευρύ πρόγραμμα προώθησης της στενής συνεργασίας μεγάλων ευρωπαϊκών κέντρων έρευνας και τεχνολογίας με ελληνικές ομάδες αριστείας.

Να εξασφαλιστεί η συνέχιση της υποστήριξης της ελληνικής συμμετοχής σε μεγάλους ευρωπαϊκούς οργανισμούς όπως είναι το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας.

Να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα για τη δημιουργία νέων κοινών ευρωπαϊκών-ελληνικών ιδρυμάτων αριστείας, με έμφαση σε επιστημονικά πεδία στα οποία η Ελλάδα έχει ήδη μια ισχυρή παρουσία στο ευρωπαϊκό τοπίο και τα οποία κρίνονται ζωτικής σημασίας για την περαιτέρω τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας.

Η επιστολή κλείνει κάνοντας μνεία στο ισχυρό ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αλλά και εκφράζοντας την πεποίθηση ότι με τη λήψη κατάλληλων μέτρων, η χώρα θα μπορέσει να αποκτήσει, μέσω της ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, μια ανταγωνιστική οικονομία.

Οι υπογράφοντες (με αλφαβητική σειρά)

Peter C. Agre, Nobel Prize in Chemistry 2003; Elizabeth H. Blackburn, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2009; Günter Blobel, Nobel Prize in Physiology or Medicine 1999; Edmond H. Fischer, Nobel Prize in Physiology or Medicine 1992; Carol W. Greider, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2009; Jules A. Hoffmann, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2011; H. Robert Horvitz, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2002; Sir Richard Timothy (Tim) Hunt, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001; Eric R. Kandel, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2000; Wolfgang Ketterle, Nobel Prize in Physics 2001; Roger D. Kornberg, Nobel Prize in Chemistry 2006; Yuan T. Lee, Nobel Prize in Chemistry 1986; Robert, Lord May of Oxford, Royal Swedish Academy’s Crafoord Prize 1996; John C. Mather, Nobel Prize in Physics 2006; Prof. Iain Mattaj, Director General, EMBL; Sir Paul M. Nurse, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001; Sir Venkatraman Ramakrishnan, Nobel Prize in Chemistry 2009; Sir Richard J. Roberts, Nobel Prize in Physiology or Medicine 1993; Hamilton O. Smith, Nobel Prize in Physiology or Medicine 1978; Thomas A. Steitz, Nobel Prize in Chemistry 2009; Kurt Wüthrich, Nobel Prize in Chemistry 2002; and Harald zur Hausen, Nobel Prize in Physiology or Medicine 2008. 

 

Πηγή: www.newsbeast.gr

ΓΚΙΝΤΕΡ ΓΚΡΑΣ: "ΕΣΥ Η ΕΥΡΩΠΗ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ, ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ"

Ο Γερμανός νομπελίστας καυτηριάζει την Ευρώπη η οποία, όπως λέει, διαπομπεύει την Ελλάδα, εν μέσω της κρίσης του ευρώ, σε ένα ποίημα του που δημοσιεύεται σήμερα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας του Μονάχου Sueddeutsche Zeitung.

Σε αυτό το ποίημα, με τίτλο "Η ντροπή της Ευρώπης", που δημοσιεύεται αύριο Σάββατο και στην έντυπη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας, ο Γκρας προειδοποιεί την ΕΕ: "Εσυ η Ευρώπη, θα πεθάνεις χωρίς ψυχή, χωρίς τη χώρα που σε δημιούργησε".

"Καρφωμένη γυμνή στον πάσσαλο, γιατί είναι πνιγμένη στα χρέη, μια χώρα υποφέρει", γράφει ο 84χρονος Γερμανός συγγραφέας, στο κείμενο αυτό των δώδεκα στροφών που αποτελούνται από δύο στίχους η κάθε μία.
Απευθυνόμενο άμεσα την Ευρώπη, το ποίημα αρχίζει έτσι: "Απομακρύνεσαι από τη χώρα, που ήταν το λίκνο σου, και είναι κοντά στο χάος, γιατί δεν συμμορφώθηκε με τις αγορές".

Και αμέσως μετά αναφέρει ότι η χώρα αυτή "καταδικασμένη στη φτώχεια, της οποίας ο πλούτος κοσμεί τα μουσεία" είναι "ακόμα μόλις ανεκτή".

Πηγή: www.newsit.gr

ΕΚΛΟΓΕΣ 17/6/2012 - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΗΛΙΘΙΟΙ

"Είναι η οικονομία, ηλίθιοι" ("it is the economy, stupid) ηταν η φράση κλειδί της πετυχημένης προεκλογικής εκστρατείας του B. Clinton το 1992 εναντίον του G. Bush.

Όμως, στις δικές μας εκλογές στις 17/6/2012, "Δεν είναι μόνο η οικονομία, ηλίθιοι".  Και για το ελληνικό έθνος ποτέ στην ιστορία του δεν ήταν, και ειδικά σήμερα δεν μπορεί να είναι μόνο η οικονομία. 

Είναι πρωτίστως η επιβίωση του έθνους μας, που πρέπει να κρατήσει την ουσία του και τα μοναδικά χαρακτηριστικά του μέσα στην παγκοσμιοποίηση, και που πρέπει να περάσει μέσα από τις συμπληγάδες της επεκτατικότητας της Τουρκίας και τις βλέψεις της στη Θράκη, στην απελευθέρωση της Κύπρου, στην καταπίεση των ελλήνων της Βορείας Ηπείρου, στους σκοπιανούς σφετεριστές της Μακεδονίας, στη λαθρομετανάστευση...Αυτά, μαζι με όλα τα άλλα που στροβιλίζουν στο μυαλό του κάθε ένα από εμάς που έχει στην ψυχή του την Ελλάδα, και που θα αντισταθεί για να μη γίνουμε ένα με τους άλλους.

Προσοχή λοιπόν, η σώζουμε την Ελλάδα μας και την παραδίδουμε στους επόμενους στην υπερήφανη μοναδικότητά της, η ας αλλάξουμε το όνομα της για να μη τη ρεζιλεύουμε άλλο και ας παραδεχτούμε ότι είμαστε ανάξιοι απόγονοι Εκείνων.

Κ. Αναγνωστόπουλος, 17/5/2012

ΞΑΡΧΑΚΟΣ - ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ: ΕΞΑΦΑΝΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΩΤΑΙΤΙΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Αισθανόμαστε ότι έχουμε χρέος ως πολίτες αυτής της χώρας, να απευθυνθούμε στους συμπολίτες μας, να τους διατυπώσουμε τη γνώμη μας και να τους καλέσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι το ελληνικό πρόβλημα έχει ως πρωτογενή αιτία το ιδιοτελές όσο και δυναστικό κράτος, που εγκατέστησε το κομματικό σύστημα στη χώρα από τη δεκαετία του 1980. Ότι δηλαδή η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την άρση των πυλώνων  που οδήγησαν στην καταστροφή: Οι οποίοι είναι: η κομματική ιδιοποίηση του πολιτικού συστήματος, το δυναστικό και εκφαυλισμένο κράτος και η νομοθεσία που θεσμοθετεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Να αντιληφθούν, επομένως, ότι η λύση δεν βρίσκεται στην εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, αφού η πολιτική τάξη εξάντλησε τα όριά της: ούτε θέλει ούτε μπορεί να αλλάξει και μάλιστα να υπερβεί τον εαυτό της.

          Δύο χρόνια από τη στιγμή που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έριξε τη χώρα στο λάκκο των λεόντων, η πολιτική τάξη δεν έπραξε το παραμικρό όχι μόνο για να άρει τα αίτια της κρίσης, που στο σύνολό της δημιούργησε, αλλά και για να δείξει την παραμικρή διάθεση μεταμέλειας και αλλαγής πορείας. Διαγκωνίζεται πάνω στα συντρίμμια της χώρας για να υφαρπάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση με ψευδή διλήμματα του τύπου “μνημόνιο ή χρεωκοπία“, “ευρώ ή δραχμή“, “σταθερότητα ή ακυβερνησία“, ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι η χώρα δεν θα αποφύγει ούτε τη χρεωκοπία ούτε ίσως την επάνοδο στη δραχμή, εάν δεν αρθούν τα αίτια της κρίσης.

          Η Ελλάδα της δημιουργίας και του πολιτισμού είναι όμηρος των ολιγαρχικών συμμοριών που ύφανε η πολιτική τάξη στο σύνολο του κράτους, οι οποίες τη λυμαίνονται και τη σπιλώνουν. Συνένοχες στον κατήφορο αυτό, είναι τόσο οι “μνημονιακές” δυνάμεις, που έριξαν τη χώρα βορά στη διεθνή των αγορών, όσο και οι “αντι-μνημονιακές” δυνάμεις, το σύνολο σχεδόν της πολιτικής τάξης.

          Η ελληνική κοινωνία παρίσταται μάρτυρας μιας άγονης αντιπαράθεσης των πολιτικών δυνάμεων, που επικεντρώνεται στο σύμπτωμα -στα υπέρ ή κατά του μνημονίου-, προκειμένου να αντιπαρέλθουν το πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή την άρνησή τους να εναρμονισθούν με το συμφέρον της κοινωνίας και της χώρας.       Υπεραμύνονται με πάθος τα προκλητικά τους προνόμια, τις ευφάνταστες ασυλίες τους, το “δικαίωμά” τους να μην υπάγονται στη δικαιοσύνη, να διαπλέκονται με σκοπό τη διαφθορά, να μην αγγίζουν τη δημόσια διοίκηση και τη δικαιοσύνη για να την χρησιμοποιούν προς όφελος των ιδίων και της “πολιτικής τους πελατείας”, με την κάλυψη του ίδιου του Συντάγματος. Η κοινωνία των πολιτών έχει αναδειχθεί στον πρωταρχικό και μείζονα εχθρό του συνόλου της πολιτικής τάξης.

          Έχοντας επίγνωση της εμμονής αυτής της πολιτικής τάξης να μην αγγίξει, μέχρι σήμερα, το απεχθές της σύστημα, η ελληνική κοινωνία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αναζητήσει τρόπους ώστε πολιτικοί και κράτος να αισθάνονται καθημερινά την ανάσα της. Να πιστέψει ότι η αλλαγή του μίγματος της ακολουθούμενης πολιτικής, θα διέλθει, σε πρώτη φάση, μόνο από τον εξαναγκασμό της πολιτικής τάξης να εναρμονισθεί με το κοινό συμφέρον, δηλαδή με την κατάλυση του λεηλατικού της καθεστώτος. Και στη συνέχεια, με την ανάκτηση μέρους, τουλάχιστον, της πολιτικής της κυριαρχίας, με την θεσμική συνεκτίμηση της βούλησής της στο πολιτικό σύστημα, με την καθιέρωση του “ελέγχειν” και του “ευθύνειν” του πολιτικού προσωπικού, για τα πεπραγμένα του. Να αντιληφθεί, τελικά, ότι η παντοδυναμία της κομματοκρατίας και των αγορών συναρτάται άμεσα από τον δικό της αποκλεισμό από το πολιτικό σύστημα. Σε τελική ανάλυση, η κοινωνία ως ο λόγος ύπαρξης και της πολιτικής τάξης και των αγορών.

          Οι εκλογές, παρόλον ότι γίνονται με σημαδεμένα χαρτιά και με προκλητικά αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις, δίνουν τη μοναδική δυνατότητα στην κοινωνία των πολιτών να εξαφανίσει τους πολιτικούς πρωταίτιους της καταστροφής, να εξαναγκάσει την πολιτική τάξη, θέτοντάς την σε κατ’οίκον περιορισμό, να αλλάξει άρδην ή, εάν όπως όλα δείχνουν, επιλέξει την αντίσταση, να την οδηγήσει στην κατάρρευση, προκειμένου, πριν να είναι αργά, να έρθουν στο προσκήνιο δυνάμεις που θα οδηγήσουν στην υπέρβαση του δυναστικού καθεστώτος.

          Είναι προφανές πια ότι η πολιτική τάξη αποτελεί την μείζονα απειλή. Η παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση και στο ευρώ, η αποτροπή της περαιτέρω εξαθλίωσης και της ταπείνωσης της κοινωνίας, η ίδια η ύπαρξη της χώρας, διέρχονται αποκλειστικά από την υπέρβαση του συστήματος που θεσμοθετεί την κομματοκρατία και το δυναστικό κράτος.

          Η χώρα έχει επείγουσα ανάγκη από ένα μνημόνιο εναντίον του κράτους και όχι εναντίον της κοινωνίας. Διότι εάν αυτό δεν συμβεί, ακόμη και αν η ελληνική κοινωνία προσφέρει δωρεάν την εργασία της ή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, ουδείς θα αποδεχθεί να επενδύσει στο μέτρο που θα γνωρίζει ότι τον αναμένουν τα πιράνχας της γραφειοκρατικής ιδιοποίησης, της διαπλοκής και της διαφθοράς να τον κατασπαράξουν.  Εκτός και αν η Ελλάδα μεταβληθεί σε “μη χώρα“, σε ομοίωμα κράτους, χρήσιμο ως προνομιακή χωματερή της διεθνούς των αγορών, για τις ενδο-ευρωπαϊκές ηγεμονικές διεργασίες και ως “χώρος” πρόσφορος στα διεθνή παίγνια.

          Η ελληνική κοινωνία οφείλει να γνωρίζει ότι, στο πλαίσιο αυτό, θα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε μια νέα προσφυγιά και στην οριστική της εξαθλίωση και υποτέλεια.

Αθήνα, 27/4/2012

Οι υπογράφοντες

Σταύρος Ξαρχάκος, Γιώργος Κοντογιώργης,

Συνθέτης                  Καθηγητής

 

Πηγή: www.hellenicrevenge.blogspot.com

Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΛΥΜΠΕΡΕΙΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ"

Ο ναύαρχος Χ.Λυμπέρης,είχε πάντα πιστούς υποστηρικτές και ορκισμένους πολέμιους. Αυτή η “πόλωση” επιδεινώθηκε μετά από τα Ίμια ,κρίση την οποία χειρίστηκε και ο ναύαρχος ως Α/ΓΕΕΘΑ. Η ιστορία των Ιμίων έχει ειπωθεί και από τη πλευρά του Χ.Λυμπέρη και από την πλευρά των πολιτικών που θέλησαν να μεταφέρουν και τις δικές τους ευθύνες στις πλάτες των ΕΔ.Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει τη πλήρη αλήθεια.

Όλα αυτά τα χρόνια ο ναύαρχος ,”μιλά” μόνο μέσω του συγγραφικού του έργου.Αποφεύγει τη δημοσιότητα και τις δηλώσεις κι έχει επιλέξει να ζει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στην επαρχία απ΄ όπου κατάγεται. Από εκεί ο ναύαρχος μετά από πάρα πολύ καιρό σπάει τη σιωπή του και μ΄ ένα άρθρο του σε τοπική εφημερίδα,παιρνει θέση για τη κρίση που βιώνουμε.

Στο άρθρο του ο ναύαρχος απαντά και στη φράση του Θ.Πάγκαλου “μαζί τα φάγαμε”.



Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΔΙΕΡΧΟΜΕΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Του Ναυάρχου ε.α.Χ. ΛΥΜΠΕΡΗ (Βήμα Αλιάρτου)

Διαπλέομεν χαλεπόν πέλαγος ως έθνος και κοινωνία με κλειστό τον ορίζοντα και απανωτά τα κτυπήματα του καιρού. Η αντοχή του σκάφους συνεχώς μειώνεται και η ακριβής θέση του μέσα στο πέλαγος δεν έχει προσδιοριστεί. Σο πλήρωμα διαπιστώνει ζαλισμένο Κυβερνήτη (πολιτική ηγεσία) ο οποίος εξέπεμψε σήμα κινδύνου (χρεοκοπία). Η σωτηρία του πλοίου έχει αφεθεί σε εξωτερική βοήθεια. Και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις προσυμφωνούνται τα σωστικά. Αυτό σημαίνουν τα Μνημόνια και μαζί με τις υποστηρικτικές αυτών συμφωνίες. Σα λύτρα καλείται να τα καταβάλει ο ελληνικός λαός.

Με το κείμενο μου αυτό υποστηρίζω ότι η οικονομική πλευρά της κρίσης είναι απότοκος της πνευματικής κρίσης, η οποία συνδέεται και με την κρίση της εθνικής ταυτότητας και εθνικής κυριαρχίας.

Στο στρατηγικό κέντρο βάρους της κρίσης είναι στο πνευματικό πεδίο (αρετή, ήθος, γνώση, φιλοπατρία, δικαιοσύνη, εγκράτεια, πολιτισμός) και εκεί πρέπει να προσανατολισθεί η κύρια προσπάθεια για την έξοδο από την κρίση.

Η κρίση εθνικής κυριαρχίας είναι γεγονός τουλάχιστον από την μεταπολίτευση και εντεύθεν. Ανακηρύχτηκε ο ευδαιμονισμός ως κορυφαία επιδίωξη της ζωής μας, για την ικανοποίηση του οποίου προσφύγαμε σε αλόγιστο δανεισμό και καταναλώθηκαν ακόμη και εισερχόμενοι αναπτυξιακοί πόροι από την Ε.Ε. Οι επιδοτήσεις ξοδεύτηκαν σε αγορά διαμερισμάτων, οχημάτων με την πλήρη ανοχή, αν όχι συναλλαγή, του κράτους.

Οι πολιτικοί μας εκλογίκευαν τις υποχωρήσεις στη μη άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και με αναίδεια επεδόθησαν στη μεταφορά πολιτικών ευθυνών.

Οι εταίροι/σύμμαχοι μας υπήρξαν συναμαρτωλοί στη διαφθορά του ελληνικού συστήματος προμηθειών του ελληνικού κράτους.
Οι εντός κυκλωμάτων έδειξαν ανοχή στο έγκλημα, στην παρανομία. Φθάσαμε στην κρίση που βιώνει η Ελλάδα από την αμαρτωλότητα του πολιτικού κεφαλαίου απέναντι στο έθνος και τις αξίες καθώς και στη διαχείριση του εθνικού πλούτου.

Ερωτήματα

Πως απαντάει στον πολίτη η πολιτική ηγεσία στα ερωτήματα:
Γιατί υποφέρω;
Γιατί ξενιτεύομαι;
Γιατί χλευάζομαι και ταπεινώνομαι;
Γιατί με κοροϊδέψατε με τις υποσχέσεις σας;
Γιατί δεν αισθάνομαι ασφαλής μέσα στην χώρα μου;

Η απάντηση

« διότι όλοι μαζί τα φάγαμε» προκαλεί και δηλώνει έλλειψη γενναιότητας ανάληψης πολιτικών ευθυνών. Πίσω από την δοκιμασία και την παρακμή του ελληνικού λαού κρύ-βεται το πολιτικό σύστημα «Οι άρχοντες μας απειθούσι, κοινωνοί κλεπτών, αγαπώντες δώρα, διώκοντες ανταπόδομα »(Π.Διαθήκη, Ησαϊας).


Για τη σημερινή εικόνα της χώρας ταιριάζουν οι λόγοι του Ιερεμία:«Τις δώσει κεφαλή μου ύδωρ και οφθαλμοίς μου πηγήν δακρύων και κλαύσομαι τον λαόν μου τούτον ημέρας και νυκτός»; ﾓυνάνθρωποι μας ψελλίζουν «ψωμί», «νερό», «σκεπάσματα», φωνές που συγκλονίζουν την ψυχή μας. Οι δοκιμαζόμενοι είμαστε εμείς, εικόνες του ιδίου Θεού. Η ελληνική κοινωνία, με τα ίδια έργα αγάπης προς τον πλησίον, στέλνει ένα δυνατό μήνυμα πνευματικού πολιτισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης για το οποίο είμαστε υπερήφανοι. Ταυτόχρονα γίνεται αποδέκτης του Θεϊκού λόγου: «Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν. Επείνασα γαρ και εδώκατε μοι φαγειν, εδίψησα και εποτίσατε με, γυμνός ημην και περιεβαλατε με».

Αυτοκριτική

Στο να κοιταχθούμε στο εσωτερικό μας για να αξιολογήσουμε τις επιλογές μας και εντοπίσουμε τα λάθη μας, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση εξόδου από την κρίση. Σο φορτίο της αυτομεμψίας είναι ελαφρύτερο της προβολής δικαιολογιών και μετακύλισης ευθυνών σε άλλους. Είναι με- γάλο κατόρθωμα να γνωρίζουμε τις αδυναμίες μας και να αναλαμβάνου-με την ευθύνη για το κοινό κακό.

Η πολιτική μας ηγεσία δεν έχει δείξει τις αρετές αυτές. Προσπάθησε με θεσμικά μπαλώματα και τη λειτουργία των εξεταστικών Επιτροπών να συγκαλύψει πολιτικά εγκλήματα. Δεν προείδε εγκαίρως τα επερχόμενα, δεν διαμορφώθηκε εθνικό σχέδιο χειρισμού της κρίσης, αγνοήθηκε ουσιαστικά η Βουλή. Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα πολιτική εξουσία είναι εκείνη που κομματικοποίησε το κράτος, που εξέθρεψε το λαϊκισμό, που διαστρέβλωσε την λειτουργία του συνδικαλισμού, που προέβη σε διαπλοκή με τα μεγάλα συμφέροντα, που έδειξε εθελοδουλεία στους λογιζόμενους ως προστάτες. Η ελληνική παιδεία έγινε τόπος προσωπικού πειραματισμού των εκάστοτε υπουργών και σήμερα ουδείς είναι υπερήφανος για την εικόνα της. Λείπει το εθνικό σχέδιο σε βάθος χρόνου, η παραπαιδεία πλούτισε τους επιτήδειους. Στο έθνος χρειάζεται μία άλλη ποιότητα ηγεσίας, αποφασισμένη να παραιτηθεί ταις του βίου πραγματείας. Η αναπαλαίωση του υπάρχοντος πολιτικού κεφαλαίου δεν αποτελεί λύση.


Ο λαός οφείλει να καταδικάσει την πολιτική, ηθική, διανοητική ανεπάρκεια του παρελθόντος και να δώσει χώρο σε φιλοπάτριδες, έντιμους, ικανούς και συνετούς.
Ο ασύνετος άνθρωπος δεν υποφέρεται, είναι ανάξιος διαχειριστής εθνικών θεμάτων.«Άμμον και άλας και βώλον σιδήρου εύκοπον υπενεγκείν ή άνθρωπον ασύνετον » (ﾓοφ. ﾓειράχ).
Για την επιβίωση μας ως κοινωνία και έθνος δεν αρκεί να μη επαναληφθούν οι αμαρτίες του παρελθόντος, αλλά θα χρειαστεί προσωπική και συλλογική προσπάθεια για την επικράτηση της αρετής, της δικαιοσύνης και της λογικής του εθνικού συμφέροντος.

Η αμαρτωλότητα του δανεισμού

Ο δανεισμός με στόχο την παραγωγή πλούτου, τμήμα του οποίου θα προορίζεται στην εξυπηρέτησή του, είναι μια θετική επιλογή. Όταν όμως γίνεται για συντήρηση ενός επιπέδου ζωής, υπερβαίνοντος τις δυνατότητες του δανειζόμενου, τότε ο δανεισμός αποβαίνει καταστροφικός. Σε κρατικό επίπεδο αναλώθηκαν τα δάνεια (π.χ. Ολυμπιακοί 2004, εξοπλισμοί) με τον πιο αμαρτωλό τρόπο, εν μέσω διαφθοράς και αναστολής της πατριωτικής συνείδησης.


Η πατερική σοφία λέει ότι ο εθελούσιος περιορισμός των αναγκών είναι πλούτος. Ο Ησίοδος 750π.Φ. συμβούλευε: « Νήπιοι ουδέ ίσασιν όσο πλέον ήμισυ παντός » (οι ανόητοι δεν ξέρουν πόσο καλύτερο είναι το μισό από το όλο).
Εμείς χωρίς δικά μας χρήματα ξοδεύαμε τα δανεικά σε συμπόσια και τελετές και πτωχεύσαμε. «Μη γίνου πτωχός συμβολοσκοπών εκ δανεισμού, και ουδέν σοι εστίν εν μαρσίππω» ﾓοφ. ﾓειράχ (Μη γίνεσαι φτωχός, ετοιμάζων και παραθέτων συμπόσια και τραπέζια με δανεικά χρήματα, όταν δεν υπάρχει τίποτα στο δερμάτινο βαλάντιο σου). Ο οφειλέτης έχει δείξει η ιστορία, γίνεται δούλος του δανειστού. Ο Πλούταρχος στον λόγο του «περί του μη δει δανείζεσθαι» γράφει: «Οι οφειλέτες είναι όλοι δούλοι των δανειστών τους. Είναι δούλοι αναιδών, βαρβάρων, βάναυσων. Οι δανειστές σπέρνουν χρέη τα οποία συνοδεύουν πολλά βάσανα και πολλοί
τόκοι που δύσκολα ξεριζώνονται και οι οποίοι εξασθενούν και τελικά πνίγουν τις πόλεις».

Το ελληνικό κράτος από συστάσεως του το 1827 υπήρξε θύμα επιβουλής των δανειστών τους (Αγγλία, Γαλλία). Μέσα από τον δανεισμό εξασφάλισαν πλήρη έλεγχο των ελληνικών εξελίξεων. Σο επίβουλο σχέδιο των «προστάτιδων δυνάμεων», εντεταγμένο στη ρύθμιση του Ανατολικού Ζητήματος προέβλεπε αποκλεισμό ανασύστασης της Ρωμανίας ως διαδόχου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τίθεται το ερώτημα:
«Μήπως οι γεωπολιτικοί τριγμοί στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική προμηνύουν νέα γεωπολιτική εικόνα; Με ποιο σχέδιο κινούμεθα;»

Τι προτείνει ο Πλούταρχος;

Φύγε για να απαλλαγείς από τον δανειστή εχθρό και τύραννό σου, που προσβάλει την ελευθερία σου, διαπραγματεύεται/πουλάει την αξιοπρέπειά σου, και αν δεν του δίνεις σε ενοχλεί. Αν πουλήσεις ρίχνει την τιμή, αν δεν πουλήσεις σε εξαναγκάζει. Η περιγραφή της συμπεριφοράς του δανειστού από τον Πλούταρχο αποδίδει με ακρίβεια τη σημερινή εικόνα της δανειολήπτριας Ελλάδας. Οι εταίροι μας κρατούν τα χαλινάρια και υπαγορεύουν τις κινήσεις μας. Οι πολιτικοί μας υπέκυψαν σε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών μας.


Δανεισμός και εθνική ασφάλεια

Σοβαρή συνέπεια του δανεισμού πρέπει να θεωρείται και η αποδυνάμωση της εθνικής ασφάλειας, όπως και η αδυναμία άσκησης εθνικής πολιτικής. Η εθνική ισχύς της χώρας (οικονομική, πολιτική, κοινωνική, στρατιωτική και διπλωματική) υποφέρει σε περιβάλλον και περίοδο που απαιτείται το αντίθετο.

Υπάρχει σοβαρό ζήτημα εθνικής ασφάλειας όταν εκχωρείται μέρος της εθνικής κυριαρχίας σε άλλους, όταν αδυνατείς να ασκήσεις κυριαρχικά σου δικαιώματα, όταν αδυνατείς να αξιοποιήσεις και προστατεύσεις τον εθνικό σου πλούτο, όταν ο πολίτης αισθάνεται ανασφαλής μέσα στην χώρα του, όταν αδυνατείς να ελέγξεις την λαθρομετανάστευση, όταν ο λαός έχει περιπέσει σε ένδεια και όταν η πολιτική ηγεσία με λόγια και πράξεις της έχει περιθωριοποιήσει τις Ε.Δ. και τα Σ.Α.

Είναι πολιτική μικρότητα και ανευθυνότητα να αποκαλούνται στελέχη την Ε.Δ. καραβανάδες, τραμπούκοι και αντιπαραγωγικοί.
Σε ανθρώπους που δεσμεύτηκαν με θυσία ζωής δια όρκου στην εκτέλεση του καθήκοντος οφείλεται τιμή και σεβασμός. Η γενική χρήση του όρου ένστολοι για τα στελέχη των Ε.Δ. και των Σ.Α., νέο αντίγραφο αμερικανικής κοπής, εισβάλει απωθημένα και ουδέποτε ίσχυε στην ιστορία μας.

Προσδοκία πολιτικής αλληλεγγύης εταίρων στην εξισορρόπηση εξωτερικών απειλών
Μου είναι δύσκολο να πιστέψω σε εταιρική (και συμμαχική) αλληλεγγύη στην αντιμετώπιση εξωτερικών προκλήσεων ασφάλειας της χώρας. Τη δυσπιστία μου εδράζω σε τρεις λόγους:

Πρώτον – την υπερτριακονταετή περίοδο της τουρκικής επιθετικότητας σε βάρος της Ελλάδας δεν λειτούργησαν στη βάση δικαίου αλλά με καθαρά γεωπολιτικά κριτήρια. Περιορίστηκαν σε συμβουλές και πιέσεις προς την Ελλάδα.

Δεύτερον - Οι Ευρωπαίοι άφησαν τις ΗΠΑ να έχουν τον πρώτο και κύριο λόγο στον χειρισμό κρίσεων στη ΝΑ Ευρώπη και Α. Μεσόγειο.

Τρίτον – Η στάση των εταίρων στην τρέχουσα κρίση επιβεβαίωσε ότι απουσιάζει η στρατηγική αντίληψη και επικρατεί η λογιστική.
Είμαστε μακριά ακόμη από μια Ε.Ε. συγκροτημένη σε ενιαία πολιτική οντότητα. Ο Βορράς δεν θέλει να μεριστεί τα προβλήματα της περιφέρειας και ως εκ τούτου μένει ανοικτό το ενδεχόμενο μη πραγμάτωσης της Ευρωπαϊκής Συμπολιτείας.
Είναι καιρός να επανεκτιμήσουμε στην Αθήνα (όχι στις Βρυξέλλες) και τα περιθώρια αναζήτησης εξωευρωπαϊκών στρατηγικών συνεργασιών.

Ως Έλληνας πολίτης αισθάνομαι τους εταίρους να έχουν βυθίσει το ράμφος τους στον υπερχρεωμένο Έλληνα. Ταυτόχρονα όμως αισθάνομαι ντροπή για την ελληνική πολιτική μας ηγεσία.

Σε ένα κόσμο που αλλάζει με όρους γεωπολιτικής και γεωοικονομικής θα ανέμενε ο Ευρωπαίος πολίτης να απασχολούν την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία τα μακροπροβλήματα και να μην εγκλωβίζεται αυτή στα νομισματικά και μόνον.

Στο να αυτοθαυμάζονται οι Βορειοευρωπαίοι για τη δύναμη τους την οικονομική και να καυχώνται με έπαρση και αλαζονεία, ενώ έχουν εναποθέσει τη στρατηγική διόπτρα και παραβλέπουν το στρατηγικό χρόνο, αποτελεί ανοησία. Ο πλούτος μιας χώρας δεν είναι μόνον υλικός αλλά και πνευματικός. Η εικόνα μιας χώρας δεν μετράται στον μικρόχρονο αλλά τον μακρόχρονο.

Οι ταπεινωτικές αναφορές για τους Έλληνες από βορειοευρωπαίους πολιτικούς και ΜΜΕ να μην μας πτοούν αλλά να ενεργοποιούν το φιλό-τιμο και τη σπουδή για την οικονομική απεξάρτηση από τους δανειστές.

Είμεθα υπερήφανοι ως Έλληνες διότι σε ιστορικές στιγμές για ην Ευρώπη και τον κόσμο στα διλήμματα: ελευθερία ή θάνατος, αξιοπρέπεια ή συμβιβασμός, αντίσταση ή βούτυρο, προτιμήσαμε τα πρώτα και περιφρονήσαμε τα δεύτερα.
Η ταυτότητά μας, παρά την κρίση που διερχόμεθα, συνεχίζει να προσδιορίζεται από την αγάπη και τον πολιτισμό. Αγαπήσαμε τον πολιτισμό, δημιουργήσαμε πολιτισμό και ως κοινωνία (λαός + εκκλησία) δείχνουμε αγάπη στον πλησίον χωρίς διακρίσεις φυλής, θρησκεύματος.

Το αίτημα της δικαιοσύνης

Στην κοινωνία επικρατεί το αίσθημα της αδικίας, όπως αυτή εκδηλώνεται με τις προσωποληψίες, την παρανομία, την αναξιοκρατία κ.α. Χρειάζεται να υπακούμε στο δίκαιο και να αντιστεκόμαστε στην αδικία, διότι αυτό απαιτεί ο πολιτισμός μας και το εθνικό συμφέρον. Η δικαιοσύνη έχει μεγαλύτερη δύναμη από την αυθαιρεσία «Όσοι βγάζουν σωστές αποφάσεις και δεν βγαίνουν έξω από το δίκαιο, τούτων η πόλις ευημερεί,και ευτυχεί ο λαός που ζει σ΄αυτήν » (Ησίοδος).
Οι Πατέρες της Εκκλησίας συνδέουν τα Πάθη της οικουμένης με τον χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό. Η σημερινή κρίση είναι εμπαιγμός του ανθρώπου, η πνευματική χαλάρωση οδηγεί σε δοκιμασίες. Ο Θεός δεν εκδικείται, δεν μαστιγώνει τον άνθρωπο (λαό) αλλά μέσω των δοκιμασιών τον παιδαγωγεί. Θα πρέπει από την δοκιμασία που διερχόμεθα ως κοινωνία να εξέλθουμε ωριμότεροι, πνευματικώτεροι και συνετοί.
«Ιδού εγώ επάγω επί τον λαόν τούτον τον καρπόν της αποστροφής αυτών ….. Εγώ ψωμιώ αυτούς οδύνην και ποτιώ αυτούς ύδωρ πικρόν » (Ιερεμίας).

Η νεολαία σε σύγχυση

«Το μεγαλύτερον απ’ όλα τα συμφέροντα της Πατρίδος μας είναι η χρι στιανική και εθνική εκπαίδευσις των Ελληνοπαίδων» (Ι. Καποδίστριας 1Δεκ. 1827).
Η πολιτική ανεπάρκεια, ο καιροσκοπισμός και η διαπλοκή με μεγαλοσυμφέροντα εξέθρεψαν την παραπαιδεία, αλλοίωσαν τον χαρακτήρα της εκπαίδευσης και έχουν οδηγήσει τη νεολαία σε σύγχυση, χωρίς ελπίδα.
Έχουν περάσει σχεδόν σαράντα χρόνια από την μεταπολίτευση καικατέστη αδύνατον να συμφωνηθεί και πραγματωθεί ένα εθνικό σχέδιο μακράς πνοής.
Η Ελλάδα οφείλει να στηρίξει τις ελπίδες διακεκριμένης παρουσίας μέσα στον κόσμο, να πάρει την θέση που της ανήκει, στον πλούτο της γνώσης και την αρετή. Παραμένει ανησυχητικό το φαινόμενο της ελλιπούς γνώσης από τους Ελληνόπαιδες της γλώσσας και της Ιστορίας. Αποτελεί σύμπτωμα πνευματικής άνοιας (αλτσχάιμερ) το περιορισμένο λεξιλόγιο της νεολαίας.
Η αλλαγή του χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών με την επιχειρούμενη αλλοίωση της Ιστορίας και την αφαίρεση θρησκευτικών και εθνικών συμβόλων από δημόσια καταστήματα συντελούν στην έτι περαιτέρω αποδυνάμωση της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των νέων.
Όταν καλούμεθα να επιλέξουμε μεταξύ αθεϊσμού και Ορθοδοξίας, και μεταξύ Βρυξελλών και Αθηνών αδίστακτα επιλέγουμε Ορθοδοξία και Αθήνα. Επί χρόνια, υπό το πρόσχημα της ελευθερίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, καλλιεργήθηκε η ανυποταξία, η αναρχία, η σύγχυση μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού και η αποστροφή από την Ελληνική και Ορθόδοξη Παράδοση. Η αποχή εκ των μαθημάτων, οι καταλήψεις Πνευματικών Ιδρυμάτων, η καταστροφή της εκπαιδευτικής υποδομής αποτελούν μορφές διεκδίκησης. Ασφαλώς και η νεολαία ως ζωντανό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας έχει δικαίωμα να βουλεύεται και εκφράζεται και να αγωνίζεται για την αναβάθμιση της παιδείας, αλλά αυτά με πολιτισμένο, νηφάλιο διάλογο και επιχειρήματα, όχι με καταστροφές που καλείται να αποκαταστήσει ο Έλληνας πολίτης.
Χρειάζεται να αυξηθεί ο κόπος της γνώσης, να δείξουμε φιλοπατρία, να αποδεχθούμε θυσίες και να αγαπήσουμε την αρετή για να δουν τα μάτια της νεολαίας ένα χαμόγελο στο αύριο.

Έξοδος από την κρίση

Στις διαπιστώσεις και τα μοιρολόγια πρέπει να διαδεχθούν σχέδια κα ενέργειες εξόδου από την κρίση. Να μην αφήσουμε την πατρίδα μας να ξεψυχήσει υπό το κράτος της σκληρής δοκιμασίας που διέρχεται. Να ζήσουμε τον χρόνο με τη διάσταση του μέλλοντος, να καλύψουμε το ερώτημα: «Τι γαρ ουν ημείς ποιήσωμεν»;
Στις φλόγες που καίνε την ελληνική ψυχή εμείς, με τα λάθη μας καιτις αμαρτίες μας, τις ανάψαμε, και εμείς πρέπει να τις σβήσουμε για να αποφευχθεί η ερήμωση του τόπου. Ακόμη περισσότερο, να τις μετατρέψουμε σε δροσιά του αγώνα που οφείλουμε κάνουμε. Να εμπιστευθούμε τις δυνάμεις μας, να ενεργήσουμε με αυτοπεποίθηση στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από τις παθογένειες του παρελθόντος. Ας μη φοβηθούμε τον ονειδισμό ανθρώπων και να μη ηττηθούμε, υποκύπτοντες στην αλαζονεία τους. Ας μη μας φοβίζουν, ούτε να μας κάμπτουν, ο λοιδωρίες και ταπεινωτικές συμπεριφορές ορισμένων ανι-στόρητων άμα και αγενών της βόρειας Ευρώπης.

Καταθέτω σκέψεις, ως απάντηση του παραπάνω ερωτήματος, εκτός του πεδίου της οικονομίας. Επιμένω στο πνευματικό (υπό την ευρεία έννοια) χαρακτήρα της δοκιμασίας. Στον τομέα αυτό διαθέτουμε ίδιον δυνατό φως, τον πολιτισμό μας, την Ορθόδοξη Παράδοση και την Ιστορία μας. Δεν έχουμε ανάγκη τη Δύση. Αυτό που χρειάζεται είναι να αποβάλουμε την αμαρτωλότητά μας που επιδείξαμε έναντι του Θεού, πατρίδας και συμπολιτών μας. Καλοδεχούμενη είναι η μεταφορά από τους εταίρους τεχνογνωσίας σε ζητήματα οργάνωσης
- λειτουργίας-ελέγχου της Δημόσιας Διοίκησης. Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα πρέπει να διακρίνουμε το σημαντικό από το ασήμαντο, το ουσιαστικό από το επουσιώδες και να προταχθεί το συλλογικό από το ατομικό.
Ως πολίτες αυτής της χώρας, την ώρα αυτή η θέση μας δεν είναι στους θεατές του σε εξέλιξη του ευρισκομένου δράματος, αλλά στους συμμετέχοντες στην λύση του δράματος. Είμεθα ένα καράβι τσακισμένο με αβαρίες μεσοπέλαγα. Η αντοχή του συνεχώς μειώνεται, ο χρόνος πιέζει, ο κυβερνήτης είναι ζαλισμένος και ο λαός, στον ρόλο του εφοπλιστή, αφού ενημερωθεί για την πραγματική κατάσταση είναι υπεύθυνος να επιλέξει τόσο το λιμάνι προορισμού όσο και τον αξιόπιστο Κυβερνήτη (πολιτική ηγεσία).
Τα μείζονα εθνικά μας θέματα παιδεία, νεολαία, ασφάλεια, μεταναστευτικό, οργάνωση κράτους, οικονομία, περιβάλλον, ενέργεια κ.α. θα πρέπει να αποτελέσουν τον κορμό ενός εθνικού σχεδίου που θα διαμορφωθεί και αποφασιστεί στην Αθήνα.
Είναι ώρα να μετρήσουμε ως πολίτες τις ευθύνες μας με την τιμή και το συμφέρον της πατρίδας. Να πιστέψουμε ότι όταν η πόλη ευτυχεί τότε και ο πολίτης είναι ευτυχής.
Καθοριστική στην πορεία της χώρας είναι η ποιότητα του πολιτικού της κεφαλαίου, και ως εκ τούτου στη δημοκρατία ή συμμετοχή του πολίτη στην εκλογή της ηγεσίας του θα πρέπει να είναι υπεύθυνη. Θα χρειαστούμε πραγματικούς ηγέτες ικανούς να διαχειριστούν τα εθνικά θέματα, παραιτούμενοι ταις του βίου πραγματείαις ίνα τω στρατολογήσαντι (έθνος) αρέσουν.
Ο ηγέτης απευθύνεται προς τον λαό με συνετό λόγο και τον εμπνέει με το παράδειγμά του. Έχει το θάρρος να του πει: «όψεσθε απ’εμού και ούτω ποιήσετε» (Κριταί Ζ, 17)
Ο Ιωάννης Καποδίστριας είναι ένα φωτεινό παράδειγμα πολιτικού ηγέτη με αίσθηση της αποστολής, με αγνότητα φιλοπατρίας, με ευγενή αισθήματα, ελκόμενος από το πάθος της προσφοράς προς την πατρίδα. Όχι μόνον παραιτήθηκε του δικαιώματος αποζημίωσης αλλά διέθεσε και όλες τις οικονομίες του (25.000 γαλλικά φράγκα) για να στείλει στην Ελλάδα παξιμάδια και πυρομαχικά. Έγραφε σε επιστολή τον Νοέμβριο1827 «….ύστερον από όλα αυτά δεν έχω τίποτε να δώσω επειδή δεν μένει πλέον τίποτε και το αδύνατον ουδείς πράττει».
Ο λαός έχει ευθύνη να επιλέξει ηγέτες συνετούς, φιλοπάτριδες, φιλόθεους, οξύνοες, ρεαλιστές, με καταγεγραμμένα την εντιμότητα, την λιτότητα χρήσης του δημοσίου πλούτου, την παραίτηση δικαιωμάτων, τον μη πλουτισμό κατά την άσκηση της εξουσίας. Οι αδοκίμαστοι, νέοι πολιτικοί, θα πρέπει να έχουν διέλθει της διαδικασίας «άξιος», πριν την υποψηφιότητά τους, από την τοπική κοινωνία που θα εκπροσωπήσουν. Η δημοκρατία θα λειτουργήσει αποτελεσματικότερα εφόσον οι Έλληνες πολίτες ενδιαφερθούν για τα κοινά και διεκδικήσουν απολογισμό από τους άρχοντες.
Επιτέλους, να υπάρξει άρωμα ήθους, αρετής και φιλοπατρίας στους πολιτικούς μας ηγέτες και ευρύτερα σε όσους ηγούνται κρατικών δραστηριοτήτων.
Τούτο να γνωρίζουμε ότι, όσο πιο μακριά σταθούμε από το χρέος μας τόσο πιο κοντά θα βρίσκεται ο τάφος της Ελλάδας.
Πιστεύω ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας έχουν την ευκαιρία να πρωτοστατήσουν ως υπόδειγμα στη μεταμόρφωση της δημόσιας λειτουργίας, στην οποία θα επικρατήσει η πειθαρχία, ο σχεδιασμός, ο έλεγχος/μέτρηση του αποτελέσματος, η λιτότητα, η δικαιοσύνη, το συμφέρον τους έθνους.

Πηγή: www.onalert.gr

ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΝΤΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΛΟΥ

«Στις 24 Δεκεμβρίου 2010 η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ως η ιδία επιθυμεί να ονομάζεται, παρ' ότι σήμερον τυγχάνει σύζυγος ετέρου προσώπου του κ. Ισιδώρου Κούβελου, Πρόεδρος του κόμματος που συνέστησε υπό την επωνυμία «Δημοκρατική Συμμαχία» είχε δηλώσει:

«Με κατάπληξη πληροφορήθηκα τις απαράδεκτες δηλώσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ -οι οποίες ήδη κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσω των διεθνών ΜΜΕ- ο οποίος απέδωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, τη δεινή οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας σε εβραϊκή συνομωσία, και μεταξύ άλλων, ουσιαστικά αρνήθηκε το Ολοκαύτωμα, τόσο του εβραϊκού λαού, όσο και των Εβραίων συμπολιτών μας ειδικότερα, προβαίνοντας επί πλέον και σε άλλες απαξιωτικές κρίσεις. Η ιστορία δεν ξαναγράφεται με βάση τις προκαταλήψεις κανενός. Γι αυτό κάνω έκκληση στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να επιληφθεί αμέσως του θέματος, διότι με τις δηλώσεις του ο Μητροπολίτης Σεραφείμ, όχι μόνο θέτει εαυτόν εκτός της κοινωνίας της αγάπης που είναι το βασικό γνώρισμα των Χριστιανών, ιδίως των Ορθοδόξων, αλλά και αμαυρώνει τη μακρά και ένδοξη ιστορία ανοχής της διαφορετικότητας και προστασίας όλων, της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ταυτόχρονα, προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη μεγάλων Ιεραρχών, όπως ο Αθηνών Δαμασκηνός, που κατέβαλε κάθε προσπάθεια να διασώσει τους Εβραίους συμπολίτες του της Αθήνας και ο Ζακύνθου Χρυσόστομος ο οποίος κατάφερε κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου να διασώσει και τους 275 Εβραίους της Ζακύνθου. Με τις δηλώσεις του όμως ο Πειραιώς Σεραφείμ, αγνοώντας επί πλέον και το γεγονός ότι η Εκκλησία της Ελλάδος συνδέεται άμεσα με το κράτος, παρέβη και τον ποινικό νόμο της Ελλάδας, ο οποίος και απαγορεύει και τιμωρεί αυστηρά, όσους υποκινούν φυλετικά μίση και πάθη. Αλλά επ αυτού αρμόδια να αποφανθεί είναι η ελληνική Δικαιοσύνη».

Κατ' ουσίαν είχε ζητήσει την ποινική μου καταδίωξη διότι είχα εκφράσει δημοκρατικά και ελεύθερα την άποψή μου όχι αρνούμενος το αυταπόδεικτο γεγονός του ολοκαυτώματος του Εβραϊκού Έθνους αλλά στηλιτεύων τον διεθνή Σιωνισμό και μεταφέρων τας θέσεις των ορθοδόξων Εβραίων όπως αυτές διατυπούνται στις ιστοσελίδες τους, όπως διεξοδικά έχω αναφέρει. Ασφαλώς δεν στράφηκα εναντίον του Εβραϊκού λαού αλλά του Σιωνιστικού λόμπυ και των Ραββίνων του Ιουδαϊσμού που μετέτρεψαν τον θεϊσμό της Παλαιάς Διαθήκης στον εωσφορισμό της Καμπαλά και του Ταλμούδ και που προετοιμάζουν τον κόσμο δια την υποδοχή του ψευδούς Μεσσίου που στην οριακή Αποκάλυψη του Ευαγγελιστού Ιωάννου ονομάζεται Αντίχριστος.

Δεν πέρασε ένας χρόνος και ο Πνευματικός Νόμος λειτούργησε με εκκωφαντικό θόρυβο μετά την δημοσιοποίηση του γεγονότος ότι ο σύζυγος της κ. Μπακογιάννη κ. Ισίδωρος Κούβελος είχε λησμονήσει να δηλώση ένα εκατομμύριο δολλάρια στα εισοδήματά, του με αποτέλεσμα να οδηγείται από την Βουλή των Ελλήνων στον αρμόδιο Εισαγγελέα και ταυτόχρονα η δημοσιοποίησις του όλου θέματος να πλήττει ανεπανόρθωτα και να οδηγεί στο περιθώριο τον κομματικό σχηματισμό της κ. Μπακογιάννη. Έτσι η Δικαιοσύνη θα ασχοληθεί με το ανωτέρω δημοσιοποιηθέν θέμα και όχι με την ελαχιστότητά μου, ως εκείνη επρότεινε. Η δύναμις του Πνευματικού Νόμου παρά την τυχόν αμφισβήτησι των αφελών και αδαών δια μίαν εισέτι φοράν εναργέστατα έδρασε.»

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ - ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ECONOMIST (ΔΕΙΚΤΗΣ PRUST): Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΥΡΙΣΕ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ

Με βάση το «δείκτη Προυστ», το βρετανικό περιοδικό διαπιστώνει ότι το οικονομικό ρολόι της Ελλάδας γύρισε πίσω 12 χρόνια. Η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία έχασαν επτά χρόνια, η Βρετανία οκτώ και οι ΗΠΑ δέκα.


Ο «δείκτης Προυστ» περιλαμβάνει επτά κατηγορίες που εντάσσονται σε τρεις δείκτες. Ο πρώτος περιλαμβάνει την περιουσία και το εισόδημα των νοικοκυρών, οι τιμές των χρηματοπιστωτικών τίτλων και οι τιμές των ακινήτων. Ο δεύτερος την εθνική παραγωγή ετησίως και τους καταναλωτικούς http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=3132610528302439217δείκτες, ενώ ο τρίτος τους πραγματικούς μισθούς και την ανεργία.

Ο χαμένος οικονομικός χρόνος προκύπτει από το μέσο όρο των δεικτών.

Στην Ελλάδα, ο Economist διαπιστώνει ότι οι τιμές των μετοχών ήταν υψηλότερες το 1992, οπότε η χώρα μας έχασε 20 χρόνια στον τομέα αυτό. Οι πραγματικοί μισθοί υποχώρησαν σε επίπεδα κάτω από αυτά του 2004, ενώ η ανεργία βρίσκεται στα επίπεδα που βρισκόταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Σύμφωνα με το περιοδικό, η παγκόσμια οικονομία ανακάμπτει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ' ότι το 1929 στις ΗΠΑ και το 1989 στην Ιαπωνία, σύμφωνα με τις τιμές των μετοχών και της στεγαστικής αγοράς.

Αντιθέτως, στο δείκτη του ονομαστικού ΑΕΠ κατά κεφαλή αποκαλύπτεται ότι με εξαίρεση την Ασία και την Γερμανία, οι υπόλοιπες μεγάλες οικονομίες έχουν βρεθεί πίσω στο χρόνο.

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Δημοσιεύεται παρακάτω η ανακοίνωση του Πέτρου Κωστόπουλου στο "yupi", για να θυμηθούμε τις βρώμικες συναλλαγές κυρίως του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ με τα μέσα ενημέρωσης και για τη φούσκα που δημιούργησαν στην ελληνική κοινωνία.

«Φτάνει μια μέρα, στη ζωή κάθε άντρα, η στιγμή του απολογισμού. Τώρα είναι η δική μου. Είναι πια προφανές ότι η ΙΜΑΚΟ δεν μπορεί να συνεχίσει κατ’ οποιονδήποτε τρόπο να λειτουργεί όπως συνέβαινε επί 17 συναπτά έτη. Αυτό σημαίνει ότι εγώ απέτυχα -έστω κι αν οι συνθήκες που επικρατούν στο χώρο του Τύπου είναι “δολοφονικές”. Ο τζίρος των περιοδικών έχει πέσει μέσα σε τέσσερα χρόνια από 70% έως 90% ενώ στα ραδιόφωνα οι ζημιές αγγίζουν το 60%.

Από το 2008 που ξεκίνησε η κρίση προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω την ΙΜΑΚΟ ζωντανή. Ακόμα και στους χειρότερους εφιάλτες μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η εξέλιξη στην οικονομία και ειδικά στον Τύπο θα ήταν τόσο άσχημη, τόσο άγρια. Επί τέσσερα συναπτά έτη προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω ζωντανό το μαγαζί επενδύοντας ότι είχα και δεν είχα σε ψυχικό, σωματικό και οικονομικό δυναμικό. Διαψεύστηκα. Στην προσπάθεια μου αυτή επένδυσα ότι είχα και δεν είχα σε κινητό ή ρευστό στην εταιρεία.

Τη γέννησα και ο θάνατός της σήμερα ισοδυναμεί με το θάνατο ενός παιδιού μου. Με το θάνατο του μέλλοντός μου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η ανθρωποφαγία που υφίσταμαι αυτές τις ημέρες έχει τις ρίζες της σε άλλες αιτίες. Όλα όσα διαβάζω πια ξεπερνούν και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Όταν φτάνουμε στο σημείο να υποθέσουμε ότι το ΚΛΙΚ ή το Nitro, δύο και μόνο περιοδικά, είναι αυτά που προκάλεσαν την καθίζηση της χώρας, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις μεταμορφωθεί στο εξιλαστήριο θύμα μιας στρεβλής κατάστασης! Δεν ήταν οι Υπουργοί Οικονομικών που μιλούσαν για το χρηματιστήριο, δεν ήταν οι τραπεζίτες που διέβλεπαν μια διαρκή άνοδο, δεν ήταν οι οικονομικές εφημερίδες που πόνταραν σε ψόφια «γκανιάν», δεν ήταν τα μεγάλα συγκροτήματα των οποίων οι ναυαρχίδες πόνταραν στη διαρκή ανάπτυξη και στο διαρκές κέρδος.

Δεν θέλω να αποποιηθώ των ευθυνών μου, αλλά θεωρώ αστείο να υποθέσει κανείς ότι την καταναλωτική, τη χρηματιστηριακή και την επενδυτική Ελλάδα την καθόριζε ένα και μόνο περιοδικό του «βλάχου» Κωστόπουλου! Θα ήταν εντυπωσιακό να διαθέτουν τόση δύναμη τα προϊόντα μου, αλλά οι αναγνώστες μου έχω την αίσθηση, αγαπητοί, ότι δεν φτάνουν ούτε για τα κόλλυβα σε μια χώρα 10.000.000 ανθρώπων. Δεν λέω, βέβαια, άλλα συγκροτήματα προμοτάριζαν το «lifestyle» Porsche, Franck Muller και Hermes, αλλά να με συγχωράτε δεν ήμουν εγώ αυτός. Το «ΚΛΙΚ» στα ντουζένια του θεωρούταν ένα προϊόν του ελληνικού περιθωρίου.

Οι παλιότεροι θα το θυμούνται καλά.Το 1995 έπειτα από μια διαφωνία με το αφεντικό μου, τον Άρη Τερζόπουλο, αποφάσισα με «συμπαίκτες» τους επιχειρηματίες κ. Μαρινόπουλο και Ιωάννου να δημιουργήσουμε την ΙΜΑΚΟ. Ο καθένας μας κατείχε το 33% και όχι δεν μας βοήθησε το ΠΑΣΟΚ όπως διατείνονται κάποιοι κρετίνοι εδώ και χρόνια. Διότι το ΠΑΣΟΚ ενδιαφερόταν αποκλειστικά για τον mainstream πολιτικό Τύπο (ενίοτε και τον περιθωριακό), οποίος έφτιαχνε τα πρωτοσέλιδα στα περίπτερα.

Είμαι περήφανος (και σίγουρα αρκετά μαλάκας) που ποτέ δεν πήρα παρά πενταροδεκάρες από τις κρατικές διαφημίσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όπως όλος ο περιοδικός τύπος και όλα τα μουσικά ραδιόφωνα. Κάμποσες εφημερίδες της πλάκας που καρπώνονταν 50 φορές περισσότερα από την κρατική διαφήμιση απ’ ότι ένα συγκρότημα με 1.500.000 αναγνώστες ή ακροατές. Άλλωστε αυτά περιέχονται σε διαρκείς διαμαρτυρίες τόσο των μουσικών ραδιοφώνων όσο και των περιοδικών όχι μόνο των δικών μου, αλλά του συνόλου της Ελλάδας.

Οι συνάδερφοι ξέρουν για ποιο πράγμα μιλάω και ας έχουν σωπάσει πια. Η διαπλοκή διαδραματιζόταν στους τίτλους που κρέμονταν στα περίπτερα.

Για να επιστρέψω, όμως, στο κυρίως θέμα θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι προκειμένου να επιβιώσει η ΙΜΑΚΟ προσέφερα τα τελευταία τέσσερα χρόνια όλη την ακίνητη και κινητή περιουσία μου ακόμα και αυτή που αποκτήθηκε πριν καν ιδρύσω την ΙΜΑΚΟ.

Μιλάω για 32 χρόνια δουλειάς, τα οποία εκποιήθηκαν είτε με χρέη σε τράπεζες με αντίτιμο την ακίνητη περιουσία, είτε με απ’ ευθείας καταθέσεις όχι μόνο δικές μου αλλά και συγγενικών μου προσώπων. Νομίζω ότι λίγοι επιχειρηματίες σε αυτό τον τόπο μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο. Ότι δηλαδή έβαλαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να ζήσει το μαγαζί τους. Τα λέω όλα αυτά επειδή εσχάτως διαβάζω «τέρατα» και διαπιστώνω έναν αδιανόητο κανιβαλισμό εις βάρους μου. Καλώ τον οποιονδήποτε να του παρέχω οποιαδήποτε διευκόλυνση να διαπιστώσει το αληθές των λεγομένων μου. Ας έρθει ακόμα και ο ανώνυμος κομπλεξικός ενός blog που στο βωμό της ανέξοδης λασπολογίας ικανοποιεί τα πιο άγρια ένστικτά του.

Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν τα δύο μεγάλα κόμματα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), τα τελευταία χρόνια, διέλυσαν την οικονομική ζωή της Ελλάδας πνίγοντας τα εισοδήματα των μικρομεσαίων στρωμάτων. Αποτέλεσμα; Οδήγησαν τον Τύπο όχι απλώς σε κρίση αλλά σε κραχ, σαν και αυτό της Αμερικής της δεκαετίας του ‘30. Μάλιστα θαυμάζω τους συναδέρφους και ανταγωνιστές μου που κρατιούνται ακόμα ζωντανοί, αλλά είμαι περίεργος να δω για πόσο θα αντέξουν τελικά. Το λέω με πλήρη επίγνωση των ευθυνών μου. Διότι, είχαμε παράλογους, απίστευτους για τους κανονικούς εργαζόμενους μισθούς και τεράστιο προσωπικό για αυτό που μπορούσαμε να παράγουμε. Ναι, ήταν μια φούσκα. Έχετε δίκιο.

Η έκρηξη των media στη δεκαετία του ’90 οδήγησε σε σχιζοφρενικά κόστη όλους μας. Η ΙΜΑΚΟ έφτασε να έχει 550 υπαλλήλους και μισθολόγιο 15 εκ. ευρώ το χρόνο! Και μιλάμε για μια μικρομεσαία εταιρεία...

Αποδείχθηκε τελικά ότι η πραγματικότητα ήταν πιο σκληρή. Με το που έσκασε η κρίση το πρώτο πράγμα που έκοψε κάθε επιχείρηση ήταν η διαφήμιση ενώ πολλοί συμπατριώτες μας έκοψαν τα περιοδικά γιατί τα δύο και τα τρία ευρώ κατέληξαν να είναι πολυτέλεια. Φυσικά είχαμε και εμείς ευθύνες. Ως ύλη μιλάω...

Παρόλα αυτά, αισθάνομαι πραγματικά περήφανος που διέθεσα ότι είχα και δεν είχα για την επιβίωση της ΙΜΑΚΟ. Πολλοί μου έλεγαν ότι είμαι μαλάκας αλλά προτίμησα να ακολουθήσω αυτούς που μου έλεγαν βάλ’ τα όλα, κέρδισε χρόνο όλα μπορεί να γυρίσουν. Δεν γύρισε τίποτα. Αντιθέτως το 2012 ξεκίνησε με εισπράξεις που δεν έφταναν ούτε στο 15% των εισπράξεων του 2009! Και δεν ήταν μόνο αυτό.

Στην ΙΜΑΚΟ οφείλονται από πελάτες 7-8 εκ. ευρώ. Από ανθρώπους που δεν πλήρωσαν όσα όφειλαν, ποσό περίπου ίσο με αυτό που οφείλει σήμερα η ΙΜΑΚΟ στους πελάτες της. Ουδείς φυσικά ασχολήθηκε με αυτούς που μας εβαλαν τα φέσια γιατί προφανώς τα ονόματά τους δεν πουλούσαν στον Τύπο. Έτσι γίνεται πάντα. Ο γνωστός μαλάκας την πληρώνει.

Οι ανώνυμοι αναφέρονται ως οι «καημένοι» που τους έπληξε η κρίση.

Επίσης, μεγάλη κουβέντα γίνεται για το αν το τέλος της ΙΜΑΚΟ οφείλεται στο τέλος του «lifestyle». Πολύ διασκεδαστικό το βρίσκω. Αν η Ελευθεροτυπία, το ALTER, ο «Κόσμος του Επενδυτή» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο που προηγήθηκε ήταν lifestyle, τότε είμαι πολύ χαρούμενος για την επιρροή που είχα. Δυστυχώς όμως αυτά είναι γελοιότητες κάποιων κομπλεξικών ανθρώπων οι οποίοι δεν ενδιαφέρθηκαν για το lifestyle που οι ίδιοι ζούσαν, αλλά αντιθέτως ενδιαφέρθηκαν για τον μαλάκα, τον παλιάνθρωπο «βλάχο» που ήρθε από το Βόλο και έφτιαξε ξαφνικά συγκρότημα Τύπου. Με τρώει το χέρι μου, αλλά δεν θα γράψω για το ποιοι έχουν Porsche και τις κυκλοφορούν. Ή τέλος πάντων ποιοι σας δουλεύουν ψιλό γαζί με πρόσκαιρες ηθικολογίες.

Το σίγουρο είναι ότι το δαιμονοποημένο «lifestyle» δεν μπορούσε να συμμετάσχει στη διαπλοκή. Άντε το πολύ, πολύ να είχε πρώτο τραπέζι πίστα σε καμιά Βίσση και κανένα Ρουβά και να μην πλήρωνε τίποτα στο τέλος. Κι αυτό γιατί είτε το χάριζε ο καλλιτέχνης, είτε ο μαγαζάτορας που διαφημιζόταν δωρεάν στα έντυπα του εκάστοτε εκδότη. Δεν κάνει πολύ φθηνό για διαπλοκή; Βέβαια παρότι δημιούργησα τέσσερις ραδιοφωνικούς σταθμούς που παίζουν από βαριά λαϊκά μέχρι hip hop, συν, αν θυμάμαι καλά, 16 περιοδικά σαν και αυτά που έχει ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας, ο Λυμπέρης ή ο Φιλιππόπουλο, στο τέλος της μέρας ο υπεύθυνος της κατάστασης είμαι εγώ. Τι να πω. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Νιονιό εννοώ...

Τον τελευταίο καιρό προσπάθησαν να εκποιήσω όσο, όσο -μέσα στην ανάγκη και την κρίση- περιουσιακά στοιχεία στα οποία ο νόμος μου επέβαλλε να πληρώσω το αντίτιμο απ’ ευθείας στους εργαζομένους. Δαπάνησα εκατοντάδες ώρες για να κλείσω συμφωνίες έτσι ώστε να καλυφθεί το προσωπικό -όλοι αυτοί που δούλεψα μαζί τους. Όχι μόνο με αποζημιώσεις, αλλά και με νέες δουλειές, νέες θέσεις εργασίας σε άλλα γκρουπ. Έχουν ήδη γραφτεί στον Τύπο τα περισσότερα. Δυστυχώς τα «κοράκια» πρόλαβαν δικαστικά να ανασχέσουν αυτές τις αποφάσεις. Έφτασαν στο σημείο να μπουκάρουν για να πάρουν ότι υπήρχε κινητό και ακίνητο μέσα στο μαγαζί αγνοώντας στην πραγματικότητα ότι οποιαδήποτε εκποίηση περιουσιακού στοιχείου της ΙΜΑΚΟ έπρεπε να πάει στους εργαζομένους και αν περίσσευε κάτι σε άλλους μιας και έχω ικανοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις της ΙΜΑΚΟ προς το δημόσιο.

Αυτό που έχω να δηλώσω πια είναι ότι, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μέσα στην περιδίνηση της κρίσης, κατά βάση αισθάνομαι υπεύθυνος μόνο στους συνεργάτες μου. Τους ανθρώπους που δούλεψαν για να κρατήσουν την εταιρεία ζωντανή. Σε αυτούς που συμπαραστάθηκαν στις δυσκολότερες στιγμές της ΙΜΑΚΟ και έδωσαν ότι μπορούσαν για να μείνει το μαγαζί ανοιχτό. Οι εταιρείες Τύπου στηρίζονται στους ανθρώπους τους, όχι αναγκαστικά σε όλους αλλά στους περισσότερους από αυτούς. Έστω κι αν η ΙΜΑΚΟ, όπως και εγώ προσωπικά, έχει πέσει ουκ ολίγες φορές θύμα «συνεργατών» που επωφελήθηκαν τα μέγιστα -για να το πω ευγενικά. Όμως ακόμα και αυτό είναι αποκλειστικά δική μου ευθύνη. Δική μου αποτυχία. Το να θέλεις να είσαι δημιουργικός δεν σου επιτρέπει σε καμία περίπτωση σαν επιχειρηματία να αγνοήσεις το καθημερινό οικονομικό γίγνεσθαι. Ας πούμε οι φωτογραφήσεις που κόστιζαν 3,5 εκ. ευρώ το χρόνο κοστίζουν σήμερα 500.000 ευρώ! Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν για αυτό. Κανέναν πέρα από τον εαυτό μου.

Πιστεύω ότι έκανα μια σειρά «ανακαλύψεων» που βοήθησαν πολύ κόσμο να μπει σε αυτή τη δουλειά, όμως, σε καμιά περίπτωση και δεν ζητάω από κανέναν να με συγχωρήσει για το ότι οικονομικά δεν τα κατάφερα, έστω κι αν η κρίση την οποία ζούμε θα φέρει σε αδιέξοδο το 70% των media στη χώρα μας.

Εκείνο που θέλω να πω για να κλείσω αυτό το κείμενο είναι ότι θέλω να προσφέρω στους εργαζομένους οποιονδήποτε τίτλο περιοδικού μπορεί να πωληθεί και οποιοδήποτε κινητό ή ακίνητο στοιχείο το οποίο μπορεί να τους αποφέρει αποζημίωση για όλα όσα έχουν προσφέρει στην εταιρεία. Επίσης δηλώνω σε οποιοδήποτε τσογλάνι ισχυρίζεται ότι έχω λογαριασμούς στο εξωτερικό να το ψάξει, να το καταγγείλει και να το αναφέρει. Θα τον βοηθήσω να βρει την αλήθεια.

Κουράστηκα να ακούω ψέματα και ασυναρτησίες.

Εγώ φαλίρισα προσωπικά. Δεν μου ανήκει τίποτα από αυτά που έχτισα έπειτα από 32 χρόνια δουλειάς. Ούτε σπίτια (ναι, μου τα παίρνουν), ούτε χρήματα. Δεν ψάχνω για κατανόηση γιατί ο Τύπος στην Ελλάδα έχει καταλήξει να είναι ανθρωποφαγικός. Αυτοί που χρωστάνε έξι μήνες στους εργαζομένους καταγγέλλουν αυτούς που χρωστάνε τρεις. Δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα άλλο πέρα από το ότι λυπάμαι για το ότι δεν έχω καταφέρει μαζί με τα άλλα να ξεπληρώσω τους ανθρώπους που δούλευαν για μένα και πιστεύω ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας περισσεύουν για να γίνει αυτό.

Δεν το χρωστάω μόνο σε αυτούς, αλλά και σε εμένα. Γιατί έμαθα ένα πράγμα από τον μακαρίτη τον πατέρα μου. Να είμαι αξιοπρεπής ακόμα και όταν όλοι θέλουν να με φάνε ζωντανό. Στη μνήμη του θα το παλέψω μέχρι τέλους.
Λένε συνήθως ότι δεν έχει σημασία αν πέσεις, σημασία έχει να μπορείς να ξανασηκωθείς. Ξέρω ότι αυτή είναι μια ωραία φράση, αλλά κομματάκι δύσκολη στην εφαρμογή της, ιδιαίτερα όταν ζεις σε καθεστώς κλινικής κατάθλιψης επί 12 μήνες.

Όμως, αυτό είναι που θέλω να κάνω αυτή τη στιγμή αποζημιώνοντας όσους χάνουν από εμένα -χωρίς να σκέφτομαι αυτούς που μου έχουν κάνει τη ζημιά. Πλέον η μόνη δουλειά που έχω είναι αυτή της τηλεόρασης. Πριν βγω στον αέρα εδώ και 11 μήνες χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο μέσα στο καμαρίνι και μετά βγαίνω έξω χαζογελώντας. Κάποιοι το εκλαμβάνουν ως σταρχιδισμό. Δεν έχουν ιδέα τι νιώθω. Βλέπω μάλιστα ότι θέλουν να μου κόψουν και αυτή τη δουλειά, το μοναδικό πλέον εισόδημα για την οικογένεια και τα παιδιά μου. Αγνοούν ότι τα έσοδα από τις εκπομπές μου στον ALPHA πήγαν όλα στην ΙΜΑΚΟ. Ελέγξιμο και αυτό για όποιον θέλει.

Όμως, δεν μου αρέσει καθόλου αυτό το συγκινησιακό, κλαψομούνικο στυλ που θα έλεγαν και τα φιλαράκια μου. Δεν μου πάει και δεν το έκανα ποτέ. Ξέρω θα ταλαιπωρηθώ για πολλά χρόνια, αλλά κάπου εδώ θα χρησιμοποιήσω τη χολιγουντιανή ατάκα ενός «λαϊκού» τύπου. «I’ll be back» έλεγε ο Άρνι, το ίδιο λέω και γω. Έτσι θέλω να πιστεύω. Μόνο που πια δεν θα είμαι τόσο αφελής...

Υ.Γ1: Για τον μαλάκα που έγραφε ότι έχω Bentley (σιγά μην έχω και ιδιωτικό αεροπλάνο), τι να πω... Ας έρθει να του τη χαρίσω.

Υ.Γ2: Αν ευχαριστώ κάποιον σε αυτές τις δύσκολες ώρες είναι τη γυναίκα μου που κάθεται σαν βράχος δίπλα μου. Όλοι σου λένε στα κρίσιμα ότι η υγεία μετράει και το να είμαστε καλά. Βέβαια όσοι ήταν στον Τιτανικό είχαν υγεία, τύχη δεν είχαν. Δεν γκρινιάζω, όμως, γιατί η ζωή μου φέρθηκε καλά. Μέχρι σήμερα... Άλλωστε, τι να πω εγώ όταν υπάρχουν πια πολλοί συνάνθρωποί μας που ζουν κάτω από το «μηδέν». Είναι η Ελλάδα του 2012. Κουράγιο...

Υ.Γ3: Πολύ διασκεδάζω με όλους αυτούς που για χρόνια δούλευαν στην ΙΜΑΚΟ, πληρωνόντουσαν πλουσιοπάροχα και φυσικά πριν από την ώρα τους και πλέον στάζουν χολή σε κάθε ευκαιρία. Είναι το καλύτερο μάθημα που μπορώ να πάρω για το μέλλον. Ειλικρινά τους ευχαριστώ.

Υ.Γ4: Πάτησα σχεδόν τα 60 αλλά επιμένω: Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Θα τα ξαναπούμε...»

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΠΑΣ: Η ΚΡΙΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης, αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι των Κομμάτων, αξιότιμοι αντιπρόσωποι του ελληνικού λαού: Στον θαλασσινό πολιτισμό που βίωσα σε όλη τη διάρκεια των 82 μου χρόνων, το πρώτο αξίωμα που ενστερνιστήκαμε ήταν αυτό του «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα».

Και το υπηρετήσαμε με ήθος και ανιδιοτέλεια στα οποία μας γαλούχησαν άξιοι γονείς και ακαδημαϊκοί και επαγγελματικοί δάσκαλοι.

Η σημερινή κρίση της πατρίδας μας, πέρα από οικονομική, χαρακτηρίζεται και από την κοινωνική αποσύνθεση, κατάσταση που οδηγεί, αν και σφόδρα απεύχομαι, σε τραγικά αδιέξοδα και εθνική καταστροφή.

Κύριος παράγοντας στην επικίνδυνη αυτή φάση του ελληνισμού είναι και η διαχείριση της ηγεσίας σε όλα τα επίπεδα. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη ηγετών – ινδαλμάτων, που να δείχνουν στην πράξη ότι συμμερίζονται και συμμετέχουν έμπρακτα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο λαός του οποίου ηγούνται.

Η ασυλία και η ατιμωρησία των ηγητόρων που ενήργησαν ιδιοτελώς, η διατήρηση προνομίων, απολαβών και προκλητικών περιουσιών, εξοργίζουν τους πολίτες, που βλέπουν τις δικές τους περιουσίες να εξαϋλώνονται και υποσκάπτουν την εμπιστοσύνη προς τους ηγέτες, οδηγώντας τους μαζικά, ιδίως τους νέους χωρίς μέλλον, προς την αναρχία και την αυτοδικία.

Είναι καιρός να ενστερνιστείτε κι εσείς το «ουδέν μορφώνει όσο το παράδειγμα». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την παραίτησή του από την Προεδρική αποζημίωση ας είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους σας.
Πάρτε σκληρά μέτρα και για εσάς.

Εφαρμόστε άμεσα τη δυνατότητα που σας δίνει το Σύνταγμα ώστε η επόμενη Βουλή να έχει 200 μόνο Βουλευτές. Μειώστε τις υπουργικές και βουλευτικές αποζημιώσεις σας στον μέσο όρο μισθοδοσίας του Δημοσίου.

Καταργείστε τις βουλευτικές συντάξεις και θεωρείστε τον βουλευτικό χρόνο αντίστοιχο του επαγγέλματος ενός εκάστου Βουλευτή με τις ανάλογες κρατήσεις για την επαγγελματική και μόνο σύνταξή του.

Περιορίστε τους υπουργούς σε 15. Είναι τραγικός εμπαιγμός να κόβετε τις συντάξεις των πολιτών και να διατηρείτε 4 Υπουργούς Εθνικής Άμυνας! Περιορίστε τις στρατιές των αυλικών, συμβούλων και φυλάκων σας.

Καταργείστε επιτέλους τους Γενικούς Γραμματείς, Διευθυντές και Διοικητές που διορίζονται στις θέσεις αυτές με μόνο κριτήριο την αποτυχία τους να εκλεγούν βουλευτές και διορίστε Μόνιμους Γενικούς Γραμματείς με αξιοκρατικά κριτήρια και ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη.

Μόνο από αυτά τα μέτρα θα εξοικονομούσατε περισσότερα από τα 300 εκατομμύρια που ψάχνετε ευτελίζοντάς μας στην παγκόσμια κοινότητα.

Τιμωρείστε επιτέλους τους ανάμεσά σας ευρισκόμενους ιδιοτελείς εκμεταλλευτές του δημόσιου χρήματος.

Μόνον έτσι έχετε ελπίδα να καταστείτε ηγήτορες που θα εμπνέουν τον θαυμασμό και την αγάπη, κυρίως δε την εμπιστοσύνη των πολιτών που σας ακολουθούν.

Αγάθων έφη: « Ο άρχων τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει, Δεύτερον ότι κατά Νόμον άρχει, και Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει.»

(Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ)

Πηγή: www.elkeda.gr

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΕΜΑΤΕ, ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΗ ΛΥΓΑΤΕ

Πανό υποστήριξης της Ελλάδας στα γήπεδα , εκδηλώσεις αλληλεγγύης από όλους τους Κυπρίους.
Πανό με περιεχόμενο στήριξης στην χώρα μας «σήκωσαν» οπαδοί στο κυπριακό πρωτάθλημα και πιο συγκεκριμένα στους αγώνες Ανόρθωση-ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια-Ολυμπιακός Λευκωσίας.
Τα πανό ήταν γραμμένα τόσο στα αγγλικά, όσο και στα ελληνικά. «Solidarity with Greek people» (Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό), « People should not be afraid of their government Goverments should be afraid of their people» (ο κόσμος δεν πρέπει να φοβάται την κυβέρνηση, αλλά οι κυβερνήσεις τον κόσμο) και «Έλληνες πολεμάτε, αδέλφια μη λυγάτε» ανέγραφαν τα πανό, στον αγώνα Ομόνοια- Ολυμπιακός Λευκωσίας.

Στον αγώνα Ανόρθωση-ΑΠΟΕΛ τα πανό ανέγραφαν «Κράτα μαμά, περήφανη ξανά» και «θάνατος στους τραπεζίτες, λευτεριά στην Ελλάδα».

Πηγή: www.newsbomb.gr

ΝΙΚΟΣ ΑΛΙΑΓΑΣ: "ΜΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ"

Μαρίνα Χατζηδημητρίου

“Το να χτυπάμε τους Έλληνες είναι σαν να χτυπάμε την Ευρώπη… Μην ταπεινώνουμε τους Έλληνες”, λέει ο Νίκος Αλιάγας σε συνέντευξή του στο γαλλικό περιοδικό “Le Point”.
Ο Ν. Αλιάγας ερωτηθείς για το εάν οι Έλληνες βρίσκονται πραγματικά στο χείλος του γκρεμού απαντά πως έχει την αίσθηση πως έχουν πιαστεί όμηροι.
Τονίζει πως επί δύο χρόνια η χώρα προσπαθούσε αποτυχημένα να διαπραγματευτεί με το ΔΝΤ, τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
“Η πραγματικότητα της χώρας βρίσκεται πολύ μακριά από αυτό που παίζεται στις Βρυξέλλες.

Η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί σημαντικά, η μεσαία τάξη έχει επιβαρυνθεί με φόρους και μας δανείζουν χρήματα με επιτόκια κυνικά και άδικα. Η μεσαία τάξη είναι αυτή που υποφέρει”, λέει χαρακτηριστικά.
Θέλοντας να δείξει σε ποιο βαθμό έχει επιδεινωθεί η ζωή των Ελλήνων αναφέρει ως παράδειγμα σχολεία της βορείου Ελλάδος τα οποία δεν είχαν θέρμανση τη στιγμή που ο υδράργυρος έδειχνε -10, ενώ προσθέτει πως τα συσσίτια πληθαίνουν και ο κατώτατος μισθός είναι πια 400 ευρώ.

“Πλέον, η πολιτική τάξη δεν εκπροσωπεί ούτε τις ανάγκες ούτε τις προσδοκίες της κοινωνίας”, υπογραμμίζει και καταλογίζει ευθύνες στους πολιτικούς.
“Ενήργησαν με ελαφρότητα”, αναφέρει, προσθέτοντας πως ενώ η Ελλάδα είναι το λίκνο της δημοκρατίας, πρέπει να ανακαλύψει εκ νέου τον πολιτικό διάλογο.
Μεταξύ άλλων, κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι διάσημη για τους εκατομμυριούχους της τη στιγμή που η πλειοψηφία του κόσμου βιώνει τη φτώχεια είπε: “Αφήστε τις φαντασιώσεις” Υπάρχουν μεν κάποιοι εκατομμυριούχοι αλλά θα πληρώσουν όπως όλοι οι άλλοι.
Ήδη τονίζει η εκκλησία έχει κλείσει το ραδιόφωνό της.

Τέλος, αναφέρθηκε και στην Γερμανίδα καγκελάριο Α. Μέρκελ, λέγοντας πως “το να μας ζητούν να πουλήσουμε τα νησιά μας για να πληρώσουμε τα χρέη μας, όπως είπε η Άνγκελα Μέρκελ είναι απαράδεκτο για την χώρα… Όπως και το να μας στέλνετε έναν Γερμανό επίτροπο, ενώ η Γερμανία ποτέ δεν μας αποζημίωσε για τα δεινά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”.

news247.gr

INKA: "ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ-ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ"

Μποϋκοτάζ διαρκείας σε γερμανικά και ολλανδικά προϊόντα (ακόμα και αν παράγονται στην Ελλάδα). Επίσης υπηρεσίες, καταστήματα και τουρισμός.

Ούτε δραχμή στους δημίους μας. Το πείραμα τέλος.

«Τα μέτρα της Τρόικας οδηγούν την Ελλάδα στην καταστροφή» : Πωλ Κρούγκμαν, νομπελίστας οικονομολόγος.

Ως εδώ ο λαός (το σύνολο των πολιτών καταναλωτών) δεν πιστεύει, ούτε την ξένη ούτε την «ελληνική διαρκή» Τρόικα ούτε αυτούς που τις προπαγανδίζουν από όλα τα ΜΜΕ με 1 – 2 εξαιρέσεις . Λένε ψέματα ότι μας δανείζουν για μισθούς και συντάξεις. Μας δανείζουν «αέρα κοπανιστό», που δεν «μπαίνει¨ στην οικονομία μας παρά αυξάνει το «χρέος», και μας οδηγούν σε εξαθλίωση. Κατόρθωσαν να ανατρέψουν την Οικονομική Επιστήμη, έχουμε και Ύφεση και Πληθωρισμό! Λένε ψέματα για να μας τρομοκρατήσουν. Χάνουμε την Βιοτική μας Αξιοπρέπεια.

Η Ελλάδα δεν θα γίνει το νέο Γερμανικό Νταχάου

Δεν θα πληρώνουμε από το υστέρημά μας τα κέρδη των Δημίων – «Συμμάχων» μας.

Το ΙΝΚΑ κάνει έκκληση για συνεργασία σε όλες τις οργανώσεις πολιτών, τους ακτιβιστές και τους μπλόγκερς, για την πλήρη καταγραφή κάθε προϊόντος, υπηρεσίας, επιχείρησης γερμανικών και ολλανδικών συμφερόντων. Στους γιατρούς να συνταγογραφούν (με την ίδια δραστική-θεραπευτική ουσία που κρίνουν) φάρμακα άλλης εθνικότητας, κυρίως Ελληνικά. Στους σπουδαστές να σπουδάζουν τα Γερμανικά σε Ελληνικά Φροντιστήρια και όχι στο «Γκαίτε» και να πιστοποιούνται με το Κρατικό Δίπλωμα.

Ως Εδώ.

Να ενημερώσουμε κάθε πολίτη καταναλωτή, ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους να εντοπίζουν τα γερμανικά και ολλανδικά προϊόντα και να μην τα αγοράζουν.

Το ΙΝΚΑ σε συνεργασία με άλλους φορείς θα εκδώσει πλήρεις καταλόγους με κάθε τι που μεταφέρει τα χρήματά μας σε γερμανικά και ολλανδικά συμφέροντα σε μια δήθεν ενιαία Ευρώπη .

Ως Εδώ!

Ούτε δραχμή στους δημίους μας

Εφαρμογή του Συντάγματος

ΥΓ: Η βασική μας θέση ΕΠΙΛΕΓΩ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ συνεχίζεται.

Πηγή: www.inka.gr

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ: "ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821"

Ακολουθούν τρεις επισημάνσεις ζωτικής σημασίας για το «μετά» της συντρέχουσας κρίσης. Αφορούν α) το ροκάνισμα των νομιμοποιητικών θεμελίων της πολιτειακής νομιμότητας, β) το έλλειμμα μιας πολιτικής διακυβέρνησης που θα έχει ως λάβαρο την εθνική ανεξαρτησία και γ) το ανησυχητικό νέφος μιας μεταμοντέρνας επικοινωνιακής δεσποτείας που για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε ότι υπονομεύει την δημοκρατία, τον πλουραλισμό και τον πολιτικό ορθολογισμό μέσα στην ελληνική δημόσια σφαίρα.

Επικοινωνιακή δεσποτεία. Τις μέρες υπογραφής και «πλασαρίσματος» του μνημονίου φωτίστηκε μια μεγάλη ανωμαλία του δημόσιου βίου της Ελλάδας: Υπάρχει ένα αόρατο, αδιαφανές και καλά οργανωμένο δίκτυο «πληροφόρησης» που ανά πάσα στιγμή επισκιάζει την αλήθεια μέσα στην δημόσια σφαίρα. Τα μέλη αυτού του συστήματος έχουν όπως φαίνεται διασφαλισμένο βήμα στα μέσα ενημέρωσης και μιλούν παράλληλα και συγχρονισμένα με την κυρίαρχη κομματική (ή διακομματική) συνθηματολογία. Στην προκειμένη περίπτωση, η ομοιότητα των επιχειρημάτων και ολόκληρων φράσεων σε όλο το φάσμα της μνημονιακής παραφιλολογίας είναι κραυγαλέα. Η ελληνική κοινωνία βομβαρδίστηκε με την «μια αλήθεια» την στιγμή που χιλιάδες τεκμηριωμένες μελέτες έγκριτων ελλήνων επιστημόνων σχεδόν εξαφανίστηκαν ολοκληρωτικά από τα μεγάλα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Εξάλλου, οι ίδιοι τεχνοκράτες που το 1999-20001 πρωτοστάτησαν στο γιγαντιαίο λάθος της ένταξης μιας απροετοίμαστης Ελλάδας στην ΟΝΕ (http://www.ifestosedu.gr/110dekaexaxronos.htm), παραδόξως τους είδαμε να έχουν και πάλι ένα πρωταγωνιστικο «τεχνοκρατικό» ρόλο, πλην αυτή την φορά ένα πολιτικά αναβαθμισμένο ρόλο. Διαπιστώθηκε επίσης μια αδιαμφισβήτητη επικοινωνιακή κυριαρχία των κατ’ επάγγελμα κινδυνολόγων. Οι κατ’ επάγγελμα κινδυνολόγοι παρήλαυναν πάνω στις μεγάλες προπαγανδιστικές πασαρέλες επαναλαμβάνοντας το ίδιο θέατρο του παραλόγου που είχαμε το 2004 στην περίπτωση του σχεδίου Αναν. Το 2004 την έξωθεν υποκινούμενη μεταμοντέρνα δεσποτεία την εξουδετέρωσε το ΟΧΙ των κυπρίων. Σήμερα, επιχειρείται να καταστεί «νόμιμη» με κοινοβουλευτικό τρόπο.

Κανένας δεν βρέθηκε να υψώσει ψηλά την σημαία της Εθνικής Ανεξαρτησίας: Στις διαπραγματεύσεις των τελευταίων μηνών οι αντιπρόσωποι της Ελλάδας φάνηκαν να είναι απαθείς και άβουλοι θεατές. Μια διακυβέρνηση ενός βιώσιμου σύγχρονου εθνοκράτους, όμως, σε κάθε διαπραγμάτευση προτάσσει την Εθνική Ανεξαρτησία, το εθνικό συμφέρον και την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Τα μέλη του πολιτικού προσωπικού από τα οποία οι πολίτες ανέμεναν μια πιο υπεύθυνη και θαρραλέα στάση, υπέκυψαν στα τελεσίγραφα, στην κινδυνολογία και στην εν γένει πολιτική τρομοκρατία. Έτσι, είχαμε, από την μια πλευρά, «παρατάξεις εξουσίας» που δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας, και από την άλλη πλευρά, στον υπόλοιπο χώρο μικρότερων παρατάξεων, τον πολιτικό λόγο να παραμένει καθηλωμένος λόγω διεθνιστικών ιδεολογικών συνδρόμων και ως εκ τούτου αδυναμίας να συγκροτηθεί μια αξιόπιστη επιχειρηματολογία. Κανείς δεν απέδειξε αξιόπιστα ότι μπορούσε: α) Να συγκροτήσει μια αξιόπιστη πρόταση προάσπισης της Εθνικής Ανεξαρτησίας, β) Να συσπειρώσει την κοινωνία με το να υποσχεθεί διασφάλιση της ευνομίας και του ελάχιστου της διαβίωσης των πολιτών, καθώς επίσης και την προφύλαξη των νοικοκυριών κατά των αρπακτικών όσον αφορά τα δάνεια των επιχειρήσεων και των στεγαστικών. γ) Να επιτύχει μια μεταβατική συνολική διαχείριση των υποθέσεων της εθνικής οικονομίας και εθνικής ασφάλειας. Αν δεν μπορούν γιατί πολιτεύονται;;

Ροκανίζεται η σχέση πολιτειακής νομιμότητας - κοινωνικής νομιμοποίησης: Κατιτί πολύ επικίνδυνο εκκολάπτεται: Η συνοπτική διαδικασία δέσμευσης της εθνικής ανεξαρτησίας, πρακτικά χωρίς δημόσια ή τουλάχιστον στοιχειώδη κοινοβουλευτική ζύμωση, ροκανίζει την κοινωνική νομιμοποίηση της πολιτικής νομιμότητας. Ένα νέφος έξωθεν επιβεβλημένου μεταμοντέρνου δεσποτισμού πλανάται πλέον πάνω από την Ελλάδα. Αποδυναμώνει ή και εκμηδενίζει την δημοκρατία μας και την κοινωνικοπολιτική επικύρωση των αποφάσεων διακυβέρνησης. Νομιμότητα θα συνεχίσουμε να έχουμε όπως υπάρχει σε κάθε άλλο δεσποτικό καθεστώς. Από άποψη κοινωνικής νομιμοποίησης, όμως, θα είναι ροκανισμένη ή κίβδηλη. Λογικό είναι υπό αυτές τις περιστάσεις να εκκολάπτονται μέσα στο αυγό του φιδιού μεταμοντέρνες τεχνοκρατικές-γραφειοκρατικές δομές που ευνοούν άγνωστοι και διεθνικά κινούμενοι εξωπολιτικοί δρώντες. Συναφώς, ενδέχεται να είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι ενδιαφέρονται να επενδύσουν και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους με το να δημιουργούν και να στηρίζουν δομές μεταμοντέρνας διακυβέρνησης και ξένης εξάρτησης. Η πείρα δείχνει ότι συνήθως εμπλέκονται τα μέσα ενημέρωσης, διεθνικοί χρηματοοικονομικοί δρώντες και ρευστά ξένα κρατικά συμφέροντα. Στο κοινοβούλιο του νεοελληνικού κράτους, εκεί κοντά στους ιερούς και πανάρχαιους χώρους όπου πρυτάνευσε και κορυφώθηκε η άμεση δημοκρατία, αντί δημοκρατίας «έχουμε» «μεταμοντέρνα τεχνοκρατεία» και μια απροκάλυπτη πλέον δεσποτεία. Αναλώσιμοι και κατατρομαγμένοι πολιτευτές κυριολεκτικά στο πόδι ψηφίζουν αναρίθμητους νόμους βαθύτατων προεκτάσεων. Στην ατμόσφαιρα κυριαρχεί η κινδυνολογία που προκαλεί πολιτική τρομοκράτηση και ανορθολογισμό. Οι νέοι νόμοι, εν τούτοις, θα δεσμεύσουν το μέλλον της χώρας για πολλές δεκαετίες. Πράγματι, πόση απόσταση υπάρχει μεταξύ αυτής της πολιτειακής νομιμότητας και της πολιτειακής νομιμότητας των πολιτικών παραδόσεών μας στο όνομα της οποίας ο Σωκράτης προτίμησε να πιει δηλητήριο!

Συνολικά, είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μερικής ή ολικής ανατροπής των αποτελεσμάτων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ροκανίζεται η πολιτειακή νομιμότητα, η Ελλάδα τίθεται κάτω από μια ιδιόμορφη επικοινωνιακή δεσποτεία και κανένα συγκροτημένο πολιτικό ρεύμα δεν εγείρεται για να σηκώσει την σημαία της εθνικής ανεξαρτησίας, των εθνικών συμφερόντων, της δημοκρατίας και της ελεύθερης εθνικής επιβίωσης.